Кіріспе

Жыландар түрі Балалар питоны (Antaresia childreni) – Pythonidae тұқымдасына жататын улы емес жылан түрі. Бұл түр Джон Джордж Чилдреннің құрметіне аталған. Австралияның солтүстік жартысында кездесетін, түнгі өмір салған түр, көбінесе жерде жүреді, бірақ жиі ағаштарға да көтеріледі. Әдетте, полиморфты нұсқасына байланысты ұзындығы шамамен 1-1,5 метрдей болады, көбінесе қызғылт қоңыр түсті, жоғарғы жағы қараңғырақ, және көптеген қараңғы дақтармен, әсіресе жас жекелегендерде. Стимсон питонының нұсқасы күштірек және әртүрлі түстерге ие; көбінесе ашық қоңыр түс фонға қарсы қызғылт қоңырдан шоколад түс аралығындағы дақтармен әсемделген. Ол негізінен ұсақ сүтқоректілер мен құстармен қоректенеді, және басқа питон сияқты, ол жемтігін жұтып алу алдында оны қысып өлтіреді. Жорғалаушыларды ұнататын адамдардың арасында танымал үй жануары.

Таксономия және атау беру

Antaresia childreni – Antaresia тұқымдасының төрт түрінің бірі. Бұл тұқым Antares жұлдызының құрметіне аталған. Джон Эдвард Грей 1842 жылы түрдің алғашқы сипаттамасын жариялап, оны Liasis childreni деп атады. Ортақ атауы да, childreni деген түрлік атауы да Грейдің ұстазы, сол кездегі Британ мұражайының зоологиялық коллекциясын басқарған Джон Джордж Чилдреннің құрметіне берілген. 2020 жылға дейін ешқандай кіші түрлер жарамды деп танылмады. Antaresia тұқымдасының кейбір түрлері бұрын Morelia тұқымдасына жатқызылған. 2020 жылы Antaresia тұқымдасының мүшелері туралы жарияланған зерттеулерде Стимсон және Чилдрен питондары әртүрлі полиморфизмдерге ие синонимдік түрлер екені анықталды. Осының нәтижесінде Стимсон питоны Чилдрен питонының полиморфты түрі саналады. Чилдрен питоны басқа да ортақ атаулармен белгілі, мысалы, жолақты тас питоны, кішкентай дақты питон және шығыс кішкентай дақты питон.

Сипаттама

А. childreni ересектері жергілікті жеріне және полиморфты түріне байланысты жалпы ұзындығы (құйрығын қоса алғанда) шамамен өседі. Басының жоғарғы жағындағы қабықтары үлкейтілген, ал денесінің жоғарғы бетіндегі қабықтары кішкентай және тегіс, тікелей күн сәулесінде көрінетін жалбыр сәулесіне ие. Жыланның жоғарғы беті қоңыр түсті, классикалық түрінде бес немесе алты бойлық қатарда қараңғы дақтары бар. Басының екі жағындағы қара жолақтар көз арқылы өтеді. Еріндері сарғыш, қоңыр дақтармен себілген. Жыланның төменгі беті біркелкі сарғыш түсті. Жыланның басы мойнынан анық ажыратылады. Мұрын тесігі үлкен, жартылай бөлінген мұрын қабығында орналасқан. Көзі орташа мөлшерде, тік сопақ ұяшыққа ие. Денесі жартылай бүйірден қысылған. Құйрығы қысқа. Жыланның арқасында 41-ден 45-ке дейін арқалық қабық қатары, ал төменгі жағында 257-ден 287-ге дейін ventral қабықтары бар. Анус алдында бір бөлінбеген анальдық қабық, ал анус пен құйрық ұшы арасындағы төменгі бетте 38-ден 53-ке дейін каудальдық қабықтар орналасқан, олардың барлығы немесе көпшілігі екі қатарда. Стимсон питоны деп аталатын полиморфты түрдің түстері күштірек және әртүрлі; көбінесе ашық қоңыр түске қарсы қызғылт қоңырдан шоколад түске дейінгі дақтармен әшекейленген.

Географиялық ауқым

A. childreni Австралияда Батыс Австралияның ең солтүстік бөлігінде, Солтүстік Территорияның үштен бірінде және Квинслендтің солтүстігінде, сондай-ақ Торрес бұғазы аралдарында табылса, Стимсон питонының нұсқасы одан да кеңірек ареалда кездеседі; ол Австралияның ішкі аймақтарының көп бөлігін, Квинслендтен Пертке дейін қамтиды. Балалар питонының ең белсенді кезеңі, кәсіби жылан аулаушыларға хабарлаулар бойынша анықталғандай, Дарвин аймағында жаңбыр маусымының соңында (ақпан-сәуір айларында) байқалады. Осы кезеңде жылдың басқа айларына қарағанда ашық далалар мен жазықтарда және олардың маңында осы түрге кездесу ықтималдығы едәуір жоғары.

Диета

Балалар питонының қорегі – жорғалаушылар, құстар және ұсақ сүтқоректілер, әсіресе шағын жарыстағы қоректілер. Олар үңгірлердегі сталактиттерден асылып, оларды ұшып бара жатқанда ауадан ұстайды.

Көбею

A. childreni жұмыртқа туады, бір кезде 25 жұмыртқаға дейін шашады. Аналықтары жеті апталық инкубация кезеңінде жұмыртқаларын орап, жылы ұстап, кейде дірілдеп, оларды жыртқыштардан қорғайды. Жастардың денесінде анық дақтар болады, бірақ олар жетілген сайын қызғылт қоңыр немесе қоңыр түске айналады. Стимсонның түрі жергілікті жағдайға байланысты жетілгенде көбірек контрастқа ие болады. Тұтқындағы аталар аналар үшін күрескені байқалады, бұл олардың жабайы табиғатта жұптасу үшін күресетінін көрсетеді. Дегенмен, осы түрдің жабайы өкілдерінің күрескеніне куә болған ешкім жоқ. Аталар күрес кезінде қылыштарын қарсыластарын сызып алу үшін пайдаланады, сондай-ақ біріне-бірі соққы беріп, тістесіп, біреуі мойынсұнғанша күреседі. Мысалдар келтіруге болады. Жекелемелердің әртүрлі түсі экзотикалық бауырымен айналысатын және көбейтетін көптеген адамдар үшін тартымды. Тұтқындағы осы туыстың өкілдері кең таралған мекендеу орталарына байланысты 20%-дан 80%-ға дейінгі ылғалдылық деңгейіне өте төзімді, ал тұтқындағы жануарлардағы қабық аурулары көбінесе ылғалдылық проблемаларына емес, тым жоғары немесе тым төмен температураға байланысты туындайды. Antaresia түрлерін көбейту де оңай, бірақ кейбір жекелемелер (көбінесе аталар) жұптасуға қызығушылық танытқанда тамақтан бас тартуы мүмкін. Тұтқындағы өкілдердің өмір сүру ұзақтығы 30 жылдан асуы мүмкін. Жастарға түксіз егеуқұйрықтар беріледі, ал үлкендерге ересек тышқандар немесе кішкентай егеуқұйрықтар беріледі. Тамақтандыру шамамен екі аптада бір рет жүргізілуі керек.