Жаулы жоланды питон (Antaresia maculosa) – Австралия мен Жаңа Гвинеяда кездесетін жылан. Түрлердің жіктелуі, жаңа ашылымдар мен таксономиялық даулар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бауырымен жүретіңдердің түрі
Species of reptile
Таңбалы питон, шығыс кішкентай дақты питон немесе шығыс балалар питоны (Antaresia maculosa) – Австралияның солтүстігі мен Жаңа Гвинеяда кездесетін питон түрі. Дегенмен, 2020 жылға дейін екі түршесі анықталған: А. m. maculosa және А. m. peninsularis. Жаңа Гвинеяның таңбалы питондарын 2021 жылы өздерінің жеке түрі ретінде қайта жіктеу ұсынылды, А. papuensis немесе Папуа таңбалы питоны, осы зерттеуде екі материктік түрше де ашылған болатын. Алайда, ITIS және The Reptile Database қазіргі таңда екі нұсқаны синонимдер деп санайды.
The spotted python, eastern small blotched python, or eastern Children's python (Antaresia maculosa) is a python species found in northern Australia and New Guinea. However, two subspecies were recognized as of 2020; A. m. maculosa and A. m. peninsularis. The spotted pythons of New Guinea were proposed to be reclassified in 2021 as their own unique species, A. papuensis or the Papuan spotted python, in the same study that discovered the two mainland subspecies. However, both ITIS and The Reptile Database currently consider the two variants as synonyms.
Таксономия
Вильгельм Петерс 1873 жылы дақты питонды сипаттады. Хосер (2003) A. m. brentonoloughlini деген жаңа түршесін сипаттады, бірақ басқа герпетологтар бұл таксонды жарамды деп санамайды. 2020 жылы A. maculosa-ның екі түршесі анықталды; A. m. maculosa және A. m. peninsularis. Ол өмірінің бар сағатында дөңгелек, дақты түс схемасына ие. Дақтардың шеттері тікшелі, себебі қара пигментация толық қабықшаларда ғана пайда болады. Қызығы, осы түрдің ең ірі тіркелген еркегі, осы түрдің еркектері, сондай-ақ Antaresia туысының басқалары да ұрғашылар үшін бәсекелесе алатынын көрсетеді. Бұл мінез-құлық табиғатта ешқашан байқалған жоқ, тек тұтқындағы мысалдарда ғана көрінді. Мұндай жағдайларда еркектер арасындағы күрес әдетте қысып ұстау, шабу және тістеуден тұрады. Бұл жыландар негізінен түнгі өмір салтына бейімделген, жартылай ағаш өсімдіктері және жас жануарлар ересектерге қарағанда биік жасырын орындарды пайдалануға бейім. Бұл жыландар Antaresia туысының ең көне түрі болып табылады, 27 миллион жыл бұрын туыстағы басқа түрлерден бөлініп шықты. Сондай-ақ, Индонезияның Батыс Жаңа Гвинеясындағы шекарадан тыс жерде үй жануарлары саудасы үшін пайдаланылуы мүмкін деген алаңдаушылықтар бар. Көптеген орталарда кездеседі, бірақ жартасты төбелерді және жарықтар мен үңгірлер бар шығанақтарды ұнатады. Папуа мысалы, көптеген термит үйінділерімен толық евкалипт саваннасының орманды жеріндегі қолданыстан шыққан әуежайдың жанында тасталған толқынды темір парақтардың артында табылған.
Wilhelm Peters described the spotted python in 1873. A new subspecies, A. m. brentonoloughlini was described by Hoser (2003), but this taxon is not considered valid by other herpetologists. Two subspecies of A. maculosa were recognized in 2020; A. m. maculosa and A. m. peninsularis. It has an irregular, blotched color pattern throughout its life. The blotches have ragged edges because the dark pigmentation occurs only on complete scales. Interestingly, the largest recorded example of this species was a male, suggesting males of this species as well as others in the genus Antaresia may compete for females. This behavior has never been witnessed in the wild, and has only been witnessed in captive specimens. Combat between males in such scenarios usually consists of constriction, striking, and biting. These snakes are primarily nocturnal, and are semi arboreal with younger animals preferring to utilize elevated hiding spots more than adults. These snakes are the oldest species within the genus Antaresia, having diverged from other species in the genus 27 million years ago. and there are concerns it may be being exploited for the pet trade across the border in Indonesian West New Guinea. Found in most types of habitats, but prefers rocky hillsides and outcrops with crevices and caves. The Papua specimen was found behind discarded corrugated tin sheets beside a disused airstrip in Eucalypt savanna woodland habitat dotted with numerous termite mounds.
Тамақтандыру
Оның сүйікті тағамдарының бірі – үңгірлерінің кіреберісінде аулайтын жәндіктермен қоректенетін жарықашарлар. Бұл туыстың ең ірі өкілдері болғандықтан, тұтқын күйдегі мысалдар көбінесе тышқандар мен басқа да кішкентай кеміргіштерді жейді. Олар сонымен қатар жергілікті гекон, «Дубиус дтелла» сияқты басқа да бауырымен жорғалаушы түрлерімен де жиі қоректенеді.
One of its favorite foods are the insectivorous bats that it catches at the entrance of their caves. Being the largest members of this genus, captive specimens will usually accept mice and other small rodents. They also frequently feed on other reptile species such as the local gecko, Dubious dtella.
Көбею
Дақты питон жұмыртқа салатын түрі, аналықтары бір ретке дейін 15 жұмыртқа төлейді.
The spotted python is oviparous, with females laying up to 15 eggs in a clutch.
Тұтқында
Жапырақты питонды көбінесе үй жануарлары ретінде ұстайды, себебі олардың кішкентай мөлшері, жайбасар мінезі, тамаққа жақсы жауап беруі, төзімділігі және тұтқында оңай күтілуі мүмкін. Олар және Антарезия туысына жататын басқа да түрлер, әсіресе жыландарды ұстауға жаңа кіріскендер үшін жақсы бастамашы түрлер саналады. Бұл жыландар шарықты питон сияқты кең танымал немесе түрлі-түсті болмаса да, альбинодан және лейцистикалықтан бастап эбен, меланистикалық және пиебальд түстеріне дейін әртүрлі бояулармен келеді. Құжатталған аз ғана белгілі лейцистикалық жекелегендер жабайыда ұсталғаннан кейін туған ортасына қайтарылды, бұл кейбір питон өсірушілерді осы жануарлардың тұтқындағы әртүрлі штамдарын жасау мүмкіндігінен айырды. Жекелегендер арасындағы түрлі-түсті болу, экзотикалық жорғалаушылармен жұмыс істейтін және оларды өсіретін көптеген герпетокультурологтар үшін оларды өте тартымды етеді. Тұтқында бұл түрлер 20%-дан 80%-ға дейінгі әртүрлі ылғалдылық деңгейіне өте төзімді, себебі олардың таралған ареалында кең ауқымды мекендеу орындары бар. Тұтқындағы жануарларда кездесетін тері жабыну проблемалары көбінесе ылғалдылықтың өзінде емес, тым жоғары немесе тым төмен температураның салдарынан туындайды. Сондай-ақ, кейбір жекелегендер (көбінесе еркектер) жұптасуға қызығушылық танытқанда бірнеше апта бойы тамақтан бас тартуы мүмкін.
Spotted pythons are often kept as pets due to their small size, docile temperaments, strong feeding responses, resiliency and easy captive care. They and other species in the genus Antaresia are often seen as a good beginner species for keeping reptiles, particularly snakes. While not as popular or diverse in colors as ball pythons, these snakes can range in color from albino and leucistic to ebony, melanistic, and piebald color morphs to name a few. The few known leucistic individuals that have been documented were wild individuals released back into their native habitat after capture, leaving some python breeders disappointed by the lost opportunities to create different captive strains of these animals. The varying coloration between individuals also makes them quite attractive to many herpetoculturalists who work with and breed exotic reptiles. In captivity, this species are very tolerant of differing humidity levels ranging from 20% 80% due to the wide range of habitats they occur in throughout their range, and shedding problems that occur in captive animals are usually the result of temperatures being too high or low rather than problems with humidity. Spotted pythons are also fairly easy to breed, though some individuals (mostly males) may refuse to eat for a few weeks when they are interested in mating.