Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк қаласында көрмеге қойылған ежелгі Мысыр ғибадатханасы
Ancient Egyptian temple on display in New York City
Дендур ғибадатханасы (19 ғасырда Дендур деп аталған) – бастапқыда қазіргі Асуан қаласының оңтүстігіндегі Нубиядағы Тузис (кейін Дендур) жерінде орналасқан римдік Мысырдың діни құрылысы. Август билік еткен кезде Мысыр стиліндегі ғибадатханалар салып, оларды Мысыр құдайлары мен құдайшаларына арнады. Алайда, ол Нубияда тек бірнеше ғибадатхана салдыруға тапсырыс берді. Солардың бірі – Дендур ғибадатханасы, ол Нил өзенінің батыс жағалауындағы Тузисте (кейін Дендур, қазіргі Асуанның оңтүстігінде) орналасқан. Бұл тек ғибадатхана ғана емес, сонымен қатар құдайлардың мекені болды.
The Temple of Dendur (Dendoor in the 19th century) is a Roman Egyptian religious structure originally located in Tuzis (later Dendur), Nubia about south of modern Aswan. During his reign, Augustus had Egyptian style temples built and dedicated to Egyptian gods and goddesses. However, he only commissioned a few temples in Nubia. One of those was the Temple of Dendur which he placed on the west bank of the Nile river in Tuzis (later Dendur, about south of modern Aswan). It was more than a temple—it was also a home for the gods.
Метрополитендегі жаңа қанат
Ғибадатхананы орналастыру үшін Мет өзінің бас ғимаратына жаңа қанат салды. 2021 жылы Мет ғимараттың қанатынан Саклер есімін алып тастауға да келісті. Аты өзгергеннен кейін, 2023 жылғы наурыз айынан бастап ғибадатхана орналасқан кеңістік тек 131-гелерея деп аталады, ал бұрынғы Саклер қанаты әлі күнге дейін атаусыз қалпында.
To accommodate the temple, the Met added a new wing to its flagship building. In 2021, The Met also decided to drop the name Sackler from the building's wing, After the name changes the space housing the temple is, as of March 2023, just Gallery 131, and the former Sackler Wing remains unnamed.
Сәулет
Дендур ғибадатханасы – Птолемей және Рим дәуірлеріндегі ғибадатхананың қарапайым мысалы, оның тамыры ертерек египеттік сәулет стиліне байланысты. Б.з. дейінгі 10 жылы бір келуші Пихордың бейнесі жанындағы пронаостың солтүстік қабырғасына серт жазып қалдырған. Мұнарада да граффитилер бар. 19 ғасырда еуропалық келушілер ғибадатхана қабырғаларына граффитилер қалдырды. Британдық теңіз офицері, кейін контр-адмирал Армар Лоури Корри ғибадатханаға кіргенде сол жағына "A L Corry RN 1817" деген айқын жазуды ойып салған. Итальяндық египтолог Жироламо Сегато да граффити жазуын қалдырған. 6 ғасырда ғибадатхана шіркеу ретінде пайдаланғанда біршама зақым келген. Пресвитер Абрахам ғимараттың қабырғаларына ойып, оның христиан шіркеуі ретінде қасиеттендірілгенін куәландырған. Христиандар пронаостың солтүстік қабырғасына есік кесіп, Изис бейнесінің рельефіне зақым келтірген. Бірақ олар оның жоғалған қолын шынтақ бұрышын өзгертіп, қайта орнатқан. Сонымен қатар, ғибадатхана төбесіне крест орнатып, бедерлі суреттерді гипспен жапқан. 13 ғасырда Нубия мұсылмандыққа өткенде, христиан шіркеуі тасталып қалған. Жергілікті халық тас пен кірпіштерді алып, қайта пайдаланғанда, тасталып қалған құрылыстың көп бөлігі жойылған немесе зақымдалған. Қазіргі заманға дейін ғибадатхана кешенін толығымен қоршаған саз кірпіш қабырғалары жоғалып кеткен. Археологтар солтүстік және оңтүстік қабырғаларда кіреберіс қақпалары болғанын білген, себебі олардың қалдықтары ғибадатхананың шығысында орналасқан тіреулермен сәйкес келген. 1933 жылы Асуан төменгі бөгетінің биіктігі арттырылды. Осының салдарынан ғибадатхана келесі 30 жыл бойы жыл сайын тоғыз ай су астында болды. Осы кезеңде ғибадатхананың бедерлерінде қалған барлық бояу іздері шайылып кетті. Ғибадатхананы көшірген кезде, оның артындағы жартастағы қабір өз орнында қалдырылып, су көтеріліп оны жапты.
The Temple of Dendur is a modest example of a temple from the Ptolemaic and Roman Periods, with roots in earlier Egyptian architectural style. As early as 10 BCE, a visitor carved an oath on the north wall of the pronaos near the image of Pihor. There is also graffiti on the pylon. In the 19th century, European visitors left graffiti on the temple walls. British naval officer and later Rear Admiral Armar Lowry Corry carved the prominent inscription, "A L Corry RN 1817", on the left side as one enters the temple. Italian Egyptologist Girolamo Segato also left a graffiti inscription. Some damage was caused in the sixth century when the temple was used as a church. Presbyter Abraham documented the consecration of the building into a Christian church by carving into the walls. The Christians cut a doorway into the north wall in the pronaos, damaging the relief carving of Isis. However, they restored her lost arm by changing its angle at the elbow. They also installed a cross on the temple's roof and covered the reliefs with plaster. When Nubia became Muslim in the 13th century, the Christian Church was deserted. Many parts of the deserted structure disappeared or were damaged when the local people took stone and bricks for repurposing. By the modern era, the mud brick walls that surrounded the entire temple complex had vanished. Archaeologists learned there were entry gates on the north and south walls because remnants matched the surviving pylon, which was to the east of the temple. In 1933, Aswan Low Dam was increased in height. As a result, the temple complex was underwater for nine months each year for the next thirty years. During this time, all traces of paint that remained on the temple's carvings were washed away. When the temple was relocated, the tomb in the rockface behind it was left in place and covered by rising water.