Кіріспе

Теориялық физикада Кориолистің өрісі - айналатын немесе күшпен жылдамдатылған дененің сезінетін көрінетін гравитациялық өрістердің бірі, орталықтан айналмалы өріс және Эйлер өрісімен бірге.

Махтың пікірі

Махтың принципінің кейбір нұсқаларына сәйкес келетін теорияда бұл "көрініс", "жасанды" немесе "псевдогравитациялық" өріс әсерін шынайы деп қарастыруға болады. Мысалы, айналып тұрған балалар айналмасына бір затты қойып, ол айналманың ортасынан алыстап кетеді. Айналмайтын эталондық жүйеде сыртқы қозғалыс объектінің инерциялық массасының және объектінің тік сызықта қозғалу үдерісінің салдары болып табылады. Алайда, айналушы шеңберде объект сыртқы ғаламның салыстырмалы айналуынан туындаған радиалды гравитациялық өріспен сыртқа тартылады. Бұл көзқарас бойынша, (сыртқа қарай) қозғалыс оның гравитациялық массасының салдары болып табылады. Бұл қос сипаттама жалпы салыстырмалылық теориясы бойынша инерциялық және гравитациялық массаның идеяларын біріктіру үшін және классикалық теорияда объектінің инерциялық массасы мен гравитациялық массасының неге пропорционалды екенін түсіндіру үшін қолданылады. Бұл сипаттамалардағы айырмашылық тек ыңғайлылық мәселесі; инерциялық және гравитациялық масса - бір мінез-құлықты сипаттаудың әртүрлі жолдары.

Бұл шындық па?

Кориолис өрісі - математикалық артефакт емес, нақты физикалық эффект деген идеяны Махиан теориясы негіздеді. Ол өрістің бар екендігіне дәлел тек айналып жатқан бақылаушыға ғана емес, оның бұрмалануы айналып жүрген емес көрермендерге де көрінеді және тексеріледі. Осылайша, айналма мен ғалам массаларының салыстырмалы айналуы барлық бақылаушыларға көрінетін кеңістіктегі нақты физикалық бұрмалануды тудырады (қараңыз: Керр қара тесігі, кадр сүйреуі, жарық сүйреу әсерлері). Айналмалы кадр бақылаушысы сезінген айналудың физикалық салдарын айналып жатқан бақылаушының физикасына кіргізілген деп айтуға болады. Осылайша Кориолис өрісі шынайы бар деп айтуға болады; ол аймақтың ішкі қисықтығында көрініс табады және координаттар жүйесінің ыңғайлы математикалық өзгеруімен жоғалып кетуі мүмкін емес. Күштер мен әсерлер өзара байланысты. Круглы шолудағы бақылаушы сыртқы ғаламның айналу жазықтығы бойымен күштірек тартылып, материяны айналасына тартатынын сезінеді, ал айналатын кругосвет массасы (қалай болса да аз) ішкі күшті тартуды тудырады және материяны өзімен бірге тартады. Осылайша, жалпы салыстырмалылық теориясы инерциялық және инерциялық емес кадрлар арасындағы қатаң айырмашылықты жояды деп күтілуде. Егер біз инерциялық бақылаушыны жазық кеңістікте алып, айналып жатқан дискті бақыласа, айналып жатқан массаның болуы кеңістікте-уақытта жазық емес екенін білдіреді, ал айналу түсінігі қазір демократиялық қағидатқа бағынады. Инерциялық кадр тұжырымдамасының осы жойылуы бастапқыда Эйнштейн өзінің жалпы салыстырмалылық теориясының үлкен жетістіктерінің бірі ретінде сипатталған.