Пошта жүйесінің реформаторы: Роуленд Хилл өмірі мен қызметі

Кіріспе

Пошта жүйесінің негізін қалаушы, өнертапқыш және мұғалім (1795–1879)
пошта реформаторы

Сэр Роуленд Хилл, ККБ, ФРС (3 желтоқсан 1795 – 27 тамыз 1879) – ағылшын мұғалімі, өнертапқышы және әлеуметтік реформатор. Ол пошта жүйесін жан-жақты реформалауға ұмтылды, бұл реформа бірыңғай бір пенилік пошта тұжырымы мен алдын ала төлем жүйесіне негізделді, хаттарды қауіпсіз, жылдам және арзан жіберуге мүмкіндік берді. Кейін Хилл мемлекеттік пошта қызметкері болып жұмыс істеді және ол қазіргі заманғы пошта қызметінің негізгі принциптерін, соның ішінде пошта маркасын ойлап тапқан деп есептеледі. Хилл хаттарды жіберу арзан болса, адамдар, тіпті кедейлер де, көбірек хат жіберетінін, соның салдарынан пайданың артатынын дәлелдеді. 1840 жылы, бір пенилік поштаның алғашқы жылы, пошта төлемін алдын ала төлеуді көрсететін бірінші «Қара бір пенилік» жабысқақ маркасын ұсынды, сол жылы Ұлыбританияда жіберілген хаттардың саны екі еседен асты. Хилл Бирмингемдегі Ассей кеңсесінде жұмыс істеді және бос уақытында пейзаждарды суреттеді. 1827 жылы ол Кэролайн Пирсонға үйленді, ол 1881 жылдың 27 мамырында қайтыс болды. Олардың төрт баласы болды: үш қызы (Элеонора, Клара және Луиза) және бір ұлы (Пирсон).

Білім беру реформасы

1819 жылы ол әкесінің “Хилл Топ” мектебін орталық Бирмингемнен көшіріп, Бирмингемнің көрнекті ауданы Эджбастон қаласында “Пристли идеяларының білім берудегі көрінісі” ретінде Хейзелвуд мектебін құрды. Хейзелвуд жаңадан қалыптаса бастаған орта тап үшін мемлекеттік білім берудің үлгісі болуға тиіс еді, бұл пайдалы, оқушыға бағытталған білім беруді мақсат етті, осы арқылы оқушыға қоғамға ең пайдалы және өзіне ең бақытты өмірді жасауға жеткілікті білім, дағдылар мен түсінік беруді көздеді, соның нәтижесінде өзін-өзі тәрбиелеуге мүмкіндік алатын еді. Хилл жобалаған мектепте ғылыми зертхана, жүзу бассейні және күшпен желдету жүйесі сияқты инновациялар енгізілді. Оның “Көптеген балаларды басқару және либералды оқыту жоспарлары” (1822 ж., көбінесе “Халыққа білім беру” деп аталады) атты еңбегінде, ол мектеп тәртібінде жазалаудың орнына мейірімділік пен қорқытудың орнына моральдық ықпал басым болуы керек екенін айтты. Ғылым міндетті пән ретінде қарастырылып, студенттер өздерін-өздері басқаруға тиіс болды. Хейзелвуд француз білім беру саласының жетекшісі және редакторы Марк Антуан Жюльен, Максимилиан де Робеспьердің бұрынғы хатшысы, мектепке келіп, 1823 жылғы маусымдағы “Revue encyclopédique” журналында мектеп туралы жазғаннан кейін халықаралық деңгейде танымал болды. Жюльен тіпті өз ұлын да осы мектепке ауыстырды. Хейзелвуд Джереми Бентамға соншалықты әсер еткендіктен, 1827 жылы Лондонның Тоттенхэм қаласындағы Брюс Каслде мектептің филиалы ашылды. 1833 жылы алғашқы Хейзелвуд мектебі жабылып, оның білім беру жүйесі жаңа Брюс Касл мектебінде жалғастырылды, оның директоры Хилл 1827 жылдан 1839 жылға дейін болды.

Оңтүстік Австралияны отарлау

Оңтүстік Австралияны отарлау Эдвард Гиббон Уэйкфилдтің жобасы болды, ол Ұлыбританиядағы көптеген әлеуметтік проблемалар тығыздық пен халықтың артық көбеюінен туындады деп сенді. 1832 жылы Роуленд Хилл «Үй отарлары: голландиялық үлгідегі кедейлікті біртіндеп жою және қылмысты азайту жоспары» атты трактат жариялады. Хилл 1833 жылдан 1839 жылға дейін Оңтүстік Австралия отарлау комиссиясының хатшысы болып қызмет етті, ол бүгінгі Аделаида қаласында қылмыскерлерсіз елді мекен құру үшін сәтті жұмыс істеді. Комиссия төрағасы саяси экономист Роберт Торренс болды. 1834 жылғы Оңтүстік Австралия заңына сәйкес, колония діни бостандық пен әлеуметтік прогресске, азаматтық құқықтарға ұмтылыспен қалыптасқан британдық қоғамның идеалдарын және ең жақсы қасиеттерін іске асыруға тиіс болды. Хилл, әкесі сияқты, пропорционалды өкілдіктің жақтаушысы болды. Отарлау комиссиясының мүшесі ретінде Хилл комиссияны Аделаидаға азшылық өкілдігін қамтамасыз ететін сайлау жүйесін беруге көндірді. Бұл STV болмаса да, қолданылған жүйе Hare квотасына негізделген. Бұл әлемдегі пропорционалды өкілдіктің алғашқы қолданылуы деп есептеледі. Хилл жазған Комиссияның жылдық есебінде жаңа жүйе «халықтық үкіметтерде көпшілік азшылыққа қатысты қолданатын тәуелсіз билікке уақтылы қарсы тұру үшін қолданылады [Кворумды пайдалану арқылы] партиялар кеңесте сайлаушылар арасындағы қатынастағыдай пропорцияда өкілдік етеді» делінген.

Пошта реформасы

Роуленд Хилл 1835 жылы пошта реформасына қызығушылық таныта бастады. 1836 жылы Роберт Уоллес, Хиллге көптеген кітаптар мен құжаттар ұсынды, оларды Хилл «жарты жүз салмақты материал» деп сипаттады. Хилл осы құжаттарды егжей-тегжейлі зерттеді, бұл оны 1837 жылдың басында «Пошта реформасы, оның маңызы және жүзеге асырылуы» атты памфлет жариялауға әкелді. Ол 1837 жылдың 4 қаңтарында оның көшірмесін қаржы министрі Томас Спринг Райсқа тапсырды. Бұл алғашқы басылым «жеке және құпия» деп белгіленді және жалпы жұртшылыққа жарияланбады. Канцлер Хиллді кездесуге шақырды, онда канцлер жақсартуларды ұсынды, қайта қарауды сұрады және Хиллдің 1837 жылғы 28 қаңтарда дайындаған және жеткізген қосымшасын сұрады. 1830 жылдары британдық поштаның кем дегенде 12,5%-ы теңдер, мәртебелі тұлғалар мен парламент мүшелерінің жеке франкімен жеткізілді, ал цензура мен саяси тыңшылықты пошта қызметкерлері жүргізді. Пошта жүйесі негізінен дұрыс басқарылмайтын, ысырапшыл, қымбат және баяу болды. Бұл сауда-өнеркәсіп саласының өсіп келе жатқан елінің қажеттіліктеріне сай келмейтін болды. Пошта жүйесін реформалауға қызығушылық танытқан Хилл туралы жақсы танымал, мүмкін апокрифтік әңгіме бар; ол жас әйелдің жарлы күйеуі жіберген хатты алуға тым кедей екенін байқаған. Сол кезде хатты жіберушінің емес, хатты алған адамның ақысы төленеді. Алушы жеткізуден бас тарта алады. Алдамшылықтар жиі орын алған: мысалы, хаттың мұқабасында кодталған ақпарат болуы мүмкін; алушы ақпаратты алу үшін мұқабаны қарап, ақы төлеуден бас тартуы мүмкін. Әр хат жеке-жеке тіркеліп тұруы керек еді. Сонымен қатар, пошталық бағалар қашықтыққа және хаттың парақтарының санына байланысты күрделі болды. Ричард Кобден мен Джон Рамзи Маккалок, екеуі де еркін сауданың жақтастары, тори үкіметінің артықшылықтар мен қорғау саясатына шабуыл жасады. 1833 жылы Маккалок «хаттарды қауіпсіз, жылдам және арзан жеткізуден гөрі сауда-саттықты жеңілдетуге еш нәрсе көмектеспейді» деген пікірді алға тартты. Хиллдің «Пошта реформасы: оның маңызы және жүзеге асырылуы» атты памфлеті 1837 жылы жекеменшік түрде таратылды. Есепте қашықтыққа емес, салмаққа байланысты «төмен және біркелкі мөлшерлемелер» талап етілді. Хиллдің зерттеуінде оның және Чарльз Бэббидждің зерттеулері бойынша пошта жүйесіндегі шығындардың көпшілігі көлікке емес, керісінше шығу тегі мен баратын жерінде ауыр өңдеу процедураларына қатысты. Егер пошта жөнелтушіге алдын ала төленсе, шығындар күрт төмендей алады, ал алдын ала төленген төлем алдын ала төленген хат парақтары немесе жабысқақ мөртабандар арқылы дәлелденуі керек (жапсырма мөртабандар ұзақ уақыт бойы салықтарды төлеу үшін пайдаланылды, мысалы, құжаттарда). Хат қағаздарын пайдалану керек болды, өйткені конверттер әлі де кең тараған жоқ; олар әлі де жаппай өндірілмеген, ал пошта ақысы ішінара пайдаланылған қағаз парақтарының санына байланысты есептелетін дәуірде, бір қағаз парағы бүктеліп, хабарлама мен мекенжай үшін қызмет етеді. Сонымен қатар, Хилл қашықтықты ескермей, пошталық төлем мөлшерлемесін жарты унция үшін бір пенниге дейін төмендетуді ұсынды. Ол өзінің ұсынысын алғаш рет 1837 жылы үкіметке ұсынды. Лордтар палатасында почта шебері, лиг лорды Личфилд Хиллдің «жабайы және көрегендік жоспарларын» айыптап отырды. Пошта кеңсесінің хатшысы Уильям Лидер Мейберли, сонымен қатар виг, Хиллдің зерттеуін айыптап: «Бұл жоспар ақымақтық болып көрінеді, оны нақты деректер қолдамайды және ол толығымен болжамға негізделген». Бірақ саудагерлер, саудагерлер және банкирлер қазіргі жүйені жемқорлық және саудаға шектеу ретінде қарады. Олар Хиллдің жоспарын қолдау және оны қабылдауға итермелеу үшін «Коммерциялық комитет» құрды. 1839 жылы Хиллге жаңа жүйені басқару үшін екі жылдық келісімшарт берілді. 1839-1842 жылдары Хилл Лондонның Бейсуотер ауданындағы 1 Орме скверінде өмір сүрді. Бірдей төрт пенни пошта бағасы 1839 жылдың 5 желтоқсанынан бастап төрт пенниге дейін, содан кейін 1840 жылдың 10 қаңтарында, тіпті мөртабандар немесе хат парақтары басылғанға дейін, пенни бағасына дейін төмендетті. 1839 жылдың қарашасы мен 1840 жылдың ақпаны аралығында ішкі хат-хабарлардың көлемі 120% -ға өсті. Бұл алғашқы өсім «еркін франкинг» артықшылықтары мен алаяқтықтардың жойылуынан туындады. Уильям Малридидің дизайны бар алдын ала төленген хат парақтары 1840 жылдың басында таратылды. Бұл Мулриди конверттері танымал емес және кеңінен сатирикалық болды. Ұлттық пошта мұражайы (қазіргі Британия пошта мұражайы мен архиві) таратып берген брошюраға сәйкес, Мулриди конверттері кеңсе тауарларын өндірушілердің өмір сүруіне қауіп төндірді, олар сатирани қауырсындарды ынталандырды. Олар соншалықты танымал емес болды, үкімет оларды ресми хаттар үшін пайдаланды және көптерін жойды. Дегенмен, машинамен басылған суретті конверттерді коммерциялық басылымдар индустриясы Ұлыбританияда және басқа жерлерде дамыды. Осылайша, конверттерге басылған әсем және түсініксіз суреттер оларды қысылтуға және кері тартылуға себеп болды. Шындығында, бұрын машинамен басылған суретті конверттердің мысалдары болмағандықтан, Мулриди конверті өзінің жеке құндылығымен танылуы мүмкін. Машинамен басылған суретті конверттер тікелей маркетинг индустриясының негізгі бөлігі болып табылады. 1840 жылдың мамырында әлемдегі алғашқы жабысқақ пошта мөртабандары таратылды. Жасыл патшайым Викторияның (оның 21 жылдығы сол айда тойланды) әдемі гравюрасымен, «Қара пенни» бірден сәттілікке ие болды. Мөртабаларды бөлуді жеңілдету сияқты жетілдірулер, кейінгі шығарылымдармен енгізілді.

Rowland Hill first started to take a serious interest in postal reforms in 1835. In 1836 Robert Wallace, MP, provided Hill with numerous books and documents, which Hill described as a "half hundred weight of material". Hill commenced a detailed study of these documents and this led him to publish, in early 1837, a pamphlet called Post Office Reform its Importance and Practicability. He submitted a copy of this to the Chancellor of the Exchequer, Thomas Spring Rice, on 4 January 1837. This first edition was marked "private and confidential" and was not released to the general public. The Chancellor summoned Hill to a meeting in which the Chancellor suggested improvements, asked for reconsiderations and requested a supplement, which Hill duly produced and supplied on 28 January 1837. In the 1830s at least 12.5% of all British mail was conveyed under the personal frank of peers, dignitaries and members of parliament, while censorship and political espionage were conducted by postal officials. Fundamentally, the postal system was mismanaged, wasteful, expensive and slow. It had become inadequate for the needs of an expanding commercial and industrial nation. There is a well known story, probably apocryphal, about how Hill gained an interest in reforming the postal system; he apparently noticed a young woman too poor to claim a letter sent to her by her fiancé. At that time, letters were normally paid for by the recipient, not the sender. The recipient could simply refuse delivery. Frauds were commonplace: for example, coded information could appear on the cover of the letter; the recipient would examine the cover to gain the information, and then refuse delivery to avoid payment. Each individual letter had to be logged. In addition, postal rates were complex, depending on the distance and the number of sheets in the letter. Richard Cobden and John Ramsey McCulloch, both advocates of free trade, attacked the policies of privilege and protection of the Tory government. McCulloch, in 1833, advanced the view that "nothing contributes more to facilitate commerce than the safe, speedy and cheap conveyance of letters." Hill's pamphlet, Post Office Reform: its Importance and Practicability, referred to above, was circulated privately in 1837. The report called for "low and uniform rates" according to weight, rather than distance. Hill's study reported his findings and those of Charles Babbage that most of the costs in the postal system were not for transport, but rather for laborious handling procedures at the origins and the destinations. Costs could be reduced dramatically if postage were prepaid by the sender, the prepayment to be proven by the use of prepaid letter sheets or adhesive stamps (adhesive stamps had long been used to show payment of taxes, on documents for example). Letter sheets were to be used because envelopes were not yet common; they were not yet mass produced, and in an era when postage was calculated partly on the basis of the number of sheets of paper used, the same sheet of paper would be folded and serve for both the message and the address. In addition, Hill proposed to lower the postage rate to a penny per half ounce, without regard to distance. He first presented his proposal to the government in 1837. In the House of Lords the Postmaster, Lord Lichfield, a Whig, denounced Hill's "wild and visionary schemes." William Leader Maberly, Secretary to the Post Office, also a Whig, denounced Hill's study: "This plan appears to be a preposterous one, utterly unsupported by facts and resting entirely on assumption". But merchants, traders and bankers viewed the existing system as corrupt and a restraint of trade. They formed a "Mercantile Committee" to advocate Hill's plan and push for its adoption. In 1839 Hill was given a two year contract to run the new system. From 1839 to 1842, Hill lived at 1 Orme Square, Bayswater, London, and there is an LCC plaque there in his honour. The uniform fourpenny post rate lowered the cost to fourpence from 5 December 1839, then to the penny rate on 10 January 1840, even before stamps or letter sheets could be printed. The volume of paid internal correspondence increased dramatically, by 120%, between November 1839 and February 1840. This initial increase resulted from the elimination of "free franking" privileges and fraud. Prepaid letter sheets, with a design by William Mulready, were distributed in early 1840. These Mulready envelopes were not popular and were widely satirised. According to a brochure distributed by the National Postal Museum (now the British Postal Museum & Archive), the Mulready envelopes threatened the livelihoods of stationery manufacturers, who encouraged the satires. They became so unpopular that the government used them on official mail and destroyed many others. However, a niche commercial publishing industry for machine printed illustrated envelopes subsequently developed in Britain and elsewhere. So it is likely that it was the grandiose and incomprehensible illustration printed on the envelopes that provoked the ridicule and led to their withdrawal. Indeed, in the absence of examples of machine printed illustrated envelopes before this, the Mulready envelope may be recognised as a significant innovation in its own right. Machine printed illustrated envelopes are a mainstay of the direct mail industry. In May 1840 the world's first adhesive postage stamps were distributed. With an elegant engraving of the young Queen Victoria (whose 21st birthday was celebrated that month), the Penny Black was an instant success. Refinements, such as perforations to ease the separation of the stamps, were instituted with later issues.

Кейінгі өмірі

Роуленд Хилл 1841 жылғы жалпы сайлауда Консервативтік партия жеңіске жеткенге дейін пошта басқармасында жұмыс істеді. Сэр Роберт Пил 1841 жылдың 30 тамызында қызметке қайта оралды және 1846 жылдың 29 маусымына дейін қызмет етті. 1842 жылдың шілдесінде Хилл қаһарлы пікір таластары арасында қызметтен босатылды. Алайда, Лондон мен Брайтон темір жолы оны 1843 жылдан 1846 жылға дейін директор, кейіннен басқарма төрағасы етіп тағайындады. Ол Лондон мен Брайтон арасындағы бағаны төмендетіп, бағыттарды кеңейтті, арнайы экскурсиялық пойыздар ұсынды және жолаушыларға қолайлы сапар жасауға мүмкіндік берді. 1844 жылы Эдвин Чэдвик, Роуленд Хилл, Джон Стюарт Милль, Лион Плейфэр, доктор Нил Арнот және басқа да достары саяси экономика мәселелерін талқылау үшін бір-бірінің үйлерінде жиналатын «Кеңестегі достар» атты қоғам құрды. Хилл сондай-ақ Дэвид Рикардо және басқа классикалық экономистер құрған ықпалды Саяси экономика клубының мүшесі болды, бірақ қазір оған көптеген күшті бизнесмендер мен саяси тұлғалар кіреді. 1846 жылы Консервативтік партия Астық заңдарын жою мәселесінде жарылып, оның орнына Лорд Джон Рассел басқаратын виг үкіметі келді. Хилл 1854 жылдан 1864 жылға дейін Пошта басқармасының хатшысы, содан кейін Пошта басқармасының хатшысы болып тағайындалды. Оның қызметтері үшін Хилл 1860 жылы Бат орденінің командирі атанды. Ол Корольдік қоғамның мүшесі болды және Оксфорд университетінен құрметті диплом алды. Өмірінің соңғы 30 жылында, және 1879 жылы қайтыс болған Хилл Хэмпстед Гриндегі Бартрам үйінде тұрды. Бартрам үйі ХХ ғасырдың басында Хэмпстед жалпы ауруханасының құрылысына орын беру үшін қиратылған төрт грузин үйінің ең үлкені болды, ол 1970 жылдары қиратылып, оның орнына Корольдік тегін аурухана салынды. Хиллдің Хэмпстед Гриндегі көршісі жиырма жыл бойы готикалық жаңғыру сәулетшісі Сэмюэл Сандерс Тьюлон болды, ол олардың үйлеріне қарап тұратын Росслин Хиллдегі Сент-Стефан шіркеуін жобалаған. Хилл Вестминстер аббаттығында жерленген; оның отбасылық қабірінде Хайгейт зиратында оған арналған ескерткіш орнатылған. Оның құрметіне Хэмпстедте (Хэверсток Хиллден, Корольдік тегін аурухананың қабырғасы бойымен) және Тоттенхемде (Уайт Харт Лейннің жанында) көшелер аталған. 1893 жылы ашылған Корольдік өнер қоғамының көк тақтасы Хиллді Хэмпстедтегі Корольдік тегін ауруханасында еске сақтайды.

Rowland Hill continued at the Post Office until the Conservative Party won the 1841 General Election. Sir Robert Peel returned to office on 30 August 1841 and served until 29 June 1846. Amid rancorous controversy, Hill was dismissed in July 1842. However, the London and Brighton Railway named him a director and later chairman of the board, from 1843 to 1846. He lowered the fares from London to Brighton, expanded the routes, offered special excursion trains, and made the commute comfortable for passengers. In 1844 Edwin Chadwick, Rowland Hill, John Stuart Mill, Lyon Playfair, Dr. Neil Arnott, and other friends formed a society called "Friends in Council," which met at each other's houses to discuss questions of political economy. Hill also became a member of the influential Political Economy Club, founded by David Ricardo and other classical economists, but now including many powerful businessmen and political figures. In 1846, the Conservative Party split over the repeal of the Corn Laws and was replaced by a Whig government led by Lord John Russell. Hill was made Secretary to the Postmaster General, and then Secretary to the Post Office from 1854 until 1864. For his services, Hill was knighted as a Knight Commander of the Order of the Bath in 1860. He was made a Fellow of the Royal Society and awarded an honorary degree from University of Oxford. For the last 30 years of his life, and where he died in 1879, Hill lived at Bartram House on Hampstead Green. Bartram House was the largest house in a row of four Georgian mansions which were demolished at the start of the twentieth century to make way for Hampstead General Hospital, which was itself demolished in the 1970s and replaced by The Royal Free Hospital. For twenty years his next door neighbour on Hampstead Green was the Gothic revival architect Samuel Sanders Teulon, who designed St Stephen's Church, Rosslyn Hill, facing their houses. Hill is buried in Westminster Abbey; there is a memorial to him on his family grave in Highgate Cemetery. There are streets named after him in Hampstead (off Haverstock Hill, down the side of the Royal Free Hospital) and Tottenham (off White Hart Lane). A Royal Society of Arts blue plaque, unveiled in 1893, commemorates Hill at the Royal Free Hospital in Hampstead.

Отбасы

Хилл сегіз баланың бірі еді. Оның бірнеше бауырлары да көзге түсті: Мэтью Дэвенпорт Хилл (1792–1872) – Бирмингемнің тіркеушісі, түрме реформасын қолдаған белсенді және 1832 жылдан бастап Халл қаласының парламент депутаты болды. Эдвин Хилл (1793–1876) 1840 жылдан 1872 жылға дейін Ұлыбританиядағы алғашқы мөр бақылаушысы қызметін атқарды және конверттер жасауға арналған механикалық жүйені ойлап тапты. Фредерик Хилл (1803–1896) түрме реформасымен айналысты.

Мұра және еске алу

Хиллдің екі мұрасы бар. Біріншісі – жаңадан қалыптаса бастаған орта таптың білім алу моделі. Екіншісі – бизнес пен халыққа қызмет ететін тиімді пошта жүйесінің моделі, оның ішінде пошта маркасы және қазіргі әлемде көпшілікке мәлім төмен және бірыңғай пошта тарифтері. Ол осы арқылы әлемдегі пошта қызметін өзгертіп қана қоймай, сауданы да тиімдірек және табыстырақ етті. Британ поштасының кірісі 1839 жылғы деңгейге 30 жылдан кейін ғана жетті. Бірыңғай пеннилік пошта жүйесі Ұлыбританияда 20 ғасырға дейін сақталды, ал бір пенни (1d) төрт унцияға (113 г) дейін жөнелтуге жеткілікті болды. Хиллдің ескеріліп сақталған төрт мүсіні бар. Ең ертедегісі Бирмингемде орналасқан: Питер Холлинстің 1870 жылы ашылған карраралық мәрмәр мүсіні. Оның орны 1874, 1891 (қаланың Бас пошта кеңсесіне көшірілген кезде) және 1934 жылдары өзгертілді. Қазір ол Викар және Экчендж көшелерінің қиылысында тұр. Лондонда Эдвард Онслоу Фордтың 1881 жылы жасалған қола мүсіні Король Эдвард ғимаратының (бұрынғы Лондонның Бас пошта кеңсесі) сыртында орналасқан. Ланкастердегі Дальтон алаңындағы Виктория монументі көрнекті викториандықтарды бейнелейді, және Роуленд Хилл де оның арасында бар. Хиллдің кем дегенде екі мәрмәр бюсті де бар, олар 1881 жылы ашылды. Олардың бірі В.Д. Кейворттың кіші туындысы, Вестминстер аббаттығындағы Сент-Пол капелласында орналасқан. Екіншісі Уильям Тидтің жұмысы, Манчестердегі Альберт алаңында тұр. Қазіргі заманғы пошта жүйесін дамытуға қосқан үлесі үшін Роуленд Хиллге Халықаралық пошта одағы – БҰҰ агенттігі, халықаралық пошта жүйесін реттейтін ұйым, ескерткіш орнатты. Оның есімі Берндегі (Швейцария) Халықаралық пошта одағының бас кеңсесіндегі екі үлкен мәжіліс залының бірінде жазылған. Лондонның солтүстігіндегі Тоттенхэмдегі Брюс сарайында (Хилл 1840 жылдары тұрған) жергілікті тарих мұражайы ашылды, онда осыған қатысты экспонаттар бар. Оңтүстік Австралияның астанасы Аделаидада Хилл көшесі (Солтүстік Аделаидада) және қала орталығындағы Роуленд алаңы оның құрметіне аталған. 1997 жылы Royal Mail және Британдық филателия қоғамы құрған Rowland Hill сыйлығы филателиядағы «жаңашылдық, бастамашылық және кәсіпкерлік» үшін жыл сайын берілетін марапат. 1882 жылы пошта қызметкерлері, зейнеткерлер және мұқтаж жандарға көмек көрсету үшін Пошта қоры құрылды. 1928 жылы Ирландиядағы Роуленд Хилл еске алу қоры бұрынғы Пошта және телеграф департаментінің қызметкерлері мен зейнеткерлеріне, сондай-ақ олардың отбасы мүшелеріне көмек көрсету мақсатымен құрылды және қайта ұйымдастырылған An Post және eircom компанияларына қолдау көрсетуді жалғастыруда. Қор жыл сайын 300-ден астам адамға көмек көрсетеді.

Hill has two legacies. The first was his model for the education of the emerging middle classes. The second was his model for an efficient postal system to serve businesses and the public, including the postage stamp and the system of low and uniform postal rates, which is often taken for granted in the modern world. In this, he not only changed postal services around the world, but also made commerce more efficient and profitable, even though it took 30 years before the British Post Office's revenue recovered to its 1839 level. The Uniform Penny Post continued in the UK into the 20th century, and at one point, one penny (1d) paid for up to four ounces (113 g). There are four public statues of Hill. The earliest is in Birmingham: a Carrara marble sculpture by Peter Hollins unveiled in 1870. Its location was moved in 1874, 1891 (when it was placed in the city's General Post Office) and 1934. It is at the junction of Vicar and Exchange Streets. In London a bronze statue by Edward Onslow Ford, also made in 1881, stands outside the King Edward Building (formerly London's principal Post Office) in King Edward Street. There is a large sculpture in Dalton Square, Lancaster, The Victoria Monument, depicting eminent Victorians and Rowland Hill is included. There are at least two marble busts of Hill, also unveiled in 1881. One, by W. D. Keyworth, Jr., is in St Paul's Chapel, Westminster Abbey. Another, by William Theed, is in Albert Square, Manchester. In recognition of his contributions to the development of the modern postal system, Rowland Hill is commemorated at the Universal Postal Union, the UN agency charged with regulating the international postal system. His name appears on one of the two large meeting halls at the UPU headquarters in Bern, Switzerland. At Tottenham, north London, there is now a local history museum at Bruce Castle (where Hill lived during the 1840s) including some relevant exhibits. In Adelaide, the capital of South Australia, both Hill Street, North Adelaide and Rowland Place in the city centre are named in his honour. The Rowland Hill Awards, started by the Royal Mail and the British Philatelic Trust in 1997, are annual awards for philatelic "innovation, initiative and enterprise." In 1882 the Post Office instituted the Rowland Hill Fund for postal workers, pensioners and dependents in need. The Rowland Hill Memorial Fund of Ireland was founded for Ireland in 1928, to help serving or retired staff and their dependents, for the former Department of Posts and Telegraphs and continues to serve the reorganised companies An Post and eircom. The fund assists more than 300 people annually.

Филателикалық еске алулар

Бірінші марканың жүз жылдығына арнап Португалия оның атын жазған 8 маркадан тұратын миниатюралық парақ шығарды. Кейін, оның қайтыс болғанының жүз жылдығында, шамамен 80 ел Хиллді еске алуға арналған бірнеше маркадан тұратын жиынтық шығарды. Барлығы 147 ел оны еске алуға арналған маркалар шығарды.