Кіріспе

Клайд мектебін 1910 жылы Алматы жолындағы жеке қыздар мектебі ретінде құрды. Ол тез арада жоғары оқу орындарында жақсы нәтижелерге ие болды. 1919 жылы мектеп Хэнгинг-Рок маңындағы Македонияға көшірілді.

Вудендтегі Клайд мектебі

Құрылтайшыларының арқасында мектеп бұл кезде пресвитериандық және англикандық ағымдармен біріктірілді және тез кеңейді. 1917 жылы бес ғимаратқа бөлінген 200-ге жуық қыздар оқуға түсті. Бір жағынан, толығуын азайту үшін, бірақ негізінен соғыстан кейінгі Мельбурнның алаңдататын нәрселерінен бос білім беру ортасын құру үшін, Изабель Хендерсон мектепті басқа жерге ауыстыруға шешім қабылдады. 1918 жылдың қыркүйегінде ол Вудэндке жақын орналасқан бұрынғы тау гольф курортын, Брэмар Хаусты сатып алды және 1919 жылы өзінің мектебін сонда көшірді. 1921 жылы Клайд Вудэнд көптеген жақсы байланыстағы ескі қыздардың қажырлы қор жинау науқанынан кейін мемлекеттік мектеп болды. Келесі жылы Изабель Хендерсон Англияға зейнеткерлікке кетті, ал үй шаруашылығы пәндерінің мұғалімі Дороти Таккер Жаңа Зеландиядан директор болып тағайындалды. Алдыңғысына қарағанда харизматикалық емес, Текер жақсы тәртіпті, консервативті мектеп-интернатты ұстады. 1920 жылдары оқушылар саны тез өсті, бірақ Ұлы депрессия кезінде олардың саны күрт төмендеді. Шығындарды үнемдеу мен қатаң режим көптеген басқа мектептер жабылып қалған кезде мектептің аман қалуын қамтамасыз етті. Бұл күрес Дороти Таккерге әсер етті, ол 1935 жылы жүйке күйзелісінен зардап шекті. Хелен Маттисонның қысқа аралықтан кейін мектеп 1937 жылы Исабел Хендерсонның қорғауында болған және отбасылық досы Ольга Хейді директор етіп тағайындады. Өзінің болашаққа көзқарасты ұстазы Изабель Хендерсонның ықпалынан Ольга Хей өзінің қызметін көптеген жаңалықтармен бастады. Алайда, 1940 жылы Хендерсон қайтыс болғаннан кейін Ольга Хейдің режимі консервативті болды. 1940 және 50-жылдары Клайд мектебі жоғары академиялық жетістіктерімен танымал болмаса да, Австралияның ең беделді (және қымбат) мектептерінің бірі ретінде беделге ие болды. 1959 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Ольга Хей мектепке үлкен экономикалық табыстар мен тұрақтылық әкелді. Джоан Монтгомери 1960 жылы Клайд мектебінің директоры болды және дереу академиялық стандарттарды көтеруге кірісті. Жоғары деңгейдегі білімгер Монтгомери арнайы салынған кітапхана мен ғылыми зертханаларды қамтитын жаңғырту бағдарламасына кірісті. 1968 жылы Клайдтан кетер алдында Монтгомери мектептің ауласын кеңейту үшін "күнгі қыздарға" есігін ашуды ұсынды.

Жабу және біріктіру

1969 жылы директор қызметін Алис Прингл бастады. Уақыт өзгеріп, мектеп қаржы жағынан қиындықтарға тап болды. Мектеп оқушыларын алған жер иелері жоғалып барады. Жүн бағасы төмендеді. Мектепке түсудің саны біркелкі, ал шығындары көбейіп кетті. Жаңа интернатты тартуға көп күш-жігер жұмсалды, бірақ мектеп қаржы жағынан құлдырап қалды. 1975 жылы Вудэндтегі Клайд мектебі жабылды. Келесі жылы Braemar колледжі, орта деңгейдегі күндізгі мектеп ашылды. Ол әлі күнге дейін жұмыс істейді. 1976 жылы Клайд мектебі, Гиллонг Англия шіркеуінің грамматикалық мектебі және Гиллонг Англия шіркеуінің қыздар грамматикалық мектебі ("Эрмитаж") біріктірілді, ал бүгін біріктірілген мектеп Гиллонг грамматикалық мектебі ретінде жалғасуда. Гилонг грамматика мектебіндегі Клайд Хаус мектептің атын мәңгілікке сақтап қалады.

Мектеп тарихы

Клайд ескі қыздар қауымдастығы (COGA) бірігуден кейін де жұмыс істей берді және Клайд мектебіндегі архивтердің әсерлі жиынтығын жинады. 2004 жылы COGA мектептің тарихын зерттеуге тапсырыс берді, оны Мельбурн жазушысы Мелани Гюйль зерттеді және жазды. Клайд мектебі: Қалыпты емес тарих 2006 жылы COGA баспасында жарық көрді.

Мектеп журналы

The Cluthan - бұл 1976 жылы мектептің Geelong Grammar School және Hermitage-мен бірігуіне дейін Clyde School және Clyde Old Girls' Association журналы болды. Сол кезден бастап ол "Қыздар қауымдастығының" журналы болып табылады. Оның атауы латын тілінен алынған.