Наогаон ауданы – Бангладештің солтүстігіндегі аймақ, маңызды шаруашылық орталық. Егістік жерлерге толы, құнарлы топыраққа ие. Ауыл шаруашылығының дамуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бангладештің Наогаон ауданы – Бангладештің солтүстігінде орналасқан аудан, Раджшахи облысының құрамына кіреді. Оның атауы Наогаон қаласынан, Наогаон Садар Upazila-сынан шыққан.
the district in Bangladesh
Naogaon District is a district in northern Bangladesh, part of the Rajshahi Division. It is named after its headquarters, the city of Naogaon in Naogaon Sadar Upazila.
Экономика
Бүгінде Наугаон ауданы Бангладештің астық қоймасы болып саналады. Ол Бенгалияның тарихи Варендра аймағының орталық бөлігінде орналасқан, аумағы шамамен 3493 шаршы километр, оның 80 пайызы егіс жері. Аймақтың топырағы құнарлы, органикалық емес сазды топырақ. Ауданның жалпы халқы шамамен 28 лак адам, ал аудан тұрғындарының көп бөлігі шаруалар. Сауаттылық деңгейі 72,14 пайызды құрайды. Наугаон қазір елдегі манго өндірісінің басты орталығы. Бангладеш Ауыл шаруашылығы кеңейту департаментінің мәліметтеріне сәйкес, 2017-2018 қаржы жылында Наугаон ауданы 3,33 лак тоннадан астам манго өндірген, бұл Шапайнауабгандждің 2,74 лак тоннасынан және Раджшахидің 2,13 лак тоннасынан әлдеқайда көп.
Today Naogaon District is considered the bread basket of Bangladesh. It is in the central part of the historical Varendra region of Bengal, with an area of about , about 80% of which is under cultivation. The soil of the area is a fertile inorganic clay called loam. The total population of the area is about 28 lac, and most of the people of the district are farmers. The literacy rate is 72.14%. Naogaon is now the country's prime hub for mango harvest. Statistics from Bangladesh's Department of Agricultural Extension show that Naogaon alone produced over 3.33 lakh tonnes mango in fiscal 2017–18, far more than Chapainawabganj's production of 2.74 lakh tonnes and Rajshahi's 2.13 lakh tonnes.
Пахарпур
Пахарпур – Жамалғанж қаласынан батысқа қарай 5 км жерде орналасқан шағын ауыл. Онда Сомапура Махавихара монастырінің қиратындары қазба жұмыстары арқылы табылды. Бұл 7 ғасырдағы археологиялық жаңалықтың ауданы шамамен 4 км² құрайды. Төртбұрышты ауланы алып жатқан бүкіл кешен 900 футтан (274 м) асады және биіктігі өзгеріп тұрады. Солтүстік жағында күрделі қақпалар кешені бар, солтүстік жағында 45 ұяшық, ал қалған үш жағында әрқайсысында 44-тен бар, жалпы саны 177 бөлме. Пирамида пішіндес айқыш ғибадатхана архитектурасы Оңтүстік-Шығыс Азия, әсіресе Мьянма және Ява архитектурасының ықпалында жасалған. Бұл жердің аты пахар немесе кішкентай төбеге ұқсайтын биік қыраттан алынған. Жақында салынған жергілікті мұражайда осы аймақтан табылған заттардың көрнекті жинағы сақталған. Қазба жұмыстарынан табылған заттар Раджшахидегі Вәрендра зерттеу мұражайында да сақталған. Мұражайдың көне заттарына терракоталық тақташалар, түрлі құдайлар мен құдайыштардың мүсіндері, қыш ыдыстар, монеталардағы жазулар, әсем кірпіштер және басқа да ұсақ саз бұйымдары кіреді. Сомапура Махавихарадан оңтүстік-батысқа қарай 9 миль жерде Халуд Вихара археологиялық орны орналасқан, ол ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміне алдын ала енгізілген.
Paharpur is a small village 5 km west of Jamalganj in the Naogaon district where the remains of the Somapura Mahavihara monastery have been excavated. This 7th century archaeological find covers an area of approximately of land. The entire establishment, occupying a quadrangular court, measures more than 900 feet (274 m) and is from in height. With an elaborate gateway complex on the north, there are 45 cells on the north and 44 on each of the other three sides, for a total number of 177 rooms. The architecture of the pyramidal cruciform temple is influenced by those of South East Asia, especially Myanmar and Java. It takes its name from a high mound, which looked like a pahar, or hillock. A site museum built recently houses the representative collection of objects recovered from the area. The excavated findings have also been preserved at the Varendra Research Museum at Rajshahi. The antiquities of the museum include terracotta plaques, images of different gods and goddesses, pottery, coin inscriptions, ornamental bricks, and other minor clay objects. Nine miles west southwest of Somapura Mahavihara is the archaeological site of Halud Vihara, which has been tentatively listed as a UNESCO World Heritage Site.
Кусумба мешіті
Кусумба мешіті Манда-Упазиладағы Атрай өзенінің батыс жағалауында орналасқан. Ол 1558-59 жылдары Бенгалиядағы Ауған үкімдігі кезінде Сүлеймен атты жоғары дәрежелі шенеунік салған. Мешіт Бенгал стилінде салынған.
Kusumba Mosque is on the west bank of the Atrai River in Manda Upazila. It was built in 1558 59 during the period of Afgan rule in Bengal by a high ranking official named Sulaiman. It was constructed in a Bengal style.
Жағадала Махавихара
Жағадала Махавихара (г. 11 ғасырдың соңы – 12 ғасырдың ортасы) – Варендра аймағындағы, қазіргі Бангладештің солтүстік Бенгалиясында орналасқан буддалық монастырь және білім ошағы. Оны Пала әулетінің кейінгі патшалары, болжам бойынша Рамапала (шамамен 1077–1120 жж.) құрған. Бұл орын, Бангладештің солтүстік-батысындағы Дхамурат Упазиласындағы, Үндістанмен шектес Жағдал ауылының жанындағы жерде орналасқан. ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізу қарастырылып жатыр.
Jagaddala Mahavihara (fl. late 11th century mid 12th century) was a Buddhist monastery and seat of learning in Varendra, a geographical unit in present north Bengal in Bangladesh. It was founded by the later kings of the Pāla dynasty, probably Ramapala (c. 1077–1120), likely at a site near the present village of Jagddal in Dhamoirhat Upazila in northwest Bangladesh on the border with India. It is tentatively listed as UNESCO World Heritage Site.
Патисар
Патисар ауылы Рабиндранат Тагормен байланысты. Ол Нагор өзенінің жағасында, Атрай теміржол стансасынан оңтүстік-шығысқа қарай 12 шақырым және аудан орталығынан 26 шақырым қашықтықта орналасқан. Тагор отбасының Калиграм Парганасындағы заминдари бас кеңсесі Патисарда болған. Рабиндранат Тагордың әкесі Дварканат Тагор 1830 жылы осы заминдариді сатып алған. Рабиндранат Тагор Патисарға алғаш рет 1891 жылдың қаңтарында келді. Патисардың екі қабатты Кутибариінің архитектуралық дизайны Шилаидаха Шахжадпурдегідей. Бас үйге жақын ғимараттар қазір қираған. Рабиндрасаробар деп аталатын көл қазір лайланып, батпаққа айналған. Патисарда болған кезінде Тагор түрлі өлеңдер, әңгімелер, романдар, мақалалар және «Байдай Абхишап» атты пьеса жазды. Ол сондай-ақ көптеген бастауыш мектептер, Ратиндранатх атындағы жоғары мектеп, қайырымдылық емханалар мен Патисар Криши Банкін (1905) құрды. Тагор Патисарда тракторларды енгізіп, ауыл шаруашылығын, қолөнер және керамиканы дамыту үшін кооперативтер ұйымдастырды. 1921 жылы заминдари бөлінген кезде Патисар Тагордың үлесіне қосылды. Ақынға Нобель сыйлығы табысталғанда, Патисар тұрғындары оған құрмет білдіріп, үндеу жасады (1913). Тагор 1937 жылы Пунья мерекесіне орай Патисарға соңғы рет келді. Жыл сайын көптеген Тагор жанкүйерлері елдің түкпір-түкпірінен және шетелден Патисарға барып қайтады. Тагордың туған және қайтыс болған күндеріне орай, Үкімет Патисарда өткізілетін талқылаулар мен мәдени шараларды ұйымдастырып, барлық жағдайды жасап береді.
Patisar village is associated with Rabindranath Tagore. It is situated on the banks of the river Nagor, 12 kilometers south east of the Atrai railway station and 26 kilometers from the district town. The headquarters of the Tagore family's zamindari in Kaligram Pargana was located at Patisar. Dwarkanath Tagore, the grandfather of Rabindranath Tagore, purchased this zamindari in 1830. Rabindranath Tagore first came to Patisar in January 1891. The architectural design of the two storied Kuthibari of Patisar is similar to that of Shilaidaha Shahjadpur. The buildings, adjacent to the main mansion, are now reduced to ruins. A pond, named Rabindrasarobar, is now a silted up marsh. During his stay at Patisar, Tagore composed various poems, stories, novels, essays, and the verse play Biday Abhishap. He also established many primary schools, a school named Rathindranath High School, charitable dispensaries, and Patisar Krishi Bank (1905). He introduced tractors in Patisar and formed cooperative societies for the development of agriculture, handloom, and pottery. In 1921, when the zamindari was divided, Patisar was included in Tagore's share. When the poet was awarded the Nobel Prize, the tenants of Patisar gave him an address of honor (1913). On the request of his tenants, Tagore visited Patisar in 1937 for the last time on the occasion of Punya. Every year many devotees of Tagore come from home and abroad to visit Patisar. On the occasions of Tagore's birth and death anniversaries, the Government arranges and gives all facilities to make discussion meetings and cultural functions that are held at Patisar.
Дубалхати
Дубалхати – ауданның оңтүстік-батыс бөлігіндегі ежелгі орын. Дубалхатиға баратын жол "Дигли бель" деп аталатын кең су қоймасынан өтеді (бель – үлкен, саяз көл немесе батпақ). Жолдың ортасында саяхатшыларды сумен қамтамасыз ету үшін үлкен құдық бар. Дубалхатидің ерекшелігі – "Раджа сарайы" (Жомидар Бари немесе Раджбари). Үйдің екі бөлігі бар: негізгі бөлігі – Дарбар залы – тұрғын үй ретінде және семинарлар өткізу үшін пайдаланылады, ал екінші бөлігі – Натто Шалла – дұға ету үшін арналған. Раджбари – кең және ұзын қабырғалы, жұқа спиральді бағаналарға тірелген үш қабатты ғимарат. Осы орынның төңірегінде төрт үлкен диги (кішкентай көл) бар. Раджбари алғаш рет Пала әулеті тұсында (781–1124) Раджа Хорандро Рей Чоудхори салған. Жоғотрамнан бастап 1940 жылдары Харанат Рай Бахадур II-ге дейін шамамен 53 раджа осы лауазымды иеленді. Раджа Хоронатх Рэй Бахадур I Раджшахи және Наогаон аудандарында, соның ішінде Натто Шала, Бағанбари, Дубалхати орта мектебі, Наогаон К. Д. мектебі салдырғандығымен танымал. Ол Раджшахи мемлекеттік колледжіне қаржылай көмек көрсетті. 1864 жылы ол Раджшахи облысының екінші жоғары мектебі – Дубалхати Раджа Хоронут орта мектебін құрды. Ол ауыз су және суару суын алу үшін көптеген құдықтар мен дигилер (кішкентай көлдер) қаздырды және 1874 жылғы ашаршылық кезінде халықты азық-түлікпен қамтамасыз етті. Бұл радж-бари 1946 жылы индус-мұсылман қақтығыстары кезінде қирады. Осы отбасының мүшелерінің арасында Кринкари Рай Чоудхари (Хоронатх Рай Бахадурдың ұлы, ол 1949 жылы қайтыс болды) бар. Рой Чоудхари отбасы әлі де Калькуттада тұрады және қазір жақсы жағдайға ие.
Dubalhati is an ancient site in the southwestern part of the district. The road to Dubalhati passes through the wide body of water known as “Dighli beel” (a beel is a large shallow lake or marsh). There is a large well in the center of the road for providing travelers with water. A feature of Dubalhati is the "Raja's Mansion" (Jomidar Bari or Rajbari). The house has two parts; the main part, Darbar Hall, is residential and used for holding seminars, while the other part, Natto Shalla, is for prayers. The rajbari is a three story building standing on wide and long masonry slender spiral columns. There are four large dighi (small lakes) around the site. The rajbari was first built by Raja Horandro Ray Choudhory during the Pala Dynasty (781–1124). About 53 rajas have held the title, beginning with Jogotram, and ending with Haranath Ray Bahadur II in the 1940s. Raja Horonath Ray Bahadur I was notable for his construction of schools in the Rajshahi and Naogaon districts, including Natto Shala, Baganbari, Dubalhati High school, Naogaon K. D. School. He contributed sums of money to the Rajshahi Government College. He founded Dubalhati Raja Horonuth High School, only the second high school in the Rajshahi Division, in 1864. He had many wells and dhighis (small lakes) dug for providing drinking and irrigation water and provided food to the populace during the famine of 1874. This raj bari was destroyed during the Hindu Muslim riots in 1946. The members of this family include Krinkari Ray Choudhary (son of Horonath Ray Bahadur who died in 1949). The Roy Choudhary family still prevails in Kolkata and is now well settled.
Дибар Диги
Науғаун ауданының ежелгі және тарихи орындарының бірі – Дибар Диги. Ол Патнитала-Упазиласының Дибар ауылының жанында, Дибар ауылдық округінде орналасқан.
One of the ancient and historic places of Naogaon District is Dibar Dighi. It is situated on the side of village Dibar, in Dibar Union of Patnitala Upazila.