Кіріспе

Онтарио және Квебек провинцияларындағы құнарлы топырақ аймағы, Канада. Клей белдеуі – Канададағы кең құнарлы топырақ аймағы, Онтарио провинциясының Кокрэйн ауданы мен Квебек провинциясының Абитиби округіне созылып жатыр, жалпы ауданы Онтариодағы топырақтың шамамен 2 пайызын құрайды. Ол әдетте солтүстікке қарай Капускингуден шығысқа қарай, Абитиби көлі арқылы Амос қаласына дейін созылатын Ұлы балшық белдеуіне және оңтүстікке қарай V пішіндес Кіші балшық белдеуіне бөлінеді. Кіші балшық белдеуі Энглехарттан Уаби өзеніне дейін, Тимискамин көлінің солтүстік жағалауына дейін, Тимискаминнің шығыс жағымен және Руан-Норандаға дейін созылады. Клей белдеуі шамамен 8200 жыл бұрын Ожибвей мұздық көлінің тартылуы нәтижесінде пайда болған, ал көл төріндегі шөгінділер қазіргі жер бедерін қалыптастырған. Клей белдеуін Канада қалқаны қоршап тұр, бұл төбелі және тасты аймақта "оңтүстік жазықтарының" аралын құрайды. Онтарио, Квебек және Лабрадордың солтүстік аймақтарында да осы сияқты "мұздық-көлдік шөгінділерге" ұқсас аймақтар кездеседі.

Ашылу

Бұл аймақты алғаш рет доктор Роберт Белл және оның көмекшісі Артур Барлоу 1887 жылы Онтарионың солтүстігіндегі кең ауқымды зерттеулер сериясының бір бөлігі ретінде картаға түсірді. 1899 жылы Барлоу аймақтың геологиясы және табиғи ресурстары туралы есеп жазып, Темискаминг көлінің солтүстігінде орналасқан бай балшық белдемінің ауыл шаруашылығы үшін өте қолайлы екенін атап өтті. Аймақтың топырағы балшықты, ал оны қоршап тұрған мұздықтың құнарлылығы төмен және тасқалы жартастармен жабылған. Сонымен қатар, оның жалпы құнарлылығы, тегіс жер бедері, жоғары су деңгейі және ағаш кесу мен кен өндіруге арналған кең жолдар желісіне қолжетімділігі кейбір ауыл шаруашылығы түрлері үшін қолайлы жағдайлар жасады. Келесі жылы үкімет аймақтың табиғи ресурстарын пайдалану арқылы оны дамыту жоспарларын жариялады. Одан кейін Бернхард Эдуард Ферноу федералдық Сақтау комиссиясының тапсырысы бойынша, Канада Ұлттық темір жолының (бұрынғы Гранд-Транк) трансконтиненталдық магистральдық желісінің және өрт қаупінің аймағын зерттеу үшін бұл жерге келді. Ол ағаштардың жағдайы туралы кеңінен айтады және олардың коммерциялық құндылығына қатысты сақтықпен баға береді. Содан кейін топырақ пен оның егіншілікке жарамдылығы туралы жағымды баға береді, оның болашағы "нұрлы" екенін айтады. Бұрынғы сәтсіз қоныстану әрекеті болған "Трент су алабы" мәселесін болдырмау үшін, ол түрлі топырақтарда қандай өңдеу қажеттігін анықтау үшін тәжірибелік шаруашылық құруды ұсынды. Мұндай шаруашылық Капускинсингте, өзеннің батыс жағында аймақтың егіншілікке пайдалануы үшін жаңа егістер мен жүйелерді зерттеу және дамыту мақсатында құрылды.

Жылжыту

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін Канада үкіметі иммигранттарды шаруа ретінде қоныстануға ынталандырды. Сол кездегі үкіметтер Ұлы балшық белдеуінің ауыл шаруашылығы әлеуетін жаңылыс бағалады. 1917 жылғы «Солдаттарды қоныстандыру туралы» заңға сәйкес (жақында 1919 жылғы «Солдаттарды қоныстандыру туралы» заңмен алмастырылды), Солдаттарды қоныстандыру кеңесі Ұлы соғыстан оралған ардагерлерді қоныстандыру үшін Капускасинг солдаттар колониясын құрды. Қоныс аударушылар үй шаруашылықтарына жер, гранттар және кепілдік берілген несиелер алды, сондай-ақ өздерінің жерлерін тазарту үшін ақы төленді. Дегенмен, 1920 жылға қарай жүзден астам бастапқы қоныс аударушылардың тек тоғызы ғана қалды. Шаруашылық көбінесе сұлы және көкөніс сияқты дәнді дақылдардан тұрды. 1927 жылы Онтарио үкіметі провинцияның ескі аймақтарындағы, мысалы, Галибуртон округіндегі құнарсыз жерлерден Кіші балшық белдеуі сияқты аймақтарға жер алмасу арқылы шаруаларды көшіруді жеңілдету үшін заң қабылдады. Ұлы балшық белдеуінде көптеген тасты жерлер болғанына қарамастан, кейбір шаруашылықтар сәтті құрылды, бірақ қысқа өсу маусымының салдарынан бұл тиімсіз болып шықты. Балшықты топырақ өте құнарлы, бірақ ұзақ қарлы қыстар және қысқа өсу маусымындағы болжамсыз жауын-шашын көптеген шаруашылықтардың аз өнім беруіне себеп болды.

Құлдырау

1935 жылға қарай Ұлы балшықты белдеуге көші-қон дерлік тоқтады.