Француз-аустралиялық ғалым Жак Миллер және иммунитет жүйесінің ашылуы

Кіріспе

Француз-австралиялық зерттеуші ғалым Жак Фрэнсис Альберт Пьер Миллер AC FRS FAA (2 сәуір 1931 жылы туған) – француз-австралиялық зерттеуші ғалым. Ол тимустың атқаратын қызметін ашқаны және сүтқоректі жануарларда лимфоциттердің екі негізгі тобын (Т-жасушалар мен В-жасушалар) анықтағанымен және олардың қызметін зерттегенімен белгілі.

Ерте өмір және білім

Миллер 1931 жылғы 2 сәуірде Францияның Ницца қаласында Ж. Ф. А. П. Мюнье ретінде дүниеге келді. Ол Францияда, Швейцарияда және Қытайда, көбінесе Шанхайда өсті. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Жапонияның соғысқа қатысуын күтіп, оның отбасы 1941 жылы Австралияның Сидней қаласына көшіп, фамилиясын "Миллер" деп өзгертті. Ол Сиднейдегі Сент-Алойзиус колледжінде білім алды, онда болашақ әріптесі сэр Густав Носсалмен танысты. Миллер Сидней университетінде медицинаны оқыды және алғашқы зертханалық зерттеулерін профессор Патрик де Бургтың зертханасында жүргізді, онда ол вирус инфекцияларын зерттеді. Миллер егеуқұйрықтардағы лимфоциттік лейкемияның патогенезін зерттеуді таңдады, бұл Людвик Гростың егеуқұйрық лейкемия вирусына қатысты зерттеулерін кеңейтті. Миллер тәжірибелік жануарлардың туған кезде тимус безі болмаса, бөтен тіндерді қабылдамайтынын және көптеген инфекцияларға қарсы тұра алмайтынын көрсетті, осылайша тимус безінің бейімделетін иммундық жүйенің дамуы мен жұмыс істеуі үшін маңызды екенін дәлелдеді. Бұрын тимус безі қызметі жоқ, қалыптан тыс орган деп есептелген. Оның бұл жаңалығы көптеген адамдарды Миллерді "адам ағзасының функциясын алғаш рет сипаттаған әлемдегі жалғыз тірі адам" деп айтуға итерді. 1963 жылы Миллер Ұлттық денсаулық институтында тимус безінің функциясын зерттеуді жалғастырды. 1966 жылы Миллер Австралияға оралып, Мельбурндағы Уолтер және Элиза Холл медициналық зерттеулер институтында зерттеу тобының жетекшісі болды, оны институттың жаңа директоры сэр Густав Носсал, сэр Макфарлейн Бернеттің ізбасары шақырды. Сол жерде, студенті Грэм Митчеллмен бірге, сүтқоректілердің лимфоциттерін кейіннен Т-жасушалары және В-жасушалары деп аталатын топтарға бөлуге болатынын және олардың өзара әрекеттесіп, қалыпты антидене өндірісін қамтамасыз ететінін (Т-жасушаларының көмегі) анықтады. Миллер тимус безінің Т-жасушаларын өндіретінін, сондай-ақ автореактивті Т-жасушаларын (орталық Т-жасушаларының төзімділігі) жоятынын және иммунологиядағы бірнеше маңызды жаңалықтарды көрсетті. Бұл қатерлі ісік, аутоиммундық аурулар және ЖИТС сияқты ауруларды, сондай-ақ трансплантациядан бас тарту, аллергия және вирусқа қарсы иммунитет сияқты процестерді түсіну үшін маңызды болып саналады. Бұл қазіргі заманғы қатерлі ісікке қарсы иммунотерапияның негізін құрайды. 1996 жылдан бері жартылай зейнеткерлікте жүрген Миллер әлі де иммунологиялық зерттеулерге қатысады.

Miller was born on 2 April 1931 in Nice, France, as J. F. A. P. Meunier, and grew up in France, Switzerland and China, mostly in Shanghai. After the outbreak of World War II, in anticipation of Japan's entry into the war, his family moved in 1941 to Sydney, Australia, and changed their last name to "Miller". He was educated at St Aloysius' College in Sydney, where he met his future colleague, Sir Gustav Nossal. Miller studied medicine at the University of Sydney, and had his first experience of laboratory research in the laboratory of Professor Patrick de Burgh where he studied virus infection. Miller chose to study the pathogenesis of lymphocytic leukemia in mice, expanding on the research of Ludwik Gross into murine leukemia virus. Miller showed that experimental animals without a thymus at birth were incapable of rejecting foreign tissues and resisting many infections, thus demonstrating that the thymus is vital for development and function of the adaptive immune system. Prior to this, the thymus was believed to be a vestigial organ with no function. His discovery has led many to describe Miller as the "world's only living person who can claim to have been the first to have described the functions of a human organ". In 1963, Miller continued his work into the function of the thymus at the National Institutes of Health. In 1966, Miller returned to Australia to become a research group leader at the Walter and Eliza Hall Institute of Medical Research in Melbourne, at the invitation of its new director Sir Gustav Nossal, the successor of Sir Macfarlane Burnet. There, with student Graham Mitchell, he discovered that mammalian lymphocytes can be separated into what were later called T cells and B cells, and that these interact to allow normal antibody production (T cell help). Miller went on to show that the thymus produces the T cells, that it removes autoreactive T cells (central T cell tolerance) and several other landmark findings in immunology. These are considered crucial to understanding diseases such as cancer, autoimmunity and AIDS, as well as processes such as transplant rejection, allergy and antiviral immunity. which forms the basis for modern cancer immunotherapy. Semi retired since 1996, Miller is still involved in immunological research.