Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық фотограф және дизайнер (1904–1980)
British photographer and designer (1904–1980)
Сэр Сесил Уолтер Харди Битон (14 қаңтар 1904 – 18 қаңтар 1980) – британдық сән, портрет және соғыс фотографы, күнделік жазушы, суретші және интерьер дизайнері. Ол сонымен қатар кино мен театр үшін Оскар сыйлығын жеңіп алған сахна және костюм дизайнері болған.
Sir Cecil Walter Hardy Beaton (14 January 1904 – 18 January 1980) was a British fashion, portrait and war photographer, diarist, painter, and interior designer, as well as an Oscar–winning stage and costume designer for films and the theatre.
Ерте өмір және білім
Битон 1904 жылғы 14 қаңтарда Лондонның солтүстігіндегі Хампстедте туды. Ол Эрнест Уолтер Харди Битонның (1867–1936) ұлы, ол сәтті ағаш саудагері, және оның әйелі Эстер "Этти" Сисонның (1872–1962) ұлы. Оның әкесі Уолтер Харди Битон (1841–1904) "Битон ағайындыларының ағаш саудагерлері және агенттері" деген отбасылық бизнесін құрды, ал әкесі осы бизнеске жол ашты. Эрнест Битон әуесқой актер болған және Сесилдің анасы Эстер ("Этти") оның әйелімен пьесадағы басты рөлді ойнағанда танысты. Ол Джозеф Сиссон атындағы кумбриялық ұстаның қызы еді және үйленген әпкесіне қонаққа келген болатын. Эрнест пен Этти Биттонның төрт баласы болды: Сесил; екі қызы, Нэнси Элизабет Луиза Харди Биттон (1909–99, сэр Хью Смайлиге үйленген) және Барбара Джессика Харди Биттон (1912–73, Баба деп аталған, Алек Хамброға үйленген); және ұлы Реджинальд Эрнест Харди Биттон (1905–33). Сесил Битон Хит-Маунт мектебінде (онда оны Эвелин Во қорқытқан) және Истборндағы Сент-Сиприан мектебінде білім алды, онда оның суретшілік таланты тез байқалды. Сирил Коннолли мен Генри Лонгхерст екеуі де өмірбаяндарында Сент-Сиприан мектебінің концерттерінде Бетонның ән айтуының әсемдігіне тәнті болғандарын айтады. Бетон өскен кезде оның күтушісінде Kodak 3A камерасы болды, ол оқуға өте қолайлы модель ретінде танымал еді. Бетонның күтушісі оған фотосурет салу және пленканы дамыту негіздерін үйретті. Ол әпкелері мен анасын жиі суретке түсіретін. Ол жеткілікті біліктілікке ие болған соң, фотосуреттерін Лондонның әлеуметтік журналдарына жіберіп, көбінесе псевдониммен жазып, Бетонның жұмысын "ұсынатын". Битон Харроу мектебінде оқыды, содан кейін академиялық қызығушылығы жоқ болса да, Кембридждегі Сент-Джон колледжіне түсіп, тарих, өнер және сәулет өнерін оқыды. Битон фотосуретке түсіруді жалғастырды және университет байланыстары арқылы Мальфи герцогинясының портреті Vogue журналында жарияланды. Бұл, шын мәнінде, Джордж "Дэди" Райлендстің суреті болды – "Кембридждегі ADC театрының ерлер дәретханасының сыртындағы су астындағы жарықта Вебстердің Мальфи герцогинясы ретінде тұрған сәл нашаррақ суреті". Битон 1925 жылы Кембриджді дипломсыз тастап кетті.
Beaton was born on 14 January 1904 in Hampstead, north London, the son of Ernest Walter Hardy Beaton (1867–1936), a prosperous timber merchant, and his wife, Esther "Etty" Sisson (1872–1962). His grandfather, Walter Hardy Beaton (1841–1904), had founded the family business of "Beaton Brothers Timber Merchants and Agents", and his father followed into the business. Ernest Beaton was an amateur actor and met his wife, Cecil's mother Esther ("Etty") when playing the lead in a play. She was the daughter of a Cumbrian blacksmith named Joseph Sisson and had come to London to visit her married sister. Ernest and Etty Beaton had four children – Cecil; two daughters, Nancy Elizabeth Louise Hardy Beaton (1909–99, who married Sir Hugh Smiley) and Barbara Jessica Hardy Beaton (1912–73, known as Baba, who married Alec Hambro); and son Reginald Ernest Hardy Beaton (1905–33). Cecil Beaton was educated at Heath Mount School (where he was bullied by Evelyn Waugh) and St Cyprian's School, Eastbourne, where his artistic talent was quickly recognised. Both Cyril Connolly and Henry Longhurst report in their autobiographies being overwhelmed by the beauty of Beaton's singing at the St Cyprian's school concerts. When Beaton was growing up, his nanny had a Kodak 3A Camera, a popular model which was renowned for being an ideal piece of equipment to learn on. Beaton's nanny began teaching him the basics of photography and developing film. He would often get his sisters and mother to sit for him. When he was sufficiently proficient, he would send the photos off to London society magazines, often writing under a pen name and "recommending" the work of Beaton. Beaton attended Harrow School, and then, despite having little or no interest in academia, moved on to St John's College, Cambridge, and studied history, art and architecture. Beaton continued his photography and, through his university contacts, got a portrait depicting the Duchess of Malfi published in Vogue. It was actually George "Dadie" Rylands – "a slightly out of focus snapshot of him as Webster's Duchess of Malfi standing in the sub aqueous light outside the men's lavatory of the ADC Theatre at Cambridge." Beaton left Cambridge without a degree in 1925.
Мансап
Отбасылық ағаш бизнесінде қысқа уақыт жұмыс істегеннен кейін, ол Холборндағы цемент саудагерімен жұмыс істеді. Бұл "демалыс күндері фотосуретке түсуге құштарлыққа" әкелді, сондықтан ол өздігінен жұмыс істеуді шешті. Осберт Ситвеллтің қолдауымен ол Лондонның "Cooling Gallery" галереясында өзінің алғашқы көрмесін ұйымдастырды. Бұл үлкен қызығушылық тудырды. Атлантиканың арғы жағында үлкен жетістікке жете алатынына сенген ол Нью-Йоркке кетіп, онда бірте-бірте өзіне есім шығарды. Ол кеткен кезде "бірнеше жылға жылына бірнеше мың фунт төленетін, "Conde Nast Publications" баспасымен олар үшін ғана фотосурет түсуге келісімшарт жасасқан" еді. 1930 жылдан 1945 жылға дейін Битон Уилтширдегі Эшкомб үйін жалға алды, онда көптеген белгілі тұлғаларды қабылдады. 1947 жылы ол 2,5 акр бақпен қоршалған Реддиш үйін сатып алды, ол Broad Chalke-нің шығысына қарай шамамен 5 миль (8 км) қашықтықта орналасқан. Ол мұнда интерьерді өзгертіп, шығыс жағына бөлмелер қосты, салонды оңтүстікке қарай кеңейтті және көптеген жаңа жиһаз енгізді. Грета Гарбо қонақ ретінде келді. 1980 жылы қайтыс болғанға дейін осы үйде тұрды және шіркеу маңындағы зиратқа жерленді.
After a short time in the family timber business, he worked with a cement merchant in Holborn. This resulted in "an orgy of photography at weekends" so he decided to strike out on his own. Under the patronage of Osbert Sitwell he put on his first exhibition in the Cooling Gallery, London. It caused quite a stir. Believing that he would meet with greater success on the other side of the Atlantic, he left for New York and slowly built up a reputation there. By the time he left, he had "a contract with Condé Nast Publications to take photographs exclusively for them for several thousand pounds a year for several years to come." From 1930 to 1945, Beaton leased Ashcombe House in Wiltshire, where he entertained many notable figures. In 1947, he bought Reddish House, set in 2.5 acres of gardens, approximately 5 mile (8 km) to the east in Broad Chalke. Here he transformed the interior, adding rooms on the eastern side, extending the parlour southwards, and introducing many new fittings. Greta Garbo was a visitor. He remained at the house until his death in 1980 and is buried in the parish church graveyard.
Фотография
Битон кітап мұқабаларын (Кэтрин Айвзді қараңыз) және қайырымдылық кештер үшін костюмдер жасады, Пол Танкерейдің студиясында фотосурет өнерін үйреніп, 1927 жылы «Vogue» журналы оны тұрақты жұмысқа алғанға дейін. Ол жеке студиясын ашты, алғашқы клиенттерінің бірі, кейіннен жақын досы Стивен Теннант болды. Битонның Теннант пен оның айналасындағы адамдардың суреттері 1920- және 1930-жылдардағы «Жақсы жастар» тобының ең көрнекті бейнелері саналады. Битонның алғашқы фотоаппараты – Kodak 3A бүктелетін фотоаппараты. Мансабы барысында ол үлкен форматты және кішкентай Rolleiflex камераларын пайдаланды. Битон жоғары техникалық білікті фотограф ретінде танылмады, керісінше, әсерлі модель немесе көрініс жасауға және мінсіз сәтте батырманы басуға ден қойды. 1931 жылы ол британдық «Vogue» журналында фотограф болып жұмыс істеген кезде француз «Vogue» журналының фотографы Джордж Хойнинген Хуэне жаңа досы Хорстпен Англияға келді. Хорст сол жылдың қарашасында француз «Vogue» журналында жұмыс істей бастады. Бұл суретшілердің достық шеңбері арасындағы идея алмасуы мен өзара ықпалы 1930-жылдардағы стиль мен тартымдылыққа тән келбеттің қалыптасуына әкелді. Битон сән суреттерімен және қоғамдық тұлғалардың портреттерімен танымал. Ол «Vanity Fair» және «Vogue» журналдарында штаттық фотограф ретінде жұмыс істеді, сонымен қатар Голливудтағы атақты адамдарды суретке түсірді. 1938 жылы ол американдық «Vogue» журналына Нью-Йорк қоғамы туралы мақаланың жанына антисемиттік сипаттағы ұсақ, бірақ оқылмалы сөздерді (соның ішінде «kike» сөзін) қосты. Бұл нөмір қайта басылып шықты, ал Битон жұмыстан босатылды. Битон Англияға оралды, онда патшайым оны Ақпарат министрлігіне (АМ) ұсынды. Ол неміс бомбалауынан келген зардаптарды бейнелеген суреттерімен танымал соғыс фотографына айналды. Стилі жетілдіріліп, көрінісі кеңейген Битонның мансабы соғыс арқасында қайта жанданды. Битон патшайым отбасының ресми жарияланымдарға арналған суреттерін түсірді. Корольдік ана Елизавета оның сүйікті модельдерінің бірі болды, ол бірде өте сәтті түсірілімнен кейін оның хош иісті орамалын естелік ретінде алды. Битон Виндзор герцогы мен герцогинясының әйгілі тойының суреттерін түсірді (көне американдық дизайнер Mainbocher жасаған haute couture ансамблін киген). 1951 жылы 21 жасқа толған принцесса Маргареттің Диор көйлегімен түсірілген суреті 20-ғасырдың ең танымал корольдік портреттерінің біріне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Битон алғаш рет Ақпарат министрлігіне жіберілді және оған ішкі майданнан суреттерді түсіру тапсырылды. Бұл тапсырма барысында ол британдықтардың соғыстағы азаптарын бейнелейтін ең есте қаларлық суреттердің бірін жасады – 3 жасар Эйлин Данн, ауруханада жатып, сүйікті аюын құшақтаған күйде. Сурет жарияланғанда Америка әлі соғысқа ресми түрде қосылмаған еді, бірақ Битонның суреті сияқты бейнелер американдықтарды үкіметтеріне қысым жасауға итермеледі, олар Ұлыбританияға қажетті уақытта көмектесуге көмектесті.
Beaton designed book jackets (see Catherine Ives), and costumes for charity matinees, learning the craft of photography at the studio of Paul Tanqueray, until Vogue took him on regularly in 1927. He set up his own studio, and one of his earliest clients and, later, best friends was Stephen Tennant. Beaton's photographs of Tennant and his circle are considered some of the best representations of the Bright Young People of the twenties and thirties. Beaton's first camera was a Kodak 3A folding camera. Over the course of his career, he employed both large format cameras, and smaller Rolleiflex cameras. Beaton was never known as a highly skilled technical photographer, and instead focused on staging a compelling model or scene and looking for the perfect shutter release moment. He was a photographer for the British edition of Vogue in 1931 when George Hoyningen Huene, photographer for the French Vogue travelled to England with his new friend Horst. Horst himself would begin to work for French Vogue in November of that year. The exchange and cross pollination of ideas between this collegial circle of artists across the Channel and the Atlantic gave rise to the look of style and sophistication for which the 1930s are known. Beaton is known for his fashion photographs and society portraits. He worked as a staff photographer for Vanity Fair and Vogue in addition to photographing celebrities in Hollywood. In 1938, he inserted some tiny but still legible anti Semitic phrases (including the word 'kike') into American Vogue at the side of an illustration about New York society. The issue was recalled and reprinted, and Beaton was fired. Beaton returned to England, where the Queen recommended him to the Ministry of Information (MoI). He became a leading war photographer, best known for his images of the damage done by the German Blitz. His style sharpened and his range broadened, Beaton's career was restored by the war. Beaton often photographed the Royal Family for official publication. Queen Elizabeth The Queen Mother was his favourite royal sitter, and he once pocketed her scented hankie as a keepsake from a highly successful shoot. Beaton took the famous wedding pictures of the Duke and Duchess of Windsor (wearing an haute couture ensemble by the noted American fashion designer Mainbocher). He photographed Princess Margaret in a cream Dior dress for her 21st birthday in 1951, which became one of the most iconic royal portraits of the 20th century. During the Second World War, Beaton was first posted to the Ministry of Information and given the task of recording images from the home front. During this assignment he captured one of the most enduring images of British suffering during the war, that of 3 year old Blitz victim Eileen Dunne recovering in hospital, clutching her beloved teddy bear. When the image was published, America had not yet officially joined the war, but images such as Beaton's helped push the Americans to put pressure on their government to help Britain in its hour of need.
Күнделіктері
Сесил Битон – жарияланған және танымал күнделік жазушы. Өмірі бойында 1922–1974 жылдарды қамтитын алты томдық күнделігі жарық көрді. Жақында цензураланбаған материалдардың бір бөлігі жарияланды. "Жарқылындаған күнделіктерде пікірлер жұмсатылған, танымал тұлғалар кереметтер мен жеңістер ретінде мақталады, ал түпнұсқаларында Сесил ең қорқынышты әңгімелерде мен оқыған немесе естіген кез келген адам сияқты уытты болуы мүмкін" деп жазды олардың редакторы Хьюго Викерс.
Cecil Beaton was a published and well known diarist. In his lifetime, six volumes of diaries were published, spanning the years 1922–1974. Recently some unexpurgated material has been published. "In the published diaries, opinions are softened, celebrated figures are hailed as wonders and triumphs, whereas in the originals, Cecil can be as venomous as anyone I have ever read or heard in the most shocking of conversation" wrote their editor, Hugo Vickers.
Соңғы ашық сұхбат
Сэр Сесил Биттонның берген соңғы сұхбаты 1980 жылғы қаңтарда BBC радиосының "Desert Island Discs" бағдарламасында болды. Сұхбатты Рой Пломли жүргізді. Жазба 1980 жылғы 1 ақпанда Биттон отбасының рұқсатымен эфирге таратылды. Биттонның денсаулығының нашарлығына байланысты сұхбат Уилтширдегі (Солсбери маңындағы) Брод Чалктегі, 17 ғасырлық Реддиш Хаус үйінде жазылды. Денсаулығы нашар болғанына қарамастан, Биттон өмірінен есте қалған оқиғаларды, әсіресе 1930 және 1940 жылдардағы (Блиц) оқиғаларды еске алды. Оның естеліктерінде Голливуд пен британдық король отбасының жұлдыздарымен, атап айтқанда Виндзор герцогы мен герцогинясымен (Биттон 1937 жылғы 3 маусымда олардың ресми үйлену тойының фотосуреттерін қысқа мерзімде түсірген); сондай-ақ королева Елизаветаның (кейін Королева Ана Елизавета) және королева Елизавета II-нің 1953 жылғы 2 маусымдағы тәж кию күніндегі ресми портреттері туралы айтылды. Сұхбатта ол өмір бойы көркем өнерге, әсіресе балет пен опереттаға деген құштарлығын да атап өтті. Биттонның бағдарламасы "Жарқын жастар" дәуірінің соңғы сөзі ретінде қарастырылады, оның шағылысуы Эдуард VIII-нің тақтан бас тартуымен бірге болды. Биттон Валлис Симпсон туралы (кейін бұрынғы король Эдуард VIII-ге үйленгеннен кейін Виндзор герцогинясы атанды) жеке пікірлерін білдірді. Виндзор герцогинясы Биттонның алғашқы сұхбаты мен эфирде берілген кезде әлі тірі болды. Биттон, егер қалған жазбалар суға кетіп қалса, ол Бетовеннің 1-ші симфониясын сақтап қалатынын айтты, ал таңдаған кітабы – жылдар бойы түсірген «таныс және беймәлім, танылған, бірақ қазір ұмытылған адамдардың» фотосуреттерінің жинағы болды.
The last public interview given by Sir Cecil Beaton was in January 1980 for an edition of the BBC's radio programme Desert Island Discs. The interviewer was Roy Plomley. The recording was broadcast on Friday 1 February 1980 following the Beaton family's permission. Owing to Beaton's frailty, the interview was recorded at Beaton's 17th century home of Reddish House in Broad Chalke in Wiltshire (near Salisbury). Beaton, though frail, recalled events in his life, particularly from the 1930s and 1940s (the Blitz). Among the recollections were his associations with stars of Hollywood and British Royalty notably The Duke and Duchess of Windsor (whose official wedding photographs Beaton took on 3 June 1937 at relatively short notice); and official portraits of Queen Elizabeth (later Queen Elizabeth The Queen Mother) and Queen Elizabeth II on her Coronation day on 2 June 1953. The interview also alluded to a lifelong passion for performing arts and in particular ballet and operetta. The Beaton programme is considered to be almost the final words on an era of "Bright Young Things" whose sunset had taken place by the time of the abdication of Edward VIII. Beaton commented specifically on Wallis Simpson (later titled The Duchess of Windsor after her marriage to the former King Edward VIII). The Duchess of Windsor was still alive at the time of the original Beaton interview and broadcast. Beaton said that the one record that he would retain on the desert island should the others get washed away would be Beethoven's Symphony No 1, and his chosen book was a compendium of photographs he had taken down the years of " people known and unknown; people known but now forgotten".
Көрмелер
1968 жылы және 2004 жылы Лондондағы Ұлттық портрет галереясында ірі көрмелер өтті. Соңғы отыз жылдағы тұңғыш халықаралық көрме және Австралияда оның туындыларының тұңғыш рет көрсетілуі 2005 жылдың 10 желтоқсанынан 2006 жылдың 26 наурызына дейін Виктория штатының Бендиго қаласында ұйымдастырылды. 2011 жылдың қазанында BBC-нің Antiques Roadshow бағдарламасында Бетонның 1960 жылдары танысқан рок-жұлдызы Мик Джаггердің суреті көрсетілді. 1966 жылы Le Fevre галереясында сатылған бұл картина сақтандыру үшін 30 000 фунт стерлингке бағаланды. Нью-Йорк қаласының мұражайы 2011 жылдың қазанынан 2012 жылдың сәуіріне дейін Сесил Бетонға арналған көрме ұйымдастырды. Королеваның Алмаз мерейтойына арналған және Сесил Бетонның оның Салық асылының портреттерін көрсеткен көрме 2011 жылдың қазан айында Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Лэйнг өнер галереясында ашылды. Сесил Бетон: Соғыс театры, Императорлық соғыс мұражайы, Лондон: Бетонның соғыс кезеңінде түсірген фотосуреттерінің ірі ретроспективі, 2012 жылдың 6 қыркүйегінен 2013 жылдың 1 қаңтарына дейін өтті. Сесил Бетон үйінде: Ashcombe & Reddish, The Salisbury Museum, Уилтшир, 23 мамырдан 19 қыркүйекке дейін 2014 жылы Бетонның Уилтширдегі екі үйіне арналған, оның өмірінің екі кезеңінен жиналған көптеген өнер туындылары мен мүліктерін біріктірген тарихи көрме ұйымдастырылды. Көрмеге Ашкомбтағы цирк бөлмесінен фрескалардың толық көлемді көшірмесі және төрт тіректі төсек, сондай-ақ Реддиш үйіндегі суретхананың бір бөлігі қойылды.
Major exhibitions have been held at the National Portrait Gallery in London in 1968 and in 2004. The first international exhibition in thirty years, and first exhibition of his works to be held in Australia was held in Bendigo, Victoria from 10 December 2005 to 26 March 2006. In October 2011, the BBC's Antiques Roadshow featured an oil portrait by Beaton of rock star Mick Jagger, whom Beaton met in the 1960s. The painting, originally sold at the Le Fevre Gallery in 1966, was valued for insurance purposes at £30,000. The Museum of the City of New York dedicated an exhibition to Cecil Beaton from October 2011 to April 2012. An exhibition celebrating The Queen's Diamond Jubilee and showing portraits of Her Majesty by Cecil Beaton, opened in October 2011 at the Laing Art Gallery, Newcastle upon Tyne. Cecil Beaton: Theatre of War at the Imperial War Museum, London: major retrospective of Beaton's war photography, held from 6 September 2012 – 1 January 2013. Cecil Beaton at Home: Ashcombe & Reddish at The Salisbury Museum, Wiltshire, from 23 May 19 September 2014, a biographical retrospective focussing on Beaton's two Wiltshire houses, brought together for the first time many art works and possessions from both eras of Beaton's life. The exhibition included a full size reproduction of the murals and four poster bed from the Circus Bedroom at Ashcombe, as well as a section of the drawing room at Reddish House.
Кино және теледидардағы
1989 жылы австралиялық "Құдайлардың сүйіктілері" фильмінде Битон рөлін Шейн Бриант сомдады. 2010 жылғы "Жоғарғы және төменгі қабаттар" сериалының S1E3 эпизодында Битонды Кристофер Харпер бейнеледі. 2016 жылы Netflix-тің "The Crown" сериалында Битон рөлін Марк Тэнди ойнады.
In the 1989 Australian film Darlings of the Gods, Beaton was portrayed by Shane Briant. In the 2010 series "Upstairs Downstairs", S1E3, Beaton was portrayed by Christopher Harper. In Netflix's 2016 series The Crown, Beaton was portrayed by Mark Tandy.