RAFTER: 1950-жылдардан бері КСРО агенттерін анықтау үшін MI5 қолданған радио жабдықтарды іздеу әдісі. Радиосигналдардың таралуын қадағалау, тыңшылық технологиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
RAFTER – MI5 радиожабдығын анықтау әдісінің кодолық атауы, негізінен 1950 жылдардан бастап жасырын советтік агенттерге қарсы қолданылған, сондай-ақ шетелдік елшілік қызметкерлерінің ішкі радиохабарларын тыңдау үшін пайдаланылған.
RAFTER was a code name for the MI5 radio receiver detection technique, mostly used against clandestine Soviet agents and monitoring of domestic radio transmissions by foreign embassy personnel from the 1950s on.
Түсіндірме
Бұл кезеңдегі радио қабылдағыштардың көпшілігі AM супергеттік конструкциясымен жасалған, олар жергілікті осцилляторлармен жабдықталған. Бұл осцилляторлар қабылданатын жиіліктен әдетте 455 кГц жоғары, кейде төмен сигнал тудырады. Мұндай қабылдағыштардан осциллятор сәулеленуі үнемі байқалады. RAFTER жобасының бастапқы кезеңдерінде MI5 құпия қабылдағыштарды осы сәулеленуді анықтайтын арнайы жасалған сезімтал қабылдағыш арқылы табуға тырысты. Бірақ, тұрмыстық радиолардан да сәулелену шығуы істі қиындатты. Бір күні MI5 ұялы радио байланысы үшін қолданылатын қабылдағыш мониторингтеліп жатқанда, өткен трансляциядан берілген күшті сигнал қабылдағыштың жұмысын бұзып, қабылдаған сигналда естілетін өзгеріске алып келді. Осыдан кейін агенттік өздері трансляция жіберіп, супергеттік дыбыстағы өзгерісті тыңдаса, қандай жиілікте мониторинг жүргізіліп жатқанын анықтай алатынын түсінді.
Most radio receivers of the period were of the AM superhet design, with local oscillators which generate a signal typically 455 kHz above or sometimes below the frequency to be received. There is always some oscillator radiation leakage from such receivers, and in the initial stages of RAFTER, MI5 simply attempted to locate clandestine receivers by detecting the leaked signal with a sensitive custom built receiver. This was complicated by domestic radios in people's homes also leaking radiation. By accident, one such receiver for MI5 mobile radio transmissions was being monitored when a passing transmitter produced a powerful signal which overloaded the receiver, producing an audible change in the received signal. The agency realized that they could identify the actual frequency being monitored if they produced their own transmissions and listened for the change in the superhet tone.
Кеңес радиотапсырмалары
Советтік қысқа толқынды хабар таратушылар жасырын агенттерге хабар жіберу үшін кеңінен қолданылды, хабарламалар тек сандар тізбектерінен тұратын, дауыстап оқылған және бір реттік шифрлеу кілтімен шифрланған. Осы жаңа техниканың мұндай агенттерді анықтау үшін пайдаланылуы мүмкін екені түсінілді. Арнайы жабдықталған ұшақтар агенттер советтік хабарларды қабылдайтын уақытта қалалардың үстінен ұшып, хабарламаларға қадалаған қабылдағыштарды табуға тырысты.
Soviet short wave transmitters were extensively used to broadcast messages to clandestine agents, the transmissions consisting simply of number sequences read aloud and decoded using a one time pad. It was realized that this new technique could be used to track down such agents. Specially equipped aircraft would fly over urban areas at times when the agents were receiving Soviet transmissions, and attempt to locate receivers tuned to the transmissions.
Тактикасы
Көптеген құпия технологиялар сияқты, RAFTER-ді пайдалану да оны тым көп қолданудан қауіптенуге әкелді, бұл із талған адамды ескертіп, технологияны күштен шығару үшін тактиканы өзгертуге себеп болды. Ақпарат алу құралы ретінде, ол MI5-тің дәстүрлі топтарынан да толық қолдау алмады. MI5 сол кездегі жетістіктері мен сәтсіздіктеріндегі оның ролі толыққанды белгілі емес. Бұрынғы MI5 офицері Питер Райт өзінің "Spycatcher" кітабында RAFTER мобильді тобының қабылдағышты табу үшін қаланың тың көшелерінде айналып жүргенін, бірақ іздеу нәтижесіз болғанын айтқан оқиғаны келтіреді. Бастапқыда MI5 кедергілер мен айналадағы шам бағаналары сияқты үлкен металл заттардың әсерінен іздеу қиын болды деп ойлады. Бірақ кейіннен қабылдағыштың өзі жылжымалы болғанын, және ол бір кезде RAFTER тобының жанында, бірақ биік қоршаудың артында жасырынып тұрған болуы мүмкін деген қорытындыға келді.
Like many secret technologies, RAFTER's use was attended by the fear of over use, alerting the quarry and causing a shift in tactics which would neutralize the technology. As a technical means of intelligence, it was also not well supported by the more traditional factions in MI5. Its part in the successes and failures of MI5 at the time is not entirely known. In his book Spycatcher, former MI5 officer Peter Wright related an incident in which a mobile RAFTER unit was driven around the backstreets in an attempt to locate a receiver, but the search proved futile. Initially, MI5 believed interference and the effects of large metal objects such as lamp posts in the surrounding frustrated the search. Later, however, they concluded that the receiver itself had been mobile, and the receiver may at one point have been parked next to the RAFTER unit but hidden by a high fence.