Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
диск бөлімшесінің түрі
the type of disk partition
Компьютердің аппараттық ресурстарының бір бөлігі, жеке компьютер ретінде виртуализацияланған.
Subset of a computer's hardware resources, virtualized as a separate computer
Логикалық бөлімше (LPAR) – компьютердің аппараттық ресурстарының бір бөлігі, жеке компьютер ретінде виртуализацияланған. Іс жүзінде, физикалық машина бірнеше логикалық бөлімдерге бөліне алады, олардың әрқайсысында операциялық жүйенің жеке данасы орналасқан.
A logical partition (LPAR) is a subset of a computer's hardware resources, virtualized as a separate computer. In effect, a physical machine can be partitioned into multiple logical partitions, each hosting a separate instance of an operating system.
PR/SM
LPAR формальды түрде жұмыс режимін немесе жеке логикалық бөлікті көрсетеді, ал PR/SM – бұл мүмкіндіктің коммерциялық атауы. IBM гипервизорлар тұжырымын CP 40 және CP 67 жүйелерінде жасады және 1972 жылы оны S/370 үшін Virtual Machine Facility/370 ретінде ұсынды. IBM 3081 жүйесінде және VM/XA нұсқаларында 370 XA бөлігі ретінде Start Interpretive Execution (SIE) нұсқауын енгізді. PR/SM – VM/XA-ның CP компонентіне негізделген 1-типті гипервизор, ол тікелей машина деңгейінде жұмыс істейді және физикалық ресурстарды бөлісу үшін LPAR-ларға жүйелік ресурстарды бөледі. Бұл IBM Z және IBM LinuxONE машиналарында стандартты мүмкіндік. IBM өз IBM z13 және бірінші буын IBM LinuxONE машиналарында Dynamic Partition Manager (DPM) деп аталатын, байланысты, жеңілдетілген, қосымша мүмкіндікті ұсынды. DPM көптеген LPAR-мен байланысты конфигурациялау және бақылау жұмыстары үшін веб-базалы пайдаланушы интерфейстерін қамтамасыз етеді.
Formally, LPAR designates the mode of operation or an individual logical partition, whereas PR/SM is the commercial designation of the feature. IBM developed the concept of hypervisors in their CP 40 and CP 67, and in 1972 provided it for the S/370 as Virtual Machine Facility/370. IBM introduced the Start Interpretive Execution (SIE) instruction as part of 370 XA on the 3081, and VM/XA versions of VM to exploit it. PR/SM is a type 1 Hypervisor based on the CP component of VM/XA that runs directly on the machine level and allocates system resources across LPARs to share physical resources. It is a standard feature on IBM Z and IBM LinuxONE machines. IBM introduced a related, simplified, optional feature called Dynamic Partition Manager (DPM) on its IBM z13 and first generation IBM LinuxONE machines. DPM provides Web based user interfaces for many LPAR related configuration and monitoring tasks.
Тарих
IBM гипервизорлар тұжырымдамасын (CP 40 және CP 67 виртуалды машиналары) әзірледі және 1972 жылы оны S/370 үшін Виртуалды машиналар қондырғысы/370 ретінде ұсынды. IBM 3081 жүйесінде 370 XA архитектурасының бөлігі ретінде Start Interpretive Execution (SIE) нұсқаулығын (виртуалды машиналарды орындау үшін арнайы жасалған) және оны пайдалану үшін VM/XA нұсқаларын енгізді. PR/SM – VM/XA CP компонентіне негізделген 1-тармақты гипервизор, ол тікелей машина деңгейінде жұмыс істейді және физикалық ресурстарды бөлісу үшін LPAR-ларда жүйелік ресурстарды бөледі. Бұл мүмкіндік тек IBM System z жүйелерінде стандартты түрде қолжетімді. IBM POWER жүйесі PHYP (POWER гипервизоры) арқылы System p және System i үшін LPAR функционалдығын POWER4 жүйелерінде 2000 жылдан бастап іске асырады. Amdahl Corporation компаниясының Көп домендік қызмет көрсету құрылғысы (MDF) 1982 жылы енгізілді. IBM 1988 жылы сол жылы шыққан ESA/370 архитектурасында іске асырылған, функционалдық жағынан ұқсас PR/SM-ді сатуға кірісті. MDF негізіндегі LPAR технологиясын Amdahl және Hitachi Data Systems компаниялары жеке-жеке дамытты, бұл олардың жаңа архитектураны енгізуіне көмектесті, онда бірнеше дерек кеңістіктерін пайдалануға мүмкіндік беретін кіру тізілімдері енгізілді. IBM кейіннен LPAR-ді 64-биттік System z және IBM AS/400 архитектураларымен дамытуды жалғастырды. LPAR және PR/SM конфигурацияларын компьютерді қайта іске қосусыз, яғни кейбір LPAR-лар белсенді күйде қалғанда жасауға болады. Конфигурация өзгертулерге арна жолының және құрылғының анықтамаларын өзгерту кіруі мүмкін. z/VM z/Architecture HiperSockets функциясын қолдайды, бұл бір IBM zSeries серверіндегі виртуалды машиналар мен логикалық бөлімдер (LPAR) арасындағы жоғары жылдамдықты TCP/IP байланысын қамтамасыз етеді. Бұл функция жоғары жылдамдықты I/O кезекті тікелей кіріс/шығыс (QDIO) протоколының бейімделуін пайдаланады. IBM кейіннен LPAR-ді iSeries және pSeries серверлеріне 1999 және 2001 жылдары енгізді, бірақ әртүрлі техникалық сипаттамалармен. LPAR-мен үйлесімді операциялық жүйелерге z/OS, z/VM, z/VSE, z/TPF, AIX, Linux және IBM i жатады. IBM TotalStorage DS8000 сияқты сақтау жүйелерінде LPAR бір физикалық массив ішінде сақтау массивінің бірнеше виртуалды нұсқаларының болуына мүмкіндік береді. 2010 жылдың басында Fujitsu LPAR-ды қолдайтын x86 64 PRIMEQUEST серверлер желісінің қолжетімділігін жариялады. 2011 жылдың соңында Hitachi x86 64 аппараттық платформасында LPAR-ды қолдайтын CB2000 және CB320 блейд жүйелерінің қолжетімділігін жариялады.
IBM developed the concept of hypervisors (virtual machines in CP 40 and CP 67) and in 1972 provided it for the S/370 as Virtual Machine Facility/370. IBM introduced the Start Interpretive Execution (SIE) instruction (designed specifically for the execution of virtual machines) as part of 370 XA architecture on the 3081, as well as VM/XA versions of VM to exploit it. PR/SM is a type 1 Hypervisor based on the CP component of VM/XA that runs directly on the machine level and allocates system resources across LPARs to share physical resources. It is a standard feature on IBM System z only. An IBM POWER system uses PHYP (the POWER Hypervisor) to enable its LPAR functionalities for System p and System i since approximately 2000 in POWER4 systems. Amdahl Corporation's Multiple Domain Facility (MDF) was introduced in 1982. IBM began marketing its functionally similar PR/SM in 1988, implemented on its ESA/370 architecture released that year. MDF based LPAR technology continued to be developed separately by Amdahl, and Hitachi Data Systems in part for their implementations of the new architecture, which featured the introduction of access registers that allowed use of multiple data spaces addressable by a single address space. IBM subsequently continued its LPAR development with its 64 bit System z and IBM AS/400 architectures. LPAR and PR/SM reconfigurations can be made without rebooting the computer, i. e., while some LPARs remain active. Reconfigurations can include changing channel path definitions and device definitions. z/VM supports the z/Architecture HiperSockets function for high speed TCP/IP communication among virtual machines and logical partitions (LPARs) within the same IBM zSeries server. This function uses an adaptation of the Queued Direct Input/Output (QDIO) high speed I/O protocol. IBM later introduced LPARs to their iSeries and pSeries servers in 1999 and 2001, respectively, albeit with varying technical specifications. Multiple operating systems are compatible with LPARs, including z/OS, z/VM, z/VSE, z/TPF, AIX, Linux, and IBM i. In storage systems, such as the IBM TotalStorage DS8000, LPARs allow for multiple virtual instances of a storage array to exist within a single physical array. In early 2010 Fujitsu announced availability of its x86 64 PRIMEQUEST line of servers, which support LPARs. In late 2011, Hitachi announced availability of CB2000 and CB320 blade systems, which support LPAR on x86 64 hardware.
Жабдықты бөліктеу
Логикалық бөлінгілеу аппараттық ресурстарды бөледі. Екі LPAR ортақ жад чипінен жадқа қол жеткізе алады, егер әрқайсысына тікелей қолжетімді мекенжайлар диапазоны қабаттаспаса. Бір бөлім екінші бөлім басқаратын жадты тікелей қатынасы бар бөлімдегі процесспен байланыс арқылы жанама түрде басқаруы мүмкін, ол делдал ретінде әрекет етеді. CPU-лар бір LPAR-ға арналуы немесе ортақтастырылуы мүмкін. Amdahl-дың MDF (Multiple Domain Facility) құрылғысында LPAR-ді ортақ және арнайы CPU-лармен конфигурациялау мүмкін болса, қазіргі нарықтағы мейнфреймдерде мұндай мүмкіндік жоқ. IBM мейнфреймдерінде LPAR-ларды PR/SM құрылғысы немесе байланысты, қосымша, оңайлатылған Динамикалық бөлім менеджері (DPM) басқарады. IBM-ның барлық 64 биттік мейнфреймдері, бірінші буын 64 биттік үлгілерін (z900 және z800) қоспағанда, тіпті машинада бір ғана бөлім болғанда да, тек LPAR режимінде жұмыс істейді. z/OS-пен жұмыс істейтін бірнеше LPAR бір машинада немесе бірнеше машинада орналасу арқылы Sysplex немесе Параллель Sysplex құрауы мүмкін. IBM System p POWER аппараттық құрылғысында LPAR-ларды PHYP (POWER Hypervisor) басқарады. PHYP LPAR-лар арасындағы виртуалды коммутатор ретінде әрекет етеді және LPAR-лар арасындағы виртуалды SCSI трафигін де басқарады. Микро-бөлінгілеу бөлшектік бөліністермен процессорларға қарағанда 10 есе көп LPAR-ды қолдайды. Ол POWER5 процессорымен бірге енгізілді. Барлық IBM POWER5, POWER6 және одан кейінгі жүйелер бөлінгілеуге жарамды. Барлық ресурстарды бір ғана бөлім пайдаланатын толық жүйелік бөлімді анықтауға болады. PowerVM қосылған System P серверлері ортақ CPU-мен LPAR-ларға ортақ пулға өздерінің пайдаланылмаған циклдарын беруге мүмкіндік береді. Арнайы процессорлар ортақ пайдалану үшін қолжетімді емес. Пайдаланылмаған циклдар басқа бөлімдерге қолжетімді болады және LPAR анықталған кезде көрсетілген параметрлермен басқарылады. Логикалық бөлімнің жұмыс істеп тұрған кездегі өзгерістерін динамикалық түрде белсенді профильде белгіленген ең жоғары мәнге дейін және ең төменгі мәнге дейін жасауға болады. Ресурстарды қайта іске қоспай логикалық бөлінгілеуді өзгерту динамикалық логикалық бөлінгілеу деп аталады. IBM PowerVM – p4, 5, 6, 7 және одан кейінгі сериядағы серверлерде виртуализация мүмкіндіктерін қамтамасыз ететін лицензиялық / сатып алынған мүмкіндік. Intel vPro-ны (яғни біркелкі емес жадқа қол жеткізу) пайдалану арқылы, Intel Xeon негізіндегі логикалық бөлінгілеуді іске асыруға болады, мысалы, Hitachi Data Systems жүзеге асырғандай. LPAR-лар (жеткілікті сертификациясы бар) бір серверде бірнеше сынақ, әзірлеу, сапаны қамтамасыз ету және өндіріс жұмыстарын қауіпсіз түрде біріктіруге мүмкіндік береді, бұл төмен шығындар, жылдам енгізу және ыңғайлылық сияқты артықшылықтарды ұсынады. IBM мейнфреймі LPAR-лары Common Criteria EAL 5+ сертификатына ие, ол физикалық байланысы жоқ серверлерге тең, сондықтан олар қауіпсіздіктің ең жоғары талаптарын, соның ішінде әскери мақсаттарда қолдануды қамтамасыз етеді. IBM-ның барлық дерлік мейнфреймдері бірнеше LPAR-мен жұмыс істейді, IBM System z9 және IBM System z10 60 LPAR-ды, ал одан кейінгі үлгілер 85 LPAR-ға дейін қолдайды.
Logical partitioning divides hardware resources. Two LPARs may access memory from a common memory chip, provided that the ranges of addresses directly accessible to each do not overlap. It is possible for one partition to control memory managed by a second partition indirectly by communicating with a process on the partition with direct access, which acts as an intermediary. CPUs may be dedicated to a single LPAR or shared. While on Amdahl's MDF (Multiple Domain Facility) it was possible to configure an LPAR with both shared and dedicated CPUs, this is no longer possible with any mainframes currently in the market. On IBM mainframes, LPARs are managed by the PR/SM facility or a related, optional, simplified facility called Dynamic Partition Manager (DPM). All 64 bit IBM mainframes, except for the first generation 64 bit models (z900 and z800), operate exclusively in LPAR mode, even when there is only one partition on a machine. Multiple LPARs running z/OS can form a Sysplex or Parallel Sysplex, whether on one machine or spread across multiple machines. On IBM System p POWER hardware, LPARs are managed by PHYP (the POWER Hypervisor). PHYP acts as a virtual switch between the LPARs and also handles the virtual SCSI traffic between LPARs. Micro Partitioning supports 10 times as many LPARs as processors with fractional allocations. It was introduced with the POWER5 processor. All IBM POWER5, POWER6, and successor systems may be partitioned. Note that a full system partition may be defined where all resources are consumed by a single partition. System P servers with PowerVM enabled allow LPARs with shared CPUs to delegate their unused cycles into the shared pool. Dedicated processors are not available for sharing. Unused cycles become available for other partitions and are governed by the parameters specified when the LPAR is defined. Changes to a running partition can be made dynamically up to the maximum value set, and down to the minimum value set in the active profile. The changing of resource allocations without restart of the logical partition is called dynamic logical partitioning. IBM PowerVM is the licensed/purchased feature that enables the virtualization features on p4, 5, 6, 7, and subsequent series servers. Exploiting Intel vPro (i. e. Non uniform memory access), there are also implementations of Logical Partitioning based on Intel Xeon e. g. by Hitachi Data Systems. LPARs (with sufficient certification) safely allow combining multiple test, development, quality assurance, and production work on the same server, offering advantages such as lower costs, faster deployment, and more convenience. IBM mainframe LPARs are Common Criteria EAL 5+ certifiable, equivalent to physically unconnected servers, so they support the highest security requirements, including military use. Nearly all IBM mainframes run with multiple LPARs with the IBM System z9 and IBM System z10 supporting up to 60 LPARs and later models up to 85.