Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монхеган (/mɒn/'h/iːg/ən/) - Мэн шығанағындағы арал. Мэн штатындағы плантация, корпорацияланбаған аудан мен қала арасындағы екінші деңгейлі әкімшілік бөлініс, материктен шамамен алыс орналасқан және АҚШ-тың Мэн штатындағы Линкольн округіне жатады. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 64 адамды құрайды. Плантацияға өзімен аттас арал және көршілес, адам тұрмайтын Манана аралы кіреді. Аралға Бутбей-Харбор, Нью-Харбор және Порт-Клайдтан жүзеп өтетін кемелер арқылы қол жеткізуге болады. Аралға жеке көліктерге рұқсат етілмейді. 1966 жылы жағалау және арал флорасының ерекшелігі үшін АҚШ Ұлттық табиғи ескерткіш деп жарияланды.
Monhegan (/m//ɒ//n/'/h//iː//g//ən/) is an island in the Gulf of Maine. A plantation, a minor civil division in the state of Maine falling between unincorporated area and a town, it is located approximately off the mainland and is part of Lincoln County, Maine, United States. The population was 64 at the 2020 census. The plantation comprises its namesake island and the uninhabited neighboring island of Manana. The island is accessible by scheduled boat service from Boothbay Harbor, New Harbor and Port Clyde. Visitors' cars are not allowed on the island. It was designated a United States National Natural Landmark for its coastal and island flora in 1966.
Тарих
Монхеган атауы – Мончиггон сөзінің өзгеруі, ол Абенаки тілінде "теңізден тыс арал" деген мағынаны білдіреді. Бұл терминді Абенаки сагаморы және Плимут колониясының зыяратшыларымен алғашқы байланыс жасаған америкалық түпкіліктің өкілі Самосет қолданған. Еуропалық саяхатшылар Мартин Принг 1603 жылы, Самуэль де Шамплен 1604 жылы, Джордж Веймут 1605 жылы және капитан Джон Смит 1614 жылы аралға келді. Плимут колониясы құрылғанға дейін арал британдық балықшылардың лагері ретінде пайда болды. Мэн шығанағының мол балық аулау аймақтарынан балықтар ауланып, Еуропаға жөнелтілместен бұрын балық ұсақтарында кептірілді. Индейлермен сауда жасау үшін сауда бекеті салынды, әсіресе, тері саудасы өте табысты болды. 1621 жылы, Плимут қаласындағы жаңа ауылға батыл түрде кіріп, "Қош келдіңіздер, ағылшындар!" деген Самосеттің сөзін естіген зыяратшыларды таң қалдырғандар – Монхеган саудагерлері болды. 1717 жылдың 29 сәуірінде Монхеганға пираттар ұшқан шағын төрт бұрышты кеме келді. Бұл кеме бастапқыда Вирджиния түбегінде қарақшы Самуэль Беллами тарапынан тұтқынға алынған, ал 1717 жылдың 26 сәуірінде Кэйп Код жанында дауылда "Whydah" кемесі құлаған. "Anne" кемесі дауылдан аман қалды, бірге тұтқынға алынған "Fisher" кемесі де болды (бірақ ол көп ұзамай тасталып, оның экипажы "Anne" кемесіне ауыстырылды). Ричард Ноланд басқаратын пираттар 29 сәуірде Монхеганға келді және "Whydah" кемесін күтті, себебі олар "Whydah" кемесінің 26 сәуірдегі дауылда құлағанын көрген жоқ немесе естіген жоқ. Пираттар ақырында "Whydah" кемесінің жоғалғанын түсінді және Матиник аралы мен Пемаквидке (қазіргі Бристоль) шабуыл жасады. Олар Матиник аралынан тұтқынға алған полковник Стивен Минотқа тиесілі 25 тонналық шағын қайықпен өздеріне қажетті жабдықтарды жасады. Олар барлық басқа тұтқынға алынған кемелерді (оның ішінде "Anne" кемесін) және тұтқындардың көп бөлігін 1717 жылдың 9 мамырында Миноттың қайығымен Матиниксте тастап кетті. Балық аулау және сауда орталығы ретінде табысқа қарамастан, Монхеган Жаңа Англия мен Жаңа Франция арасындағы аймаққа бақылау үшін болған қақтығыстың ортасында қалды. Филипп патша соғысы (1675-1678) кезінде материктен қуылған ағылшын қоныс аударушылары жағалаудың басқа жерлеріне көшірілмес бұрын аралда пана тапты. Король Уильям соғысы (1688-1697) кезінде арал 1689 жылы Барон де Сент-Кастин тарапынан Франция Корольдігіне басып алынды. Ол балық аулау флотын жойды және ғимараттарды өртеп жіберді, көптеген тұрғындар Массачусетке қашып кетті. Бірақ тіпті Монхеган тасталып кеткен кездерде де, оның ыңғайлы жағажай порты кемелер үшін тоқтау орны болып қала берді. 1763 жылы француз және үнді соғысының аяқталуы аймаққа бейбітшілік әкелді, ал 1839 жылдың 4 қыркүйегінде Мохеган – қайтадан ағылшын отаршылдығының бақылауында болды – арал плантациясы ретінде тіркелді. 1 қазаннан маусымға дейін балықшылар Мэн штатындағы жалғыз лобстерді сақтау аймағынан лобстер аулайды. Генри Трефетен Монхеган аралын сатып алған алғашқылардың бірі болды. Монхеган аралындағы ең көне үй – Трефетен үйі аралға келген қонақтарға қонақ үй ретінде қызмет етті және бүгінгі күнге дейін сақталған.
The name Monhegan is a corruption of Monchiggon, the Abenaki language term for "out to sea island" used by Samoset, an Abenaki sagamore and the first Native American to make contact with the Pilgrims of Plymouth Colony, in his early contacts with the English. European explorers Martin Pring visited in 1603, Samuel de Champlain in 1604, George Weymouth in 1605 and Captain John Smith in 1614. The island got its start as a British fishing camp prior to settlement of the Plymouth Colony. Cod was harvested from the rich fishing grounds of the Gulf of Maine, then dried on fish flakes before shipment to Europe. A trading post was built to conduct business with the Indians, particularly in the lucrative fur trade. It was Monhegan traders who taught English to Samoset, the chieftain who in 1621 startled the Pilgrims by boldly walking into their new village at Plymouth and saying: "Welcome, Englishmen." On April 29, 1717, Monhegan was visited by the Anne, a small square rigged snow crewed by pirates. She had originally been captured off the Virginia Capes in April by the pirate Samuel Bellamy in the Whydah, which wrecked in a storm on the night of April 26, 1717, off Cape Cod. The Anne made it through the storm with another captured vessel, the Fisher (which was soon abandoned and the pirates aboard her transferred to the Anne). The pirates, led by Richard Noland, arrived at Monhegan on April 29, and waited for the Whydah, for the pirates had not seen or heard about the Whydah wrecking in the storm of the night of April 26. The pirates eventually realized the Whydah was lost, and proceeded to attack vessels at Matinicus Island and Pemaquid (now Bristol). They outfitted for their own uses a small 25 ton sloop belonging to Colonel Stephen Minot they had captured off Matinicus. They abandoned all the other captured vessels (including the Anne) and most of their prisoners at Matinicus on or about May 9, 1717, on Minot's sloop. Despite success as a fishing and trade center, Monhegan would be caught in the conflict between New England and New France for control of the region. During King Philip's War (1675 1678), dispossessed English settlers from the mainland sought refuge on the island before being relocated elsewhere along the coast. During King William's War (1688 1697), the island was captured for the Kingdom of France in 1689 by Baron de Saint Castin. He destroyed the fishing fleet and burned the buildings, with many inhabitants escaping to Massachusetts. But even during periods when Monhegan was abandoned, its convenient offshore harbor remained a stopover destination for ships. The end of the French and Indian War in 1763 brought peace to the area, and on September 4, 1839, Mohegan—again under English Colonial control—was incorporated as an island plantation. From October 1 through June, fishermen harvest lobsters from the only lobster conservation area in the state of Maine. Henry Trefethen was one of the original purchasers of Monhegan Island. The Trefethen House, the oldest house on Monhegan Island, served as a hotel for island visitors, and remains standing today.
Суретшілер колониясы
Монхеган аралындағы өнер колониясының бастауы 19 ғасырдың ортасына дейін жетеді; 1890 жылы ол толыққанды қалыптасты. 1890 жылдардағы алғашқы тұрғын суретшілердің екеуі, Уильям Генри Сингер (1868–1943) және Мартин Боргор (1869–1935) 1901 жылы Монхеганды қалдырып, Académie Julian-да оқуға кетті. Аралдан шабыт алған көптеген алғашқы мүшелердің қатарында Нью-Йорк өнер мектебі мен Пенсильвания көркемөнер академиясының жазғы келушілері болды, мысалы Роберт Анри, Фредерик Джадд Во, Джордж Беллоус, Эдвард Хоппер және Роквелл Кент. Кейінірек суретшілер колониясының мүшелері Джей Холл Коннавей, Абрахам Богданов, Эндрю Винтер, Рубен Там, Франсис Корнблут, Елена Джахн, Линн Дрекслер, Эдвард Беттс және Джейми Вайт болды. Блэкхедтің солтүстік жағындағы 150 фут (50 м) биіктіктегі жартастар Монхеган суретшілерінің, оның ішінде Кент, Хоппер және Корнблуттың назарын аударды. 2014 жылы Монхеган мұражайы "Танымал және ұмытылған: Монхеганның 1914 жылғы көркем көрмесіне қайта оралу" атты көрмесінде аралдың суретшілерді әлі де қызықтыратынын көрсетті.
The beginnings of the art colony on Monhegan date to the mid 19th century; by 1890, it was firmly established. Two of the early artists in residence from the 1890s, William Henry Singer (1868–1943) and Martin Borgord (1869–1935), left Monhegan to study at the Académie Julian in 1901. Among many early members who found inspiration on the island were summer visitors from the New York School of Art and the Pennsylvania Academy of the Fine Arts, such as Robert Henri, Frederick Judd Waugh, George Bellows, Edward Hopper and Rockwell Kent. Later members of the artist colony have included Jay Hall Connaway, Abraham Bogdanove, Andrew Winter, Reuben Tam, Frances Kornbluth, Elena Jahn, Lynne Drexler, Edward Betts, and Jamie Wyeth. The 150 foot (50 m) northside cliffs at Blackhead have drawn the interest of Monhegan artists, including Kent, Hopper, and Kornbluth. The Monhegan Museum celebrated more the continuing draw of the island for artists in a 2014 exhibit entitled, "The Famous and the Forgotten: Revisiting Monhegan's Celebrated 1914 Art Exhibition."
География
Құрама Штаттардың халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, аралдың жалпы ауданы 4,5 шаршы миль (12 км²) құрайды, оның 0,9 шаршы милі (2 км²) құрлық, ал 3,7 шаршы милі (10 км²) (80,97%) су. Монхеган – Атлант мұхитының бөлігі, Мэн шығанасында орналасқан, ұзындығы 3 км, ені 1,2 км арал. Жақын орналасқан Манана аралы Монхеган портын құруға көмектеседі.
According to the United States Census Bureau, the island has a total area of 4.5 square miles (12 km2), of which 0.9 square miles (2 km2) is land and 3.7 square miles (10 km2) (80.97%) is water. Monhegan is an island 1.75 mile (3 km) long and .75 of a mile (1.2 kilometers) wide, located in the Gulf of Maine, part of the Atlantic Ocean. Adjacent Manana Island helps form Monhegan Harbor.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша плантацияда 75 адам, 46 шаруашылық және 21 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 177 тұрғын үй құрады. Плантацияның нәсілдік құрамында 97,33% ақ нәсілді және 2,67% азиялықтар болды. 46 шаруашылықтың 13,0%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 32,6%-ы некеде тұрған жұбайлар, 4,3%-ы күйеуі жоқ әйелдер, ал 54,3%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 47,8%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 4,3%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мүше саны 1,63, ал отбасының орташа мүше саны 2,24 адамды құрады. Плантацияда халық тараңқы орналасқан: 10,7%-ы 18 жасқа дейінгілер, 8,0%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 29,3%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 37,3%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 14,7%-ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 48 жасқа тең. Әр 100 әйелге 127,3 еркек шақ келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 116,1 еркек шақ келді. Плантациядағы бір шаруашылықтың орташа табысы 26 250 доллар, ал бір отбасының орташа табысы 53 125 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 36 563 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 13 333 долларға тең. Плантацияның жан басына шаққандағы орташа табысы 20 568 доллар болды. Отбасылардың 10,5%-ы және халықтың 3,8%-ы кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүрді, оның ішінде он сегіз жасқа дейінгілердің 10,0%-ы және 64 жастан асқандардың ешқайсысы жоқ.
As of the census of 2000, there were 75 people, 46 households, and 21 families residing in the plantation. The population density was There were 177 housing units at an average density of The racial makeup of the plantation was 97.33% White and 2.67% Asian. There were 46 households, out of which 13.0% had children under the age of 18 living with them, 32.6% were married couples living together, 4.3% had a female householder with no husband present, and 54.3% were non families. Of all households 47.8% were made up of individuals, and 4.3% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 1.63 and the average family size was 2.24. In the plantation the population was spread out, with 10.7% under the age of 18, 8.0% from 18 to 24, 29.3% from 25 to 44, 37.3% from 45 to 64, and 14.7% who were 65 years of age or older. The median age was 48 years. For every 100 females, there were 127.3 males. For every 100 females age 18 and over, there were 116.1 males. The median income for a household in the plantation was $26,250, and the median income for a family was $53,125. Males had a median income of $36,563 versus $13,333 for females. The per capita income for the plantation was $20,568. There were 10.5% of families and 3.8% of the population living below the poverty line, including 10.0% of under eighteens and none of those over 64.
Қызықты жерлер мен ашық ауада өткізу
Жазғы айларда әртүрлі суретшілер мен туристер күнделікті бірнеше пароммен келеді. Келушілер паром тоқтағысына немесе ауылдың жағажайына келеді. Ауылда шіркеу, жеке үйлер, қонақүйлер, өнер студиялары, жалға берілетін жеке үйлер және бірнеше шағын дүкендер бар, олардың ішінде жаңа балық/лобстер сататыны да бар. Монхеганның көп бөлігі қоныстанбаған және 27 шақырымдық (17 миль) жаяу жолдары бар, олар теңізге көрінетін биік жартастарға жетелейді. Ішкі жолдар ағаштар арқылы өтеді, соның ішінде Кафедралды орман да бар. Кафедралды орман және басқа да аймақтарда табылған материалдардан кішкентай "ертегі үйлер" салу дәстүрі дау тудырып, нұсқауларға және сәйкес келмейтін құрылыстардың бұзылуына әкелді. Ауылдың үстіндегі төбеде Монхеган аралындағы маяк орналасқан, ол ауылға, портына, Манана аралына және батысқа қарай теңізге көрініс ашады. Маякқа жақын орналасқан Монхеган мұражайы маусымның соңынан қыркүйекке дейін күндіз ашық болады; мұражайда аралдың тарихын көрсететін артефакттар сақталған. Арал Атлант мұхитындағы көші-қон жолында орналасқан және көшіп жүретін құстар мен оларды бақылауға келетін құс бақылаушылар үшін тоқтау орны болып табылады. Кейін Монхеган еске алу кітапханасы болып қайта құрылып, әдебиеттер таңдауын кеңейтті.
Summer months bring artists and tourists on several daily ferries. Visitors arrive at the ferry landing or on a beach in the village precinct. The village includes a church, private homes, hotels, art studios, private homes for rent and a few small stores, including one that sells fresh fish/lobster. Much of Monhegan is uninhabited and open for exploration on 17 mile (27 km) of hiking trails, which lead to high cliffs overlooking the sea. Inland paths lead through woods, including the Cathedral Woods. A tradition of building miniature "fairy houses" from found materials in Cathedral Woods and other areas has brought controversy, guidance and even destruction of non compliant constructions. The hill above the village is the site of the Monhegan Island Light, which offers a view of the village, the harbor, Manana Island, and across the sea to the west. Adjacent to the lighthouse is the Monhegan Museum, which is open middays from late June through September; the museum houses artifacts, reflecting the island's history. The island is on the Atlantic flyway and is a stopover for migrating birds and the birdwatchers who come seasonally to observe them. It became the Monhegan Memorial Library and broadened its literary selection.
Білім
2005 жылы Монхеган аралы мектебінде бес жастан он екі жасқа дейінгі (балабақшадан сегізінші сыныпқа дейін) жеті оқушы оқыды, олардың бәрін бір мұғалім оқытты. Мектеп ғимараты сонымен қатар жыл сайынғы Рождестволық қойылым мен қоғамдық кешкі ас өткізілетін қоғамдық орталық ретінде де қызмет етеді.
In 2005, the Monhegan Island School had seven students, ages five through 12 (kindergarten through eighth grade), all taught by a single teacher; The schoolhouse reportedly also serves as a community center, which is site of the annual Christmas play and community dinner.