Кіріспе
Британ мүсіншісі Джон Бэкон (24 қараша 1740 – 7 тамыз 1799) – 18 ғасырдың соңында жұмыс істеген британ мүсіншісі. Бэкон британ мүсіншілік мектебінің негізін қалаушы деп есептеледі. Ол көптеген сыйлықтарға ие болды, III Георгтің құрметіне бөленді, ал оның туындылары Лондондағы Сент-Пол соборы мен Вестминстер аббаттығын, Оксфордтағы Крайст-Черч, Оксфордтағы Пемброк колледжін, Бат аббаттығы мен Бристоль соборын көркейтіп тұр.
John Bacon (24 November 1740 – 7 August 1799) was a British sculptor who worked in the late 18th century. Bacon has been reckoned the founder of the British School of sculpture. He won numerous awards, held the esteem of George III, and examples of his works adorn St Paul's Cathedral and Westminster Abbey in London, Christ Church, Oxford, Pembroke College, Oxford, Bath Abbey and Bristol Cathedral.
Өмірбаян
Джон Бэкон 1740 жылғы 24 қарашада Саутваркте дүниеге келді, ол бұрын Сомерсетширде үлкен мүлікке ие болған Томас Бэконның ұлы еді. Он төрт жасында Джон Ламбеттегі мырза Крисптің фарфор фабрикасына шәкірт болып орналасты. Бастапқыда ол кішкентай әсем қыш ыдыстарды бояумен айналысты. Ол тез арада модельер болып көтеріліп, қосымша табысын қиын жағдайда жүрген ата-анасына жәрдемдеу үшін пайдаланды. Жақын жердегі қыштан жасалған бұйымдарды күйдіруге әр түрлі белгілі мүсіншілер жіберген үлгілерін байқағанда оның талантының бағыты белгілі болды: ол оларды осыншалықты шеберлікпен еліктеді, Өнерді қолдау қоғамына жіберген Бейбітшілік мүсіні сыйлық жеңіп алды. Кейіннен 1763 және 1776 жылдар аралығында ол тоғыз рет ең жоғары наградаға ие болды. Шәкірттік кезеңінде ол тас бұйымнан мүсін жасау әдісін жетілдірді, ал кейіннен осы өнерді кемелдікке жеткізді. Бэкон 1763 жыл шамасында, Сохо алаңының жанындағы Оксфорд жолындағы Джордж Ярдта тұрғанда алғаш рет мәрмәрмен жұмыс істеуге тырысты. Ол сол жылы Георг III-нің медальонын және бакхандықтар тобын, ал келесі жылы Жақсы самариялықтың бас рельефін көрмеге қойды. Осы кезеңде ол модельдің пішінін мәрмәрге беру әдісін ("нүктелерді табу") жақсартуға, осы мақсатта одан да жетілдірілген құрал ойлап табуға ұйтқы болды. Бұл құрал көптеген артықшылықтарға ие болды: ол дәлдігімен көзге түсті, барлық бағытта дұрыс өлшемдерді берді, кішкентай көлемде болды және оны модельде де, мәрмәрде де қолдануға болады. 1769 жылға қарай Бэкон Элеонора Коудтың жасанды тас фабрикасында жұмыс істеді. Бэкон сол кезде Англиядағы ең табысты қоғамдық мүсінші саналды және шіркеу басшылары оған соборда орнатылатын келесі екі мүсінге тапсырыс берді, олар 1795 жылы Сэмюэл Джонсонның және 1799 жылы судья сэр Уильям Джонстың мүсіндері болды. Оның әйелі екінші некесінен болған. Ол алты ұл мен үш қыздан тұратын отбасы қалдырды. Оның ұлдары Томас Бэкон және Джон Бэкон кіші оның ісін жалғастырды, ал оның бір қызы суретші мырза Торнтонға үйленді.
Мұра
Бэкон британдық мүсін мектебінің негізін қалаушы деп есептеледі, бірақ ол өзі Рубиляқтың Ватерлоо көпірі үшін жасаған "Елокуэнция" мүсінін соншалықты көркем туынды деп санады ki, оған ешқашан жетпесіне көз жеткізді.