Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық химик-инженер Сэмюэл Стивенс Кистлер (26 наурыз 1900 – 6 қараша 1975) – американдық ғалым және химик-инженер, ең белгілісі – аэрогельдердің, белгілі ең жеңіл қатты материалдардың ойластырушысы.
American chemical engineer
Samuel Stephens Kistler (March 26, 1900 November 6, 1975) was an American scientist and chemical engineer, best known as the inventor of aerogels, one of the lightest known solid materials.
Өмірбаян
Кистлер, дүкен иесінің ұлы, Калифорния штатының солтүстік-шығыс бұрышындағы Сидарвилл деген шағын қалада дүниеге келді. Кистлер 12 жасқа келгенде отбасы үлкен Санта-Роза қаласына көшіп, ол алғаш рет химия ғылымына қызығушылық танытты. Бірақ 1917 жылы Тынық мұхиты колледжіне түскенде, виолончель ойнауды үйреніп, кейін ауыл шаруашылығы саласында білім алуды жоспарлаған. Дегенмен, ол барлық қолжетімді ғылым курстарын тыңдап, үш жылдан соң Стэнфорд университетіне ауысып, химиядан бакалавр, содан кейін химиялық инженерия мамандығын бітірді. Ол виолончель ойнауды ешқашан үйренбеді. Калифорнияның Standard Oil компаниясында қысқа ғана уақыт жұмыс істегеннен кейін, ол академиялық қызметке қайта оралып, 1931 жылға дейін Тынық мұхиты колледжінде химия пәнін оқытты, содан кейін Иллинойс университетіне ауысты.
Kistler, the son of a shopkeeper, was born in the small town of Cedarville in the far northeastern corner of California. The family moved to the larger Santa Rosa when Kistler was 12, where he first became interested in chemistry. When he entered the College of the Pacific in 1917, however, his plan was to learn to play the cello, then pursue a degree in agriculture. Instead, he ended up taking every science course available, and after three years he moved to Stanford University and obtained a B. A. in chemistry, followed by a chemical engineering degree. He never did learn to play the cello. After a brief spell working for the Standard Oil Company of California, he returned to academia, teaching chemistry at the College of the Pacific until 1931, when he transferred to the University of Illinois.
Өнертабыс
Алғашқы аэрогельдердің қалыптасуының нақты жағдайлары жақсы жазылмаған. Көпке тараған әңгіме бойынша, олар Кистлер мен Чарльз Лернд арасындағы "желе банкасындағы сұйықтықты қысқартусыз алмастыра аламыз ба" деген бәсекесінен туындаған. Бұл тәжірибелер 1923 жылы Стоктонның жаңа кампусына көшкеннен кейін әлі де мүмкіндіктері шектеулі болған Тынық мұхиты колледжінде немесе 1927 жылы Кистлер докторлық диссертациясын қорғауға кіріскен Стэнфордта өткізілген-өткізілмегендігі әлі де даулы. Қалай болғанда да, 1931 жылы Кистлер Nature журналында (том 127, 741 бет) "Тұтас кеңейтілген аэрогельдер мен желелер" деген мақала жариялады. Ол 1935 жылы Иллинойс университетіндегі оқытушылық қызметін тастап, 1940 жылдардың басында Сантоцел тауарлық белгісімен гранулярлы кремний аэрогель өнімдерін әзірлеу үшін Monsanto компаниясымен келісім шартқа отырды. Бояуларда және осыған ұқсас қолдануларда жатқызушы зат ретінде кеңінен қолданылған бұл өнімдер желісі 1970 жылы Monsanto компаниясымен тоқтатылды, бұл өндіріс құнының жоғары болуымен және жаңа өнімдердің бәсекесімен байланысты болуы мүмкін. Дегенмен, Кистлер оқытушылыққа қайта оралып, 1952 жылы Юта университетінің Инженерлік колледжінің деканы болып тағайындалды.
The exact circumstances of the creation of the first aerogels are not well recorded. A popular story is that they resulted from a competition between Kistler and one Charles Learned "to see if they could replace the liquid inside of a jelly jar without causing any shrinkage". Whether these experiments were performed at the College of the Pacific, still with limited facilities following the move in 1923 to the new Stockton campus, or at Stanford, where Kistler began pursuing a doctorate in 1927, is a source of some confusion. Either way, in 1931 Kistler published a paper in Nature (vol. 127, p. 741) titled "Coherent Expanded Aerogels and Jellies". He left his teaching post at the University of Illinois in 1935 and signed a contract with Monsanto Company in the early 1940s to start developing granular silica aerogel products under the trademark Santocel. Largely used as a flattening agent in paints and for similar uses, the line was discontinued by Monsanto in 1970, probably due to the high cost of manufacture and competition from newer products. Kistler had returned to teaching, however, taking up a position as Dean of the University of Utah College of Engineering in 1952.
Өлім
Ол 1975 жылы қарашада Солт-Лейк-Ситиде қайтыс болды, Францияда Станислаус Тейхнер басқаратын зерттеушілердің аэрогельдерді өндірудің аз уақыт алатын жаңа әдісін тапқаннан кейін оларға қызығушылықтың артуына біршама уақыт қалғанда.
He died in Salt Lake City in November 1975, shortly before the resurgence of interest in aerogels caused by the discovery of a less time consuming method of manufacture by researchers led by Stanislaus Teichner in France.