Фолмут, Мэн қаласы: тарихы, географиясы, демалыс орындары (гольф клубтары, яхта клубы). Каско шығанағындағы ірі тұғырлар. Аукоциско тайпасы туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
қазіргі заманғы қала
the modern town
Портлендтің солтүстік маңында орналасқан Фалмут Каско шығанағымен шектеседі және Мэн штатындағы ең ірі тұғырлардың бірін ұсынады. Қала үш жеке гольф клубына және Портленд Яхта клубына мекенжай болып табылады.
A northern suburb of Portland, Falmouth borders Casco Bay and offers one of the largest anchorages in Maine. The town is home to three private golf clubs and the Portland Yacht Club.
Америка тумасы
Американың түпкілікті халқы 11000 б.з.д. шамасында мұздықтардың Мэн штабына қарай шегінуімен бірге келді. Еуропалықтармен алғашқы байланыс жасаған XVI ғасырда, қазіргі Фалмут аумағында вабанаки тілінің батыс диалектісінде сөйлейтін адамдар тұрды. Капитан Джон Смит Каско шығанағында өмір сүрген, Аукосиско деп аталатын жартылай тәуелсіз тайпаны байқады. Ағылшын саяхатшысы Кристофер Левет 1623 жылы Пресумпскот сарсуатындағы жазғы ауылында Аукосиско басшысы Скиттерри Гассетпен кездесті. Соғыс пен аурудың салдарынан ағылшын отарлауына дейінгі жылдары жергілікті халықтар қырылды, бұл болашақта Оңтүстік Мэн аймағына айналатын қирау мен саяси тұрақсыздық аймағын құрды. 1500 жылдары еуропалық тауарлардың енгізілуі Мэн шығанағындағы ұзақ жылдарға созылған жергілікті сауда қатынастарын өзгертіп, жаңа бағыт берді. Микмак және Пенобскот сияқты тайпалар арасында еуропалық тауарларға монополия орнату арқылы көршілерін бағындыру мақсатымен соғыс басталды. Сырттан келген жұқпалы аурулар аймақтағы жағдайды одан әрі ушықтырды. 1614-1620 жылдар аралығындағы ерекше қауіпті эпидемия Жаңа Англияның жағалауындағы халықты қамшылады, өлім-жітім көрсеткіші 90 проценттен асты. Дегенмен, жергілікті халық толығымен жойылған жоқ, 1740 жылдардағы Джордж патшаның соғысына дейін Каско шығанағы аймағында өздерінің болуын сақтап келді. Француз әскерінің жеңіліске ұшырауы және негізінен Оңтүстік Жаңа Англиядан ағылшын қоныс аударушылардың көбеюі көптеген түпкілікті американдықтарды еуропалық қоғамға сіңісуге, Жаңа Францияның қорғауына қарай көшуге немесе бүгінгі күнге дейін сол жерде қалған жағалау бойына көшуге итермеледі.
Native Americans followed receding glaciers into Maine around 11,000 BCE. At the time of European contact in the sixteenth century, people speaking a western dialect of the Wabanaki language inhabited present day Falmouth. Captain John Smith observed a semi autonomous band known as the Aucocisco living in Casco Bay. English explorer Christopher Levett met with the Aucocisco Sagamore Skittery Gusset at his summer village at the Presumpscot Falls in 1623. A combination of warfare and disease decimated Native peoples in the years before English colonization, creating a shatter zone of devastation and political instability in what would become southern Maine. The introduction of European wares in the 1500s reoriented long standing Native trade relationships in the Gulf of Maine. Warfare soon broke out among groups such as the Mi'kmaq and Penobscot who sought to subjugate their neighbors by monopolizing access to European goods. The arrival of foreign pathogens only served to compound the upheaval in the region. A particularly notorious epidemic between 1614 and 1620 ravaged the population of coastal New England with mortality rates at upwards of 90 percent. Native peoples were not totally destroyed however, maintaining a visible presence in the Casco Bay area until King George's War in the 1740s. French military defeat and increasing English settler migration to the area from primarily southern New England impelled most Native Americans to assimilate into European society, migrate toward the protection of New France or further up the coast where they remain today.
Жаңа Каско (1630-1765 жж.)
Фалмуттың бастапқы шекарасы қазіргі Портленд, Оңтүстік Портленд, Вестбрук және Кейп-Елизабет қалаларын қамтыды. Бүгінгі қала Жаңа Каско деп аталды және Портленд қаласының орталығындағы Каско шығанағының айналасындағы қауымдардың үлкен жиынтығының бір бөлігі болды. Фалмуттың алғашқы жылдары зорлық-зомбылықпен толы болды, себебі ол еуропалықтар мен үндістер арасындағы шекаралық аймақта орналасқан. Каско шығанағы 1713 жылға дейін шығыс жағалаудағы ағылшын қонысының ең солтүстік нүктесі саналды. 1675–1763 жылдар аралығында ағылшын, француз және үндістер арасындағы көптеген соғыстар Фалмутты зорлық-зомбылықтан зардап шекпеді. 1676 және 1690 жылдары француз және үнді шабуылдарынан қорғану үшін ағылшындар екі рет Каско шығанағын тастап кетті. Бірінші еуропалық тұрғын Артур Макворт болды, ол 1630 жылға дейін Прессампскот өзенінің шығыс жағалауында тұрды. Массачусетс шығанағы колониясы 1658 жылы сэр Фердинандо Горджестің мұрагерлерінен Мэннің саяси бақылауын алғаннан кейін, аймақты ағылшын азаматтық соғысындағы маңызды парламенттік жеңіске байланысты Фалмут деп атады. Кейп-Кодтағы Фалмуттан (Массачусетс штаты) ажырату үшін ол "Каско шығанағындағы Фалмут" деп белгілі болды. Жаңадан құрылған Мэн провинциясының 7-ші қаласы болған ол, кейін 1718 жылдың 12 қарашасында ресми түрде құрылды. Фалмут қаласындағы ең алғашқы құрылыстардың бірі 1698 жылы Король Уильям соғысының соңында салынған Форт Каско деп аталған қамал және сауда бекеті болды. Форттың орналасқан жерін 88-ші тас жолдағы Пайн Гроув зиратының қарсы жағында табуға болады. Массачусетс жергілікті абенаки тайпасының тілегі бойынша, сауда жасауға және құрал-жабдықтар мен қару-жарақтарды жөндеуге ыңғайлы орын болғандықтан фортты салды. 1701 жылы Уабанаки басшылары мен Массачусетс өкілдерінің кездесуі екеуінің арасындағы одақты нығайтты. Жаңа серіктестікті бейнелейтін екі тас тіктеп орнатылды. Жақын маңдағы Екі бауыр аралдары кейіннен осы ескерткіштің құрметіне аталды. Алайда, бұл бейбітшілік үш жылдан аспады, 1702 жылы Анн патшайымының соғысы басталды. Губернатор Джозеф Дадли 1703 жылдың 20 маусымында Нью-Каскода абенаки тайпаларының өкілдерімен конференция өткізді, оларды французбен одақтаспауға көндіруге тырысты. Оның күш-жігері сәтсіз аяқталды, өйткені екі айдан кейін форт Солтүстік-Шығыс жағалауы науқаны кезінде Абенаки сардарлары Моксус, Ванунгонет, Ассакомбуит және олардың француз одақтастарымен қоршалды. Массачусетс кемесі Province Galley фортқа келгеннен кейін, оның қаруларымен Вабанаки және шамамен 500 французды таратып, фортты құтқарып қалды. 1713 жылы Портсмут шартымен бейбітшілік орнады. 1716 жылы қазіргі Портлендтің қоныстандырылуы басталғанда, Массачусетс провинциясы Нью-Каскодағы фортты сақтаудың орнына бұзуға бұйрық берді. Нью-Каско 1759 жылы Квебектің құлауына дейін француз және үнді шабуылдарының қаупі толығымен жойылғанға дейін ағылшындармен қауіпсіз қоныстандырыла алмады. Портлендтен алыс жерде өмір сүру қауіпті болды: 1725 жылы қалада бір ғана отбасы тұрды. 1745 жылғы үнді шабуылы және 1751 жылы Джоб Бурналдың өлтірілуі отаршылардың аймақта өмір сүруге батыл болған қауіп-қатерлерін көрсетті. Қалаға алғашқы тұрақты еуропалық тұрғындардың көпшілігі 1740 жылдан кейін келді, тез арада "62 отбасыға" дейін өсіп, 1753 жылы өздерінің жекелеген қауымдарын құрды (қазіргі Фалмут қауымдық шіркеуі). Фалмуттың халқы келесі екі ғасыр бойы 1000 мен 2000 тұрғын арасында сақталды. Бұл тұрғындар егіншілікпен, балық аулаумен және маст жинаумен айналысты. Прессампскот өзеніндегі, Батыс Фалмуттағы Пискаткава өзеніндегі және Муссель Коувтағы диірмендер 19 ғасырда пилорамаларды қуаттандырып, ауыл шаруашылығы өнімдерін өңдеп, дайын өнімдерді өндірді.
Falmouth's original bounds encompassed the present day cities of Portland, South Portland, Westbrook and Cape Elizabeth. Today’s town was known as New Casco, and was only a neighborhood within the larger collection of communities around Casco Bay centered in what is downtown Portland. Falmouth’s early years were marked by extreme violence as it lay on a borderland zone between Europeans and Native Americans. Casco Bay represented the northernmost point of English settlement on the east coast until 1713. Numerous wars between 1675–1763 among the English, French, and Native Americans rarely left Falmouth unscathed from the violence. The English twice abandoned Casco Bay altogether under pressure from French and Indian attacks in 1676 and 1690. The first European resident was Arthur Mackworth, who lived on the east bank of the Presumpscot River as early as 1630. When the Massachusetts Bay Colony took political control of Maine in 1658 from the heirs of Sir Ferdinando Gorges, they renamed the area Falmouth after an important Parliamentary victory in the English Civil War. Colloquially known as "Falmouth in Casco Bay" to distinguish it from Falmouth, Massachusetts on Cape Cod, it was the 7th town in the recently formed Province of Maine, later being formally incorporated on November 12, 1718. One of the earliest structures in the town of Falmouth was a palisaded fort and trading post named Fort Casco built in 1698 at the conclusion of King William's War. The location of the fort can be found today opposite Pine Grove Cemetery on Route 88. Massachusetts built the fort at the behest of local Abenaki desiring a convenient place to trade and repair tools and weapons. A 1701 meeting between the Wabanaki leaders and Massachusetts officials cemented an alliance between the two. A pair of stone cairns were then erected to symbolize the new partnership. The nearby Two Brothers Islands later received their name from this now long forgotten monument. Unfortunately this peace would last less than three years, with the inauguration of Queen Anne's War in 1702. Governor Joseph Dudley held a conference at New Casco with representatives of the Abenaki tribes on June 20, 1703, trying to convince them not to ally with the French. His efforts were unsuccessful, as the fort was besieged only two months later by Abenaki Sagamores Moxus, Wanungonet, Assacombuit and their French Allies during the Northeast Coast Campaign. The arrival of the Massachusetts ship Province Galley relieved the fort by dispersing the Wabanaki and the some 500 French with its guns. Peace returned in 1713 with the Treaty of Portsmouth. When the resettlement of present day Portland began in 1716, the Province of Massachusetts ordered that the fort at New Casco be demolished rather than maintain it. New Casco could not be safely settled by the English until the fall of Quebec in 1759 permanently removed the threat of French and Indian attack. Living so far away from Portland was dangerous: only one family lived in the town in 1725. An Indian raid in 1745 and the murder of Job Burnal in 1751 represented the risks colonists undertook to live in the area. The majority of the first permanent European inhabitants to the town came after 1740, quickly growing to "62 families" and forming their own parish in 1753 (currently the Falmouth Congregational Church). The population of Falmouth would hover between 1,000 and 2,000 residents for the next two centuries. These residents engaged in farming, fishing, and harvesting masts. Mills on the Presumpscot River, Piscataqua River in West Falmouth, and Mussel Cove powered sawmills, processed agricultural products, and manufactured finished goods by the 1800s.
Қазіргі Фалмут
1765 жылы Елизабет мысығы (сол кезде Оңтүстік Портлендті қоса алғанда) Фалмуттан тәуелсіздік алды. 1786 жылы Портленд бөлініп шықты, ал 1814 жылы Вестбрук, бірақ оның және Фалмут арасындағы шекаралар тоғызыншы ғасыр бойына қайта қарастырылып отырды. Бұл бөлінулердің себебі логистикалық мәселелер болды. 1760 жылдары халық саны осылайша өсті, жеке шіркеу приходтары құрылып, жергілікті мәселелерге көбірек бейімделген, бәсекелес қауымдастықтар пайда болды. Адамдар сондай-ақ қала сыртындағы аудандар мен қазіргі Портленд қаласының орталығы арасындағы қашықтыққа шағымданып, наразылық білдірді. 1859 жылы балық аулау және фермерлік шаруашылығы негізгі кәсіптер еді. Басқа салаларға үш кеме жасаушы, үш кірпіш зауыты, арақ, шөп және тері өңдеу шеберханалары кірді. 1886 жылы қалада етік, аяқ киім, қалайы ыдыстар және ат әбзелдері өндірілді. 1898 жылы Портлендтен Фалмут-Форсайдқа трамвай желісін ұзарту қаланың ауылдық қауымдастықтан қалалық тұтынушылар қоғамына айналуына бастама берді. Трамвайлар Фалмуттың Портлендпен экономикалық байланысын нығайтып, Форсайд ауданын жақын қала тұрғындары үшін демалыс орнына айналдырды. Портлендтің бай адамдары 1885 және 1913 жылдары Портленд Яхта клубы мен Портленд Кантри клубын Фалмутқа көшірді, және олар содан бері сол жерде орналасқан. Өз қызметін жарнамалау мақсатында Портленд және Ярмут электр теміржолы компаниясы 1899 жылы Таун-Лэндингтен солтүстікке қарай Андервуд Спринг паркін ашты. Паркте казино, қонақ үй және ашық аспан астындағы театр сияқты көңіл көтеру орындары болды. 1907 жылы өрт Андервуд Спринг паркін қиратты, және ол қайта салынбады. Портленд-Льюистон қалааралық теміржолы да бүгінгі 100-ші бағытпен Батыс Фалмут арқылы өтті. Адамдардың автомобильге деген қалауы артқан сайын трамвайлардың жойылуына себеп болды, олар 1933 жылы қызметін тоқтатты. 1943 жылы Персиваль Проктор Бакстер Макворт аралын мемлекетке жабайы табиғатты қорғау үшін сыйлады; бүгін ол есту қабілеті нашар және саңырау адамдарға арналған мемлекеттік мектептің орны. Автомобильдің пайда болуы Фалмуттың Портлендтің жанындағы тұрғын үйлерге арналған қалашаққа айналуына үлкен үлес қосты. 1941-1944 жылдар аралығында Каско шығанағы Америка эсминцтерінің базасы болған кезде қалаға көшіп келген әскери қызметкерлер осы өсімге серпін берді. ХХ ғасырдың ортасындағы АҚШ-тағы көптеген қалалық аймақтар сияқты автомобиль, арзан тұрғын үй салығы және кеңістікке деген құштарлық Портленд сияқты қалалардан көршілес Фалмут сияқты қалаларға көші-қонға ықпал етті. Елу жыл ішінде қала халқы бес мыңнан он мыңнан астам адамға дейін өсті. Фалмуттың мұхит жағасындағы орналасуы және беделді мемлекеттік мектеп жүйесі оны Үлкен Портлендтегі ең тартымды қауымдардың біріне айналдырды. Бұл сұраныс нәтижесінде құрылысшылар 1986 және 1988 жылдары тағы екі гольф клубын салды. Мұндай жабық аудандардың сипаты және басқа да жоғары деңгейлі тұрғын үйлердің құрылысы Мэн штатындағы ең бай қалалардың біріне айналдырды.
In 1765 Cape Elizabeth (then including South Portland) seceded from Falmouth. In 1786, Portland broke away, followed in 1814 by Westbrook, although boundaries between it and Falmouth were readjusted throughout the nineteenth century. Logistics were the reason these separations. Population had grown by the 1760s to the extent that separate church parishes had formed, creating rival communities more attuned to local concerns. People also complained about the distance between outer areas and the center of the town in present day Portland. By 1859, fishing and farming were principal trades. Other industries included three shipbuilders, three brickmakers, a sawmill, gristmill and tannery. In 1886, the town also produced boots, shoes, tinware and carriage stock. The extension of trolley service from Portland to the Falmouth Foreside in 1898 initiated the town's transformation from a rural community to an urban consumer society. Trolleys cemented Falmouth’s economic connection to Portland and transformed the Foreside neighborhood into a relaxation spot for nearby city dwellers. Portland’s Yankee elites relocated the Portland Yacht Club and Portland Country Club to Falmouth in 1885 and 1913 respectively, where they have remained ever since. To promote its line, the Portland and Yarmouth Electric Railway Company opened Underwood Spring Park north of Town Landing in 1899. The park’s attractions included a casino, hotel, and outdoor theater. Fire destroyed Underwood Spring Park in 1907 and was not rebuilt. The Portland–Lewiston Interurban also ran up today’s Route 100 in West Falmouth. People’s growing preference for the automobile spelled the end for trolleys, which ended service in 1933. In 1943, Percival Proctor Baxter donated Mackworth Island to the state as a wildlife refuge; today it is site of the state school for the deaf and hard of hearing. The advent of the automobile accelerated Falmouth's transition toward becoming a residential suburb of Portland. Military personnel who moved to the town while Casco Bay was base Sail for America’s destroyer fleet from 1941 to 1944 bolstered much of this growth. Like many urban areas in the United States during the mid twentieth century, the automobile, cheaper residential taxes, and the desire for open space channeled an urban exodus away from cities like Portland into neighboring towns such as Falmouth. In the span of fifty years the town’s population has skyrocketed from five thousand to over ten thousand residents today. Falmouth’s location on the ocean, along with its respected public school system, has made it one of the more attractive communities in Greater Portland. This demand consequently led developers to construct two additional country clubs in 1986 and 1988. The nature of such enclosed neighborhoods and other high scale subdivisions like it has only recently turned the town into one of the most affluent in Maine.
География
Құрама Штаттар халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 36,34 шаршы миль (94 км²), оның ішінде 29,38 шаршы миль (76 км²) құрлық, ал 6,96 шаршы миль (18 км²) суды құрайды. Каско шығанағы, Мэн шығанағы және Атлант мұхитының жанында орналасқан Фалмут қаласы Прессампскот өзенімен суға толы. Қала арқылы 95 және 295 тас жолдары, АҚШ 1-ші бағыты және 9, 26, 88 және 100 мемлекеттік бағыттары өтеді. Ол солтүстік-шығыста Камберленд, оңтүстік-батыста Вестбрук және Портленд, солтүстік-батыста Виндэм қалаларымен шектеседі. Қаланың шығыс бөлігінде екі халық санағымен белгіленген аймақ бар: оңтүстікте Фалмут CDP және солтүстікте Фалмут Форсайд.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 36.34 square miles (94 km2), of which 29.38 square miles (76 km2) is land and 6.96 square miles (18 km2) is water. Located beside Casco Bay, the Gulf of Maine and Atlantic Ocean, Falmouth is drained by the Presumpscot River. The town is crossed by Interstate 95 and 295, U. S. Route 1 and state routes 9, 26, 88 and 100. It borders the towns of Cumberland to the northeast, Westbrook and Portland to the southwest, and Windham to the northwest. There are two census designated places occupying the eastern portion of the town: Falmouth CDP to the south, and Falmouth Foreside to the north.
Демография
2000 жылы қаладағы үй шаруашылығының орташа табысы 66 855 доллар, ал отбасының орташа табысы 87 304 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 54 545 доллар болса, әйелдердің орташа табысы 35 258 долларды көрсетті. Қала тұрғынының жан басына шаққандағы орташа табысы 36 716 долларға бағаланды. Халықтың 3,7%-ы мен отбасылардың 1,8%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 3,2%-ы және 65 жастан асқандардың 4,7%-ы осы көрсеткішті құрады.
As of 2000 the median income for a household in the town was $66,855, and the median income for a family was $87,304. Males had a median income of $54,545 versus $35,258 for females. The per capita income for the town was $36,716. About 1.8% of families and 3.7% of the population were below the poverty line, including 3.2% of those under age 18 and 4.7% of those age 65 or over.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 11 185 адам, 4334 үй шаруашылығы және 3063 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 4751 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздық – ... (мәлімет жоқ). Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 95,4% ақ нәсілді, 0,5% афроамерикалық, 0,2% американдық үндістер, 2,3% азиялық, 0,4% басқа нәсілдерден және 1,2% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 1,3% -ы испан немесе латын американдықтарды құрады. 4334 үй шаруашылығының 36,5% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 60,9% -ы бірге тұратын жұбайлар, 6,7% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 3,1% -ы күйеуі жоқ еркектер, ал 29,3% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 24,0% жеке тұлғалардан тұрады, ал 12,8% -ы 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдардан. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,54 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,05 адамды құрады. Қала тұрғындарының орташа жасы 45,3 жас. Тұрғындардың 25,9% -ы 18 жасқа дейін, 4,3% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 19,2% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 33,6% -ы 45 пен 64 жас аралығында, ал 16,8% -ы 65 жастан асқан. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 47,9% еркек және 52,1% әйел.
As of the census of 2010, there were 11,185 people, 4,334 households, and 3,063 families residing in the town. The population density was There were 4,751 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 95.4% White, 0.5% African American, 0.2% Native American, 2.3% Asian, 0.4% from other races, and 1.2% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.3% of the population. There were 4,334 households, of which 36.5% had children under the age of 18 living with them, 60.9% were married couples living together, 6.7% had a female householder with no husband present, 3.1% had a male householder with no wife present, and 29.3% were non families. 24.0% of all households were made up of individuals, and 12.8% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.54 and the average family size was 3.05. The median age in the town was 45.3 years. 25.9% of residents were under the age of 18; 4.3% were between the ages of 18 and 24; 19.2% were from 25 to 44; 33.6% were from 45 to 64; and 16.8% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 47.9% male and 52.1% female.
Білім
2011 жылдың маусымына дейін қалада төрт жеке мектеп ғимаратын қамтитын K–12 мектеп жүйесі болды. Лунт мектебінде K–2 сыныптар оқытылды, одан кейін 3–4 сыныптарды қамтитын Пламмер Мотц мектебі болды. Фалмут орта мектебінде 5–8 сыныптар, ал Фалмут жоғары мектебінде 9–12 сыныптар оқытылды. 2011 жылдың күзінде жаңа ғимарат, Фалмут бастауыш мектебі ашылды. Ол 2011 жылдың 17 қыркүйегінде пайдалануға берілді. Жаңа бастауыш мектепте K–5 сыныптар бар, ол Лунт мектебі мен Пламмер Мотц мектептерін алмастырды. Фалмут орта мектебінде енді 6–8 сыныптар оқытылады. Мектеп бөлімі Фалмут мектеп кеңесінің басқаруында, сонымен қатар басшылық кеңесі мен мектептердің директоры қатысады. Фалмут мектеп бөлімі Мэн штатының стандарттары бойынша орташа деңгейден жоғары саналады. 2011 жылы Форбс журналы Фалмутты "Өмір сүру және білім алу үшін ең жақсы қала" деп атады.
Until June 2011, the town had a K–12 school system that included four individual school buildings. Lunt School included grades K–2 followed by Plummer Motz which contained grades 3–4. Falmouth Middle School incorporated grades 5–8 and Falmouth High School contained grades 9–12. A new building, Falmouth Elementary School, opened in the fall of 2011. It was dedicated on September 17, 2011. The new elementary school contains grades K–5, replacing both Lunt School and Plummer Motz. Falmouth Middle School now contains grades 6–8. The School Department is under the jurisdiction of the Falmouth School Board with participation of the Leadership Council and Superintendent of the Schools. The Falmouth School Department is considered well above average by Maine state standards. Falmouth was named the "Top City to Live and Learn" by Forbes in 2011.
Қоғамдық қызмет
Макворт аралын бұрынғы губернатор Персиваль Бакстер сыйға берді. Бахтер саңыраулар мектебі аралдың орталық бөлігін алып жатыр, ал қалған бөлігі – мемлекеттік парк, ол халыққа ашық, айналасында теңіз жағалауымен жаяу серуендеуге арналған жол салынған. Фалмут қалалық жерінен шамамен бір шақырым қашықтықта орналасқан Клэпборд аралына каяк және каноэмен баруға болады, онда Мэн жағалауы мұрагерлік қоры басқаратын табиғат қорығы бар. Family Ice Center – коммерциялық емес конькимен сырғанау кешені, оның сайтында "Оңтүстік Мэннің жыл бойы коньки тебуге және қоғамдық орталыққа арналған ең үздік орны" деп көрсетілген.
Mackworth Island was donated by former Governor Percival Baxter. The Baxter School for the Deaf occupies the center of the island and the remainder is a State park accessible to the public, with an oceanside walking trail around the perimeter. Clapboard Island, located a mile off Falmouth Town Land and accessible by kayak and canoe, includes a nature preserve administered by the Maine Coast Heritage Trust. The Family Ice Center, a nonprofit ice skating facility, is "Southern Maine’s premier year round ice skating and community center," according to its website.