Аргентинаның 21-ші президенті: Артуро Раусонның өмірбаяны мен қызметі
Arturo Rawson
Аргентинаның 21-ші президенті Артуро Раусон: биографиясы, 1943 жылғы төңкеріс, GOU басшылығымен келіспеушіліктер мен қызметтен қалысу себептері. Аргентина тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аргентинаның 21-ші президенті
21st President of Argentina
Артуро Роусон (4 маусым 1885 – 8 қазан 1952) – аргентиналық саясаткер, әскери шенеунік және 1943 жылдың 4 маусымынан 1943 жылдың 6 маусымына дейін Республиканың уақытша президенті болған. Оның жасаған төңкерісі 3 жыл өткен соң Еңбек партиясының билікке келуіне әкеп соққан оқиғалар тізбегін бастады.
Arturo Rawson (June 4, 1885 – October 8, 1952) was an Argentine politician, military officer, and the provisional President of the Republic from June 4, 1943, to June 6, 1943. His coup started a series which culminated in the accession to power of the Labor Party just 3 years later.
Өмірбаян
Роусон 1885 жылы Сантьяго-дель-Эстеро қаласында, американдық тегі бар Сан-Хуан отбасында дүниеге келген. Ол әжесі Хуан де Диос Роусон арқылы Гиллермо Роусонмен туыс болған. Роусон Аргентинаның Әскери колледжінде оқып, 1905 жылы бітірген. Алайда, оның кабинет мүшелерін таңдауы GOU басшылығын наразылыққа түсірді, олар оны 7 маусымда отставкаға кетуге мәжбүр етті. Роусон, Кастильо сияқты, Екінші дүниежүзілік соғыстағы одақтастарды қолдады, бірақ төңкеріс ұйымдастырған әскерилердің көпшілігі Аргентинаның соғысқа қатысуы елге зиян келтіретінін ескере отырып, бейтараптықты сақтауды қалады. Полковник Эльбио Аная оның кеңсесіне келіп, президент Рамирес болғандықтан, билікке келуінің түсініспеушілік нәтижесі екенін айтты. Роусон отставкаға кетіп, әскери сүйемелдеуден бас тартып, Каса Росададан әскери джиппен кетіп қалды. Оның президенттік өкілеттігі соншалықты қысқа болғандықтан, ол ешқашан қызметке кірісу салтанатына қатыспаған. Дегенмен, ол уақытша президент ретінде емес, ұзақ мерзімге билік етуді күтіп келген. Осылайша, Роусон Аргентина президенттерінің арасындағы ең қысқа мерзімді қызмет еткен президент және Аргентинаның іс жүзінде президент болмаған президенттерінің арасындағы ең қысқа мерзімді қызмет еткен президент болып табылады – ол тек үш күн ғана билікте болды (біріншісі Федерико Пинедо, 12 сағат). 1945 жылы Роусон президент Эдельмиро Фаррелл үкіметіне қарсы болғаны үшін тұтқындалып, әскери трибуналға жолданды, бірақ ол тез босатылды. 1951 жылдың қыркүйегінде Роусон генерал Хосе Беньямин Менендестің Хуан Перон үкіметін құлатуға жасаған сәтсіз әрекетін қолдады, осының салдарынан ол уақытша түрмеге қамалды. Ол "Аргентина және Боливияның азаттық дастаны" атты кітап жазды. Роусон 1952 жылы Буэнос-Айресте жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Буэнос-Айрестегі Ла Реколета зиратында жерленген.
Rawson was born in Santiago del Estero in 1885 to a San Juan family of American origin. Through his grandfather Juan de Dios Rawson, he was related to Guillermo Rawson. Rawson attended Argentina’s Military College, which he graduated from in 1905 However, his choices for his cabinet alienated the GOU leadership, who forced him to resign on June 7. Rawson, as Castillo did, supported the Allies of World War II, but the bulk of the military that organized the coup wanted Argentina to stay neutral in the conflict, considering that joining the war would prove destructive for the country. Colonel Elbio Anaya appeared at his office and told him that he was ruling because of a misunderstanding, as the president was Ramírez. Rawson resigned, and rejected the military escort, leaving the Casa Rosada on a military jeep. His time as president was so brief that he never actually made the Oath of office. Even so, he did not take power as an interim president, but expecting to rule for a long time. Thus, Rawson has had the second shortest mandate of any Argentine president, and the shortest mandate of any Argentine non acting president, holding the office for just three days (the first being Federico Pinedo with 12 hours). In 1945, Rawson was arrested and brought before a military tribunal for opposing the government of President Edelmiro Farrell, but he was quickly released. In September 1951, Rawson supported General José Benjamín Menéndez’s failed attempt to overthrow the government of Juan Perón, for which Rawson was temporarily imprisoned. He wrote the book Argentina y Bolivia en la epopeya de la emancipación (literally "Argentina and Bolivia in the Liberation epic"). Rawson died of a heart attack in Buenos Aires in 1952. He is buried at La Recoleta Cemetery in Buenos Aires.