Кіріспе
Маунт-Вернон жолы (MVT) – 18 миль (29 км) ұзындықтағы, Солтүстік Вирджиниядағы Джордж Вашингтон ескерткіш жолы бойымен Росслин мен Джордж Вашингтонның Маунт-Вернондағы үйі арасында өтетін ортақ пайдалану жолы. Бұл жол Арлингтон округінің шығыс бөліктерін, Александрия қаласын және Фэрфакс округін байланыстырады, көбінесе арнайы жолмен, ал кейбір бөліктері қала көшелерімен өтеді. АҚШ Велосипед жолы №1, Потомак мұра жолы және Шығыс жағалау жасыл жолының бөлігі ретінде MVT 1972 жылдың сәуір айында қиыршық тас жол ретінде ашылды, кейін кеңейтіліп, асфальтталды. 1940 жылы Арлингтон мемориалдық көпірі мен Әскери-теңіз флотының саудагер теңізшілерінің ескерткіші арасында алғашқы жол салынды. Бұл жол Джордж Мейсон ескерткіш көпірімен қосылды. 1969 жылы жол асфальтталып, Леди Берд Джонсонның құрметіне Леди Берд жолы деп аталды. Маунт-Вернон жолы салынар алдында велосипедшілер жиі саябақ жолымен жүретін. Жексенбі күндері велосипедшілер үшін бір қатар жабылатын. Шындығында, 1971 жылы велосипедшілер саябақ жолында «велосипедпен жүру» акциясын өткізді. Бұл маршрут өте танымал болғандықтан және кейбір жерлерде бетон тосқауылдар орын жасауға мүмкіндік беретіндіктен, Ұлттық саябақтар қызметі, Эллен Пикеринг пен Барбара Линч басқаратын жергілікті азаматтық топтардың ықпалымен, 1971 жылы саябақ жолының бойында толыққанды жол салуға шешім қабылдады. Жол құру идеясы жаңа емес, өйткені Саябақтар қызметі 1967 жылдан бері Грейвли Пойнтқа дейін жол салу үшін қаражат іздеп жүрген. Маунт-Вернон жолы бастапқыда Саябақтар қызметімен екі кезеңде салынды. Бірінші бөлігі, Мейсон көпірінен және Александриядағы Слейтерс-Лейнге дейінгі Леди Берд жолынан басталатын қиыршық тас жол, 1972 жылдың 15 сәуірде ашылды. 1973 жылдың 21 сәуірде ол 495-ші тас жолынан оңтүстікке қарай 7,5 мильге дейін, Александриядағы PEPCO зауытынан алынған ұшқыш күлдің бетімен ұзартылды. Бірінші бөлігінің ені 6 фут болды және көптеген еріктілердің еңбегімен салынуға 27 000 доллар ғана жұмсалды, олар Саябақтар қызметі негізін дайындағаннан кейін төрт ай бойы әр демалыс күні шағыл таратты. Ол тек Александрияға ғана баратындықтан, екінші бөлігі аяқталғанға дейін Маунт-Вернон жолы деп емес, Александрия велосипед жолы деп аталды. Екінші бөлігінің ені 8 фут болды, оны салуға 135 000 доллар жұмсалды және Бельвоар фортындағы АҚШ Армиясының инженерлік орталығынан көмек алды, ол ағаш көпірлер мен жағажайларды салуға көмектесті. Маунт-Вернон жолы ашылғаннан бері ол көптеген рет кеңейтілді, жақсартылды, қосылды және жаңадан салынды. Бұл кеңейту Александрия арқылы Питт көшесінен Юнион көшесіне дейінгі жол бөлігін жылжытты. 1978 жылы Саябақтар қызметі Александрия даңғылынан Форт-Хант жолына дейінгі саябақтың батыс жағында 305 000 долларлық жаңа, 1,8 мильдік асфальтталған жол учаскесін салды. Бұл жоба көршілердің қауіпсіздік және экологиялық мәселелерге байланысты сотқа шағымдануына байланысты даулы болды. Бұрын бұл аймақтағы жол көше арқылы өтетін. 1978 жылы Вашингтон қалалық әуежайлар басқармасы жолды Вашингтон ұлттық әуежайының велосипед тұрақтарына қосып берді. 1979 жылы Александрия мен Мемориал көпірі арасындағы бастапқы бөлік асфальтталды, ал 1980 жылы Форт-Ханттан оңтүстікке қарай және Александрия мен Александрия даңғылы арасындағы бөлік асфальтталды. 1980 жылы Four Mile Run арқылы жеті көпірдің құрылысы аясында, оның ішінде Потомак Ярд темір жолы, 1-ші жол және Джордж Вашингтон Парквейі үшін көпірлер, Армия инженерлер корпусы Four Mile Run Trail-дің жалғасын салды, ол жолды Маунт-Вернон жолымен байланыстырды. 1982 жылы Александрия Вудро Вильсон көпірінің астында және жанында жолдың шағын бөлігін салды. 1982-83 жылдары Потомак өзенінің электр станциясының шығыс жағында, өзен мен электр станциясының арасындағы кеңістік бөлімде жаңа жол бағыты салынды, электр энергиясы компаниясы шығындарын төледі, өйткені олар заңсыз көмірді федералды жерге сақтау үшін заңдық іс-қимылға тап болды. 1988 жылдың 7 желтоқсанында Саябақтар қызметі Арлингтон мемориалдық көпірінен солтүстікке қарай Рузвельт аралына дейін жолды кеңейтті, онда сол жылдың 11 маусымында ашылған парктегі жаңа көпір оны Кастис жолымен байланыстырды. Сол жылы Fort Hunt Park-та жаңа жол салынып, жолдың бұрынғы жері жолға қосылды. Бұл жолдың соңғы жаңа бөлігі болды. Алайда жолдың көптеген бөліктері жақсартылды және жолға бірнеше жаңа байланыс орнатылды. 1992 жылдың наурыз айында Crystal City Connector Trail жолының жұмысы басталды, ол жолды Crystal City-ге темір жолды он жылға жуық уақыт бұрын жылжытқан кезде салынған жаяу өткел арқылы байланыстырды. Бұл қосылыс 1992 жылдың 22 тамызында ашылды. 1994 жылдан 1999 жылға дейін Арлингтон округі Маунт-Вернон жолын Мемориалдық шеңбердегі және Вашингтон бульвары бойындағы тротуармен байланыстыратын жол құрылысын жүргізді, ол ақырында Вашингтон бульвары жолына айналды. 2003 жылы Уилкс-стрит туннелі жолы, 1980 жылдан 1999 жылға дейін салынған, Юнион көшесіндегі жолдың көшелік бөлігімен байланыстырылды. 2006 жылы Ұлттық әуежайдың солтүстік кіреберісіне арналған көпір нашарлап қалғандығы және Маунт-Вернон жолының жолға тым жақын болуы қауіпсіздікке қауіп тудырғандықтан, көпір қайта жаңартылып, жол сол жерде қайта құрылып, кеңейтілді. Бұл бөлік 2007 жылы ашылды. 2009 жылдың маусымында жаңа Вудро Вильсон көпіріндегі жол ашылды, ол Маунт-Вернон жолымен байланысты, ал 2012 жылдың шілдесінде көпірдің астындағы және оған жақындағы жол қайта жаңартылды. 2011 жылы Ұлттық саябақтар қызметі Humpback Bridge-ті қайта жаңартып, жолға өзгерістер енгізді, Маунт-Вернон жолын кеңейтті, жол пайдаланушыларын қозғалыстан бөлу үшін тосқауыл қосты, көпірден өту кезінде көру қашықтығын жақсарту үшін еңісті төмендетті және Колумбия аралы маринасы, Маунт-Вернон жолы және болашақта Boundary Channel Drive арасындағы қауіпсіз өту үшін көпірдің астындағы екі туннель қосты. Жол бөлігі 18 наурызда ашылды. 2012 жылы Саябақтар қызметі Мемориалдық шеңбердегі жолды қайта құрып, Вашингтон бульварымен келісуді жүз метрге оңтүстікке жылжытып, жолмен тік бұрышпен кесісетін өткел жасады. 2016 жылдың маусымында әуежайға жақын жол бөлігі қайта құрылып, кеңейтіліп, саябақ жолынан бөлінді. 2017 жылдың 24 мамырында Ұлттық саябақтар қызметі қайта жаңартылған Рузвельт аралының тұрақ орнын ашты, ол Маунт-Вернон жолы үшін тегіс қисындармен жаңа маршрут жасады, сонымен қатар жол кеңейтілді. Ұлттық саябақтар қызметі жолды кеңейтуді қарастырып жатыр. 2002 жылы олар Американдық легион көпіріне дейін солтүстікке қарай кеңейтудің мүмкіндігін зерттеді. Ұсынылған жоба көбінесе Glebe Road-тың батысындағы жол сегменттерімен көше арқылы өтетін маршрут болды.
Сипаттама
Жол Джордж Вашингтон ескерткіштік саябағы жолымен және Потомак өзенінің батыс жағалауымен қатар жүреді. Жолдың солтүстік бөлігінің көп бөлігі өзен мен Вашингтон қаласына ашық көрініспен жабдықталған. Александриядан оңтүстікке қарайғы 8 миль (13 км) көбінесе орманды, өзенге көрініс шектеулі. Арлингтон округіндегі 17 миль және Теодор Рузвельт аралының жанындағы тұрақтан басталатын MVT Потомак өзенінің жанымен оңтүстікке қарай жүреді, содан кейін парквей мен Рональд Рейган Вашингтон ұлттық әуежайының батыс жағы арасынан өту үшін ішке бұрылады. Әуежайға жеткенге дейін жол Грейвли Пойнт арқылы өтеді, онда көбінесе ұшақтардың келіп-кетуін көруге болады. Ұшақжай арқылы жалғасатын қосымша жол бар, ол Рональд Рейган Вашингтон ұлттық әуежайы метро станциясына және Абингдон плантациясының тарихи орнына қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Әуежайдан өткеннен кейін жол Four Mile Run арқылы өтеді және өзен мен парквей арасында оңтүстікке қарай жалғасады. Ескі Александрия қаласына жеткеннен кейін жол Юнион көшесімен жалғасады. Юнион көшесінің оңтүстік шетінде жол оңтүстікке және батысқа қарай бағытталған жолға айналады, Вудро Вильсон көпірінен өтеді және Александрияның оңтүстік жағындағы Джонс-Пойнт маңындағы көрмелер мен дәретханалардың жанынан өтеді. Хантинг Крик арқылы өтіп, Александриядан шыққаннан кейін жол Фэрфакс округі арқылы өзен бойымен оңтүстікке қарай жалғасады, Белл Хевен паркі мен Дайк Марштің батыс жақтарынан өтеді және ішкі аймаққа жеткеннен кейін Форт Хант паркінің шығыс жағынан өтеді. Содан кейін жол өзен бойымен жалғасады, соңғы милінде Вернон тауына апаратын иісті көтеріліске жетеді.