USS Quick эсминці және мина тазартқышының тарихы

Кіріспе

Гливс класының эсминшісі USS Quick (DD 490/DMS 32) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің соғыс кемесі. Ол Испан-Америка соғысы кезінде 1898 жылдың 14 маусымында Кубаның Гуантанамо шығанағындағы "батылдығы үшін" Құрмет медалімен марапатталған сержант-майоры Джон Х. Квик (1870–1922) құрметіне аталған. "Квик" кемесі 1941 жылдың 3 қарашасында Нью-Джерси штатының Керни қаласындағы "Federal Shipbuilding and Dry Dock Co." компаниясында салынды. Кеме 1942 жылдың 3 мамырында аяқталып, суға түсірілді, оның спонсоры сержант-майоры Квиктың қызы – Вильям Т. Ройдың күйеуінің қарындасы болды. 1942 жылдың 3 шілдесінде кеме әскери қызметке қабылданды.

Қызмет тарихы

Жаңа Англия және Теңіз провинцияларының жағалауында алғашқы сынақтан өткеннен кейін, 6 қыркүйекте 1942 жылы «Квик» Нью-Йорктен Кариб теңізі мен Мексика шығанағына қарай жолға шықты. Эскорт міндетіне бекітілген ол, АҚШ армиясының көліктік және сауда кемелерін шығанақ және Батыс Үндістанның кеме қатынасы жолдарымен сүйемелдеді – алдыңғы айларда Атлант мұхитының шығысында U-кемелердің салдарынан ең көп шығынға ұшыраған жолдар. Қазан айында «Квик» Мексика шығанағынан шығып, Норфолк, Вирджинияға бет алды, 23 қазанда 34-ші жедел топқа (TF 34) қосылды және шығысқа қарай жүзді. 7 қарашаның түн ортасына дейін жетпей, Марокконың Сафи қаласының жағалауына жетіп, Солтүстік Африкаға шабуыл операциясы TORCH-тың оңтүстік шабуыл тобының көлік аймағында орналасты. Келесі күні шабуыл кезінде артиллериялық қолдау көрсетті, содан кейін әуе және су астына қарсы қызметін жалғастырды. 14 қарашада Касабланкаға ауысты. Екі күннен кейін неміс суасты кемесі U-173-ті батыруға көмектесті. 17-сі күні АҚШ-қа жолға шығып, айдың соңында Нью-Йорк портына жетті. Эскорт міндетін қайта бастады және келесі алты ай бойы жағалау және Атланттық мұхитындағы конвойларды күзетті. 1943 жылдың 8 маусымында «Квик» TF 65 тобымен бірге Солтүстік Африкаға қарай шығыс жағалаудан кетіп қалды. 22 маусымда Мерс-эль-Кебирге жетіп, 85-ші TF-қа қосылды және 5 шілдеде Сицилияға және HUSKY операциясына бағыт алды. 10-13 шілде аралығында Скоглитти және Камерина жазығында жүзіп, АҚШ 7-ші армиясының шабуыл жасаған әскерлеріне оттық қолдау көрсетті. Содан кейін 1944 жылдың мамырына дейін Солтүстік Атлант мұхитында және Еуропадағы соғыс аяқталғанға дейін Жерорта теңізінде күзетшілік қызметін атқарды. Алайда Тынық мұхитындағы соғыс жалғасты, одақтас күштер Жапон аралдарына жақындаған сайын мина тазартқыш кемелерге деген қажеттілік артты, әсіресе Рюкю аралдарындағы осындай кемелердің жоғалуы еселенді. Атлант мұхитында эскорт міндетіне қажеттілік болмағандықтан, «Квик» осы қажеттілікті қанағаттандыру үшін тағайындалды және 1945 жылдың 13 маусымында Чарльстон әскери кеме құрылысы орнына келді, онда ол мина тазартқыш эсминецке айналды. 2 тамызда DMS 32 (қолданысқа енгізілген 23 маусым 1945 жылы) ретінде қайтадан пайда болып, батыс жағалауға қарай жүзді және Тынық мұхитындағы жаулық әрекеттер тоқтағаннан кейін Сан-Диегоға жетті. Қыркүйек айының соңында ол Перл-Харборға, содан кейін Эниветокке қысқа мерзімді операциялар үшін, содан кейін Гавайиге оралды. 1946 жылдың 2 желтоқсанында ол тағы батысқа қарай бет алды, 16 желтоқсанда Сасебоға жетіп, 9 айлық сапарда Қытай және Окинава жағалауларында жұмыс істеді. Бір айдан астам уақыт батыс жағалауда болғаннан кейін, ол 1946 жылдың желтоқсанынан 1947 жылдың ақпанына дейін Мариан аралдарында жұмыс істеді, содан кейін жапон суларына оралды. 1947 жылдың сәуір айында ол сенімділік аймақтарында қайтадан жұмыс істеді және тамыз айында батыс жағалауға оралды. Келесі көктемде ол Маршалл және Мариан аралдарына тағы үш айға барып, 4 маусымда Сан-Диегоға оралды. Сегіз айдан кейін ол жарамсыз деп танылды және 1949 жылдың 1 наурызында Тынық мұхиты флотының қолбасшысына хабарлап, 1949 жылдың 28 мамырында қызметтен босатылды. 1955 жылдың 15 шілдесінде DD 490 қайта жіктеліп, 1972 жылдың 15 қаңтарында Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды, 1973 жылдың 27 тамызында сатылып, металл тескілеріне жіберілді.

Following her initial shakedown off the coast of New England and the Maritime Provinces, Quick departed New York, 6 September 1942, for the Caribbean Sea and the Gulf of Mexico. Assigned to escort work, she accompanied United States Army transports and merchantmen as they plied the Gulf and West Indian shipping lanes — lanes which in preceding months had suffered the greatest losses to U boat activities in the eastern Atlantic Ocean. In October, Quick left the Gulf and steamed to Norfolk, Virginia where she joined Task Force 34 (TF 34) on 23 October and steamed east. Just before midnight on 7 November, she arrived off the coast of Safi, Morocco, and took up station in the transport area for the Southern Attack Group of Operation TORCH the invasion of North Africa. During the landings the following day, she provided gunfire support, then resumed anti aircraft and anti submarine duties. On 14 November, she shifted to Casablanca and two days later assisted in sinking German submarine U 173. On the 17th, she got underway for the United States and at the end of the month anchored in New York harbor. She resumed escort work and for the next six months guarded coastal and trans Atlantic convoys. On 8 June 1943, Quick departed the east coast with TF 65, bound for North Africa. Arriving at Mers el Kebir on the 22 June, she joined TF 85 and on 5 July sailed for Sicily and Operation HUSKY. From 10–13 July, she cruised off Scoglitti and along the Camerina plain, providing fire support for the U. S. 7th Army's assault troops. She then returned to escort work in the North Atlantic until May 1944, and on Mediterranean runs until the end of the war in Europe. The war in the Pacific Ocean continued, however, and, as Allied forces pushed closer to the Japanese home islands, their need for minesweepers increased, doubly so with the toll among that type in the Ryukyus. Quick, no longer needed for escort work in the Atlantic, was designated to help fill the need, and on 13 June 1945, she entered the Charleston Naval Shipyard where she became a destroyer minesweeper. Emerging from conversion on 2 August as DMS 32 (effective 23 June 1945), she sailed for the west coast, arriving at San Diego after the cessation of Pacific hostilities. Toward the end of September, she sailed for Pearl Harbor, thence to Eniwetok for abbreviated operations after which she returned to Hawaii. On 2 December 1946, she headed west again, arriving at Sasebo on 16 December for a nine month tour during which she operated off the China coast and off Okinawa in addition to working in Japanese waters. Spending a little over a month on the west coast, she operated in the Marianas from December 1946 to February 1947, then returned to Japanese waters. In April 1947 she resumed operations in the Trust Territories and in August returned to the west coast. The following spring she deployed to the Marshall Islands and Marianas for another three months, returning to San Diego on 4 June. Eight months later she was designated for inactivation and, on 1 March 1949, she reported to Commander, Pacific Reserve Fleet, decommissioning 28 May 1949. Reclassified DD 490 on 15 July 1955, Quick was stricken from the Naval Vessel Register on 15 January 1972, sold on 27 August 1973 and broken up for scrap.

Марапаттар

Екінші дүниежүзілік соғысында Квик төрт шайқас жұлдызына ие болды.