Кіріспе

Ағылшын тіл білімі маманы және феминист (1683–1756)

Элизабет Элстоб (29 қыркүйек 1683 – 3 маусым 1756), "Саксон нимфасы" атымен танымал, англосаксон тілінің алғашқы зерттеушісі болды. Ол ежелгі ағылшын тілінің грамматикасын қазіргі ағылшын тілінде жариялаған тұңғыш адам.

Өмір

Эльстоб Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Квайсайд ауданында туып өскен. Ол саудагер Ральф пен оның әйелі Джейн Элстобтың (қыздығы Холл) қызы болды. Елизаветаның әкесі ол бес жаста болғанда, ал анасы үш жылдан кейін қайтыс болды. [238-бет] Ол сегіз баланың ең кішісі еді. Анасы қайтыс болғанға дейін, ол Елизаветаны білімді болуға ынталандырды, өйткені ол білімді, әсіресе әйелдер үшін білімді құрметтейтін. Ата-анасының екеуі де қайтыс болғаннан кейін, Элстоб жетім қалды және оны Кентерберидегі пребендар Чарльз Элстоб және оның әпкесі тәрбиеледі. Ол әйелдердің білім алуына теріс қарады, "әйелге бір тіл жеткілікті" деп сенді, бірақ оның әпкесі француз тілін үйренуге мүмкіндік берді. Оның Textus Roffensis көшірмесі Британ кітапханасында Harley MS 1866 белгісімен сақталған. Элстоб Паулюс Оросиустың Historiae adversus paganos (Пайсандарға қарсы тарих) еңбегінің Көне ағылшын тіліндегі алғашқы редакторы болды, бұл аударма көбінесе Альфред Ұлына жатады. Оросиустың "Тарихы" шамамен 417 жылы, мүмкін Солтүстік Африкада, Гиппоның Августинінің өтініші бойынша жазылған. Лондонда Элстоб 1708 жылы Мадлен де Скудеридің "Даңқ туралы эссесін" және 1709 жылы "Ағылшын-саксондық қасиетті Григорийдің тууы туралы уағызын" аударды. Екі еңбек те феминистік алғы сөздерде мақталып, королева Аннаға арналған. 1702 жылдан бастап Элстоб Мэри Астельдің айналасындағы әйел зиялыларының шеңберіне кірді, ол өзінің "Англиялық саксон тілінің грамматикасының негіздері" (1715) еңбегі үшін қолдаушылар табуға көмектесті, бұл ағылшын тілінде жазылған алғашқы осындай жұмыс болды. "Солтүстік ескіліктерді зерттеуге қатысты кешірім сұрау" деген алғы сөзінде ол Жонатан Свифтпен пікір келіспеді және оның көзқарасын өзгертуге себеп болды. 1715 жылы ағасы қайтыс болғаннан кейін, ол үйсіз қалды және оның қымбат басылымдарын қаржыландыруға кеткен қарыздарымен қиналды. Ол Челсиде қыздар мектебін ашуға тырысты, бірақ оқушылардың көптігіне қарамастан, "тамақтануға уақыты шамалы" болды, олар әр аптаға тек бір грот (4d.) төледі, ал мектеп алты ай ішінде жабылды. 1718 жылы ол Лондоннан және кредиторларынан қашып, кітаптары мен ол аударған Эльфриктің католиктік уағыздарының жартылай қолжазбасын қалдырды. Бұл ешқашан жарияланбады және қазір Британ кітапханасында сақталады. Ол құжаттарын Вест-Индияға кеткен досына тапсырды, бірақ құжаттар жоғалып кетті.