Кіріспе

Англияның Камбрия штатындағы Камберлендтегі Лортон, Англияның Камбрия штатындағы қауым, екі көршілес ауылдан тұрады: Төменгі Лортон және Жоғары Лортон. Екеуі де Лортон аңғарының солтүстік шетінде орналасқан, оларды Грасмур, Хопгиллл бас және Уайтсайд сияқты төбелер қоршап тұр. Олар Кокермуттан шамамен 4 миль (6,5 км) қашықтықта, ол негізгі A66 жолына кіреді. Басқа жақын жердегі орындарға Лоусуотер мен Бригам кіреді.

Туризм

Лортон туристік салаға қатысты әсер етпеген, бірақ көптеген туристер Баттермир аңғарына бара жатқанда өтеді. Төбеде бірнеше жол бар. Мысалы, Хопгиллл басына Жоғары Лортоннан және Феллбарроуға Төменгі Лортоннан көтерілуі мүмкін. 12-ғасырдағы Сент-Кутберт шіркеуі мен 1663 жылғы пеле мұнарасы қызықты, бірақ соңғысы көпшілікке жабық. Лортонның ежелгі емен ағашы Вордсворттың өлеңінің тақырыбы болып табылады. Уинлатер асуы жолы Лортонды Брейтуэйтпен байланыстырады. Лортон арқылы өтетін негізгі жол Кокермутты Баттермир мен Лоусуотермен байланыстырады.

Ауылдар

Ауылдарда 5 501 акр (2226 га) аумақта 114 отбасы тұрады. Лортон қаласында кішкентай бастауыш мектеп, Сент-Кутберт шіркеуі, қайта ашылған дүкен және кофе-бар, теннис клубы және жүлделі паб, Wheatsheaf Inn бар. Ол туралы Ферфакс округіне, Вирджиния, АҚШ-та, аталған.

Халық саны

2001 жылғы санақта Лортонның тұрғындарының саны 250 адам болды: 114 еркек және 136 әйел. Басым жас топтары 45-64 (71 адам) және 25-44 (61 адам) және орташа жасы 44,72 жас. 2011 жылғы санақ бойынша сандар аз өзгерді. Лортон өте оқшау орналасқан: тұрғындар жұмыс орнына орташа есеппен 28 км жүреді; 102 адам 16-74 жас аралығындағы экономикалық белсенді және тек 6 жұмыссыз.

Этимология

"Лортон" атауының екінші элементі көне ағылшын тіліндегі "tūn" - ауыл немесе ауыл дегенді білдіреді, бірақ біріншісі жұмбақ. Сарапшылар ежелгі скандинав тіліндегі өзеннің атауын "Хлора" деп ұсынды, бұл норвег тіліндегі "Лора" сияқты күркірегенді білдіреді. Бұл дауыстылық Уит Бекке немесе Кокер өзеніне қатысты болуы мүмкін.

Ауыл шаруашылығы, сыра ішу және жазу

1811 жылы Лортонның өркендеуі мен халқының саны ең жоғары деңгейге жетті, өйткені Англия Наполеон соғыстарынан (1803-1815) қалпына келген кезде ауыл шаруашылығы өнімдеріне сұраныс жоғары болды. Тұрғындардың көпшілігі алты фермада жұмыс істеді, оның ішінде 17-ғасырдағы Жаңа үйге қосылған. Көптеген үйлер мен коттедждер астық қоймалары мен диірмендер ретінде басталды. Чиркінің жазбалары 1816 жылдан 1830 жылға дейін соғыстан кейінгі депрессияны көрсетеді, халық саны шамамен 50 және неке саны аз. Лортон Парк - бұл 19 ғасырда Ричард Харбордтың иелігіндегі ІІ дәрежелі Регент үйі. 1863 жылы Артур ханзада Лортон паркін аралап, бақтарға естелік кестені отырғызды. Жазушы және газет баспашысы Энн Фишер 1819 жылы осы приходта, сондай-ақ романист және ауыл шаруашылығы жазушысы және белсенді Дорин Уоллес (1897-1989) дүниеге келді.

Тарихи атаулар

Лортон Джон Мариус Уилсонның Англия мен Уэльстің Императорлық газетінде (1870-1872) "Каккермут ауданындағы ауыл, қалашық және приход, Камберленд" деп жазылған. Уилсон жылжымайтын мүлік құны (3 288 фунт стерлинг), адам саны (456) және ауданы (5 264 акр, 2130 га) туралы алғашқы негізгі статистиканы берді. Лортон туралы 15 жылдан кейін Британ аралдарының газетінде (1887) Джон Бартоломей айтып өтті. Оның сандары кейбір өзгерістерді көрсетеді: халық саны 59-ға 397-ге дейін төмендеді, ал аумағы 54 акрға 5318 акрға (2152 га) дейін өсті. Кокермутта туған ақын Уильям Вордсворт 1804 жылы "Ей ағаштары" атты өлеңінде Лортон емен ағашын мәңгілікке қалдырды. Оның жасы кем дегенде 1000 жыл деп есептеледі, бірақ өлең жазылғаннан кейін көп ұзамай дауылдан қатты зақымдалды.