Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Жалғыз" Чарли Рейнольдс (20 наурыз 1842 – 25 маусым 1876) – Монтана аймағындағы Литтл Бигхорн шайқасында қаза тапқан АҚШ 7-ші кавалерия полкінің барлаушысы. Ол шебер мерген, шекараны зерттеуші және аңшы ретінде белгілі болды. Ол бұрын Буффало Биллмен де барлаушы болып жұмыс істеген.
"Lonesome" Charley Reynolds (March 20, 1842–June 25, 1876) was a scout in the U. S. 7th Cavalry Regiment who was killed at the Battle of the Little Bighorn in the Montana Territory. He was noted as an expert marksman, frontiersman and hunter. He had also been a scout with Buffalo Bill.
Өмірбаян
Чарльз Александр Рейнольдс Кентукки штатының Стивенсбург қаласында дүниеге келді. Оның отбасы Иллинойс штатының Абингдон қаласына көшіп, ол 3 жыл Абингдон колледжінде оқыды. Ол дәрігердің ұлы болды және отбасымен бірге Канзас штатының Парди қаласына көшіп барды, онда әкесі өз практикасын ашты. Көп ұзамай, 1860 жылы ол «Пони Экспресс» атты пошта жеткізушілер тобының мүшесі болып жұмысқа орналасты. «Пони Экспресс» қызметінен кейін ол Азамат соғысы кезінде 10-шы Канзас жаяу әскер полкінің B ротасында қызмет етті. Соғыстан кейін ол штаттан штатқа, жұмыстан жұмысқа ауысып, өміріне қатысты мәліметтерді құпия ұстағандықтан «Жалғыз» Чарли Рейнольдс деп танылды. 1865 жылы ол саудагер, ал 1866 жылы бизон аулаушы болды. 1867 жылы Форт Макферсон бекінісінде әскери шенеунікпен жанжалдасып, салдарынан шенеунік бір қолын жоғалтты. Рейнольдс сол аймақты тастап, аңшы және жетекші болып жұмыс істеді. 1869 жылы Джордж Армстронг Кастермен танысты. Көп ұзамай ол Кастердің АҚШ 7-ші атқыштар полкінің барлаушысы болды. 1874 жылы Кастердің Блэк Хиллз экспедициясы барысында ол алтынның табылуын хабарлаған хаттарды Форт Ларамиге жалғыз өзі жеткізді. Кіші Бигхорн шайқасынан бір күн бұрын ол болашақты сезіп, жеке заттарын сарбаздарға сыйлады. Шайқасқа дейін үнді ауылына бара жатқанда, ешқашан ішпеген Рейнольдс аудармашы Фред Жерардтан виски сұрады. Сондай-ақ, өмірінде осылай шаршаған және күйзеліске түскен екенін айтты. Кейін ол шайқаста қаза тапты. Кейбір мәліметтерге сәйкес, ол жараланған сарбазды емдеген дәрігерді қорғаған болуы мүмкін. Оның денесі шайқас даласына жерленді және қабірі қарапайым белгімен белгіленді. Кейіннен, Кастердің барлық қаза тапқан сарбаздары мен бейбіт азаматтарының қабірі сияқты, оның құлаған жеріне ақ мәрмәр тақта орнатылды. Оның және оның серіктерінің қалдықтары жиналып, Кастер төбесіне қайта жерленді. Қайтыс болғандарды еске алу үшін обелиск орнатылды.
Charles Alexander Reynolds was born in Stephensburg, Kentucky. His family moved to Abingdon, Illinois, and he attended Abingdon College for 3 years. He was the son of a physician and moved with his family to Pardee, Kansas where his father had set up his practice. Soon after, in 1860, he was hired to be a Pony Express rider. After the Pony Express, he served in the 10th Kansas Infantry Company B during the Civil War. After the war, he became known as "Lonesome" Charley Reynolds due to his drifting from state to state and job to job, and how he kept his life's details private. In 1865, he was a trader; in 1866, a buffalo hunter; and so on. In 1867, he had a quarrel with an Army officer at Fort McPherson, and when it was done, the officer only had one arm left. Reynolds left that area and became a hunter and guide. He met George Armstrong Custer in 1869. He was soon a scout for Custer's U. S. 7th Cavalry Regiment. During Custer's 1874 Black Hills Expedition, he carried unaccompanied the dispatches to Fort Laramie that made the discovery of gold public. The night before the Battle of the Little Bighorn, he had premonitions and gave away his personal items to the soldiers. As they were riding toward the Indian village prior to the battle, Reynolds, who never drank, asked interpreter Fred Gerard for some whiskey. He also indicated that he had never felt so discouraged or depressed in his life. He was later killed in the battle. Some accounts suggest that he may have been defending a doctor who was treating a wounded soldier. His body was buried on the battlefield and his grave crudely marked. Later, as with all of Custer's slain soldiers and civilians, a white marble slab was erected to mark the spot where he fell. His remains, and those of his comrades, were collected and reinterred on Custer Hill. An obelisk commemorates the dead.