Кіріспе
Американдық актер, режиссер және сценарист (1912-1977) Ричард Дутойт Карлсон (1912 жылы 29 сәуір - 1977 жылы 25 қараша) - американдық актер, теледидар және кино режиссері, сценарист.
Richard Dutoit Carlson (April 29, 1912 – November 25, 1977) was an American actor, television and film director, and screenwriter.
Ерте өмір
Карлсон Альберт Ли, Миннесота қаласында тұратын даниялық заңгердің ұлы болды. Ол Миннесота университетінде драматургия мамандығы бойынша білім алды, онда пьесалар жазды және режиссерлік қызмет атқарды және Фи Бета Каппа қоғамының мүшесі болды. Ол магистрлік дәрежеге ие болды, 2500 доллар стипендия және факультетке шақыру алды. Ол жұмыс ұсынысынан бас тартты, өйткені бұл болашақ үшін жайсыз болады деп қорықты, бірақ 2500 долларды Сент-Поль, Миннесотада өзінің репертуарлық театрын ашуға жұмсады. Ол үш пьесаның сценарийін жазды, продюсерлік, режиссерлік және актерлік қызметін атқарды. Театр сәтсіз аяқталғанда, Карлсон Калифорнияға көшіп, Пасадена ойын үйіне, содан кейін Бродвей сахнасына Нью-Йоркке қосылды.
Мансап
1935 жылы Карлсон Бродвейде "Атқа мінген үш адам" пьесасында актерлік дебютін жасайды. Metro Goldwyn Mayer кинокомпаниясының таланттарды іздеушісі оны байқап, оны киноға түсіру туралы келісімшартқа қол қойды. Ол тек бір фильмде, "Жазғы өлімде" (1935), "Қылмыс төлемейді" қысқаша тақырыбында, Карлсон, кредиті жоқ, фильмнің хабаршысы, "MGM қылмыс репортері" ретінде пайда болды. Осы тапсырмадан кейін Карлсон өзінің кино келісімшартынан бас тартты. MGM жас ойыншыларына Carlson-дың MGM-дегі жаңашыл Pinky Tomlin "күнде 25 сағат, аптасына сегіз күн" деп сипаттаған ұзақ мерзімді оқу курсын тапсырды; Томлин өзінің музыкалық мансабын жалғастыру үшін режим мен келісімшартты қабылдамады, және Ричард Карлсон да драмалық мансабын жалғастыру үшін оқудан бас тартқан. Ол сахнаға қайта оралып, Чикагодағы "16 қаңтар түні" қойылымында рөл ойнады. (Карлсонның MGM-де қысқа уақытқа қалуы 1944 жылы жарияланған студиялық өмірбаянында жоқ; әңгіменің айтуынша, Карлсонның экрандағы дебюті 1938 жылы болды.) Ол Брок Пембертонның "Now You've Done It" (1937) пьесасында және Этель Бэрримормен "Янки Дудлдың арбауы" (1937,38) фильмінде ойнаған. 1938 жылы ол Ван Хефлиннің қатысуымен "Батыс сулары" пьесасын жазды және сахнаға шығарды, ол жеті спектакльде ғана ойналды. Содан кейін ол Этель Бэрримормен бірге "Уайтокс" (1938) фильмінде қайтадан бірге болды.
Киноға қайта оралу
Карлсон Дэвид О. Селзникпен "Жүректегі жас" (1938) фильмінде жұмыс істеді. Ол "Вест-Пойнт герцогы" (1938) фильмінде қосалқы рөлге ие болды, содан кейін "Қысқы карнавал" (1939) фильмінде Энн Шериданнан кейін екінші орын алды. Ол Бродвейге "Жұлдыздар көздеріңде" (1939) қойылымымен оралды. Metro Goldwyn Mayer оны Лана Тернермен бірге екі фильмге (These Glamour Girls және Dancing Co Ed, екеуі де 1939 жылы жарық көрді) түсірді. Карлсон кішкентай апат (1939), ертеңнен тыс (1940), "Адамды бұзатындар" (1940), "Виргинияның Ховардтары" (1940), "Көп қыздар" (1940), "Жоқ, жоқ, Нанетт" (1941), "Кері көше" (1941), "Вест-Пойнт жесірі" (1941), "Кішкентай түлкілер" (1941), "G32 құпиялары" (1942), "Мартаның істері" (1942), "Түнгі шосселер" (1942), "Жүрегім әкемдікі" (1942).
Metro-Goldwyn-Mayer киностудиясы
Карлсон 1940-шы жылдардың басында MGM-дің бірнеше фильмдерінде ойнады, соның ішінде White Cargo (1942), Presenting Lily Mars (1943), A Stranger in Town (1943), Young Ideas (1943), және The Man from Down Under (1943). Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Карлсон АҚШ-тың әскери-теңіз флотында лейтенант, кіші дәрежеде қызмет етті.
Соғыстан кейінгі
Ол Голливудқа оралғанда, оған жұмыс ұсыныстары аз болды және ол өз табысын толықтыру үшін жазуды бастады. Ол "Соль Велл Ремейдд" (1947) және "The Amazing Mr. X" (1948) фильмдерінде қосалқы рөлдерді, "Байхаинд Локд Доурс" (1948) фильмінде басты рөлді ойнады. 1950 жылы ол Дебора Керр және Стюарт Гренджермен бірге Кения колониясы мен Бельгия Конгосында түсірілген өте табысты оқиғалы фильмде - Король Соломонның шахталарында ойнаған. Африкада түсіріліп жатқанда Карлсон The Saturday Evening Post газетіне "Голливуд сафариінің күнделігі" деп аталатын мақалалар сериясын жазды. Фильмнің табысына қарамастан, Карлсон қосалқы актер болып қалды: "Қасқырдың дыбысы" (1950), "Валентино" (1951), "Христи үшін миллионер" (1951) және "Көк парда" (1951). Ол сондай-ақ "Whispering Smith Hits London" (1952), "Retreat, Hell!" фильмдерінде де көрінді. (1952), Роуз Боулл тарихы (1952), Флот бүркіттері (1952) және Семинол (1953). 1951 жылдың 14 шілдесінде Карлсон және АҚШ сенаторы Хьюберт Хамфри CBS телеарнасының Faye Emerson's Wonderful Town шоусында қонақ болды, онда үй иесі Фей Эмерсон Миннеаполиске келіп, қалада танымал музыка түрлерін ерекшелендірді. Карлсон теледидар шоуларында тұрақты түрде көріне бастады, мысалы, Форд театры сағаты, Камео театры, Жарық сөндірілді, Селанез театры, Роберт Монтгомери таныстырады, Голливудтың ашылу кеші және Форд теледидар театры. Карлсон "Шлиц" және "Крафт" театрларының эпизодтарын жазды. 1953 жылдан 1956 жылға дейін "Мен үш өмірді алып бардым" телесериалдарында ойнады.
Ғылыми фантастика
Карлсон "Магниттік жәндік" (1953) фильмінде басты рөлді ойнады, бұл оны ғылыми фантастика мен қорқыныштың жаңа жанрларында танымал болуға мәжбүр етті. Ол "The Maze" (1953), "It Came from Outer Space" (1953) фильмдерінде Барбара Рашпен және "Creature from the Black Lagoon" (1954) фильмдерінде Джули Адамспен бірге басты рөлдерді ойнады. Ол сонымен қатар All I Desire (1953) фильмінің еркек басты рөлін ойнады. Ол 1954 жылы "Жұлдыздарға саяхат" фильмінде де ойнаған. Ол 1957 жылы Белл Телефон Сериясы үшін Франк Капраның режиссерлігімен түсірілген "Космикалық сәулелердің таңғажайып жағдайы" атты білім беру ғылыми фильмінде ойнаған. Карлсон теледидарда белсенді болды, ол General Electric Theatre, Matinee Theatre, Kraft Theatre, Lux Video Theatre, Climax!, Studio One in Hollywood, Schlitz Playhouse және The Best of Broadway театрларында өнер көрсетті.
Директор
Карлсонның жанрдағы табысы 1954 жылы "Жұлдыздарға саяхат" атты ғылыми-фантастикалық фильмде ойнауға және оны түсіруге әкелді. Содан кейін "Төрт қаруы шекараға" (1954) фильмін түсірді. Оның режиссерлік үшінші фильмі - "Көлбеумен кездесу" (1957), содан кейін "Кендір шұбардың сағасы" (1958). Ол "Джонни Рокко" киносының сценариін жазды (1958). 1950 жылдары Ричард Карлсон кинофильмдерде де, режиссерлік жұмыста да өнер көрсетті: "Соңғы бұйрық" (1955), "Бенғази" (1955). және "Хелен Морган оқиғасы" (1957). 1957 және 1958 жылдары Карлсон "Мистер Фикция Жазушысы" рөлін ойнады. Ол сонымен қатар жобаның соңғы фильмі "Қылмыстан босатылған құдайша" фильмін де түсірді. 1957 жылы ол "Крестовый перепуть" атты антологиялық серияның "Бақытты сыйлық" және "Жардам сұраңыз" серияларында екі түрлі дін қызметкері, раввин Авраам Солтес пен отец Уильям Вендт рөлдерін ойнады.
Маккензидің жаулары
1959 жылы Карлсонды Даррен МакГэвинмен бірге NBC батыс телесериалының "Ривербоут" сериясындағы "Имансыз" фильмінде Пол Дрейк рөліне алды. Сюжет желісінде Дрейк - түрмеден қашып шыққан, медициналық білімді, "Энтерпрайз" атты кемемен түрмеге жеткізілген тұтқын. Дрейк діни сенімінен айырылғандықтан, бүкіл кемеге қауіп төндіретін жұқпалы аурумен ауырған екі жасар қызға медициналық көмек көрсетуден бас тартады. Уильям Фиппс пен Жанна Бейтс баланың ата-анасын ойнайды. Бетэл Лесли Кэти Норрис рөлін ойнайды. Карлсон теледидар үшін режиссерлік қызметтен бастады: "Адам және сын" (оның үшін де жазды), "Бұл адам Доусон", "Көңілді аралау", "Алькоа Премьерасы" және "Детективтер". 1960 жылдардың басында актер ретінде "Шеви Мистери Шоу", "Тормент", "Акванавттар" (оның режиссері), "Лоретта Янг Шоу" (оның режиссері), "Автобус аялдамасы", "Триллер" (оның режиссері), "Менің жолым", "Қолға алу және сот", "Қоқыт", "Вагон пойызы", "Кристоферлер" және "Бёрк заңы" секілді фильмдер түсірілген. Ол "Дактари" және "Жоғалғандардың аралы" (1967) фильмдерінің эпизодтарын жазды. 1965 жылы "The Village of Guilt" атты "Диңгез түбіндегі саяхат" эпизодында мутант, кісі өлтіруші сегізбалық құрайтын ақылсыз ғалымның рөлін ойнады. Ол "Делла" (1965) және "Кид Родело" (1965) фильмдерінде ойнады, соңғысын режиссерлік етті. Ол "Вирджиниялық", "Бонзанза" және "Раухайд" сериалдарында ойнады. CBS-тің Перри Мейсон сериалының соңғы екі маусымында Карлсон екі рет қонақ ретінде пайда болды, екі рет де өлтірілген адам ретінде. 1964 жылы ол "Трагикалық трофейдің жағдайы" фильмінде Энтони Фрайды ойнады; 1966 жылы "Азау періштесінің жағдайы" фильмінде Клит Хоулиді ойнады.
Кейінгі жұмыстар
Карлсон "Ақырет күні ұшы" (1966), "Қуат" (1968) және "Гванги алқабы" (1968) фильмдерінде ойнады. Карлсонның соңғы кинодағы рөлі 1969 жылы Элвис Пресли / Мэри Тайлер Мурдың "Обықтың өзгеруі" фильмінде болды. Карлсон "ФБР", "Лансер", "Кеннон", "Оуэн Маршалл", "Заң кеңесшісі" және "Мобиль бір" сериалдарының эпизодтарында ойнады. Соңғы рөлі 1975 жылы телесериал Хан! эпизодында болды. Карлсон О'Хара, АҚШ қазынашылығы, Оуэн Маршалл, заң кеңесшісі мен Мэнникске жазды.
Жеке өмір
Карлсон 1939 жылы Мона Карлсонға үйленді. Ол 1977 жылы 25 қарашада 65 жасында Калифорния штатының Энсино қаласында ми қан кетуінен қайтыс болды. Ол Лос-Анджелес ұлттық зиратында жерленді.
Мұра
Карлсонды көбінесе актер Хью Марлоумен шатастырады. Бір-біріне ұқсағандарына қарамастан, екі актердің туысы жоқ. Алайда олар Екінші дүниежүзілік соғыс тақырыбындағы қысқа фильмде бірге ойнаған: "[[For God and Country (1943 film) "For God and Country]]". Теледидар индустриясына қосқан үлесі үшін Карлсон 6333 Голливуд бульварында орналасқан Голливуд атақ-даңқ аллеясында жұлдызды фигураға ие болды.