Флип-диск дисплейлері: автобустарда, пойыздарда, жарнамалық таблоларда қолданылатын механикалық дисплей технологиясы. Family Feud сияқты ойындарда да пайдаланылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Электромеханикалық эквивалент
Electromechanical equivalent
Флип-диск дисплейі (немесе флип-тот дисплейі) – үлкен сыртқы таңбаларға, әдетте тікелей күн сәулесіне ұшырайтын таңбаларға қолданылатын электромеханикалық нүктелік матрицалық дисплей технологиясы. Флип-диск технологиясы Солтүстік Америка, Еуропа және Австралиядағы автобустар мен пойыздардағы сыртқы бағыт көрсеткіштеріне, сондай-ақ тас жолдардағы өзгермелі хабарлама таңбаларына қолданылған. Ол сондай-ақ халыққа ақпарат беру дисплейлерінде кеңінен қолданылған. Бірнеше ойын-шоулар да флип-диск дисплейлерін пайдаланған, оның ішінде Just Like Mom, The Joke's on Us және Uh Oh! сияқты канадалық шоулар, бірақ ең бастысы 1976 жылдан 1995 жылға дейінгі американдық Family Feud ойын-шоуы және оның британдық нұсқасы Family Fortunes 1980 жылдан 2002 жылға дейін. Family Feud-тің польшалық нұсқасы Familiada әлі күнге дейін осы тақтаны қолданады, ол шоудың швед нұсқасынан сатып алынған.
The flip disc display (or flip dot display) is an electromechanical dot matrix display technology used for large outdoor signs, normally those that will be exposed to direct sunlight. Flip disc technology has been used for external destination signs on buses and trains across North America, Europe and Australia, as well as for variable message signs on highways. It has also been used extensively on public information displays. A few game shows have also used flip disc displays, including Canadian shows like Just Like Mom, The Joke's on Us and Uh Oh!, but most notably the American game show Family Feud from 1976 to 1995, and its British version Family Fortunes from 1980 to 2002. The Polish version of Family Feud, Familiada, still uses this board, which was bought from the Swedish version of the show.
Дизайн
Flip disc дисплейі қара фонға орналастырылған, бір жағы қара, екінші жағы ашық түсті (әдетте ақ немесе күндізгі сары) шағын металл дискілердің торынан тұрады. Қуат қосылғанда диск екінші жағын көрсету үшін ауысады. Айналғаннан кейін дисктер қуатсыз қалпында тұрады. Диск, шағын тұрақты магнитті ұстап тұратын білікке бекітіледі. Магнитке жақын орналасқан соленоид бар. Соленоид орамасын тиісті электр полярлығымен импульстік қосу арқылы, біліктегі тұрақты магнит магнит өрісімен сәйкестеніп, дискі бұрады. Тағы бір түрі дискке кіріктірілген магнитті пайдаланады, ал оны бұру үшін жеке соленоидтар шеттерінде немесе бүйірінде орналастырылған. Компьютерлік драйвер жүйесі деректерді, әдетте символдарды оқиды және қажетті дисплейді жасау үшін тиісті дискілерді бұрады. Кейбір дисплейлер соленоидтың екінші ұшын дискінің артындағы LED массивін басқаратын рид-түрлендіргішті іске қосу үшін пайдаланады, нәтижесінде дисплей түнде көрінеді, бірақ қосымша басқару электроникасы қажет емес. Әртүрлі басқару схемалары қолданылады. Олардың негізгі мақсаты – соленоидтарды басқару үшін қажетті сымдар мен электроника мөлшерін азайту. Барлық қолданылатын әдістер соленоидтарды қандай да бір матрица түрінде қосады. Бір басқару әдісі негізгі жадтыкіне ұқсас: соленоидтар қарапайым матрицада жалғанған. Екі қуатты сымдардың қиылысқан жеріндегі соленоидтар өз дискілерін бұру үшін жеткілікті токпен жетеді; тек тік немесе көлденең сызықтағылары қажетті күштің жартысын ғана көреді (өйткені ағым токқа пропорционалды, ал ток кернеуге пропорционалды). Қуаты жоқ сызықтағылары да бұрылмайды. Әдетте, басқару схемасы жоғарыдан төменге қарай жұмыс істейді, әрбір көлденең сызықты "қосып", содан кейін сол қатарды орнату үшін қажетті тік сызықтарды қосады. Бұл процеске бірнеше секунд уақыт кетеді, осы кезде дискілердің аударылу дыбысы ерекше естіледі. Басқа басқару схемалары диодтарды басқарылмаған соленоидтарды оқшаулау үшін пайдаланады, бұл тек күйін өзгертуі қажет дискілерді ғана бұруға мүмкіндік береді. Бұл аз қуатты қажет етеді және сенімдірек болуы мүмкін.
The flip disc display consists of a grid of small metal discs that are black on one side and a bright color on the other (typically white or day glo yellow), set into a black background. With power applied, the disc flips to show the other side. Once flipped, the discs will remain in position without power. The disc is attached to an axle which also carries a small permanent magnet. Positioned close to the magnet is a solenoid. By pulsing the solenoid coil with the appropriate electrical polarity, the permanent magnet on the axle will align itself with the magnetic field, also turning the disc. Another style uses a magnet embedded in the disc itself, with separate solenoids arranged at the ends or side to flip it. A computerized driver system reads data, typically characters, and flips the appropriate discs to produce the desired display. Some displays use the other end of the solenoid to actuate a reed switch, which controls an LED array behind the disc, resulting in a display that is visible at night but requires no extra drive electronics. Various driving schemes are in use. Their basic purpose is to reduce the amount of wiring and electronics needed to drive the solenoids. All common methods connect the solenoids in some sort of matrix. One driving method is similar to that of core memory: the solenoids are connected in a simple matrix. Those solenoids at the crossing point of two powered wires are driven with enough current to flip their discs; those powered on only the vertical or horizontal line see only half of the required force (as flux is proportional to current, which in turn is proportional to the voltage). Those on unpowered lines also do not flip. Typically, the driving scheme works its way from top to bottom, powering each horizontal line "on" and then powering the needed vertical lines to set up that row. The whole process takes a few seconds, during which time the sound of the discs being flipped over is quite distinctive. Other driving schemes use diodes to isolate non driven solenoids, which allows only the discs whose state needs changing to be flipped. This uses less power and may be more robust.
Тарих
Flip disc дисплейін Trans Canada Air Lines (қазіргі Air Canada) компаниясының тапсырысымен Ferranti Packard-та Кеньон Тейлор жасады. 1961 жылы жүйе патенттелген кезде, TCA қызығуын жоғалтты, ал Ferranti басшылығы жобаны аса қызықты деп санамады. Бұл жүйеге алғашқы үлкен мүмкіндік 1961 жылы Монреаль қор биржасы сауда ақпаратын көрсету әдісін жаңартуға шешім қабылдағанда келді. Кейбір өндірушілер флип-дот және LED технологияларын біріктіретін (әр нүктелі дискінің өз LED-ы бар) комбинирленген дисплейлерді ұсынады, осылайша олардың артықшылықтарын үйлестіреді. Мысалы, Бланско қаласынан шыққан BUSE компаниясы Орталық және Шығыс Еуропаға өз патенттелген DOT LED дисплейлерін (тек DOT және тек LED) жеткізеді. Бұл комбинирленген технология көбінесе жаңа автобустар мен трамвайлардың сыртқы дисплейлерінде қолданылды.
The flip disc display was developed by Kenyon Taylor at Ferranti Packard at the request of Trans Canada Air Lines (today's Air Canada). By the time the system had been patented in 1961, TCA had already lost interest and Ferranti's management didn't consider the project very interesting. The first big opportunity for this system came in 1961 when the Montreal Stock Exchange decided to modernize its method of displaying trading information. Some producers offer combined displays that use flip dot and LED technologies together (every dot disc has its own LED) and thereby they combine their advantages. For example, the Czech company BUSE from Blansko supplies self patented DOT LED displays (only DOT and only LED as well) in Central and Eastern Europe. This combined technology was used for outside displays of most of new buses and trams.