David P. Jenkins

Кіріспе

Американдық заңгер Дэвид П. Дженкинс (25 тамыз 1823 - 30 наурыз 1915), американдық адвокат, сарбаз, бизнесмен және филантроп болды.

Өмірбаян

Дженкинс Огайо штатының Маунт-Плезант маңындағы фермада православиелік квакерлік ата-ананың отбасында дүниеге келген. Ол жергілікті квакерлік семинарияда және Маунт-Плезанттегі орта мектепте білім алған. Ол Огайо штатының Синциннати қаласында заңгерлік білім алып, заңгерлік емтихан тапсырды. Ол Иллинойс штатының ЛаСалле қаласына көшіп барып, табысты заңгерлік практикасын құрды. Ол Линкольнмен таныс болған (екіуі де Иллинойс округінің соттарының заңгерлері болған). Америка Азамат соғысы кезінде Дженкинс Батыс театрында генералдар Грант, Поуп, Шерман және Бернсайдтың қол астында Одақ армиясында қызмет етті. Бастапқыда ол 1-ші Иллинойс атқыштар полкінің майоры болды. Дженкинс өзінің алғашқы жауынгерлік іс-қимылын Лексингтон, Миссури маңындағы екі ұрыста көрді және 1861 жылдың қыркүйегінде сол маңдағы федералды күштердің Конфедерация әскерлеріне берілуін келіссөздер жүргізуге көмектесті, соғыс тұтқыны болды. Ол сол қарашада алмастырылды және қатарларына оралды, желтоқсаннан бастап 1862 жылдың көктеміне дейін Миссури штатының Бёрдс-Пойнт қаласында екі ат әскері ротасына қолбасшылық етті, содан кейін ол Миссуридің оңтүстігінде 1-ші Иллинойс ат әскерінің батальонына қолбасшылық етті, онда оның адамдары Арканзаста жұмыс істейтін генерал Сэмюэл Кертистің армиясына жабдықтау желілерін қорғады. 1863 жылдың ортасында Дженкинс подполковник, кейіннен 14 -ші Иллинойс кавалериясының полкінің полковник болды, ол рекрут және жаттықтыруға көмектесті. Соғыстан кейін ол Вашингтон территориясына көшіп, 1874 жылы Сиэтлде заң фирмасын құрып, 1876 жылы Сиэтл қаласының адвокаты болып қызмет етті. 1879 жылы ол Споканға қоныстанды, онда ол Спокан Гарри және Жозеф кіші басшымен достық қарым-қатынас орнатты, оларды адалдықтары мен мінсіздігі үшін бағалады. Дженкинс өзінің шатыршасында Жозефтың суретін сақтап жүрді. Дженкинс өзінің үйінің бір бөлігін және жер мен капиталды Спокан округінің сотының ғимаратына салу үшін 5000 доллар берді. Оның қызы Эмма Руу олардың үйінің шығыс шетін қалаға Колизей (қазіргі Спокан ардагерлерінің мемориалдық аренасы) үшін сыйға тартты. Дженкинс білім берудің жақтаушысы болды, ол екі рет Спокандағы алғашқы университетті қаржыландыруға тырысты, бірақ 1893 жылғы экономикалық үрейдің салдарынан сәтсіз аяқталды. Полковник сонымен қатар өздерін және отбасыларын қамтамасыз ету үшін жоғары білімнен бас тартқан жас ерлер туралы уайымдады, сондықтан ол Споканның ересектерге арналған алғашқы кәсіптік мектебін қаржыландыру үшін 50 000 доллар қор құрды, ол YMCA-да орналасқан және басқарылатын. Институт өркендеп, бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде танымалдылығының ең биік сатысына жетті. Ол Вашингтон штатының Чивела қаласында зейнеткерлікке шықты. Ол 1910 жылы Дженкинс орта мектебін салу үшін жер мен капитал бергені үшін Шевелада танымал. Дженкинс жануарларды жақсы көретін; ол Chewelah жерін ішінара көптеген үй жануарларын, соның ішінде үй жануарларын орналастыру үшін сатып алған. Ол Спокан қаласында Гумандық қоғам құру үшін жер сыйлады (бұл жерде ол бүгін тұр). Ол 1915 жылы 30 наурызда Спокандағы қызының үйінде қайтыс болды.

Jenkins was born on a farm near Mount Pleasant, Ohio, to orthodox Quaker parents. He was educated at the local Quaker seminary and in the high school in Mount Pleasant. He studied law in Cincinnati, Ohio, and passed his bar exam. He moved to LaSalle, Illinois, where he established a prosperous legal practice. He was an acquaintance of Abraham Lincoln (both men were lawyers for the Illinois Circuit Courts). During the American Civil War, Jenkins served in the Union Army under Generals Grant, Pope, Sherman and Burnside in the Western Theater. Initially, he was the major of the 1st Illinois Cavalry. Jenkins saw his first combat action in two engagements near Lexington, Missouri, and helped negotiate the surrender of Federal forces in that vicinity to the Confederates in September 1861, becoming a prisoner of war. He was exchanged that November and returned to the ranks, commanding two companies of the cavalry at Bird's Point, Missouri, from December until the spring of 1862, when he was assigned command of a battalion of the 1st Illinois Cavalry in southern Missouri, where his men protected supply lines to the army of General Samuel Curtis operating in Arkansas. In mid 1863, Jenkins became the lieutenant colonel and later the colonel of the 14th Illinois Cavalry, a regiment which he helped recruit and train. Following the war he moved to the Washington Territory, establishing a law firm in Seattle in 1874 and serving as Seattle's city attorney in 1876. In 1879 he settled in Spokane, where he became a friend to Chief Spokane Garry and Chief Joseph the Younger, whom he admired for their honesty and integrity. Jenkins kept a photograph of Chief Joseph on his mantle. Jenkins donated part of his homestead and $5,000 for land and capital to build the Spokane County Courthouse. His daughter, Emma Rue, donated the eastern edge of their homestead to the city for the Coliseum (now the Spokane Veterans Memorial Arena). Jenkins, a strong supporter of education, attempted twice to fund the first university in Spokane, which ultimately failed due to the economic Panic of 1893. The colonel was also concerned about young men who had to forego higher education to work to support themselves and their families, so he created a trust of $50,000 to fund Spokane's first vocational school for adults, located in and directed by the YMCA. The Institute prospered, reaching its peak of popularity about the time World War I broke out. He retired to Chewelah, Washington. He is best known in Chewelah for donating the land and capital to build Jenkins High School in 1910. Jenkins loved animals; he bought land in Chewelah partly to house his many pets, including domesticated deer. He donated land in Spokane to establish a Humane Society (on which it stands today). He died at his daughter's home in Spokane on March 30, 1915.