19 ғасырдағы Ориентті суреттеген Беато ағалар

Кіріспе

Италиялық-британдық фотографтар дуэті Феличе А. Беато мен Феличе Антонио Беато – 19 ғасырдағы пионер фотографтар болған Феличе Беато мен Антонио Беато ағайындылары қолданған бірлескен авторлық атаулар. Олар Шығыстағы күнделікті өмірді бейнелеуімен танымал болды.

Сипаттама

Кейде олар бірге жұмыс істеп, суреттеріне бірлесіп қол қоятын. Сондықтан, мұндай суреттерді бір фотограф салған деп ұзақ уақыт бойы есептелді, ол бірден-бір мүмкіншілікпен Египет пен Жапония сияқты алыс жерлерде бір уақытта сурет түсірген болар деген болжам жасалды. Бірақ 1983 жылы Итало Занниердің мақаласында ғана шындық ашылды. Қолтаңбалардан туындайтын шатасу әлі де екі фотографтың қайсысының белгілі бір суреттің авторы екенін анықтауда қиындық тудырып келеді. Екі қолтаңба да екеуіне де, немесе бір фотографқа да қатысты болуы мүмкін. Ағайындылар 1850 жылдардың басынан бастап 20 ғасырдың басына дейін Таяу Шығыста және Азияда белсенді жұмыс істеді және Шығысты суретке түсірген алғашқы фотографтардың қатарында болды. Сол кезде Таяу Шығысқа туристердің саяхаттары суреттерді естелік ретінде алуға зор сұраныс тудырды. Беато ағайындылары осы сұранысты пайдаланып, Шығысқа келген алғашқы фотографтардың бірі болды. Осы пионер фотографтардың арасында француз Феликс Бонфильс (1831–1885), Густав Ле Грей (1820–1884) және Гипполит Арно, ағайынды Анри мен Эмиль Бешар, сондай-ақ грек Зангаки ағайындылары бар еді, олардың көпшілігі бір уақытта Египетте болды және ресми де, бейресми де жұмыс серіктестіктеріне кірді. Осы ертедегі фотографтардың қатарында, Беато ағайындылары да Таяу Шығыста кең көлемде сурет түсірген алғашқы коммерциялық фотографтар болды. Кейде ағайындылар бөлініп, нақты жобалар үшін басқа пионер фотографтармен бірігіп жұмыс істеді. 1855 жылы ағайындылардың бірі, Феличе, олардың жекжаттысы Джеймс Робертсонмен бірігіп, Қырымға сапар шекті, онда олар соғыс суреттерін түсіруге жауапкершілікті өз мойнына алды және соғысқа байланысты болатын қирау мен өлім-жітімді бейнелейтін суреттері арқылы танымал болды. Олардың Қырымдағы суреттері соғыстың жариялану және бейнелену әдісін түбегейлі өзгертті. 1858 жылдың шілдесінде Антонио Калькуттада Феличеге қосылды. Феличе жыл басынан бері 1857 жылғы Үндістан көтерілісінің салдарынан Үндістанда сурет түсіріп жүрген, бірақ Антонио келесі жылы денсаулығына байланысты Үндістаннан кетіп, Суэц арқылы Мальтаға бағыт алды. 1860 жылдардың басында Антонио Каирге келді, онда ол фотостудия ашып, француз фотографы Ипполит Арномен серіктестікке кірісті. Беато ағайындыларының Египеттегі суреттері Таяу Шығыс пен Азияда жұмыс істеген басқа пионер фотографтардың суреттерінен ерекшеленді. Көптеген фотографтар ескерткіштер мен сәулет өнерінің сұлулығына назар бөлсе, Беато ағайындылары күнделікті өмірдің көріністеріне көбірек назар аударды.

The brothers sometimes worked together, signing their photographs collectively. Consequently, it was long assumed that such photographs were the work of one photographer who somehow managed to photograph at the same time in places as distant as Egypt and Japan. It was only in 1983 that the truth of the matter was revealed, in a paper by Italo Zannier. The confusion arising from the signatures continues to cause problems in identifying which of the two photographers was the creator of a given image. Both signatures may refer to either or both photographers. The brothers were active in the Middle East and Asia from the early 1850s through to the early 20th century and were among the first photographers to take photographs of the Orient. At that time, tourist travel to Middle East created strong demand for photographs as souvenirs. The Beato brothers were part of a group of early photographers who made their way to the East to capitalise on this demand. These pioneering photographers included Frenchmen, Félix Bonfils (1831–1885); Gustave Le Gray (1820–1884) and Hippolyte Arnoux, brothers Henri and Emile Bechard and the Greek Zangaki brothers, many of whom were in Egypt at the same time and entered into both formal and informal working partnerships. These early photographers, including the Beato Brothers, were among the first commercial photographers to produce images on a large scale in the Middle East. From time to time, the brothers split up and joined with other pioneering photographers for specific projects. In 1855, one of the brothers, Felice, teamed up with the pair's brother in law, James Robertson and travelled to the Crimea where they assumed responsibility for war photography. and made their reputation by depicting the destruction and death associated with the conflict. Their Crimean images dramatically changed the way that war was reported and depicted. In July 1858 Antonio joined Felice in Calcutta. Felice had been in India since the beginning of the year photographing the aftermath of the Indian Rebellion of 1857, but Antonio left India the following year for health reasons, and headed for Malta by way of Suez. By the early 1860, Antonio was in Cairo where he opened a photographic studio and went into partnership with the French photographer, Hippolyte Arnoux. The Beato brothers' images of Egypt were distinctly different to those of other pioneering photographers working in the Middle East and Asia. Whereas most photographers focussed on the grandeur of monuments and architecture, the Beatos concentrated on scenes of everyday life.