Кіріспе

Қайық айлағы – Сингапур өзенінің сағасынан жоғары, оның оңтүстік жағалауында орналасқан тарихи айлақ. UOB Плаза маңындағы дүкендерден басталып, Сингапур өзенінің бір жағалауымен, Елгин көпіріне дейін созылады. 1860 жылдары Сингапурдың ескі портының ең қарбалас бөлігі болды, кеме тасымалының үштен екі бөлігі осы арқылы жүзеге асырылды. Өзеннің оңтүстігі карптың құрсағына ұқсайды, ал қытай сенімі бойынша, байлық пен өркендеу осы жерде жатыр, сондықтан көптеген дүкендер салынды, бұл аймаққа тығырықтап орналасты. Қазір қайық айлағының негізгі қызметі су тасымалы емес, бірақ ондағы дүкендер мұқият сақталған және әртүрлі барлар, пабтар мен мейрамханаларға ұя салды. Сондықтан, Қайық айлағының қаладағы әлеуметтік-экономикалық рөлі саудадан және теңіз коммерциясынан ауысып, Сингапур өзенін қоршаған сауда аймағы үшін туризм мен эстетикаға бағытталған рөлге қарай өзгерді. Бұл – оның артында орналасқан халықаралық банктік және қаржылық секторлардың жұмсақ алдыңғы жағы. Қайық айлағы – айлақ бойымен өтетін жолдың да атауы, ол кейіннен жаяу жүргіншілерге арналған сауда орталығына айналдырылды.

Тарих

1800 жылдары Боут-Кей порцелин, резеңке және дәмдеуіштер сияқты түрлі тауарларды жүк кемелеріне тиеу үшін пайдаланылды. Боут-Кейдегі сауда 1800 жылдардың ортасындағы шарына жетті. 1986 жылы Қалалық даму басқармасы Сингапур өзені мен оның төңірегін сақтаудың жоспарының бөлігі ретінде Боут-Кейді сақтау жоспарларын жариялады. 1989 жылдың 7 шілдесінде Оңтүстік көпір жолы, Дөңгелек жол, Телок лоронгы және Солтүстік канал жолы аумағы мемлекеттік тізімге енгізілді. Осы аудандағы екі және үш қабатты дүкен үйлер, ерекше бес футтық дәліздерімен, сақталды және жаңа бизнес орталықтарына айналды. Өзен жағалауындағы дүкен үйлер мен қоймалар 1990 жылдары қайта жаңартылып, қазір көтеріңкі дүкендерге, мейрамханалар мен барларға айналды. 1989 жылы аймақ сақтау аймағы болып жарияланғаннан кейін қайта құру жұмыстары басталды және 1993 жылға қарай барлық тарихи дүкен үйлер қайта жаңартылды. Сингапур қалалық даму басқармасы қайта жаңарту жұмыстарына қатысты қатаң талаптар қойды, бірақ сақтау жобалары үшін ақшалай гранттар немесе салық жеңілдіктері берілмеді, бірақ кейбір даму алымдары, автотұрақ талаптары және автотұрақ тапшылығына байланысты алымдар алынып тасталды. Тарихи дүкен үйлерін мейрамханалар, кафелер, барлар және шағын дүкендер сияқты заманауи бизнес үшін оңай пайдалануға болады. Ғимараттардың ішкі бөлігі жаңа мақсатына сәйкес өзгертілуі мүмкін, кейде дәстүрлі емес ішкі безендіру, материалдар мен түстер қолданылды. Мысалы, Боут-Кейдегі №40 үйіндегі "Опера" кафесінің ішкі дизайны опера сахнасының атмосферасын жасайтын етіп өзгертілді. Боут-Кейдегі №58 үйіндегі Лим отбасының дүкен үйінің бірінші қабаты жапон мейрамханасына айналдырылды. Үстіңгі қабаты 1908 жылдан бері осы ғимаратта тұрып жатқан Лим отбасының демалыс пәтері ретінде пайдаланылады. Архитектор Мок Вей Вей бастапқы қабырғалардың бір бөлігін бұзып, кеңірек кеңістік жасады, бірақ түпнұсқа терек едендерін, терезе жиектерінің бояу түсін, ағаш балкон есіктерін және плитка шатырларын сақтап, қайта жаңартудан өтті. Тарихи қара ағаштан жасалған жиһаз бен өнер туындылары да қалпына келтіріліп, қайта пайдаланылды. Боут-Кей және жақын жердегі Дөңгелек жол аймағында көптеген стартап компаниялар кеңселерді жалға алып отыр.