Джордж Турбервилль: Ағылшын ақыны және Ресей саяхаты
George Turberville
Жордж Тербервилл (1540-1597): ағылшын ақыны, Томас Хардидың «Тесс» романына д'Урбервильдер әулетінің прототипі. Өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джордж Турбервилл немесе Турбервилл (шамамен 1540 – 1597 жылға дейін) – ағылшын ақыны.
George Turberville, or Turbervile (about 1540 – before 1597) was an English poet.
Өмір
Ол Винтерборн Уайтчерч, Дорсет қаласындағы Генри Турбервилдің екінші ұлы және Эксетер епископы Джеймс Турбервилдің сіңілі баласы болды. Турбервиллдер – Дорсетширдің ежелгі әулеті, Томас Хардидің «Тесс д’Урбервиллдер» романындағы д’Урбервиллдерге шабыт көзі болған. Турбервилл 1554 жылы Винчестер колледжінің шәкірті болды, ал 1561 жылы Оксфордтың Нью-колледжінің мүшесі аталды. 1562 жылы ол Лондонда құқық тануды бастады және Энтони а Вудтың сөзіне сәйкес, ақын және іскер адам ретінде танымал болды. 1568 жылы ол Томас Рэндолфпен бірге Иван Қорқыныштың сарайына арнайы миссиямен Мәскеуге сапар шекті. Вудтың айтуынша, Ресейдің жерлері мен халқының әдет-ғұрыптарын сипаттайтын өлеңдерінен тек үш өлеңді хат сақталған, олар оның басынан өткен оқиғаларды баяндайды және 1589 жылы Хаклюйттің «Саяхаттарында» қайта басылды. Оның «Эпитафиялар, эпиграммалар, әндер мен сонеттер» атты жинағы 1567 жылы «жаңа түзетулермен және қосымшалармен» жарық көрді. Сол жылы ол Овидийдің «Батырлық хаттарын» және Мантуанның (Джанбаттиста Спагнуоли, сондай-ақ Мантуанус деп те белгілі) «Эглогтарын» аударды, ал 1568 жылы Доминик Манцинус жазған «Кемелдікке апаратын тура жол» кітабын жариялады. «Құс салдау туралы кітап» немесе «Хокинг» және «Венерияның асыл өнері» (1575 жылы бірге басылған) кейде екеуі де Турбервиллге жатқызылады, бірақ олардың екіншісі – Жорж Гаскойнның Жак дю Фуалудың француз еңбегі «Венерия»дан (1561) жасаған аудармасы. Оның «Трагикалық әңгімелер» (1587) кітабының бетінде, Боккаччо мен Банделлодан аудармалар жинағы, кітап автордың айтылмаған қиындықтары кезінде жазылғандығы көрсетілген. Вудтың айтуынша, ол 1594 жылы тірі және жоғары құрметпен еңбек еткен.
He was the second son of Henry Turberville of Winterborne Whitechurch, Dorset, and nephew of James Turberville, Bishop of Exeter. The Turbervilles were an old Dorsetshire family, the inspiration for the d'Urbervilles of Thomas Hardy's novel, Tess of the d'Urbervilles. Turberville became a scholar of Winchester College in 1554, and in 1561 was made a fellow of New College, Oxford. In 1562 he began to study law in London, and gained a reputation, according to Anthony à Wood, as a poet and man of affairs. He accompanied Thomas Randolph on a special mission to Moscow to the court of Ivan the Terrible in 1568. Of his Poems describing the Places and Manners of the Country and People of Russia mentioned by Wood, only three metrical letters describing his adventures survive, and these were reprinted in Hakluyt's Voyages (1589). His Epitaphs, Epigrams, Songs and Sonnets appeared "newly corrected with additions" in 1567. In the same year he published translations of the Heroycall Epistles of Ovid, and of the Eglogs of Mantuan (Gianbattista Spagnuoli, also known as Mantuanus), and in 1568 A Plaine Path to Perfect Vertue from Dominicus Mancinus. The Book of Falconry or Hawking and the Noble Art of Venerie (printed together in 1575) are sometimes both assigned to Turberville though the second of these is a translation by George Gascoigne from the French work La Venerie (1561) by Jacques du Fouilloux. The title page of his Tragical Tales (1587), which are translations from Boccaccio and Bandello, says that the book was written at the time of the author's unstated troubles. Wood says he was living and in high esteem in 1594.