Кіріспе
Пибоди – АҚШ қаласы, Канзас штатының Марион округіне қарасты. Қалаға Бостон қаласының Ф. Х. Пибоди, сондай-ақ Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолының бұрынғы вице-президентінің есімі берілген. 1864 жылы Пибоди аймағындағы алғашқы қоныс аударушы – Солтүстік Каролинадан келген В. К. Кобль болды. Ол қазіргі Пибоди қаласынан шығысқа қарай 2+ миль жерде (қазіргі Кэтлин қалашығының 36-бөлімі) ранчо штабын құрды. Аймақтағы алғашқы қоныс 1870 жылдың қыркүйегінде Висконсин штатынан келген қоныс аударушылармен жасалды. Қазан айында одан да көп қоныс аударушылар келді. Бірінші айда колония өкілдері 4-бөлімнің солтүстік жартысында 22-қалашықты жоспарлап, оны учаскелерге бөлді. Қалаға қала компаниясының президенті Джон Коне есімімен Конебург деген ат берілді. Қалалық жер қазіргі 9-шы көше мен Дивизион даңғылы арасында орналасқан. 1870 жылдың қысында қоныс аударушылардың бір бөлігі шығысқа азық-түлік алып, отбасыларын әкелу үшін қайтып келді. 1871 жылы қалған қоныс аударушылар кеткен кезде қауымда наразылық туды және ол таралуға бастады. Конебург қалалық жері мен жақын маңдағы жерлерді басып алу басталды, бұл құқықтық мәселелерге әкелді. 1870 жылы Т. М. Поттер сол жердің оңтүстік жартысын иеленді. 1871 жылдың көктемінде ол тағы бес адаммен бірге Пибоди қала компаниясын құрды. Пибоди қалалық жеріне қатысты заңдық даулар болмағандықтан, бизнестер дереу Конебургтен көшірілді. 1871 жылдың маусымында Пибоди қаласы учаскеленді, соның ішінде 9 маусымда темір жол салынды. 1871 жылдың 25 қаңтарында Конебургте пошта бөлімі ашылды, кейін 1871 жылдың 30 қазанында Пибодиге көшірілді. 1872 жылдың сәуір айындағы құқықтық даулар кезінде Конебург Солтүстік Пибоди болып өзгерді. 1875 жылдың шілдесінде Пибодидің жаңартылған жоспары жасалды, ал 1878 жылдың сәуірінде Солтүстік Пибодидің қосымша жоспары жасалды. Осы даулардың салдарынан екі қала арасындағы шекараның ортасынан өтетін көше "Дивизион даңғылы" деп аталды. Екі қала 1879 жылы Пибоди қаласына бірікті. Пибоди қаласы 1871 жылы Бостондық Ф. Х. Пибодидің есімімен аталып, ол бұрын Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы компаниясының вице-президенті болған. 1996 жылы ол Burlington Northern Railroad компаниясымен біріктіріліп, қазіргі BNSF Railway болып өзгерді. Жергілікті тұрғындардың көпшілігі осы темір жолды әлі де "Санта-Фе" деп атайды. Алғашқы депо темір жолдың оңтүстігіне салынды. Кейіннен пойыз апаты салдарынан ол қирады, сосын темір жолдың солтүстік жағына екінші депо салынды. Бес онжылдықтан кейін де темір жол қызметі өте жақсы болды. 1925 жылы Пибодиде үш батысқа және төрт шығысқа бағытталған пойыз тоқтады. 1893 жылға қарай бұл тармақ желісі Форт-Уорт қаласына (Техас штаты) дейін біртіндеп салынды. Ол 1891 жылы жабылып, 1980 жылы жабылып, Oklahoma, Kansas and Texas Railroad болып қайта ұйымдастырылған Chicago, Rock Island and Pacific Railway компаниясының қарамағына өтті. Компания 1988 жылы Missouri Pacific Railroad компаниясымен бірікті, ал 1997 жылы Union Pacific Railroad компаниясымен бірікті. Жергілікті тұрғындардың көпшілігі осы темір жолды әлі де "Rock Island" деп атайды. Оның Пибодидегі депосы 1960 жылдардың басында бұзылды. 1875 жылы Пибоди алғашқы ауыл шаруашылығы "аудандық жәрмеңкесін" өткізді және көп жылдар бойы оны жыл сайын өткізіп келді. 1885 жылдың қыркүйегінде Канзас штатының жәрмеңкесі айдың алғашқы төрт күнінде Пибодиде өтті. Мемлекеттік жәрмеңкедегі ерекше нәрсе – "Генерал Грантқа арналған алғашқы ескерткіш" болды, ол жәрмеңкеден аз уақыт бұрын қайтыс болды. Уақытша ескерткіш шамамен 12 метр биіктіктегі обелиск болды және қырық бушель жүгерінің дәнінен салынған. Жәрмеңкеде 2000 адам сыятын трибуна болды, онда ат жарыстарын тамашалауға болады. Жарыс жолы әр түрлі жарыстар үшін пайдаланылды, соның ішінде аттармен жүгіру командалары, жүгіру, жүгіру, жүгіру, қалыңдық жарыстары және күнделікті күйме жарыстары. Күн сайын 10 000 адамды тамақтандыруға мүмкіндік беретін асхана салынды. 1900 жылы Марион округінің ауыл шаруашылығы қоғамы жәрмеңке алаңын қалаға сатты, ол оны Пибоди қалалық паркі деп атады, ал кіреберісі Локуст және 2-ші көшелердің бұрышында орналасқан. Ол өзінің иесіне $40,000 ақшаны жарыстан жеңіп алған, содан кейін $44,000-ға сатылған. Джо Патчен 1896 жылы Дэн Патч атты 1907 жылы $60,000-ға сатылған жылқыны әкелді. Жергілікті жарысқа шыққан басқа да атақты жылқылар – МакКинни және Silver Sign. Сильверторн Австрияда үш жыл бойы Еуропаның ең үздік жарыс жылқыларымен жарысты.
Peabody is a city in Marion County, Kansas, United States. The city was named after F. H. Peabody of Boston, former vice president of the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway. In 1864, the first settler in the Peabody area was W. C. Coble, from North Carolina, who set up ranch headquarters about 2+ miles east of the current city of Peabody (now section 36 of Catlin Township). The first settlement made in the area was in September 1870, by a colony of settlers from Wisconsin. In October, more settlers arrived. During the first month, the colony officers laid out a town on the north half of section 4 township 22 and surveyed it into lots. The town was named Coneburg after the town company president John Cone. The town site was located between the current 9th Street and Division Avenue. During the winter of 1870, some of the settlers returned east to get supplies and bring out their families. In 1871, while the other settlers were gone, dissatisfaction arose in the community and it began to break up. Claim jumping of the Coneburg town site and nearby land started to occur, thus causing a legal mess. In 1870, T. M. Potter homesteaded the south half of the same section of land. In spring of 1871, he and five other men started the Peabody town company. Since the land title for the Peabody town site had no legal disputes, businesses immediately moved from Coneburg. In June 1871, the town of Peabody was platted, and it included the land where the railroad was built on June 9. A post office was established in Coneburg on January 25, 1871 then moved to Peabody on October 30, 1871. In April 1872 during legal disputes, Coneburg became North Peabody. A revised plat of Peabody was made in July 1875 and a supplemental plat of North Peabody was made in April 1878. Because of the disputes, the street that ran down the middle of the border between the two towns was called "Division Avenue." The two towns merged into the city of Peabody in 1879. The town of Peabody was named in 1871 after F. H. Peabody, of Boston, formerly vice president of the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway company. In 1996 it merged with Burlington Northern Railroad and renamed to the current BNSF Railway. Most locals still refer to this railroad as the "Santa Fe". The first depot was built south of the tracks. Later a train wreck destroyed it and a second depot was built on the north side of the tracks. Rail service was still very strong five decades later. In 1925, three westbound and four eastbound trains made stops at Peabody. By 1893, this branch line was incrementally built to Fort Worth, Texas. It foreclosed in 1891 and was taken over by Chicago, Rock Island and Pacific Railway, which shut down in 1980 and reorganized as Oklahoma, Kansas and Texas Railroad. The company merged in 1988 with Missouri Pacific Railroad finally merging in 1997 with Union Pacific Railroad. Most locals still refer to this railroad as the "Rock Island". Its depot in Peabody was demolished in the early 1960s. In 1875, Peabody held its first agricultural "county fair" and continued to hold them annually for many years. In September 1885, the Kansas State Fair was held at Peabody during the first four days of the month. An outstanding feature of the state fair was "the First Monument to General Grant", who died shortly before the fair. The temporary monument was an obelisk about 40 feet (12 m) tall, and built from forty bushels of ears of corn. The fair had a grandstand, which could hold 2000 people, to view horse races. The race track was used for a variety of events, including horse walking teams in harness, trotting, running, pacing, mule racing, and daily chariot races. A dining hall was built that was capable of feeding 10,000 people each day. In 1900, the Marion County Agricultural Society sold the fair grounds to the city, which renamed it the Peabody City Park, and its entrance is located at the corner of Locust and 2nd Streets. who earned his owner $40,000 in race purses and then was sold for $44,000. Joe Patchen sired Dan Patch in 1896, a horse that sold in 1907 for $60,000. Other famous local racing horses included trotters McKinney, and Silver Sign. Silverthorne toured Austria where he competed for three years against the best race horses in Europe.
20 ғасыр
[[Файл:Пибоди Тауншип Карнеги кітапханасы, Пибоди, Канзас. jpg|thumb|left|1914 жылғы Пибоди Тауншип "Карнеги" кітапханасы
Пибоди және Уочорн аудандарында 1918-1920 жылдары Mid Continent мұнай провинциясының мұнай кен орындарында мұнай ағыны болды. Мұнай өнеркәсібінің ықпалы Пибодиде күшті болды және бұл ең қысқа мерзімде қоғамдағы ең үлкен өзгерістерге әкелді. 1919 жылдың қазан және қараша айларында 100-ден астам үй салынды. 1918 жылдан 1919 жылға дейін халық саны 75% немесе одан да көп өсті, бірақ кейіннен басқа Канзас аймақтарында мұнай ағыны жұмысшыларды қажет еткендіктен азайды. Қазіргі уақытта Уочорн – мұнай ұңғымаларынан тұратын, тарихи құрылыстардың қалдықтары жоқ қират құлаған қала. Жаңа Санта-Фе жолы 1910 жылдардың соңында Пибоди арқылы жүргізілді. Жол қаланың солтүстік-шығыс жағына Олд Милл Rd арқылы кірді және оңтүстік-батыс жағына 60-шы көшеде (Ескі жол деп аталады) шықты. 1930 жылдардың соңында жол АҚШ-тың 50-ші бағытына айналды, жаңа тас жол 9-шы көшеде шығыстан батысқа қарай салынғанда. 1998 жылы тас жол 1,5 блокқа солтүстікке жылжытылды, осылайша жаңа теміржол көпірінен өтуге мүмкіндік болды. Пибодидегі филиалдағы лагерьде 150-ге дейін тұтқын орналастырылды. Пибоди Мэйн-стрит қауымдастығы құрылғаннан бері көптеген наградалар жеңіп алды. Пибоди NRHP-де бұрын төрт рет тізілген: Пибоди тарихи кітапхана мұражайы (1973 ж.), Пибоди Тауншип кітапханасы (1987 ж.), Дж. С. Шредер ғимараты (1991 ж.) және В. Х. Морган үйі (1996 ж.).
21 ғасыр
thumb аяқ басқан оң жақта=1.6 Жүк көлігі 36 дюймдік құбырды тасымалдап, Кейнстон Кушинг құбыр желісін (ІІ кезең) Пибодидің оңтүстік-шығысында, Мэрион округінің Тимбер көшесі мен 20-шы көшесінің қиылысында салуда. (Азатта Уайтвотер орталығы шіркеуі) (2010)
2010 жылы Пибоди Мэйн-стрит қауымдастығы 5 мемлекеттік награда алды. Сол жылы Кейнстон Кушинг құбыр желісінің (ІІ кезең) құрылысы Пибодидің шығысына қарай 7 шақырым жерде, Мэрион округі арқылы солтүстіктен оңтүстікке қарай жүргізілді. Жолдардың зақымдануы, салық жеңілдіктері және қоршаған ортаға қатысты алаңдаушылықтар (егер ағып кету орын алса) бойынша көптеген даулар болды. 2012 жылы Пибоди қалалық паркі тарихи орындардың ұлттық тізіліміне (NRHP) енгізілді, бұл Пибодидегі алтыншы орын болды.
География
Пибоди Канзас штатының көркем Флинт-Хиллз және Ұлы жазықтарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 3 шаршы километрді құрайды, оның барлығы Doyle Creek және Spring Creek өзендерін қоспағанда құрлық. Ол Ньютон қаласынан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 24 километр (15 миль), Уичита қаласынан солтүстікке қарай 68 километр (42 миль), Канзас-Сити қаласынан оңтүстік-батысқа қарай 264 километр (164 миль) қашықтықта жатыр. Харви округінің солтүстік-шығыс бұрышы Пибодиден батысқа қарай 3 километр жерде орналасқан.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 1210 адам, 478 үй шаруашылығы және 299 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 566 тұрғынжай бірлігін құрады, орташа тығыздық – есептелмеген. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 93,2% ақ нәсілді, 1,6% афроамерикалық, 1,2% американдық үндістер, 0,2% азиялық, 0,1% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,8% басқа нәсілдер және 2,8% екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтар. Кез келген нәсілге жататын халықтың 3,3% -ы испан немесе латын американдықтарын құрады. 478 үй шаруашылығының 27,8% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 50,4% -ы бірге тұратын жұбайлар, 7,7% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 4,4% -ы әйелі жоқ ерлер, ал 37,4% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 32,8% жеке адамдардан тұрады, ал 15,3% -ында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын азаматтар бар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,33 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,94 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 45,8 жасқа тең. Тұрғындардың 22,2% -ы 18 жасқа дейін, 6,2% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 20,1% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 29,5% -ы 45 пен 64 жас аралығында, ал 21,8% -ы 65 жастан асқан. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 50,3% ер адам және 49,7% әйел адам.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 1384 адам, 531 үй шаруашылығы және 346 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 602 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздығы есептелмеген. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 95,81% ақ нәсілді, 1,52% афроамерикалық, 0,43% американдық үндістер, 0,36% басқа нәсілдерден және 1,88% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 2,82% -ы испан немесе латын американдықтарды құрады. 531 үй шаруашылығының ішінде 30,7% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 53,9% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 7,7% -ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 34,7% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 31,8% жеке адамдардан тұрды, ал 16,9% -ында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдар бар. Үй шаруашылығының орташа мүше саны 2,37, ал отбасының орташа мүше саны 3,01 болды. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 24,6% -ы 18 жасқа дейінгілер, 5,3% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 24,4% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 24,0% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 21,6% -ы 65 жасқа жоғары. Орташа жас 42 жасқа тең. Әр 100 әйелге 93,6 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 88,9 еркек шақ келді. 2000 жылғы мәліметтер бойынша, үй шаруашылығының орташа табысы 29 792 доллар, ал отбасының орташа табысы 37 250 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 28 750 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 19 028 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 15 493 долларға тең. Отбасылардың 6,3% және халықтың 14,2% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 9,6% және 65 жасқа жоғары адамдардың 17,6% кірді.
Экономика
Пибодидегі ең ірі жұмыс беруші – Пибоди–Бернс 398 білім беру округі, қалада екі мектебі бар.
Тарих
Пибодидегі алғашқы мектеп 1871 жылы құрылды. Алғашқы мектеп ғимараты, екі тас бөлмеден, 1872 жылы салынды. Жоғары сыныптар алғаш рет 1879 жылы ашылды, ал 1881 жылы бірінші түлектер тобы 2 оқушыдан тұрды. Бұл ғимаратта әрі ас үйі бар үлкен мәжіліс зал бар, сондай-ақ мүгедектерге арналған мүмкіндіктер де қарастырылған.
Басып шығару
Пибоди Газетт Бюллетені, Бернс, Флоренция және Пибоди қалаларының жергілікті газеті. Хиллсборо еркін баспасөз, Үлкен Марион округі үшін тегін газет.
Радио
Пибоди қаласын Уичита-Хатчинсон тыңдау аймағының көптеген AM және FM радиостанцияларымен қатар спутниктік радио да қамтиды. Қосымша мәліметтер үшін Уичита, Канзас қаласының медиасы туралы қараңыз.
Теледидар
Пибоди қаласы Уичита-Хатчинсон аймағының эфирлік ATSC цифрлық телеарналарымен, Allegiance Communications компаниясының кабельдік теледидарымен және спутниктік теледидарымен қамтамасыз етіледі. Қосымша мағлұмат алу үшін Уичита, Канзас қаласының медиасы туралы қараңыз.
Фильмдер
Small Town, USA, қазіргі уақытта дайындық кезеңіндегі толық метражды деректі фильм, қоғамдардың, жұмыс берушілердің және жеке адамдардың өмір сүруді қамтамасыз ететін мәдени және экономикалық үлгілерді әзірлеу барысында кездесетін қиындықтарды зерттейді. IMG Pictures Канзас штатының шағын қалаларында, оның ішінде Пибодиде түсірілімдер жүргізді. Пибоди қаласының орталық бөлігі жарнамалық суреттерге түсірілу үшін пайдаланылуда.
Темір жол
Екі темір жол, BNSF темір жолы және Юнион Пасифик темір жолы, қаладан өтеді. BNSF темір жолы қаланың шығыстан батысқа қарай өтеді және шығыс Mid Kansas Co Op-та астық вагондарына арналған қосымша жол бар. Amtrak-тың Оңтүстік-Батыс Бас жолаушылар пойзы BNSF темір жолымен жүреді, бірақ жақын жердегі Ньютон қаласында тоқтайды. Оклахома Канзас Техас (ОКТ) желісінің Юнион Пасифик темір жолы солтүстіктен оңтүстікке қарай қаладан өтеді және батыс Mid Kansas Co Op-та астық вагондарына арналған қосымша жол бар. Екі темір жол бір-бірін деңгейлес қиылыс ретінде кесіп өтеді, және екі темір жол арасындағы сирек қолданылатын байланыс, шығысқа бағытталған BNSF пойыздарына солтүстікке қарай Юнион Пасифик темір жолына бұрылуға мүмкіндік береді. Екі темір жолдың да бұрын Пибодиде орналасқан деполары болған, бірақ олар 1960 және 1970 жылдары бұзылыпты. U. S. Route 50 жолы 1930 жылдары толыққанша бекітілмеген кезеңде, тас жол «Жаңа Санта-Фе жолы» деп аталды, ол қаланың солтүстік жағына Ньюэлл көшесі (кейін Олд Милл көшесі) арқылы кіріп, оңтүстік-батыс жағынан 60-шы көше (Олд Трейл деп белгілі) арқылы шығып кеткен. 1950 жылдардың соңына дейін U. S. Route 50 Канзас штатының орталық бөлігінде екі бағытқа бөлінген. Бұл бағыттар 50N және 50S деп аталды, ал Пибоди қаласынан өтетін тас жол 50S болып белгіленген. 1930 жылдан 1998 жылға дейін тас жол Пибоди қаласынан 9-шы көше арқылы шығыстан батысқа қарай жүргізілді, содан кейін Юнион Пасифик темір жолының астынан өтетін қауіпті жерден аулақ болу үшін шамамен 1,5 блок солтүстікке айналып өту және эстакада салынды. Канзас Көлік департаменті U. S. Route 50 жолын Эмпориядан Канзас штатының батысына дейін 4 қатарлы тас жолға айналдыруды ұсынды. Осы уақыт аралығында қосымша жылдамдық жолақтары да қосылуы мүмкін.