Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедеративтік мемлекеттердің далалық әскері
Field army of the Confederate States
Миссури армиясы – Америка Азамат соғысы кезінде Транс-Миссисипи департаментінің құрамында қызмет еткен Конфедерацияның далалық әскері. Ол 1864 жылдың қыркүйегінде Миссуриге шабуыл жасау мақсатымен генерал-майор Стерлинг Прайс басшылығымен құрылды. Күзгі науқан сәтсіз аяқталды, және армия Арканзасқа шегінді, онда таратылып, Транс-Миссисипи армиясына қайта енгізілді.
The Army of Missouri was a Confederate field army during the American Civil War that served as part of the Trans Mississippi Department. It was established in September 1864 under the command of Major General Sterling Price to invade Missouri. The fall campaign was unsuccessful, and the army retreated to Arkansas, where it was broken up and reabsorbed into the Army of the Trans Mississippi.
Шығуы мен қалыптасуы
Миссури армиясының тамыры 1861 жылы Стерлинг Прайс басшылығымен құрылған Миссури штатының гвардиясына дейін жетеді. Бұл гвардия Миссуридің қақтығыстағы "қарсы тұру" позициясын сақтау үшін құрылды, бірақ формальды түрде Одақта қалып қойды. Гвардия ақырында Конфедерация армиясының бір бөлігіне айналды, ол Натаниел Лион басқаратын Одақ әскерлерімен шайқасқа түсіп, сайланған губернатор Клейборн Джексонды қызметтен алып тастап, оның орнына Одаққа адал губернаторды тағайындады. Миссури штатының гвардиясы ретінде олар Лексингтон және Уилсон-Крик шайқастарында Одаққа қарсы жеңіске жетті, сол шайқаста Лион қаза тапты. Прайс және оның штатының гвардиясы кейіннен генерал-майор Эрл Ван Дорнның Батыс армиясына қосылды, онда олар Арканзастағы Пи-Ридж, Миссисипидегі Июка және Миссисипидегі Коринфте жеңіліске ұшырады. Коринф шайқасынан кейін Прайс Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис тарапынан Миссуриге қайтарылды, бірақ ол бұрын басқарған әскерлерізсіз, олар Ван Дорнмен бірге қалды. Ол жаңа күш жинап, Оңтүстік күштеріне көмек көрсету үшін Арканзаста операциялар жүргізді. 1864 жылдың тамыз айының соңында Миссуридегі Одақ армиясының көп бөлігі Атлантаны басып алу және басқа да науқандарға көмектесу үшін шығысқа қайта тағайындалды. Конфедерация Транс-Миссисипи департаментінің қолбасшысы генерал Э. Кирби Смиттен Миссисипи өзенінен шығысқа, қиын жағдайдағы Оңтүстік әскерлерін нығайту үшін жаяу әскерін жіберуді бұйырды. Алайда Смитте басқа жоспарлар болды. Ол Миссуриді Федералдық бақылаудан "босатуды", Сент-Луис және штаттың астанасы Джефферсон-Сити сияқты маңызды қалаларды басып алуды, Конфедерация губернаторы мен оның жақтастарын қайта орнатуды жоспарлады. Смит бұл жоспарды жүзеге асыру үшін бұрынғы Миссури губернаторы Стерлинг Прайстың басқаруымен үлкен жаяу әскер және атты әскер күштерін жіберуге шешім қабылдады, сонымен қатар Одақ президенті Авраам Линкольннің күзде қайта сайлану мүмкіндігін жоюға үміттенеді. Прайс жаңа міндетті қуана қабылдады, себебі ол бұрын осындай мүмкіндік іздеген еді; ол өзінің жаңа құрамасын "Миссури армиясы" деп атады. Сент-Луис бастапқыда тек 8000 Одақ әскерімен қорғалғанын ескерсек (кейіннен генерал-майор Эндрю Смит басқаратын басқа да Федералдық бөлімшелермен күшейтілді), Смиттің үмітінің толығымен негізсіз еместігі анық болды – кем дегенде бастапқыда. Егер Прайс өзінің негізгі мақсатына қол жеткізе алса, оның үлкен арсеналы мен жабдықтармен толы қоймалары болса, Одақтың Джорджия мен Вирджиниядағы табыстары жойылуы мүмкін, бұл Линкольн үшін жеңіліске және Оңтүстікке жеңіс сыйлауға әкелуі мүмкін.
The Army of Missouri traces its roots to the Missouri State Guard, which was created in 1861 under Sterling Price to enforce Missouri's official stance of "armed neutrality" in the conflict, while formally remaining in the Union. The Guard eventually became part of the Confederate States Army after engaging in skirmishes with the Union troops under Nathaniel Lyon who successfully removed elected Governor Claiborne Jackson and replaced him with a pro Union governor. As the Missouri State Guard, they would win victories over the Union at the First Battle of Lexington and Wilson's Creek, where Lyon himself was killed. Price and his State Guard troops were subsequently incorporated into Maj. Gen. Earl Van Dorn's Army of the West, where they suffered defeats at Pea Ridge, Arkansas, Iuka, Mississippi and Corinth, Mississippi. Following the Battle of Corinth, Price was sent back to Missouri by Confederate President Jefferson Davis but without any of the troops he previously commanded, who remained with Van Dorn. He raised a new force, and conducted operations in Arkansas in support of Southern efforts there. By the late summer of 1864, a good portion of the Union Army in Missouri had been reassigned eastward to aid in efforts to seize Atlanta and to help in other campaigns. The Confederacy ordered Gen. E. Kirby Smith, commander of the Trans Mississippi Department, to send his infantry across the Mississippi River to reinforce beleaguered Southern troops in the east. However, Smith had alternative plans. He desired to "liberate" Missouri from Federal control, seizing the key cities of St. Louis and the state capital at Jefferson City, reinstating the Confederate governor and his supporters. Smith decided to send a large force of mounted infantry and cavalry under former Missouri governor Sterling Price to carry out this plan, which he also hoped might wreck Union President Abraham Lincoln's hopes for reelection that fall. Price eagerly accepted his new assignment, having previously lobbied for just such an opportunity; he named his new command "The Army of Missouri". Considering that St. Louis was originally defended by only 8,000 Union troops (later reinforced by other Federal formations under Maj. Gen. Andrew J. Smith), Smith's hopes were not entirely unfounded–at least in the beginning. Were Price able to seize his primary objective, with its huge arsenal and warehouses filled with supplies, Union successes in Georgia and Virginia might yet be offset, leading to a loss for Lincoln and snatching a Southern victory from the jaws of defeat.
Ұйым
Миссури армиясы генерал-майор Джеймс Ф. Фаган, генерал-майор Джон С. Мармадук және бригада генералы Джозеф О. Шелби басшылығымен үш дивизияға ұйымдастырылды, олардың барлығы соғыста бұрынғы шайқастардың қатысушылары еді. Армияда он төрт артиллериялық құрал болды. Миссури армиясының дивизиялар, бригадалар және полктар бойынша жіктелуін мына жерде көруге болады. Прайстің әскерінің шамамен төрттен бір бөлігі дезертирлерден тұрды. Прайс әскерінің жүздеген сарбаздары жалаң аяқ болды, ал көпшілігінің асхана немесе патрон жәшігі сияқты жеке жабдықтары болмады; көптегендері су үшін құмыралар алып жүрді және оқ-дәрілерін көйлектері мен шалбарларының қалталарына салып алып жүрді.
The Army of Missouri was organized into three divisions, led by Maj. Gen. James F. Fagan, Maj. Gen. John S. Marmaduke and Brig. Gen. Joseph O. Shelby, all veterans of previous combat during the war. It fielded fourteen artillery pieces. A breakdown of the Army of Missouri by divisions, brigades and regiments may be seen here. Price's men formed a rather motley crew, with a quarter of his force being made up of deserters. Hundreds of Price's men were barefoot, and most had no personal equipment such as canteens or cartridge boxes; many carried jugs for water, and stuffed ammunition in shirt and pants pockets.
Миссури экспедициясы
Прайс әскері 1864 жылдың 16 қыркүйегінде Арканзастың солтүстік-шығысынан аттанды. Миссуриге басып кірген ол Пайлот-Ноб маңындағы Форт-Дэвидсонға орналасқан одақтың гарнизонына шабуыл жасауды жөн көрді, бірақ бұл шабуылда 1000-нан астам адамын жоғалтып, маңызды емес нысанаға уақытын ысырап етті. Сент-Луиске қарай жол жалғастыра алмағандықтан, күшті одақтық күштердің келуіне байланысты, Прайс батысқа бұрылып Джефферсон-Ситиге бет бұрды. Астананы алу мүмкін емес екеніне көз жеткізгеннен кейін, Прайс Канзас-Сити және жақын орналасқан Форт-Ливенвортқа қарай жолын жалғастырды. Бунвилл және Глазгода Прайс әскері мен одақтың жасақтары арасында, ал Седалияда Прайс бригадасы мен одақтас жасақтары арасында ұсақ шайқастар болды. Барлық шайқастарда конфедераттар жеңіске жетті. Батысқа қарай жылжу барысында Прайс тоналған және қолға түскен мүліктермен, сондай-ақ жылқы мен малдан құралған үлкен керуенге ие болды. Бұл керуеннің болуы Прайс тактикалық мүмкіндіктерін шектеді, және қазіргі АҚШ армиясының майоры Дейл Дэвис Прайс жорығын зерттеуінде осы керуенді «Уэстпорттағы жеңілістен кейін оның шегінуіне кедерілген альбатрос» деп сипаттады. Миссуридегі одақтың әскерлері генерал-майор Сэмюэл Р. Кертистің басшылығымен Прайс шабуылына қарсы тұру үшін жылдам ұйымдастырылды. Кертис Миссури мен Канзастағы милиция жасақтарын, сондай-ақ тұрақты жаяу және атты әскерлерді біріктіріп, 35 000-ға жуық адамнан тұратын Шекара армиясын құрды. Темірқасықта Прайс әскері дезертирлік, шығын және аурулар салдарынан әлсіреп бара жатты. Вестпорт шайқасының алдында оның қатарында 8 500 сарбаз ғана қалды. Прайс күштеріне қарсы Кертистің әскерімен қатар, генерал-майор Альфред Плесонтон басқаратын одақтың атты әскерлері де күш салған, ол Кертистің басшылығымен болғанымен, оның негізгі күштерінен тәуелсіз әрекет етті. Прайс жаңа одақтың күштеріне қарсы алғашқы сынағын Лексингтонда берді, онда ол Кертистің әскерінің бөлімдерін Кіші Көк өзені мен жақын орналасқан Тәуелсіздік қаласына кері шегіндірді. Осы екі жердегі жеңістер Прайс әскерін Кертистің негізгі әскері орналасқан Вестпортқа жақындатты. Плесонтон Прайсты Тәуелсіздікте ұстап алып, Миссури армиясын екі федералдық армияның арасына қыстырды, олардың әрқайсысы Прайс күштерінен үлкен болды. Бұл «Батыстың Геттисбері» деп аталған Вестпорт шайқасын тудырды, ол Прайс толық жеңіліске ұшырауына және оны Канзастан оңтүстікке қарай Үндістан аумағына (қазіргі Оклахома) шегінуге мәжбүр етті. Мараи-де-Синь өзенінде, Майн-Крик, Мармитон өзенінде және Ньютонияда одан әрі жеңілістер болды, Прайс Арканзас пен шығыс Техасқа дейін шегінуге мәжбүр болды (Форт-Смит, Арканзас қаласындағы қосымша федералдық әскерлерден қашу үшін). Прайс әскерінің қалдықтары 2 желтоқсанда Арканзасқа қайтып келді. Миссури армиясы осы сарбаздар кейіннен Транс-Миссисипи армиясына қосылған кезде ресми түрде таратылды, онда Прайс 1864 жылдың 3 желтоқсанынан 1865 жылдың 12 наурызына дейін атты әскер корпусына қолбасшылық етті.
Price's army left northeastern Arkansas on Friday, September 16, 1864. Advancing into Missouri, they chose to attack the Union garrison located at Ft. Davidson near Pilot Knob, where Price lost more than 1000 men and invaluable time engaging a target of little real significance. Unable to continue on toward St. Louis due to heavy Union reinforcement, Price turned west toward Jefferson City. Sharp skirmishes there convinced him that the capital could not be taken either, so Price continued further west toward Kansas City and nearby Fort Leavenworth, Kansas. Minor clashes ensued between Price's force and Union elements at Boonville and Glasgow, and between one of Price's brigades and Unionist militia at Sedalia. All resulted in Confederate victories. As he made his way west, Price acquired an ever expanding wagon train loaded down with looted and captured property and materiel, as well a large herd of horses and cattle. The presence of this cavalcade increasingly limited Price's tactical options, and it ultimately became what modern U. S. Army Major Dale Davis describes in his study of Price's Raid as "an albatross to [his] withdrawal" following his defeat at Westport (see below). Union forces in Missouri, under the command of Maj. Gen. Samuel R. Curtis, were rapidly organizing to oppose Price's incursion. Curtis organized militia units in Missouri and Kansas, together with regular infantry and cavalry units, into the Army of the Border, which contained about 35,000 men in all. Meanwhile, Price's force was being steadily eroded by desertions, losses and disease; by the time of the pivotal Battle of Westport, it only numbered 8,500. In addition to dealing with Unionist militia and Curtis' force Price was also being pursued by Union Cavalry under Maj. Gen. Alfred Pleasonton, nominally under Curtis' command, but operating independently of Curtis' main element. Price's first true test against this new Union force came at Lexington, where he drove elements of Curtis' army back toward the Little Blue River and the nearby city of Independence. Further triumphs at those two locations positioned Price's army near Westport, where Curtis' main army lay. Pleasanton finally caught up with Price at Independence, pinching the Army of Missouri between two Federal armies, each of which was larger than Price's own force. This brought on the Battle of Westport, also referred to as the "Gettysburg of the West", which saw Price's complete defeat and forced him to retreat southward through Kansas toward the Indian Territory (modern Oklahoma). Further defeats at the Marais des Cygnes River, Mine Creek, the Marmiton River and Newtonia followed, forcing Price to retreat all the way into Arkansas and eastern Texas (to avoid additional Federal troops at Fort Smith, Arkansas). The remnants of Price's weary army finally returned to Arkansas on December 2, having lost about 6,000 men. The Army of Missouri officially ceased to exist when these men were subsequently absorbed into the Army of the Trans Mississippi where Price commanded its Cavalry Corps from December 3, 1864, to March 12, 1865.
Мексикаға
1865 жылы Азамат соғысы аяқталғанда берілудің орнына Прайс және оның бағыныштысы Джо Шелби көптеген қалған әскерлерін Мексикаға жер аударып әкетті. Прайс Мексика императоры Максимилианның қызметінде әскери міндет атқаруға үміттенеді, бірақ олай болмады. Дегенмен, Максимилиан оларға Вера-Круз маңындағы колония құру үшін жер берді. Бір жылдай уақыттан кейін бұл колония сәтсіз аяқталып, Бенито Хуарес басқарған заңды үкімет Максимилианды құлатып, өлім жазасына кесті. Содан кейін Прайс, Шелби және олардың көптеген жауынгерлері АҚШ-қа қайта оралуды жөн көрді. Прайс пен Шелбидің Мексикадағы оқиғасы кейін Джон Уэйн мен Рок Хадсонның "Жеңілмейтіндер" фильміне шабыт берді.
Instead of surrendering at the end of the Civil War in 1865, Price and his subordinate Jo Shelby led many of their remaining troops to exile in Mexico. Price hoped to find military service under the Mexican emperor Maximilian, but this was not to be, though Maximilian did give them land for a colony near Vera Cruz. With the failure of this colony a year or so later and the overthrow and execution of Maximilian by the legitimist government of Benito Juárez, Price, Shelby and most of their men chose to return to the United States. Price's and Shelby's adventure in Mexico later became an inspiration for the John Wayne and Rock Hudson movie The Undefeated.
Миссури армиясының жұмысын бағалау
Прайс шабуылы кезіндегі құрама соғысты бағалау, АҚШ Армиясының Командалық және штабтық колледжі үшін жазылған диссертациясында майор Дейл Э. Дэвис Прайс Миссури армиясының науқанындағы сәтсіздіктің басты себебі Прайстің "құрама соғыстың" принциптерін тиімді қолдана алмауы екенін айтады. Бұл, басым күшке қарсы тұру үшін, тұрақты және жартылай әскери күштерді бірлесіп тиімді пайдалануды қажет етеді (Вьетнам соғысы кезінде Солтүстік Вьетнам мен Вьетконг француздар мен американдықтарға қарсы осылай істеген). Дэвис сондай-ақ Прайс шабуылының баяу жылдамдығы мен Конфедерацияның жартылай әскери күштерінің оның тұрақты әскеріне тым жақын болуын да кінәлайды. Дэвис атап көрсетеді, Форт-Дэвидсон, Глазго, Седалия және Бунвиллге жасалған мағынасыз шабуылдарында Прайс құнды уақыт, оқ-дәрі және адамдарды ысыраптап, Одақ генералы Роузкрансқа тиімді жауап беру үшін қажетті уақытты берді. Дэвис жазғандай, Прайс Конфедерацияның бушвакерлерін Федералдық құрылымдарды мазалап, Одақ әскерін оларды ауқымды аумақтарда қууға мәжбүр етуі керек еді, бұл Прайс армиясына қарсы күреске қолданылатын күштер санын азайтар еді. Оның орнына Прайс көптеген партизандарды әскеріне жақын ұстады, тіпті кейбіреулерін қатарына қосты, осылайша олардың жылдамдығы мен кішкентай, тәуелсіз бөлімшелерінің маңыздылығын жоққа шығарды. Бұл өз кезегінде Одақ генералдарына Вэстпортта Прайсты қоршап, жеңуге жеткілікті күш жинауға мүмкіндік берді, осылайша оның науқаны аяқталды және Миссури армиясы талқандалды.
In his paper Assessing Compound Warfare During Price's Raid, written as a thesis for the U. S. Army Command and General Staff College, Major Dale E. Davis postulates that Price's Army of Missouri failed in its campaign primarily due to Price's inability to properly employ the principles of "compound warfare". This requires an inferior power to effectively utilize regular and irregular forces in concert (such as was done by the North Vietnamese and Viet Cong against the French and Americans during the Vietnam War) to defeat a superior army. Davis also blamed Price's slow rate of movement for this outcome, and the close proximity of Confederate irregulars to his regular force. Davis observes that by wasting valuable time, ammunition and men in his relatively meaningless assaults on Fort Davidson, Glasgow, Sedalia and Boonville, Price offered Union General Rosecrans time he might not otherwise have had to organize an effective response. Price, wrote Davis, ought to have used Confederate bushwackers to harass Federal formations, forcing the Unionists to disperse significant numbers of troops to pursue them over wide ranges of territory–which would have reduced the number of effectives available to fight against Price's main force. Instead Price kept many guerrillas close to his army, even incorporating some into his ranks, largely negating the value represented by their mobility and small, independent formations. This in turn allowed Union generals to ultimately concentrate a force large enough to trap and defeat Price at Westport, effectively ending his campaign and leading to the demise of the Army of Missouri.