Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Эрлом (14 мамыр 1743 - 9 қазан 1822) – ағылшын мезотиншісі.
English mezzotinter
Richard Earlom (bapt. 14 May 17439 October 1822) was an English mezzotinter.
Өмірбаян
Ерлом Лондонда дүниеге келіп, сонда қайтыс болды. Оның өнерге қабілеті алғаш рет лорд-мэрдің жаңадан Джованни Баттиста Циприанимен безендірілген атты көлігіне қызығу арқылы оянған сияқты. Ол суреттерді көшіруге тырысып, кейін Циприанидан оқуға жіберілді. Ол сурет салуда үлкен шеберлік көрсетті, сонымен қатар ешкімнің көмегінсіз мезотинт өнерін меңгерді. 1765 жылы Эрломды көркем өнерді баспалайтын және қолдайтын Алдерман Бойделл жұмысқа алды. Ол Хоутон Холлдегі суреттерден суреттер сериясын жасады, оларды мезотинт түрінде бейнеледі. Оның ең танымал туындылары, әлдебір голландиялық суретшілер Ван Ос пен Ян ван Хьюсумның жеміс-жидек және гүлдерінен жасалғандары. Оның тарихи және фигуралық туындыларының арасында Бенджамин Уэсттің «Агриппинасы», Гвидо Ренидің «Шектелген махаббат», Корольдік академия, Лорд Корнуоллиспен кездесу үшін Хайдербектің елшілігі, полковник Морданттың әтеш айқасы және жолбарыс аң ауы, барлығы Йохан Зофффенидің туындыларынан, сондай-ақ сэр Джошуа Рейнольдстың «Лорд Хитфилді» суреттері бар.
Earlom was born and died in London. His natural faculty for art appears to have been first called into exercise by his admiration for the lord mayor's state coach, which had just been decorated by Giovanni Battista Cipriani. He tried to copy the paintings, and was sent to study under Cipriani. He displayed great skill as a draughtsman, and at the same time acquired without assistance the art of mezzotint. In 1765, Earlom was employed by Alderman Boydell, a publisher and promoter of the fine arts, to make a series of drawings from the pictures at Houghton Hall; and these he engraved in mezzotint. His best works are perhaps the fruit and flower pieces after the Dutch artists Van Os and Jan van Huysum. Among his historical and figure subjects are Agrippina, after Benjamin West; Love in Bondage, after Guido Reni; the Royal Academy, the Embassy of Hyderbeck to meet Lord Cornwallis, Colonel Mordant's Cock Fight and a Tiger Hunt, all after Johan Zoffany, and Lord Heathfield, after Sir Joshua Reynolds.
Liber Veritatis (ақиқатты қорғау)
Джон Бойделл Эрломға Клод Лорейннің суреттерінің жазбасынан 200 суретті гравюра түрінде көшіруді тапсырды, олар 1774 жылдан 1777 жылға дейін жарияланды, содан кейін екі томдық жинақталған басылым «Liber Veritatis» деп жарияланды. Яғни, Клод ле Лорреннің түпнұсқалық жобаларынан жасалған екі жүз гравюрадан тұратын жинақ, Ричард Эрлом жасаған, Девоншир герцогының коллекциясындағы суреттердің стилі мен әдісінде, гравюралардың артындағы жазумен, «әр гравюраның сипаттамалық каталогы» және қазіргі иесі туралы ақпарат, егер ол белгілі болса. 1819 жылы британдық түрлі коллекциялардан Клодтың басқа суреттерінен жасалған тағы 100 гравюрадан тұратын том қосылды, ол да «Liber Veritas» деген атпен шығарылды. «Liber Veritatis» атауы осы көшірмелер үшін ойлап табылған, бірақ қазір түпнұсқалар үшін де қолданылады. Бұл суреттер сол кезде Лондонның Девоншир үйінде сақталды, қазір олар Британ мұражайында. Гравюралар Клодтың қаламмен салған сызықтары үшін офорт, ал сиямен боялған жерлері үшін мезотинт әдісін пайдаланды, бұл түпнұсқаның жақсы бейнесін берді. Барлығы ақ қағазға қоңыр сиямен салынған, сондықтан бастапқы беттердің жартысының көк түсі ескерілмеді. Гравюралар үлкен сәттілікке жетті, қайта-қайта басылып, гравюра тақталары одан да толыққанды көшірмелер жасау үшін қайта өңделді. Олар сурет салу шеберлеріне көшіру үшін үлгі ретінде ұсынылды және әсіресе ағылшын акварель суретшілерінің техникасына әсер етті, мысалы, Фрэнсис Таун.
Earlom was commissioned by John Boydell to copy all 200 drawings of Claude Lorraine's record of his paintings as prints, which were published from 1774 to 1777, when a collected edition in two volumes was published as Liber Veritatis. Or, A Collection of Two Hundred Prints, After the Original Designs of Claude le Lorrain, in the Collection of His Grace the Duke of Devonshire, Executed by Richard Earlom, in the Manner and Taste of the Drawings with the inscription on the reverses, a "descriptive catalogue of each print" and the current owner, where it was known. A further volume of 100 prints after other Claude drawings from various British collections was added in 1819, also using "Liber Veritas" as its title. The title Liber Veritatis was invented for these reproductions, but is now used for the originals as well. These were then in a rebound book at Devonshire House in London; they are now in the British Museum. The prints used etching for Claude's pen lines, and mezzotint for the ink washes, giving a good impression of the originals. All used brown ink on white paper, so disregarding the blue of half the original pages. The prints were a huge success, reprinted and the plates reworked to give increasingly detailed reproductions. They were recommended by drawing teachers as models for copying, and influenced the technique of English watercolour artists in particular, for example Francis Towne.