Кіріспе
Теннесси штатының тарихи ауданы, АҚШ. Колорадо штатының тарихи ауданы.
the historic district in Colorado
The St. Elmo Historic District, or St. Elmo for short, is a neighborhood in the city of Chattanooga, Tennessee. It is situated in the southernmost part of Hamilton County within the valley of Lookout Mountain below the part of the Tennessee River known as Moccasin Bend. St Elmo is at the crossroads of two ancient Indian trails, and was first occupied by Native American hunters and gatherers in the Woodland period, then agricultural Mississippians, including Euchee and Muscogee, and for a brief period between 1776 and 1786, the Cherokees in a community called Lookout Town. St. Elmo became part of the city of Chattanooga when it was annexed in September 1929. Hundreds of properties in the neighborhood were listed on the National Register in 1982, and in 1996 St. Elmo was designated a Local Historic District. Many of the buildings from the late 19th and early 20th century have been preserved. A St. Elmo resident is an 'Elmoian'.
Сент-Эльмо тарихи ауданы, немесе қысқаша Сент-Эльмо – Теннесси штатының Чаттануга қаласындағы аудан. Ол Гамильтон округінің оңтүстік бөлігінде, Теннесси өзенінің Мокасин бұрылысы деп аталатын бөлігінің астында, Лоукаут тауының аңғарында орналасқан. Сент-Эльмо екі ежелгі үнді жолының тоғысында жатыр және алғашқыда Вудленд кезеңінде американдық аңшылар мен жинаушылар, содан кейін Еучи және Мускоги тайпаларымен бірге ауыл шаруашылығымен айналысқан Миссисипи мәдениетінің өкілдері мекендеген. 1776 мен 1786 жылдар аралығында Чероки тайпасы да қысқа мерзімге Лоукаут қалашығында тұрған. Сент-Эльмо 1929 жылдың қыркүйегінде Чаттануга қаласының құрамына қосылған. 1982 жылы ауданның жүздеген нысаны Ұлттық тізілімге енгізілді, ал 1996 жылы Сент-Эльмо жергілікті тарихи аудан деп жарияланды. 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында салынған көптеген ғимараттар сақталған. Сент-Эльмода тұратын адам – «Элмоиан».
the historic district in Colorado
The St. Elmo Historic District, or St. Elmo for short, is a neighborhood in the city of Chattanooga, Tennessee. It is situated in the southernmost part of Hamilton County within the valley of Lookout Mountain below the part of the Tennessee River known as Moccasin Bend. St Elmo is at the crossroads of two ancient Indian trails, and was first occupied by Native American hunters and gatherers in the Woodland period, then agricultural Mississippians, including Euchee and Muscogee, and for a brief period between 1776 and 1786, the Cherokees in a community called Lookout Town. St. Elmo became part of the city of Chattanooga when it was annexed in September 1929. Hundreds of properties in the neighborhood were listed on the National Register in 1982, and in 1996 St. Elmo was designated a Local Historic District. Many of the buildings from the late 19th and early 20th century have been preserved. A St. Elmo resident is an 'Elmoian'.
Елді мекен
1776 жылы чероки басшысы Тарту Каноэ және бірнеше жүз чероки жауынгері басқа черокилер мен американдық жер спекулянттары арасындағы келісімге наразылық білдіріп, Чикамауга сағасына көшіп кетті және белсенді қарсылық көрсетуге уәде берді. Олар Чикамаугалар деп танылып, ақырында Теннесси өзенінің төменгі ағысына, Теннесси өзенінің шатқалының екінші жағындағы Саусаққа (The Suck) қарай жылжыды. Олар Running Water (қазіргі Уайтсайд) және одан да төмен өзен бойында "Бес Төменгі Қаланы" салды. 1777 мен 1782 жылдар аралығында, осылай аталған "Чикамаугалар" Чатануга сайының жанында, осы жерге жуық, Цатануги (немесе Чатануга, мускоги тіліндегі cvto – тас сөзінен) деген қалаға да ие болды. 1785 жылы жас шотланд иммигранты Дэниел Росс бұл аймаққа келіп, аймақтың алғашқы кәсіпкері Джон Макдональдпен сауда постта жұмыс істеді. Росс Макдональдтың қызына үйленді және екеуі соғыстан кейін Сент-Эльмоға айналатын үй салды. Олардың кіші ұлы Джон Росс 1838 жылы Жасыл Жолға (Trail of Tears) әкелген федералды үндістерді көшіру саясатына қарсы пассивті қарсылық көрсетуге шақырған чероки ұлтының басшысы болды.
Ертедегі Сент-Эльмо мен Чаттануга
1838 жылға дейін Теннесси өзені Гамильтон округі мен чероки тайпасының жерін бөліп тұрған шекара еді. Сол жылы Росс Лэндинг поселкесі картографияланды, ал 1839 жылы Чаттануга сарқырамасының аузынан солтүстікке қарай Чаттануга ауылы құрылды. 1840 жылы Теннесси штаты бұрын черокилерге тиесілі болған жерді гектарына 7,50 доллардан сата бастады. Джеймс Уайтсайд 5000 акр жер сатып алды, соның ішінде Лукут тауының көп бөлігі. Туризмді дамыту мақсатында Уайтсайд тауға дейін жол салып, 1855 жылы үш қабатты қонақ үй ашты. Осы жерге келгендердің арасында жас жазушы Огуста Джейн Эванс болды, ол Уайтсайдтың қызы, Таңдаулы Уайтсайд және оның күйеуі, Абрахам Малон Джонсонмен дос болып кетті. Эванс Лукут тауынан Чаттанугаға қарағандағы көріністің Италияның Неаполь қаласынан Сент-Эльмо қамалына қараған көрініске ұқсас екенін айтқан екен. Америка Азамат соғысынан кейін және қаржылық қиындыққа тап болған Эванс, христиандық ізгілігімен циник азамат Клинтон Сент-Эльмоны өзгертетін жас әйел туралы роман жариялады. "Сент-Эльмо" атты роман 1866 жылы жарық көрді және үлкен сәттілікке ие болды, жарияланғаннан кейін төрт айдың ішінде миллионнан астам данасы сатылды. Аймақ осы романның атымен аталады. Гарриет Бичер Стоудың "Том ағаның қалыбы" романынан бұрын 19 ғасырда көбірек сатылған американдық роман болған емес.
Сары қызылша және қала құрылысы
1878 жылы Чаттанугада сары қызба эпидемиясы болғандықтан, халық көшіп кетуге мәжбүр болды. Шамамен 12 000 адам қаладан қашып кетті, олардың көп бөлігі Лоукаут тауына бағыт алды. Сол кезде таудың солтүстік жағына тек 1850 жылдары салынған және екі доллар төлемақы талап ететін ескі Уайтсайд тас жолы арқылы ғана төрт сағаттық сапармен жетуге болады еді. Төлемақыға қатысты шағымдар 1879 жылы St. Elmo тас жолының салынуына әкелді, ол бұрынғысына қарағанда көлбеуі аз және төлемақысы төмен болды (St. Elmo тас жолы кейін асфальтталды және 1920 жылдардың соңында Адольф С. Окс тас жолы деп аталды). 1880 жылдарға дейін Лоукаут тауының етегіндегі аймақ көбінесе орманды болып қалды. Сент-Эльмоның тұрғын үй қауымдастығы ретінде дамуының нағыз өркендеуі 1890 жылы ашылған Чикамуга және Чаттануга ұлттық әскери паркін жоспарлау және дамытумен бірге жүрді. Сол кезде Сент-Эльмо Оңтүстіктегі жылжымайтын мүлік және құрылыс саласындағы жалпы өсімнен және 1893 жылы Чаттанугадан Сент-Эльмоға дейінгі электр троллейбусы желісінің кеңейтілуінен пайда болған дамуды бастан кешірді.
Сент-Эльмо мен Чаттануганы жалғастыру
Троллейбус – Сент-Эльмо тарихына әсер еткен жалғыз көлік түрі емес. 1887 жылы тар жолғы No1 көлденеңі Сент-Эльмодан Лукоут тауының тік беткейіне дейін вагондарды тасыды. Ұзақ өтпей, тау басына теміржол вагондарын жеткізу үшін кең жол желісі ашылды. Соңында, 1895 жылы No2 көлденеңі (қазір Incline Railway деп белгілі) жолаушыларды таудың ең тік бөлігіне көтеріле бастады. Оның көркі тұрғындар мен туристердің арасында танымал болды, ал 1900 жылға қарай осы теміржолдың сәттілігі барлық бәсекелестерін жапты. Бүгінде "Американың ең таңғажайып милясы" әлемдегі ең тік жолаушылар теміржолы деген мәртебеге ие. 1905 жылы Сент-Эльмо қала құрамына енді және мектеп салу үшін қаржы жинау мақсатында қалалық комиссия құрылды. Қарыз беріліп, ғимарат құрылысы 1906 жылдың соңында аяқталды. Кішкентай кірпіш ғимарат 1891 жылы ашылған Сент-Эльмоның алғашқы мектебінің орнын басты. Сент-Эльмо мен Чаттануга арасында тікелей бағыт тек 1926 жылы ғана белгіленді. Қала Сент-Эльмо мен Лукоут тауына келіп-кетуге ыңғайлы жол жасағысы келді, бірақ Брод-стрит тоғызыншы көшеде (қазіргі Мартин Лютер Кинг бульвары) күрт тоқтап, Джорджия штатына тиесілі теміржол станциясында аяқталады. Оңтүстік жағынан жол ашу бойынша келіссөздер жылдар бойы нәтижесіз аяқталды. Чаттануга комиссары Эд Басс 6 мамыр күні түні мәселені өз қолына алды, ол және қала жұмысшыларының тобы көліктерге өтуге жеткілікті ғимараттарды бульдозермен бұзып тастады. Қалаға қажетті жол салынды, ал кейін Джорджия аймақтағы қалған мүлігін сатты.