Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нандикар - Үндістандағы театр тобы. Топтың штаб-пәтері Батыс Бенгалия штатындағы Калькуттада орналасқан, бірақ бүкіл әлемде жұмыс істейді.
Nandikar is a theatre group in India. The group has its headquarters in Kolkata in the state of West Bengal, but works around the world.
Тарих
Нандикардың тарихы 1960 жылы 29 маусымда Б.К.Пал даңғылында Асит Бандиопадьяйдың аналық ағасының үйінен басталады. Ажитеш Бандиопадхяй, Асит Бандиопадхяй және Дипен Сенгупта, Сатьен Митра, Ажай Гангули, Махеш Сингх және Чинмой Рой сияқты Манидра колледжінің кейбір достарының қатысуымен "Нандикар" 1960 жылы 29 маусымда құрылды. Партияның бірінші атқару комитетінің мүшелері сайланды: президент Ажитеш Банерджи, хатшы Асит Банерджи, көмекші хатшы Ажай Гангули және қазынашы Сатьен Митра. Құрылтайшы мүшелерінің бірі Дипен Сенгупта партияны Нандикар деп атады. Логотипті Сатьяжит Рэй жасаған. Кейін топқа Кейя Чакрабортти, Бибхас Чакрабортти, Ашок Мухопадхяй және Рудра Прасад Сенгупта қосылды. Топтың алғашқы туындылары негізінен Үндістаннан тыс драмалардың адаптациясы болды, мысалы, "Пьеса жазушының ізін іздеген алты кейіпкер" (Луиджи Пирандейлдің "Автордың ізін іздеген алты кейіпкер"), "Манзури Амер Манзури" (Чеховтың "Шерри бақшасы"), "Жохан Ика" (Арнольд "", Арнольд "Шер Афган" (Пиранделлоның "Генри Ева") және "Үш пенни бұрылысы" (Бертольд Брехттің "Үш пенни операсы"). Сонымен қатар, олар Рабиндранат Тагордың төрт тарауын шығарды. Бұл кезең - Надикардың алтын дәуірі. Бұл кезеңде Ажитеш Бандопадьяй, Асит Бандопадьяй, Рудра Прасад Сенгупта және Кейя Чакраборти көптеген спектакльдерде бірге өнер көрсетті. 1970 жылдардың басында Асит Бандопадхяй, содан кейін 1970 жылдардың соңында Ажитеш Бандопадхяй топтан кетті. Рудрапрасад Сенгуптаның бас режиссері ретінде жаңа дәуір басталды, ал Нандикар таза спектакльге бағытталған театр тобынан жыл сайынғы Ұлттық театр фестивалін қоса алғанда, көптеген жобалар ұйымдастырған ұйымға айналды. Топтың қазіргі актрисалары мен актерлерінің арасында Сатьяжит Рэйдің "Гаре Бейре" (1984) және Роланд Жоффедің "Шаттық қаласы" (1992) фильмдерінде ойнаған Сватилекха Сенгупта, Гутхам Халдер (ол топтан шығып, жаңа топ құрып, бастапқыда оның директоры болды), Дебшанкар Халдер, Апарна Сеннің "Паромитар Эк Дин" (2000) фильмінде ойнаған Сохини Сенгупта және Рудрапрасад Сенгуптаның өзі бар. "Нандикар" фильмдерінде ойнағаннан басқа, Бернардо Бертолуччидің "Бала Будда" (1993) фильмінде де ойнады. Нандикар бүкіл Үндістанда үнемі өнер көрсетеді. Алайда, соңғы онжылдықта топ Үндістаннан тыс бірнеше елдерде, соның ішінде Бангладеш, Германия, Швеция, Ұлыбритания және АҚШ-та өнер көрсетті.
Nandikar's story begins on 29 June 1960 at maternal uncle's house of Asit Bandyopadhyay at B K Pal Avenue. In the presence of Ajitesh Bandyopadhyay, Asit Bandyopadhyay and some friends of Manindra College like Dipen Sengupta, Satyen Mitra, Ajay Ganguly, Mahesh Singh and Chinmoy Roy, 'Nandikar' was established on June 29, 1960. Members of the party's first executive committee were elected: President Ajitesh Banerjee, Secretary Asit Banerjee, Assistant Secretary Ajay Ganguly and Treasurer Satyen Mitra. One of the founding members Dipen Sengupta named the group party Nandikar. The logo was designed by none other than Satyajit Ray. The group was later joined by Keya Chakraborty, Bibhas Chakraborty, Ashok Mukhopadhyay and Rudra Prasad Sengupta. The group's early productions were mainly adaptations of non Indian dramas, such as Six Characters in Search of a Playwright (Luigi Pirandale's' Six Characters in Search of an Author '), Manzuri Amer Manzuri (Chekhov's' Cherry Orchard'), Jokhan Ika (Arnold ',' Arnold ' Sher Afghan (Pirandello's 'Henry Eve') and the three penny turn (Bertolt Brecht's 'Three Penny Opera'). They have also produced four chapters of Rabindranath Tagore. This period was the golden era of Nandikar which witnessed stalwarts Ajitesh Bandopadhyay, Asit Bandopadhyay, Rudra Prasad Sengupta and Keya Chakraborty performed together on many plays. In the early 1970s, Asit Bandopadhyay and then late 1970s Ajitesh Bandopadhyay left the group. With Rudraprasad Sengupta as the main director, a new era started, and Nandikar turned from a pure performance oriented theatre group to an organisation with a wide range of projects, including the annual National Theatre Festival. Among the group's present actresses and actors are Swatilekha Sengupta, who starred in Satyajit Ray's movie Ghare Baire (The Home and the World) (1984) and Roland Joffé's City of Joy (1992), Goutam Halder, (he has left the group and formed a new one, initially becoming its director), Debshankar Halder, Sohini Sengupta, who acted in Aparna Sen's movie Paromitar Ek Din (2000), and Rudraprasad Sengupta himself. Besides acting in Nandikar productions, he has also played in Bernardo Bertolucci's Little Buddha (1993). Nandikar regularly performs all over India. However, during the last decade, the group has performed in several countries outside India, including Bangladesh, Germany, Sweden, UK, and United States.
Жобалар
Үй-үйде өткізілетін семинарлар: жаңа Нандикар мүшелерін тарту және оқыту құралы ретінде басталды. Жыл сайынғы театралды үйде оқыту. Жастар театры: 1980 жылы басталған, әлі де жұмыс істейді. Бұл топта да, тәуелсіз және жас театр труппаларында да өндіріске бағытталған оқыту. Ұлттық театр фестивалі: 1984 жылы басталды, әлі де жалғасуда. Бұл фестивальдің мақсаты - мәдениет әлемінің субконтинентті бүлдіретін және ыдыратушы үрдістерге қарсы тепе-теңдік орнату және көптілді және көпмәдени театр түрлерінің өзара әрекеттесуіне арналған форум құру. Білім берудегі театр: 1989 жылы басталды, әлі де жұмыс істейді. "Нандикар профилі" атты қойылымның басты мақсаты - мектеп оқушыларына өз ортасын таныту, өз әлемін театр арқылы тану, өз ортасын талдауды бастау, "Мен және әлем" арасындағы байланыс нығайту және оларды әлемді өзгертушілердің рөлін атқаруға көмектесу. Жоба аясында Батыс Бенгалияның 80 мектебінен 250 мұғалімге оқыту, 96 мектепте қысқа мерзімді және 32 мектепте ұзақ мерзімді семинарлар ұйымдастырылды. Нандикар сонымен қатар олардың TIE жобасын құжаттады, бейне модульдер жасады және театр ойындары туралы кітап (Сенгупта 2000) және балаларға арналған пьесалар жинағын (Нандикар 2000) жариялады. Осындай жобалардың бірі - "Театрға саяхат" атты жыл сайынғы семинар, оны Нандикар Калькуттадағы Индияның менеджмент институтының драмалық бөлімшесімен бірлесіп ұйымдастырады. Орта мектептер: 1989 жылы басталған, әлі де жұмыс істеп жатыр. Нандикардан үлкен балаларға өндірістік мастер-кластар өткізуді сұрайды. TIE жобасының мақсаттары. Калькутта құтқару: 1992 жылы басталып, 1998 жылы аяқталды. Кедей және мүгедек балаларға арналған театрлық іс-шаралар жобасы. Бұл іс-шараны "Колкатта құтқару" бейресми білім беру және әлеуметтік ұйымымен бірлесіп жүзеге асырды. Ниведита колониясы: 1992 жылы басталды, бірнеше жылдан кейін аяқталды. Ниведита қала маңындағы кедей бангладеш иммигранттары колониясының балаларымен жұмыс. Көрнекі кемтар театры (соқыр опера): 1994 жылы басталды, соңғы қойылым 1996 жылы Нандикардың қатысуымен өтті. Секс-қызметкерлермен театр: 1990 жылдары басталды, аяқталды. Секс-қызметкерлердің ұйымы Комаль Гандармен бірлесіп, өндірістік бағыттағы оқыту.
In house workshops: Initiated as means to recruit and train new Nandikar members. Annual in house production oriented theatre training. Theatre with the Youth: Initiated in 1980, still running. Consist of production oriented training both within the group, and vis à vis independent and young theatre troupes. National Theatre Festival: Initiated in 1984, still running. Organised under the objective to provide a counterbalance from the cultural world against divisive and disintegrating tendencies rocking the sub continent and to create a forum for an interaction of multi lingual and multi cultural theatre forms. Theatre In Education: Initiated in 1989, still running. The main aim as they present it in "Nandikar Profile" is to let the school children know their milieu and perceive their world through theatre, to initiate their analysis of his milieu, to sharpen the interface between the "I and the World" and help them assume the role of world changers. As part of the project there have been arranged training for 250 teachers from 80 schools in West Bengal, short term workshops at 96 schools and longer term workshops at 32 schools resulting in stage performances. Nandikar has also documented their TIE project, made video modules and published a book on theatre games (Sengupta 2000) and a collection of plays for children (Nandikar 2000). One of these projects is "Journey into Theatre", the annual workshop Nandikar organizes with the Dramatics Cell, Indian Institute of Management Calcutta. Secondary Schools: Initiated in 1989, still running. Nandikar is often asked to give production oriented workshops to older children. Same objectives as TIE project. Kolkata Rescue: Initiated in 1992, ended in 1998. A project of theatre activities for disadvantaged and handicapped children. Accomplished together with the non formal educational cum social organisation, Kolkata Rescue. Nivedita Colony: Initiated in 1992, ended a couple of years later. Work with children of the suburban Nivedita Colony of poor Bangladeshian immigrants. Theatre with Visually Challenged (Blind Opera): Initiated in 1994, last production with Nandikar participation in 1996. Theatre with Sex Workers: Initiated in the 1990s, finalized. Production oriented training in co operation with Komal Gandhar, an organisation of sex workers.