Кіріспе

Джон Валмор Пирсон (18 маусым 1925 жыл - 20 наурыз 2011 жыл) – британдық композитор, оркестр жетекшісі және пианист. Ол он алты жыл бойы «Top of the Pops» оркестріне жетекшілік етті, көптеген музыкалық қорының (кітапханалық музыка) каталогын жасады, ал оның көптеген шығармалары телесериалдардың музыкалық ашылу тізімі ретінде пайдаланылды.

Алғашқы жылдар

Джонни Пирсон Джон Валмор Пирсон болып Кент қаласындағы Плейстоуде, болат конструкцияларын орнатушының жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Жеті жасында Пирсон фортепиано сабақтарын бастады. Тоғыз жасында ол Лондон музыка академиясының стипендиясын жеңіп алды, онда ол ағылшын пианисті Соломонның басшылығымен төрт жыл оқыды. Бірақ соғыс басталғанда және стипендиясы аяқталған соң, ол жұмыс істей бастады және жеті жылдық құрал жасау оқуына қатысты, оның көп бөлігі Шарлтондағы Siemens Brothers зауытында өтті. Жасөспірім шағында Пирсон классикалық концерттерде өнер көрсетіп, "Ритм жасаушылар" (Rhythm Makers) джаз тобын құрды. Бұл триомен Джонни Пирсон Англия мен Еуропаны гастрольдеп, Вест-Эндте және театрларда өнер көрсетті. Алғашқы Малкольм Митчелл триосы Малкольм Митчелл, Тедди Браутон және Джонни Пирсоннан тұрды. Малкольм Митчелл триосынан кеткеннен кейін Пирсон өз талантын британдық радиоға жұмсады, сондай-ақ Питер Йорк концерттік оркестрінде өнер көрсетті. 1960 жылы ол "Ритмдегі романс" (Romance in Rhythm) оркестрін жетекшілік етті. Ол Parlophone лейблы үшін 1959 жылдың ортасында "Waterfall" және 1962 жылы "The L Shaped Room" атты екі сингл жазды. Содан кейін оған Oriole Records компаниясымен жеке альбомға келісімшарт ұсынылды, осы арқылы ол алғаш рет Джон Шрёдермен жұптасты. Oriole-дың "Piano Sweet Piano Wild" альбомы 1962 жылы шықты және Джонни Пирсонның алғашқы толық винил альбомы болды. Сондай-ақ, 1962 жылы "Ooh La La" атты 45-ші сингл шықты, бірақ бұл трек пен оның B жағы альбомға енбеді. Oriole шығарылымдарынан кейін Джонни Пирсон 1964 жылға дейін әртүрлі концерттік оркестрлермен өнер көрсетуді жалғастырды.

Силла Блэкпен жұмыс

1964 жылдың басында Джонни Пирсон The Beatles продюсері Джордж Мартин байқаған, жаңағы талантты әнші Силла Блэктің мансабын бастауға көмектесті. Ол 1963 жылы өзінің алғашқы 45-синглін, "Love of the Loved" әнін шығарды, бірақ Джон Леннон мен Пол Маккартни жазғанына қарамастан, бұл ән үлкен сәттілікке ие болмады. Джордж Мартиннің іздеушісі американдық әнші Дион Уорвиктің орындауындағы "Anyone Who Had a Heart" әнін естігеннен кейін оны байқады. Алғашқыда бұл әнді Ұлыбританияда Ширли Басси орындамақ болған, бірақ Джордж Мартин оның Силла Блэктің дауысына көбірек сай келетінін ойлады. 1964 жылдың басында Силла Блэк "Anyone Who Had a Heart" әнін Лондонның Abbey Road студиясында, Пирсон жасаған, фаготтарды қолданған аранжировкамен жаздырды. 1964 жылдың ақпан айында ән Ұлыбританияның сингл тізіміне енді, соңында Ұлыбритания мен Ирландияда бірінші орынға шықты және Еуропаның басқа аймақтарында да танымал болды. Дион Уорвиктің нұсқасы да сол кезде Ұлыбритания тізімінде болды (бірақ ол тек 42-орынға дейін көтерілді), бірақ Силла Блэктің орындауында сәл өзгеше мәтін мен жаңа аранжировка қолданылды. "Anyone Who Had a Heart" әнінің сәттілігінен кейін Пирсон Силла Блэктің келесі синглі "You're My World" жұмысына қатысуға шақырылды, ол 1964 жылдың мамырында жарық көрді. Бұл ән де Abbey Road студиясында жазылды және Ұлыбританияның сингл тізімінде бірінші орынға ие болды. Пирсон Силла Блэктің басқа да әндерінде жұмыс істеді, олардың кейбіреулері оның "Cilla Sings a Rainbow" альбомына енді.

Оркестрлік дыбыстар

Sounds Orchestral идеясы Джон Шрёдерге тиесілі болды, ол Oriole Records компаниясынан Pye Records компаниясының лейбл-менеджері болып ауысты және АҚШ-тың "Cast Your Fate to the Wind" хитінің аспаптық нұсқасын жазуға қызығушылық танытты. Бұл идеяны оған сол кезде Pye компаниясының қызметкері Тони Ривз ұсынған еді. Жобасы іске асырыла бастағанда Шрёдер пианиношы іздеді. Оның іздеуі бірнеше жыл бұрын Люксембург радиосында естіген Джонни Пирсонды еске түсіргеннен кейін жеміс берді. Бастапқыда "Cast Your Fate to the Wind" әнін жазу үшін сессиялық төлем төленген Пирсон кейіннен Sounds Orchestral жобасының толық серігі атанды. "Cast Your Fate to the Wind" әні 1965 жылдың басында Ұлыбритания сингл чартында 5-орынға ие болды. Sounds Orchestral 1965 жылдан 1977 жылға дейін он жеті альбом жазды. Олардың кейбіреуі кейін CD форматында қайта басылды.

Поптардың ең жоғары орындары

Персон алғаш рет 1965 жылғы қаңтарда BBC музыкалық шоуы Top of the Pops-та Sounds Orchestral тобымен бірге "Cast Your Fate to the Wind" әнін орындап, сол кездегі хит-парадқа енді. Келесі жылы, 1966 жылы, Пирсон Музыканттар одағы телеарнадағы музыкалық өнер көрсетулерде мимика жасауға тыйым салғаннан кейін құрылған Top of the Pops оркестрін басқарды. Ереуіл кезінде Top of the Pops 1980 жылғы маусым мен тамыз аралығында эфирден тоқтатылды. Пирсон 1981 жылғы жазғы маусымда 900-ші эпизодқа дейін бағдарламаға үлес қосуын жалғастырды. Алғаш рет ол BBC1 арнасында 1971 жылғы 6 қарашада көрсетілді. 1973 жылдың басында Ричард Карпентер Пирсонға өзінің бір әнін Carpenters тобының жаңа альбомы Now & Then-де пайдалануға рұқсат сұрады. Бастапқыда "Autumn Reverie" деп аталған бұл трек алғаш рет 1968 жылы KPM альбомы Gentle Sounds-та жарық көрді, ал продюсер Джон Беттис оны Carpenters тобының нұсқасында "Heather" деп атады. Ричард Карпентер бұл әнді алғаш рет АҚШ-тың денсаулыққа пайдалы тағамдар өндіруші Geritol компаниясының жарнамасының фонында естіп, бірден ұнатып алған. "Autumn Reverie" сондай-ақ 1974 жылы Джонни Пирсонның Touch Me in the Morning альбомында және 1978–1990 жылдар аралығындағы британдық All Creatures Great and Small телесериалының музыкалық сүйемелдемесі ретінде де пайда болды.

Джонни Пирсон және оның оркестрі

Джонни Пирсон оркестрінің жетекшісі ретінде ол 1972 жылдың басында "Sleepy Shores" әнімен Ұлыбритания хит-парадында 8-орынға қол жеткізді, бұл ән "Оуэн, М.Д." (1971–73) телесериалының тақырыбы болды. 1972 жылы музыкалық жоба ретінде құрылған Джонни Пирсон оркестрі оның басқа жобаларымен бірге жұмыс істеді. Ол кездегі жобаларына Джон Шрёдермен бірлесіп Sounds Orchestral үшін альбомдар жасау және Ұлыбританияның KPM Records компаниясына кітапханалық музыка ұсыну кірді. Сәл джазды дыбысталатын Sounds Orchestral альбомдарының орнына, Пирсонға "Sleepy Shores" хитінің табысына негізделген, оңай тыңдалатын және романтикалық музыкаға арналған жоба ұсынылды. Бұл жолы ол Penny Farthing лейблін оңай тыңдау жанрына көшіруді қалаған музыкалық атқарушы Ларри Пейджбен серіктестік құрды. Альбомдар Ұлыбританиядан тыс Еуропа, Австралия, Канада және АҚШ-та жарық көрді. 1978 жылы Ларри Пейдж өзінің Penny Farthing лейблін Rampage Records деп қайта атауға шешім қабылдады, бұл заманауи көзқарасты бейнеледі. Rampage лейблінің алғашқы синглдары мен альбомдарының бірі Пирсонның тағы бір халықаралық хиті, "All Creatures Great and Small" телесериалының тақырыбы болды.

Ұлыбританияда

Пирсон телесериалдар үшін танымал музыка жазған композитор болды. Оның еңбектерінің мысалдары: "Егеуқырлар", "Барлық жаратылыстар – үлкен-кішкентай", "Жалпы аурухана", "Капитан Пэгваш", "Үшбұрыш", "3 2 1", "Мэри Мунго және Мидж" және ITN-нің "Жаңалықтар сағат онда" (соңғысы "Ояну" шығармасының бір бөлігі болды, ал американдық көрермендерге ол 1974 жылғы анимациялық фильм "Озға қайта оралу" басты тақырыбы ретінде белгілі). Ол сонымен қатар Майкл Виннердің 1967 жылғы "Жокерлер" комедиялық фильміне, Роберт Хортонның "Шпиондарды өлтіруші" (1969) және "Шетелдік валюталық операциялар" (1970) телехикаяларына, "Грампиан" телеарнасының "Sounds On" және ATV-нің "Midlands Montage" ашылу тақырыптарына, сондай-ақ ITV арнасындағы мектеп бағдарламалары арасында қолданылған музыкаға да авторлық құқық иесі болды.

АҚШ-та

АҚШ-та Пирсонның ең танымал композициясы – "Heavy Action", бастапқыда BBC спорттық шоуы "Superstars" тақырыбы ретінде пайдаланылған, кейіннен ABC-нің "Дүйсенбі түнгі футбол" (NFL-дің апта сайынғы ұлттық теледидарда көрсетілетін бағдарламасы) және SFM Holiday Network арналарында қолданылды. 1989 жылы Эдд Калехофф осы музыканың жаңа үлгісін жасап, жазды. Оның "Graveyard" шығармасы "Рен және Стимпи шоуы" мен "Спонж Боб" мультсериалдарында қолданылса, "Mini Walking" шығармасы "Сезам көшесі" бағдарламасындағы "Нэнси – балабақша" атты анимациялық бөлімінің музыкалық сүйемелдемесі ретінде, сондай-ақ Ти Коллинздің және Билл Косбидің "Эзоптың нақылдары" анимациялық фильмінің музыкалық бөлігінде пайдаланылды. NFL Films өздерінің "Супер Боул" және басқа да танымал фильмдері үшін оның көптеген композицияларын пайдаланды. Пирсонның 1967 жылы жазылған "Power Drive" шығармасы АҚШ және Канадада 1967 жылғы "Spider-Man" мультсериалының кейбір эпизодтарында қолданылды, сонымен қатар Лос-Анджелес станциясы KNXT/KCBS TV-нің "The Early Show" түскі киносериалының тақырыбы ретінде 1970-жылдардың басы мен 1980-жылдарға дейін, ал "The Fabulous 52" атты сенбілік киносериалының музыкалық сүйемелдемесі ретінде 1960-жылдардың соңынан бастап 1974 жылға дейін қолданылды. "Power Drive" және "Evening Sky" шығармалары NFL Films-те фондық музыка ретінде де пайдаланылды.

Австралияда

Австралияда оның ең танымал кітапханалық музыкалық шығармасы "Power Drive" болды, ол 1969 жылғы 75 бөлімдік полициялық драма "Division 4" тақырыбы ретінде пайдаланылды. Джонни Пирсонның кітапханалық музыкасының бір бөлігі Ten Network телеарнасының "Prisoner" сериалында фондық музыка ретінде де қолданылды. 2011 жылдың соңында Джонни Пирсонның 1970 жылғы "And a Very Good Morning to You" атты тағы бір шығармасы Nine Network телеарнасының "Underbelly" сериалында фондық музыка ретінде қолданылды. "Sleepy Shores" трегі 1970 жылдардағы ABC телеарнасының "Certain Women" драмалық сериалындағы кейбір кездесу сахналарында қосымша музыка ретінде де пайдаланылды. Альтернативті рок тобы TISM 1998 жылғы "Thunderbirds are Coming Out" синглінде "Power Drive" трегін үлгі ретінде қолданды.

Нидерландыда

1970 жылдары Джонни Пирсон голландтық "Sil de Strandjutter" телесериалына музыка жазды, оны оның оркестрі орындады. Карпентерс орындаған Пирсонның "Хизер" композициясы "Plaat & zijn Verhaal" ("Жаңалық және оның тарихы") бөліміне фондық музыка ретінде пайдаланылды, онда әннің мәтіні голланд тіліне аударылып, диджей оқыды. Осы композицияның Карпентерс нұсқасы 1974 жылы "Радио Вероника" эфирден тоқтағанға дейін соңғы естілген музыка болды.

1980-ші жылдар және одан кейінгі жылдар

Top of the Pops-тен кеткеннен кейін Пирсон 1980-жылдары тәуелсіз жобаларда жұмыс істеуді жалғастырды. 1982 жылы Ларри Пейдждің Page One Records лейблі арқылы «On Golden Pond» атты аспаптық альбомын шығарды. 1984 жылы Пирсон тағы бір оркестр құрды – Джонни Пирсон студиялық оркестрі, және Джон Пол Джонстың «Қоңырау көмекке!» атты кинофильмінің саундтрегіне үлес қосты. Содан кейін, 1985 жылы, ол BBC телеарнасының «Maelstrom» драмасы үшін музыка жазумен айналысты. «Maelstrom» үшін жазылған жазбалардың ішінде «Camellia Waltz» трегі ерекше көзге түседі, ол ескі 78 айналымдық пластинка сияқты дыбысталады. Пирсонның осы серия үшін жазған басқа да тректері KPM-мен жұмыс істеген кезінде жасалған. 1987 жылы бизнес-серігі Адриан Керриджбен бірге Пирсон Уэмблидегі CTS студиясын сатып алу туралы келісім жасады. 1988 жылы ол KPM лейбліне оралып, радио және теледидар индустриясы үшін екі жаңа кітапханалық CD жазды. Екеуі де Уэмблидегі CTS студиясында Адриан Керриджбен бірге жазылды. 1980-жылдардан кейін Пирсон квартет құрамында кейде концерттерде өнер көрсетті. 1993 жылы Джонни Пирсон Ширли Бэссимен бірлесіп жаңа альбом жазды. «Ширли Бэсси Эндрю Ллойд Веббердің әндерін орындайды» деп аталған бұл альбом CTS студиясында жазылды. Дирижерлік негізінен Джонни Пирсонға жүктелген бұл альбом кейіннен EMI арқылы шығарылды. Соңғы кезде ол компакт-диск түрінде қайта жарық көрді. 1996 жылы Джонни Пирсон радио және теледидар индустриясы үшін «Simply Piano» атты кітапханалық музыкадан CD жазды. 2005 жылы оған «Simply Piano 2» атты тағы бір CD жарық көрді.

Өлім

Джонни Пирсон 2011 жылғы 20 наурызда 85 жасында дүние салды. Ол көп жылдар бойы бірге өмір сүрген әйелі Алекстің күйеуі болған, олар 1963 жылы үйленген.