Канаданың инновациялық «Theatre Passe Muraille» театры 1968-де құрылған. Канадтық драматургияны дамыту, театрды кеңейту мақсатындағы театр туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Theatre Passe Muraille) - Канаданың Онтарио провинциясының Торонто қаласындағы театр ұйымы.
Canadian theatre company
Theatre Passe Muraille is a theatre company in Toronto, Ontario, Canada.
Қысқаша тарихы
Канаданың ең ықпалды баламалы театрларының бірі – Theatre Passe Muraille («қабырғадан тыс театр») 1968 жылы режиссер және драматург Джим Гаррард құрды, ол компанияны Рочдейл колледжінен бастады. Оның мақсаты – театрдың ерекше канаддық дауысын қалыптастыру болды. Театрдың жылжымайтын мүлікпен шектелуі қажет емес деген түсінікпен құрылды, пьесаларды кез келген жерде – қораларда, аукциондық сарайларда, шіркеулерде, барларда, жертөлелерде, мансардаларда, тіпті трамвайларда жасауға және қоюға болады. Компания театрдың әлеуметтік өзгерістердің құралы емес, айна болуға ұмтылуы керек деген ойға қызығушылық танытты. Компания американдық драматург Рошель Оуэнстің «Фуц» пьесасы үшін әдепсіздікпен айыпталғанда жергілікті даңққа ие болды, бұл пьеса шаруаның шошқасына ғашық болуы туралы әңгімелейді. Джим Гаррардтың орнын бір жылға көркемдік директор қызметін атқарған Мартин Кинч басты (Пол Томпсон техникалық директор болды), содан кейін ол Джон Палмер мен Том Хендримен бірге Торонто еркін театрын құрды. 1970-ші жылдары Томпсонның режиссерлігі кезінде театр ұлттық деңгейде танымал болды. Томпсон компанияны «Ферм-шоу», 1837: Фермерлер көтерілісі» және «Мен сені сүйемін, көк нәресте» сияқты пьесалармен ұжымдық шығармашылықтың ерекше стиліне бағыттап, дамытты. Passe Muraille-де қойылған тағы бір атақты спектакльдер: Линда Гриффитстің «О. Д. о рай» және «Мэгги мен Пьер»; Дэвид Янг пен Пол Ледустың «От»; Маргарет Лоренстің романынан Джеймс Николдың жасаған бейімдеуі – «Тас періште»; Джудит Томпсонның «Креквокер»; және Квебек драматургы Мишель Марк Бушардың «Лилии». Компания 2001 жылы Майкл Хилидің «The Drawer Boy» пьесасымен үлкен жетістікке қол жеткізді, ол актер Майлз Поттердің «Фарм-шоу» бағдарламасын зерттеу және дамыту тәжірибесіне негізделген.
One of Canada's most influential alternative theatres, Theatre Passe Muraille ("theatre beyond walls") was founded in 1968 by director and playwright Jim Garrard, who started the company out of Rochdale College. Its intention was to create a distinctly Canadian voice in theatre. It was conceived with the notion that theatre should transcend real estate and that plays can be made and staged anywhere—in barns, in auction rings, in churches, bars, basements, lofts, even in streetcars. The company was interested in the idea that theatre should endeavour to be a mirror, not a vehicle of social change. The company gained local notoriety when it was charged with obscenity for the play Futz by American playwright Rochelle Owens, about a farmer who falls in love with his pig. Jim Garrard was succeeded by Martin Kinch, who held the job of artistic director for a year (with Paul Thompson as technical director) before he went on to found Toronto Free Theatre with John Palmer and Tom Hendry. It was under Thompson's directorship in the 1970s that the theatre gained its national reputation. Thompson guided the company towards a distinctive style of collective creation with plays such as The Farm Show, 1837: The Farmer's Revolt and I Love You, Baby Blue. Other notable productions produced at Passe Muraille include O. D. on Paradise and Maggie and Pierre by Linda Griffiths; Fire by David Young and Paul Ledoux; The Stone Angel, James Nichol's adaptation of the novel by Margaret Laurence; Judith Thompson's The Crackwalker; and Lilies by Quebec playwright Michel Marc Bouchard. The company also had a major hit in 2001 with Michael Healey's play The Drawer Boy, which was based on actor Miles Potter's experiences researching and developing The Farm Show.
Ұжымдық шығармашылық
Пол Томпсон компанияға "ұжымдық шығармашылық" өнерін әкелді, бұл техникада пьесалар актерлердің өзі бірлесіп жасайды. Passe Muraille-де ұжымдық шығармашылықты қолдану Пол Томпсон, Джон Палмер және Мартин Кинч көптеген шоу идеяларымен, бірақ сценарийлердің болмауына байланысты басталды. Томпсон "ұжымдық шығармашылық идеясы, әрине, "Жанды театрдан" шабыттанды, бірақ "Театр д’Ожүй" деп аталатын компаниядан көбірек әсер алды" деді. Ұлттық театр мектебінің француз бөлімінен шыққан актерлер тобы болды және олар өте жақсы импровизациялық қойылымдар жасады, бұл мені қызықтырды. Ол сонымен қатар қытай театрынан да шабыттанғанын айтты. "Фермалық көрсетілім" TPM тарихындағы ең маңызды ұжымдық шығармашылық болып саналады. 1972 жылы Томпсон және актерлер тобы Онтарионың оңтүстік-батысындағы Клинтон маңындағы шаруашылық аймақтарына барды. Олар шаруалармен бірге тұрып, олармен жұмыс істеді, оларды бақылады және олардың әңгімелерін үйренді. Содан кейін, шаруашылықта өскен Томпсон актерлерден пьеса жасауды талап етті, әрқайсысы өз рөліне жауапты болды. Бұл кейінірек туындаған тақырыптың бір бөлігі болды: канадалықтарға жаңа батырлар табуға көмектесу және Дэви Крокетт сияқты тұлғалардан алыстау. "Фермалық көрсетілімнің" әсері шоудың негізі болған қауымдастық оны бірінші болып көргенімен және жақсы қабылдағанымен қамтамасыз етілді. Шоу актерлер репетиция үшін пайдаланған сарайда көрсетілді. Бұл үлкен жетістікке ие болды және гастрольдік сапарға шықты.
Paul Thompson brought to the company the art of “collective creation,” a technique in which plays are made collectively by the actors themselves. The use of collective creation at Passe Muraille began when Paul Thompson, John Palmer and Martin Kinch found themselves with many ideas for shows but no scripts. Thompson stated that “the collective creation idea was inspired obviously by the Living Theatre, but more closely by a company called Theatre d’Aujourd’hui There were a group of actors who had come out of the French section of the National Theatre School and were doing some very good improvisationally written shows and that sort of got me excited.” He has stated that he was also inspired by Chinese theatre he had read about. The Farm Show is arguably the most significant collective creation in TPM’s history. In 1972, Thompson and a group of actors went out into farming country around Clinton in southwestern Ontario. They lived with the farmers, worked with them, watched them and learned their stories. Then Thompson, who had been raised in farm country, required his actors to create a play, each being responsible for his or her own part. It was part of an idea that became a theme in later work: to help Canadians find new heroes and to move away from the Davy Crockett types. The impact of The Farm Show was guaranteed by the fact that the community the show was built around saw it first and received it positively. The show premiered in the same barn the actors used for rehearsals. It was a terrific success and went on to tour.
Канада театрының дамуы
Passe Muraille құрылғаннан бері жаңа театр өнерпаздары мен компанияларына тәлімгерлік беріп, оларға орын және қолдау көрсетіп келеді. 1973 жылы Томпсон өндіріске бағытталған "тұқымдық шоу" бағдарламасын бастады. Оның қызмет мерзімінде Кларк Роджерс сценарийге бағытталған "Жаңа туындылар" бағдарламасын іске қосты, ал соңғы кезде қазіргі көркемдік директор Энди МакКим Passe Muraille-дің жаңа бес минуттық таныстыру бағдарламасы үшін жаңа идеялары бар кез келген адамға театр есіктерін ашты. Passe Muraille қабырғаларында көптеген сәтті балама театр компаниялары өркендеді. LBGT дауыстарын қолдауға міндеттенген "Bad Times-тағы достар", феминистік "Nightwood" театры, Ньюфаундлендтің "CODCO", "Necessary Angel Company" және "Blyth Summer Festival" сияқтылары TPM-мен бастау алды. Эрик Петерсон, Дэвид Фокс, Мэри Уолш, Рик Салутин және Линда Гриффитс сияқты көптеген белгілі актерлер, драматургтер мен театр суретшілері мансаптарының басында Passe Muraille-мен жұмыс істеді. Энн Мари Макдональд, Майкл Ондаатье, Мария Кэмпбелл және Тимоти Финдли сияқты жазушылардың барлығы Passe Muraille сахнасында пьесаларын қойды.
Since its inception, Passe Muraille has mentored and provided space and support to emerging theatre artists companies. In 1973, Thompson started a production oriented "seed show" programme. During his term, Clarke Rogers started a script oriented New Works programme and most recently, current Artistic Director Andy McKim opened the theatre's doors to anyone with new ideas for Passe Muraille's new Five minute Pitch programme. Many successful alternative theatre companies developed within Passe Muraille's walls. Buddies in Bad Times, which is committed to supporting LBGT voices, the feminist Nightwood Theatre, Newfoundland's CODCO, Necessary Angel Company and the Blyth Summer Festival, among others, all had their beginnings with TPM. Many well known performers, writers and theatre artists, including Eric Peterson, David Fox, Mary Walsh, Rick Salutin and Linda Griffiths worked with Passe Muraille early in their careers. Writers Ann Marie MacDonald, Michael Ondaatje, Maria Campbell and Timothy Findley have all staged plays at Passe Muraille.