Кіріспе

Америкалық полиция қызметкері

Чарльз Бекер (1870 жылғы 26 шілде – 1915 жылғы 30 шілде) – 1890-1910 жылдар аралығында Нью-Йорк полиция департаментінің лейтенанты болған. Ол 1912 жылы Таймс-сквер маңында букмекер және құмар ойыншы Герман Розенталды өлтіргені үшін бірінші дәрежелі кісі өлтіруде айыпталып, кейіннен өлім жазасына кесілді. Бекер "қызметтік міндеттерімен байланысты қылмыс жасағаны үшін өлім жазасына кесілген жалғыз полиция қызметкері" болуы мүмкін. Розентальдың үлкен жюри алдында куәлік беру күні таңғы сағат 2-де Таймс-сквердің жанындағы Батыс 43-ші көшесіндегі 147-үйден шыққанда өлтірілді. Луис "Лефти Луи" Розенберг, Джейкоб "Уайти Льюис" Сейденшнер, Франк "Даго Франк" Сирофичи және Гарри "Гип Кров" Хоровиц оны көліктен атып өлтіргендерін көрді, жасыруға тырыспады. Апелляциялық сот шешімі Гоффтың әділ болмауы және оқиғаға куәлік ететін тәуелсіз куәнің болмауы (барлығы қылмыстарға қатысқандықтан) негізінде күшін жойды. Бекер АҚШ тарихында кісі өлтіргені үшін өлім жазасына кесілген жалғыз полицей деп есептеледі, ал Джон Бреннан (1926 жылғы 2 желтоқсанда өлім жазасына кесілді). Бекер 1915 жылғы 2 тамызда Бронкстағы Вудлон зиратына жерленді. Ол қызының қасына жерленген.

Дау

1927 жылы Генри Клейн бастап, бірнеше авторлар Бекердің дұрыс сотталмағанын айтты. Энди Логан өзінің «Дәлелдерге қарсы» (1970) еңбегінде осы пікірді толық жазды, себебі ол зерттеулері арқылы оның кісі өлтіруде кінәсіз екеніне көз жеткізді. Дегенмен, округ прокуроры Уитман сыбайлас лейтенантты айыптау үшін дәлелдерді манипуляциялаған деген сөз бар. Бекердің жалақысынан әлдеқайда көп мүлігі болғаны белгілі. Алайда, Уитман үшін танымал кісі өлтіру ісінде Беккерді кінәлі деп табу оның саяси амбицияларына көмектесер еді, және ол осы мақсатына жеткендігінің арқасында губернатор болып сайланғаны айтылады. Сонымен қатар, журналист Герберт Байард Своуп бұл істі «New York World» газетінің өкілі ретінде баспасөзде жаңсақ жариялады. Ол сот процесінің барысын және куәгерлердің жауабын кеңінен қамтыды. Кейін ол сот туралы жазған мақалаларының өзінің мансабын дамытуға септігін тигізгенін мәлімдеді. Ақырында, жоғарыда айтылғандай, судья Джон Гофф әділдіктен шығып, қазылар алқасының кінәлі үкім шығаруына ықпал етті. Нью-Йорк полициясының тарихшысы Томас А. Реппето Бекердің кінәлі екенін, себебі оған қатысы бар адамдар куәлік берді, сонымен қатар оның себебі күшті болды және ол асығыс әрекеттер жасады деп санайды. Бекердің кісі өлтіруге қатысы бар деген консенсус сақталып тұр. Беккер-Розенталь кісі өлтіру ісін тарихшы Майк Даш «Шайтанның циркі: кісі өлтіру, әдепсіздік, полициядағы сыбайлас жемқорлық және Нью-Йорктің ғасыр соты» (2007) кітабында зерттеді. Ол Бекердің кінәлі екендігіне қатысты ешқандай қорытынды жасаған жоқ.

Мақалалар

Полиция қызметкерлері үш взводтық жүйені ұсынды. 1902 жылдың 21 тамызы. "Нью-Йорк Таймс" газеті. 1902 жылдың 6 сәуірінде патрульдік полицияның барлық күші көтеріліске шықты. "Нью-Йорк Таймс" газеті. "Құдіретті қол" тобы бандиттерге үрей келтірді. 1911 жылдың 13 тамызы. "Нью-Йорк Таймс" газеті. "Миссис Чарльз Беккердің "Менің өмірім" атты әңгімесі". 1914 жылдың желтоқсаны. "МакКлюр" журналы. "Беккер ісі: "Жүйе" туралы пікір". 1951 жылдың 11 қарашасы. "Нью-Йорк Таймс" журналы.