Генри Джеймстің «Ұяң жас» романы және 1994 жылғы босниялық фильм
The Awkward Age
Генри Джеймстің «Қайсар жас» романы: 19 ғ. ағылшын қоғамының тақырыбы, сүйіспеншілік, әдепсіздік, және әлеуметтік өмірдің күрделігі. Фильм 1994 жылғы босандық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Джеймстің романы, 1994 жылғы босниялық фильм.
Novel by Henry James
the 1994 Bosnian film
"Аңғал дәуір" – Генри Джеймстің романы, алғаш рет 1898–1899 жылдары «Харперс Уикли» журналында бөлім-бөлім жарияланып, содан кейін 1899 жылы кітап түрінде жарық көрді. Бастапқыда жас қыздың есейюіне байланысты отбасының әлеуметтік ортасындағы қиындықтарды баяндайтын қысқа, жеңіл туынды ретінде жоспарланған бұл роман, ағылшын фин-де-сиекл өміріндегі құлдырау мен сыбайлас жемқорлықты кеңінен қарастыратын туындыға айналды.
The Awkward Age is a novel by Henry James, first published as a serial in Harper's Weekly in 1898–1899 and then as a book later in 1899. Originally conceived as a brief, light story about the complications created in her family's social set by a young girl coming of age, the novel expanded into a general treatment of decadence and corruption in English fin de siècle life.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Эдвард Брукэнэм мырза мен айым әдепсіз, сыбайлас жемқорлыққа толы әлеуметтік топты қабылдайды. Олардың бағасы жоқ Харольд пен мейірімді, бірақ білімді Нанданың (18 жаста) ата-анасы. Мистер Лонгдон олардың бір әлеуметтік жиынына қатысып, Нанданың қашан-да бір уақытта сүйген, бірақ басқаға үйленген әжесіне қаншалықты ұқсайтынына таңғалады. Аз ақшасы бар жас мемлекеттік қызметкер Вандербанк миссис Брукэнхемге ("Миссис Брук" деп лақаптайды) және Нандаға ғашық болады. Миссис Брук "Ванмен" қарым-қатынас құруға тырысады, бірақ ол Нандаға көбірек қызығушылық танытады. Мистер Лонгдон Вандербанк Нандаға үйленсе, оған қалың мал береді деп уәде береді. Бірақ миссис Брук қызын Митчиге, оның әлеуметтік айналымындағы өте бай, бірақ ақылсыз мүшесіне үйлендіруге тырысады. Алайда Нанда Митчиге миссис Бруктың достарының (Герцогиняның) бірінің қорғалған қарындас баласы Аггиге үйленуге кеңес береді. Митчи кеңеске құлақ қойып, Агги шектен шығып, оны алдағанда әлсіздік танытады. Ван Нандаға ұсыныс жасаудан үнемі тартынады. Соңында ол оған және Митчиге анасына мейірімді болуын өтінеді, содан кейін Мистер Лонгдонның елді мекенінде өмір сүруге дайындалады.
Mr. and Mrs. Edward Brookenham host an effete, rather corrupt social circle. They are the parents of worthless Harold and sweet but knowledgeable Nanda (age eighteen). Mr. Longdon attends one of their social functions and is amazed at how much Nanda resembles her grandmother, his long ago love who married another man. Vanderbank, a young civil servant with little money, admires both Mrs. Brookenham (nicknamed "Mrs. Brook") and Nanda. Mrs. Brook seems to want an affair with "Van" but he appears more interested in Nanda. Mr. Longdon promises him a dowry if he marries Nanda. Mrs. Brook is instead trying to get her daughter married to Mitchy, a very rich but rather naive member of her social circle. But Nanda urges Mitchy to marry Aggie, the supposedly sheltered step niece of one of Mrs. Brook's friends (the Duchess). Mitchy follows the advice, then watches helplessly as Aggie kicks over the traces and starts playing around on him. Van constantly hesitates about proposing to Nanda. She finally tells him and Mitchy to be kind to her mother, then prepares to stay at Mr. Longdon's country home as a kind of surrogate daughter.
Негізгі тақырыптар
Джеймс бұл романды бастапқыда Гиптің әлеуметтік құлдырау туралы сырттай ғана қызықты, бірақ әсерлі романдарының біріне ұқсатуды жоспарлаған. Бірақ материал оны тартып, ол Нанданың анасының айналасындағы көбінесе жағымсыз әлеуметтік топтан ақыры бас тартуы туралы ұзақ кітап жазды. Миссис Бруктың үйіне соғып келетін көптеген адамдар әрине әулие емес, ал екіжүзділік пен алдау олардың ең жақсы көретін әрекеттері сияқты көрінеді. Мистер Лонгдон – бұрынғы, идеалды дәуірдің жақсы әдеп-ғұрып пен моральдық қағидаларын бейнелейді. Ол Нанданың қауіпсіз үйленгенін және анасының жемқорлық әсерінен алыс болғанын қалайды. Роман Нанданың оның ел үйінде тұруға дайындалып жатқанда аяқталады, бірақ оның болашағы қалай болатынына ешқандай кепілдік жоқ. Роман көбінесе диалог түрінде жазылғандықтан, кейіпкерлердің шынайы ниеттерін анықтау оқырман үшін кейде қиынға соғады. Бірақ Джеймс кітабымен айналасындағы қоғамның жауапкершіліктен гөрі ұлырақ болатын және әдепсіздікке ұшырағандығына шабуыл жасағаны сөзсіз. Джеймс бұл қараңғы хабарламаны Миссис Бруктың әлеуметтік айналасындағы кемшіліктерді сатиралық түрде бейнелей отырып, әдемілеуге тырысты. Ол әсіресе, адал болмаса да, тапқыр Миссис Брукты бейнелеуімен мақтан тұтады. Көптеген сыншылар бұл романды Джеймстің бұрынғы "Мейзи не білді" романымен тақырып және оқиға орны бойынша салыстырып, Нанданы Мейзидің сәл ересектеген нұсқасы деп қарастырады.
James originally wanted this novel to resemble one of Gyp's superficial but entertaining novels of social decadence. But the material drew him on, and he wound up with a lengthy book about Nanda's eventual rejection of the often sleazy social circle around her mother. A lot of the characters who drop by Mrs. Brook's house are certainly no saints, and hypocrisy and deceit seem to be their favorite pastimes. Mr. Longdon represents an idealized previous age of better morals and manners. He wants to see Nanda safely married and away from what he views as her mother's corrupting influence. Although the book ends with Nanda preparing to stay at his country house, there are no guarantees as to how her future will play out. With the novel cast almost entirely in dialogue, it's sometimes difficult for the reader to detect the characters' genuine motives. But there's little doubt James meant the book as an attack on what he saw as the increasing irresponsibility and immorality of the society around him. James was always careful to sweeten this rather dour message with a lot of witty satire on the foibles of Mrs. Brook's social circle. He was particularly proud of his treatment of the resourceful if not overly honest Mrs. Brook herself. Many critics see the novel as parallel in theme and setting to James's earlier novel What Maisie Knew, with Nanda as a slightly older version of Maisie.
Санаткерлік бағалау
Сыншылар «Аңғал дәуір» романының құндылығы туралы қатаң түрде келіспейді. Ф.Р. Лейвис оны жоғары бағалап, «Джеймстің маңызды жетістіктерінің бірі» деп атады. Ал Эдмунд Уилсон Нанданы қоршаған, түсініксіз жемқорлық схемаларымен айналысатын «дүркіреп сөйлейтін топқа» төзе алмайды. Жақындағы зерттеушілер де ұқсас пікір айтысты. Эдвард Вагенкнехт сияқты көптеген сыншылар, романның көбінесе диалог түрінде берілуінде артық көңіл бөлінгенін, бұл көріністерді тым ұзақ және күрделі ететінін атап өтті. Джеймс бұл сынды Нью-Йорк басылымының кіріспесінде күшпен жоққа шығарды.
Critics have strongly disagreed on the worth of The Awkward Age. F. R. Leavis praised it highly, calling it "one of James' major achievements." Edmund Wilson, on the other hand, showed little patience with the "gibbering crew" surrounding Nanda with their vaguely corrupt schemes. More recent commentators have expressed similar differences. Many critics, such as Edward Wagenknecht, have detected over treatment in the almost all dialogue presentation, which often strings out scenes to great length and complexity. James rejected this criticism emphatically in the New York Edition preface.