Кіріспе

Активті матрицалы сұйық кристалл дисплейі (AMLCD) – жоғары ажыратымдылықтағы теледидарлар, компьютерлік мониторлар, ноутбуктер, планшеттік компьютерлер және сұйық кристалл дисплейі бар смартфондарда қолданылатын, жеңіл салмақты, өте жақсы бейне сапасы, кең түс спектрі және жылдам жауап беру уақыты сипатталады. Активті матрицалы ЖҚД тұжырымдамасын 1968 жылы RCA зертханасында Бернард Дж. Лехнер ұсынған. Алғашқы функционалды AMLCD-ді 1972 жылы Т. Питер Броди, Фанг Чен Луо және олардың командасы Westinghouse Electric Corporation компаниясында жасады. Дегенмен, басқалардың сәтті өнімдерді нарыққа шығаруы үшін тағы бірнеше жылдық қосымша зерттеулер мен әзірлемелер қажет болды.

Кіріспе

АМЛКД-ның ең көп таралған түрі поляризациялық табақтары мен сұйық кристалдық жасушаларынан өзге, сұйық кристалды дисплей жасау үшін жұқа пленкалы транзисторлардың матрицасын қамтиды. Бұл құрылғылар дисплейдегі әрбір пикселдің электрлік күйін, қалған пикселдер жаңартылып жатқанда сақтайды. Бұл әдіс бірдей өлшемдегі пассивтік матрицаға қарағанда әлдеқайда жарық және айқын дисплейді қамтамасыз етеді. Бұл дисплейлер үшін маңызды сипаттама – көру бұрышы. Жұқа пленкалы транзисторлар көбінесе белсенді матрица құру үшін қолданылады, сондықтан екі термин жиі алмастырылады. Дегенмен, жұқа пленкалы транзистор белсенді матрицаның бір ғана құралы, ал кейбір белсенді матрицалық конструкциялар диодтар сияқты басқа құраларды да пайдаланады. Пассивтік матрицалық дисплейде мақсатты аймақтағы сұйық кристалдарға кернеу беру үшін қарапайым өткізгіш тор қолданылса, белсенді матрицалық дисплейде шектеулі уақытқа зарядты сақтай алатын транзисторлар мен конденсаторлардың торы қолданылады. Транзисторлардың қосу-ажырату әрекетінің арқасында тек қажетті пиксель ғана заряд алады, ал пиксель келесі жаңарту циклына дейін зарядты сақтап тұру үшін конденсатор рөлін атқарады, бұл пассивтік матрицаға қарағанда кескін сапасын жақсартады. Бұл – үлгі алып, сақтап тұру тізбегінің ерекше түрі.