Кіріспе
Коралл ауруы - қара жолақ ауруы - кораллдардың қара жолақ пайда болған кездегі ауруы. Ол патогендік микробтық консорциумның әсерінен толығымен тіннің бұзылуымен сипатталады. Бұл шұңқырдың арасында таза, таза секілді көрінетін коралл ұлпасы мен жаңадан пайда болған коралл қаңқасы бар.
Black band disease is a coral disease in which corals develop a black band. It is characterized by complete tissue degradation due to a pathogenic microbial consortium. The mat is present between apparently healthy coral tissue and freshly exposed coral skeleton.
Сыртқы келбеті
Қара жолақты ауруды алғаш рет 1973 жылы Белиздегі рифтерде А. Антониус байқаған. Ол кораллдарды жұқтырған патогенді цианобактериялардың бірі Oscillatoria membranacea деп сипаттаған. Топтың түсі белдікке байланысты цианобактериялық популяцияның тік орналасуына байланысты қара қоңырдан қызылға дейін болуы мүмкін. Вертикальдық орналасу цианобактериялық сүттердің жарық интенсивтілігіне тәуелді фотологиялық реакциясына негізделген, ал түс (цианобактериялық пигмент фикоэритриннің әсерінен) белдеудің қалыңдығына байланысты. Жарық шамамен қалың және ені шамамен 5 - 8 см. Патогенді микробтық шөлмектер коралл колонияларында бір күннен екі күнге дейін қозғалады. Тіндердің өлімі - гипоксикалық, сульфидтерге бай микроорталықпен байланысты.
Құрамы
Қара жолақ микробтық консорциумы фотосинтездік және фотосинтездік емес бактериялардың жиынтығынан тұрады, олар синергиялық түрде бірге өмір сүреді. Консорциумның функционалдық және физикалық жағынан басым үш мүшесі бар, сондай-ақ аурудағы рөлі әлі белгісіз көптеген гетеротрофты мүшелері бар. Үш функционалдық басым мүшелер - цианобактериялар популяциясы және сульфидті тотықтыратын және сульфатты азайтатын бактериялар. Қара жолақ ауруы микробтық консорциумы құрылымы мен функциясы жағынан басқа жарық, сульфидті бай ортада кездесетін цианобактериялық басым микробтық кілемдерге ұқсас
Таксономия
Қара жолақты аурумен байланысты цианобактериялардың бірнеше түрі табылды, Беггиатоа spp. басымдық ететін сульфидті тотықтыратын бактериялар жақсы дамыған жолақтарда кездеседі және жолақты матрицаның ішінде көрінетін тік көші-қонды көрсетеді (Ричардсон, 1996; Вихман және Ричардсон, 2006). Беггиатоа жолақтың бетінде болған кезде, элементтік күкірттің жасушалық инклюзиясы салдарынан ақ болып көрінеді. Desulfovibrio spp басымдық ететін сульфатты азайтатын бактериялар. Қара жолақты жарық микроскопиялық бақылауда P. corallyticum-дің қозғалмалы (қозғалатын) талшықтары 4 мм ені бар, бір ұшы дөңгелек, бір ұшы тар (тітірек талдап) болады. Сонымен қатар, бегіліп жүретін Бегиатоа талшықтары (14 мм ені) бар, олар пигментті емес, бірақ элементтік күкірттің өте сынғыш жасушалық түйіршіктері бар. Сонымен қатар, көптеген грам-негативті бактериялар (кішігірім таяқшалар) бар, бірақ оларды жарық микроскопиясы арқылы анықтауға болмайды. Бактериялық популяция молекулалық әдістерді қолдану арқылы сипатталды және су бағанында, сау коралл тінінде немесе өлі коралл қаңқасында кездесетін бактериялық қауымдастықтардан ерекшеленетін 500-ден астам бактерия түрін қамтитыны анықталды. Бактериялардың осы әртүрлі популяциясының функционалдық рөлі белгісіз. Қара жолақ ауруы бүкіл әлемде таралған 42 коралл түріне әсер етеді. Бірікті белгілі резервуар - цианобактериялық биофильмдер, олар дені сау, қара жолақты ауруына бейімделген кораллдардың шөгінділерінде кездеседі. Қара топ ауруы риф экожүйесіндегі боулдер жұлдызды кораллға елеулі әсер етеді, бұл көбірек елікшелі кораллдың өсуіне мүмкіндік береді.