Кіріспе

Американдық химик және профессор, оның әкесі, сол аттас химик Бенджамин Силлиман кіші (4 желтоқсан 1816 – 14 қаңтар 1885) Йель университетінің химия профессоры болды және мұнай өнеркәсібінің дамуына зор үлес қосты. Оның әкесі, Бенджамин Силлиман аға, сондай-ақ Йельдегі танымал химик, керосиннің экономикалық тұрғыдан тиімді өндірілуін қамтамасыз ететін фракциялық дистилляция процесін жасады. 1855 жылы Силлиман кіші Пенсильвания тас мұнайы және оның жарық беру мүмкіндігі туралы 526,08 долларлық есеп дайындады, бұл инвесторларды Джордж Бисселлдің мұнай іздеуіне қаржы жұмсауға итермеледі.

Кіріспе

1850 жылдары жарық беретін сұйық отын нарығында көмір майы және балық майының азайып бара жатқан қоры басым болды. Бірақ Нью-Йорктік заңгер Джордж Бисселл, оның серіктесі Джонатан Гринлиф Эвелет және Нью-Хейвен банкінің президенті Джеймс Таунсенд революциялық идеяға келді. Олар Батыс Пенсильванияда кездесетін "тас майының" (қазіргі мұнай) жарық беру үшін қолданылуы мүмкін екенін ойлады. Сол кезде тас майы аймақтағы ұңғыма қазушыларға жағымсыз кедергі келтіріп, тек шектеулі емдік қасиеттеріне ие болды. Дегенмен, Бисселл мен Эвелет сұйықтықтың өте жанғыш екенін түсінгеннен кейін, шамға арналған отын ретінде және басқа да мақсаттарда саудаға шығарылатын тас майын өндіруден үлкен пайда табуға болатынына сенді. Бірақ оларға осы материалды зерттеп, оны осылай қолдануға бола ма, жоқ па, анықтау үшін, өздерінің қаржылық жобаларына беделді ғалымның есімін қосатын маңызды, құрметті ғалым қажет болды. Олар Йель университетінің химия профессоры Бенджамин Силлиманды таңдады.

Химиялық үлесі

Бенджамин Силлиманның химия әлеміне, және жалпы әлемге сіңірген ең маңызды үлесі – мұнайдың фракциялық дистилляциясы болды, ол негізінен оның жарық беру қасиеттерін анықтау мақсатымен жүзеге асырылды. Ол сол кездегі ең белгілі химиктердің бірі ретінде осы жұмысты орындауға шақырылды, ал оның осы мәселе жөніндегі есебі мол әсер етті. Оның есебінің басты ойы – дистилляцияланған мұнай нарықтағы кез келген отынға қарағанда жарық берер еді, бірақ бұл отындар әлдеқайда қымбат және аз тиімді болды. Оның қорытындысы бойынша, мұнай – «өте құнды өнім шығаруға болатын шикізат». Силлиман сондай-ақ бұл материалдың кең температуралық диапазонда сақталу қабілетіне және оны майлау үшін пайдалану мүмкіндігіне назар салды.

Әсерлер

Бенджамин Силлиман аға Бенджамин Силлиман кішінің мансабындағы ең басты шабыт көзі болды. Екеуі де көрнекті химиктер және Йель университетінің осы пәннің профессорлары болды. Әкесі 1802 жылы Йель университетінде химия пәнінен алғашқы профессор атанды және Пенсильвания университетінің Медицина колледжінде оқыды. Ол сонымен қатар геология, минералогия, зоология және ботаниканы қамтитын табиғат тарихы пәнінің профессоры болды, осы салаларды Эдинбург университетінде зерттеді. Оның осы салалардағы жұмысы Йельдің тас және минералдар жинағын сол кездегі Америкадағы ең маңызды жинаққа айналдырды. Оның көмегімен Йель 19 ғасырдағы Америкадағы ғылымның жетекші орталығына айналды. Көптеген адамдар Бенджамин Силлиман ағаны американдық химияның негізін қалаушысы деп есептейді. Силлиман кішінің мұнай табысына қатысы болғанын есептемегенде, екеуінің мансабында көптеген ортақ белгілер бар. Силлиманның әйелі, Сьюзан Хулда Форбс, ертедегі кәсіпкер және «Хурон» кемесіндегі суперкарго болған Джоэл Руттың ұрпағы болды. Рут 1802-1806 жылдардағы «Дүние айналасындағы саяхат» атты күнделік жазды, кейіннен Силлиман, Рут және Форбс отбасыларының ұрпағы Элис Белкнап Хоукс оны сегіз данадан тұратын шектеулі басылымда жариялады. Силлиманның қыздары Элис және Сьюзан 1869 жылы ашылған Йель көркемсурет мектебіне қабылданған алғашқы екі студент болды.