Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Әскери-теңіз флотының адмиралы, екінші дүниежүзілік соғыс және корей соғысы Чарльз Тернер Джой (17 ақпан 1895 жыл 6 маусым 1956 жыл) - екінші дүниежүзілік соғыс және корей соғысы кезінде АҚШ-тың Әскери-теңіз флотының адмиралы. Карьерасының соңғы жылдары лейкемиямен күресіп жүргенде, ол Әскери-теңіз академиясының бастығы болып қызмет етті. USS Turner Joy (DD 951) эсминецінің аты оның құрметіне берілген.
US Navy admiral in World War II and the Korean War
Charles Turner Joy (17 February 1895 – 6 June 1956) was an admiral of the United States Navy during World War II and the Korean War. During the last years of his career, while fighting leukemia, he served as Superintendent of the Naval Academy. The destroyer USS Turner Joy (DD 951) was named for him.
Ерте өмір
С. Тернер Джой 1895 жылы 17 ақпанда Сент-Луис қаласында дүниеге келген. 1916 жылы АҚШ-тың әскери академиясын бітіргеннен кейін әскери-теңіз флотында прапорщик болып тағайындалды. Ол төрт жылдан астам уақыт бойы "Пенсильвания" атты линкорында қызмет етті, оның ішінде АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы.
C. Turner Joy was born in St. Louis, Missouri, on February 17, 1895. Commissioned as an ensign in the Navy upon graduation from the United States Naval Academy in 1916, he served in the battleship Pennsylvania for more than four years, including the U. S. participation in World War I.
Соғыс аралық кезең
1923 жылы инженерлік мамандық бойынша жоғары білім алғаннан кейін, ол екі жыл бойы Янцзы патрулі командасының көмекшісі және флаг лейтенанты болып қызмет етті. Мұнан кейін Азия флотының жойғыш Pope-тың атқарушы офицері, Ордендер бюросының тапсырмасы, Калифорния линкорында теңізде қызмет және Вирджиния штатының Йорктаундағы әскери-теңіз миналар қоймасында қызмет атқарды. 1930 жылдардың ортасында лейтенант-командир Джой Личфилд эсминцінің командалық офицері болды және Командирлік эсминцтердің штабында болды. 1937 жылдан 1940 жылға дейін командир Джой Әскери-теңіз академиясында оқытушы болды. Кейін ол "Индианаполис" ауыр крейсерінің бас офицері болды.
In 1923, after receiving a graduate education in engineering, he began two years as Aide and Flag Lieutenant to Commander, Yangtze Patrol. This was followed by a tour as executive officer of the Asiatic Fleet destroyer Pope, an assignment with the Bureau of Ordnance, sea duty in the battleship California, and service at the Naval Mine Depot at Yorktown, Virginia. In the mid 1930s, Lieutenant Commander Joy was commanding officer of the destroyer Litchfield and was on the staff of Commander Destroyers, Battle Force. From 1937 to 1940, Commander Joy was an instructor at the Naval Academy. He then became executive officer of the heavy cruiser Indianapolis.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылы капитан Джой Тынық мұхит флотының командалық барлаушы күшінің операциялық офицері болды. АҚШ желтоқсанда Екінші дүниежүзілік соғысқа кіргеннен кейін бірнеше ай бойы ол Жапонияға қарсы жауынгерлік операцияларды жоспарлау мен жүзеге асыруға көмектесті. Ол 1942 жылдың қыркүйегінен 1943 жылдың маусымына дейін ауыр крейсер Луисвиллдің командашысы болды, ол сол уақытта Алеут аралдары мен Оңтүстік Тынық мұхит теңізіндегі соғыс театрларында белсенді болды. Вашингтондағы маңызды әскери жоспарлар турінен кейін контр-адмирал Джой крейсерлік дивизияның командирі болды, оны жапон әскери-теңіз флотына қарсы бір жарым жылға жуық қарқынды жауынгерлік қызметте жетектеп жүрді.
In 1941, Captain Joy was Operations Officer for Commander Scouting Force, Pacific Fleet. For several months after the United States entered World War II in December, he helped to plan and execute combat operations against Japan. He commanded the heavy cruiser Louisville from September 1942 to June 1943 during which he was active in the Aleutians and South Pacific war theatres. After an important war plans tour in Washington, DC, Rear Admiral Joy became commander of a cruiser division, leading it through nearly a year and a half of intense combat service against the Japanese Navy.
Соғыстан кейінгі және Корея соғысы
1945 жылдың тамызында Жапонияның аттануынан кейін, Джой екі жақты кемелерді басқарып, Қытайға тағайындалды. Ол 1946-1949 жылдары Вирджиния штатының Дальгрен қаласында әскери-теңіз сынақ полигонын басқарды, содан кейін Батыс Тынық мұхитына жіберілді. Вице-адмирал Джой осы лауазымға 1952 жылдың ортасына дейін ие болды, ол Корея соғысының алғашқы екі жылында Әскери-теңіз күш-жігерінің көп бөлігін басқарды. 1951 жылдың шілдесінен 1952 жылдың мамырына дейін ол сондай-ақ Кореяның қарулы күштерді тоқтату туралы келіссөздердегі Біріккен Ұлттар Ұйымының аға өкілі болды. Осы қызметтегі тәжірибесі оны "Коммунистер қалай келіссөздер жүргізеді" атты кітап жазуға түрткі болды. Кітапта ол келіссөздер кезінде Солтүстік Кореяға пайдалы үгіт-насихат жасау үшін қолданылған түрлі тактикаларды егжей-тегжейлі баяндады. Оның байқауы бойынша, коммунистер БҰҰ делегаттарына қысқа орындықтар қоятын, осылайша коммунистер БҰҰ делегаттарынан жоғары тұрып, пропагандалық фотосуреттерге түсірілетін. Ол "генерал МакАртурдың кері шақырылуы коммунистерге бізді "қағаз жолбарысымыз" деп ойлауға қосымша себеп болды" деді. Оның соңғы қызметі - АҚШ-тың әскери-теңіз академиясының директоры болды.
Commanding an amphibious group when Japan capitulated in August 1945, Joy was soon assigned to duty in China. He was in charge of the Naval Proving Ground at Dahlgren, Virginia, in 1946 to 1949 and was then sent back to the Western Pacific to become Commander Naval Forces, Far East. Vice Admiral Joy held that position until mid 1952, directing much of the Navy's effort during the first two years of the Korean War. From July 1951 to May 1952, he was also the senior United Nations Delegate to the Korean Armistice talks. His experience in this role led him to write a book, How Communists Negotiate. In the book, he detailed a number of different tactics that were used during the talks to delay, frustrate, and create useful propaganda for the North Koreans. His observations included the fact that the communists would set shorter chairs for the UN delegates so that the communists would tower over the UN delegates in propaganda photographs. He said "the recall of General MacArthur gave further reason for the Communists to believe we were a 'paper tiger'." His final assignment was as Superintendent of the U. S. Naval Academy.
Соңғы жылдары және мұрасы
1954 жылы шілдеде зейнетке шыққан адмирал Джой кейіннен Калифорниядағы Ла-Холла қаласында тұратын болды. Ол 1956 жылы 6 маусымда Сан-Диегодағы АҚШ-тың әскери-теңіз ауруханасында қайтыс болды. Ол АҚШ-тың әскери-теңіз академиясының зиратында жерленген. 1959-1991 жылдардағы "Тернер Джой" эсминецінің аты адмирал Джойдың құрметіне берілді. Әскери-теңіз академиясындағы Тернер Джой жолы да оның құрметіне аталған.
Retiring in July 1954, Admiral Joy subsequently made his home in La Jolla, California. He died at the U. S. Naval Hospital in San Diego, California on 6 June 1956. He is interred at the United States Naval Academy Cemetery. The destroyer Turner Joy, 1959–1991, was named in honor of Admiral Joy. Turner Joy Road at the Naval Academy is also named in his honor.