Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық химик Джеймс Марш (2 қыркүйек 1794 – 21 маусым 1846) – арсенді анықтау үшін Марш сынағын ойлап тапқан британдық химик. Кентте туған ол 1810 жылдардың соңы мен 1820 жылдардың басында Корольдік артиллерияға қосылмас бұрын Вулвичте жұмысшы болып жұмыс істеді. Ол Мэриға үйленді және төрт баласы болды, олардың екеуі нәресте шағында қайтыс болды. Оның қалған қыздары – Лавиния Бития (1821–1896) және Лукреция Виктория (1829–1910).
British chemist
James Marsh (2 September 1794 – 21 June 1846) was a British chemist who invented the Marsh test for detecting arsenic. Born in Kent, he was working as a labourer in Woolwich in the late 1810s and early 1820s, before joining the Royal Artillery. He was married to Mary, and had four children, two of whom died in infancy. His surviving daughters were Lavinia Bithiah (1821–1896) and Lucretia Victoria (1829–1910).
Ғылыми жұмыс
Марш өзінің атын алған сынақты ойлап тапқаны үшін ең көп танымал болғанымен, ол сонымен қатар Вулвичтегі Корольдік арсеналда қару-жарақ химиясы бойынша лауазым атқарған білікті және тапқыр ғалым болды. Ол миномет снарядтары үшін бұрандалы уақытты қозғалтқышты және 1830 жылы соққылы түтікті жасады. 1832 жылы HMS Castor осы жаңалықтармен өз қаруларын жаңартуды жүзеге асырған алғашқы кеме болды. Олар 1845 жылға дейін әскер үшін бекітілмеді, содан кейін Вулвич жағалау артиллериясы үшін ғана оларды өндіруді бастады. Олар 1866 жылы қолданыстан шықты. Марш 1829-1846 жылдар аралығында жақын орналасқан Корольдік әскери академияда Майкл Фарадейдің көмекшісі болып жұмыс істеді. Марш 1824 жылы дірілдейтін электрлік үзілістің ең алғашқы нұсқасын ойлап тапты. Ол электрмен байланыстырылған және жоғарғы жағында иілгішпен бекітілген тік сымнан тұрды, ал төменгі ұшы екінші электрлік байланыс ретінде қызмет ететін, сынапқа толы шағын ойысқа созылды. Сымның төменгі ұшы сондай-ақ аттың тұмсығы тәрізді күшті тұрақты магниттің полюстері арасына орналастырылды. Электр тогы сым арқылы өткенде, сымның магниттік өрісі тұрақты магнит өрісімен күш тудырады, нәтижесінде сым сынаптан шығып, электр тізбегін үзеді. Магниттік күш болмағанда, сым гравитация күшінің әсерімен сынапқа қайта түсіп, байланысты қалпына келтіріп, діріл циклiн қайта бастайды. 1833 жылы Марш қылмыстық іс бойынша айыптау тарапынан химиялық сарапшы ретінде шақырылды, онда Джон Бодл әкесін мырыш қосылған кофемен улаған деген айып тағылды. Марш күдікті үлгіні күкірт сутегі және тұз қышқылымен араластыру арқылы стандартты сынақ жүргізді. Ол мырышты сары түсті трисульфид ретінде анықтады, бірақ оны қазылар алдына ұсынғанда, ол нашарлап, күдікті жеткілікті дәлелдің болмауына байланысты ақталды. Бұл жағдайға ашуланған Марш әлдеқайда жақсы сынақ әзірледі. Ол мырыш бар үлгіні күкірт қышқылымен және мырышсыз мырышпен біріктіріп, арсин газын шығарды. Газ тұтандырылды және таза металл мырышқа ыдырады, ол салқын бетке жіберілгенде күміс түсті қара шөгінді түрінде көрінеді. Сынақ өте сезімтал болды, ол мырыштың 1 миллиграмның 50-ден бір бөлігін анықтауға қабілетті болды. Ол бұл сынақты алғаш рет 1836 жылы «Эдинбург философиялық журналында» сипаттады.
While Marsh was most famous for inventing the test that bears his name, he was also a skilled and inventive scientist who held the post of Ordnance Chemist at the Royal Arsenal at Woolwich. He developed the screw time fuze for mortar shells and in 1830 the percussion tube. In 1832 HMS Castor was the first ship to have her guns modified with these innovations. They were not approved for the Army until 1845, when Woolwich began their manufacture—for coastal artillery only. They became obsolete in 1866. Marsh also worked as an assistant to Michael Faraday at the nearby Royal Military Academy from 1829 to 1846. Marsh invented the earliest form of vibrating electrical interrupter in 1824. It consisted of a straight wire electrically connected and flexibly suspended at the top while the lower end extending into a shallow mercury filled trough which served as a second electrical contact. The lower end of the wire was also positioned between the poles of a powerful permanent horseshoe shaped magnet. When electric current flowed through the wire, the magnetic field of the wire created a force with the field of the permanent magnet such that the wire would rotate out of the mercury trough and interrupt the electrical circuit. Without the magnetic force, the wire would then fall back due to the force of gravity into the mercury thereby restoring the connection and restarting the cycle of vibration. In 1833 Marsh was called as a chemist by the prosecution in a murder trial, wherein a certain John Bodle was accused of poisoning his grandfather with arsenic laced coffee. Marsh performed the standard test by mixing a suspected sample with hydrogen sulfide and hydrochloric acid. While he was able to detect arsenic as yellow arsenic trisulfide, when it came to showing it to the jury it had deteriorated, allowing the suspect to be acquitted due to reasonable doubt. Annoyed by this, Marsh developed a much better test. He combined a sample containing arsenic with sulfuric acid and arsenic free zinc, resulting in arsine gas. The gas was ignited, and it decomposed to pure metallic arsenic which, when passed to a cold surface, would appear as a silvery black deposit. So sensitive was the test that it could detect as little as one fiftieth of a milligram of arsenic. He first described this test in The Edinburgh Philosophical Journal in 1836.