Кіріспе

Найджел Олссон (10 ақпан 1949 жылы туған) – ағылшын рок-барабаншысы, ең көп танымал болғаны Элтон Джонмен ұзақ жылғы байланысы. Динамикалық барабаншы және қосымша вокалист ретінде Олссон, бассист Ди Мюрреймен бірге Элтон Джон тобының құрамында Элтон Джонның ерекше дыбысын қалыптастыруға көмектесті. Элтон Джонмен жұмыс істемеген кезде Олссон сессиялық музыкант қызметін атқарады. Ол сонымен қатар жеке карьерасы үшін альбомдар жазды, өндірді және шығарды.

Алғашқы жылдар

Олссон Англияның Чешир штатындағы Уоллси қаласында Джон мен Эльза Олссонның отбасында дүниеге келді. Ол бес ұлдың екіншісі болған. Музыкалық мансабын кішкентай топтарда гитара тартып бастады, ал барабаншы соңғы сәтте келмеген кезде барабан ойнауға мәжбүр болды. Ол алғаш рет 1968 жылы Page One Records лейблы арқылы "Two Sides of a Penny" альбомын шығарған Plastic Penny тобының құрамында пластинкаға енді. Олссон сол альбомдағы "I Want You" әнінде жетекші вокалды орындады және барабан солосымен көзге түсті. 1969 жылы ол "flower power" стиліндегі "Mr. Boyd" / "Imagine" поп-синглын Argosy тобымен бірге орындады, бұл топқа Реджинальд Дуайт (кейін Элтон Джон атымен танылды), Калеб Куэй және Роджер Ходжсон да кірген. Олссон қысқа мерзімге ағылшын хард-рок тобы Uriah Heep-пен де жұмыс істеді, олардың 1970 жылғы "Very 'eavy Very 'umble" дебюттік альбомындағы екі әнге барабан тартып қосты. Содан кейін ол Элтон Джонның "Empty Sky" дебюттік альбомының бір трегінде барабан ойнады, ал кейін The Spencer Davis Group тобында Дейв Хайнсты ауыстырып, басист Ди Мюрреймен бірікті. 1970 жылдың сәуір айында олар Джонның гастрольдік тобы ретінде саяхатқа шықты және 1970 жылдың 25 тамызында АҚШ-тағы Трубадур клубында Джонның дебюттік концертінде ойнады. Бастапқыда Джонның алғашқы студиялық альбомдарының әрқайсысының тек бір трегінде ғана ойнауға рұқсат алған Олссон мен Мюррей, гитарист Дейви Джонстонмен бірге 1972 жылдың қаңтарында "Honky Chateau" альбомын жаздырып, Элтонның студиялық тобына айналды.

Элтон Джонның тобында әнші болу

Джонстон, Олссон және Мюрреймен бірге Джон сыншылардан жоғары баға алған альбомдар мен хит-синглдерді шығарды. Альбомдардың қатарында Honky Chateau, Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player, Goodbye Yellow Brick Road және Caribou бар. Caribou студиялық жазбаларынан аз бұрын, танымал сессиялық перкуссионист Рей Купер тұрақты құрамға қосылды, ол бұрын The Elton John Band деп аталған топтың сайдеманы болған еді. Олссон Джонның барлық гастрольдері кезінде ойнады және сахнаға шығар алдында әлі де шаршағысып қалатынын мойындайды. 1971 жылы Олссон өзінің тұңғыш жеке альбомын шығарды – Nigel Olsson's Drum Orchestra and Chorus, ол Uni Records лейблінде жарық көрді. Бұл альбомда Мюррей, Cochise (тобы) гитарисі Мик Грэбхам және Hookfoot гитарисі Калеб Куэй ойнады, олар Джонның алғашқы альбомдарында да қатысқан. Олссон сондай-ақ Ливерпульдік The Big Three триосымен бірге Resurrection (1973) альбомын шығарды. 1975 жылдың мамырында Олссон мен Мюррей Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy альбомы шыққаннан кейін Джонның тобынан босатылды, ол шыққан күні бірден хит-парадтарда бірінші орынға енді. Олссонның екінші жеке альбомы, Nigel Olsson, сол жылы Джонның жеке лейблі The Rocket Record Company арқылы шығарылды. Онда Bee Gees жазған "Only One Woman" әнінің кавері бар, ол 1974 жылдың тамызында Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy сессиялары кезінде Джонмен және оның тобымен бірге жазылған және Gus Dudgeon продюсерлік еткен. Альбомның продюсері Роберт Аппере болды. Олссон студиялық музыкант ретінде жұмысын жалғастырды, 1978 жылы Columbia лейблінде Пол Дэвис продюсерлік еткен тағы бір жеке альбомын шығарды, оның басқарушысы Мартин Пичинсон болды. Бұл альбом Top 40 тізіміне енбесе де, 1979 жылы ол Nigel альбомын шығарды және жеке орындаушы ретінде біршама сәттілікке қол жеткізді, АҚШ поп-парадында "A Little Bit of Soap" және "Dancin' Shoes" екі хитпен Top 40 тізіміне енді, соңғысы 18-орынды иеленді. "Dancin' Shoes" әнін Карл Стори жазды, ал оны алғаш рет оның Faith Band тобы орындады. 1980 жылдың тамызында ол CBS-тің Bang Records лейблінде Changing Tides альбомын шығарды, бірақ альбом хит-парадтарда сәттілікке жете алмады. Сол жылы Олссон Элтон Джонның тобына қайта оралды, ол төрт жыл бойы 21 at 33 және The Fox альбомдарында өнер көрсетті. Ол бұрынғы топтастары Мюррей мен Джонстоунға Джонның 1982 жылғы Jump Up! альбомының гастрольдік тобына қосылды және келесі екі альбом мен Too Low for Zero (1983) және Breaking Hearts (1984) гастрольдері кезінде қайта құрылған топпен бірге болды. Тағы бір құрамдық өзгерістен кейін, олар 1988 жылы Reg Strikes Back альбомында вокалды қолдау үшін қайтадан бірікті. 1991 жылы Олссон Джонстонмен Warpipes тобында қайта бірігіп, Holes in the Heavens альбомын шығарды. Альбом сыншылардан жоғары баға алғанымен, олардың Artful Balance лейблі банкротқа ұшырағандықтан коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болды, ал топ альбомды қолдау үшін гастрольге шыға алмады. 2000 жылдың 31 наурызында Олссон Билли Трудель мен Кен Стейсимен бірге The Today Show бағдарламасында The Road to El Dorado фильмінің саундтрегін жарнамалау үшін Джонмен бірге ән шырқады. 3 сәуірде Олссон Нью-Йорк қаласындағы Нью-Амстердам театрында Джонға арналған Broadway Cares / Equity Fights AIDS қайырымдылық шарасында үш ән орындады. Джонның 20 және 21 қазанда Нью-Йорктегі "One Night Only" концерттері кезінде Олссон Курт Бискерамен алмасып, домбыра ойнады. 2001 жылдың қаңтар айында Олссон Бискера басқа жобаларға кеткеннен кейін толық уақыт домбыра ойнау жұмысын өз мойнына алды. 2001 жылы Олссон 81 Records лейблінде Move The Universe атты тағы бір жеке альбомын шығарды. Дейви Джонстон мен Гай Вавилон альбомның продюсерлері болды және барлық тректерде ойнады, сондай-ақ Боб Бирч бас, Элтон Джонның бұрынғы мүшесі Фред Мандел фортепианода, Джон Махон перкуссияда және Билли Трудел қосалқы вокалдарда ойнады. Кики Ди Рочфордтың "Naked Without You" әнін орындады, ал Олссонның інісі Кай МакГиннес Флинттің "When I'm Dead an' Gone" әнін орындады. "Building A Bird" әнін 1994 жылы Элтон Джон мен Берни Таупин "Made in England" альбомының жазбалары кезінде жазған, бірақ оны жазбаға енгізбеген. Олссон бұл альбомын қайтыс болған Ди Мюррейге арнады. Студияда ол Джонның Songs from the West Coast (2001) альбомындағы бірнеше тректерде домбыра ойнады және ән шырқады. Содан кейін ол Peachtree Road (2004) және The Captain & the Kid (2006) альбомдарындағы барлық домбыраны орындады, сондай-ақ Джонстоун, Боб Бирч (бас), Ким Буллард (кебордтар) және Джон Махон (перкуссия) сияқты гастрольдік топта да өнер көрсетті. 2012 жылы қайтыс болған Боб Бирчтің орнына бассист Мэтт Биссонетпен бірге бұл топ Wonderful Crazy Night альбомын 2015 жылы жазды, ол 2016 жылдың ақпанында шығарылды. Олссон өзінің 68-ші туған күні, 2017 жылдың 10 ақпанында, Невада штатының Лас-Вегас қаласындағы Цезарс сарайындағы Колизейде Элтон Джонмен бірге өзінің 2267-ші концертін өткізді. 2023 жылдың 25 маусымында Олссон Элтон Джонмен бірге Гластонбери фестивалінде бас фестивальдің сахнасында өнер көрсетті.