Алонсо Санчес Коэльо: Испан Ренессансының портретшісі
Alonso Sánchez Coello
Алонсо Санчес Коэлло (1531-1588) – испандық суретші, Филипп II сарай суретшісі. Ренессанс стиліндегі портреттері фламанд және венециялық мектептердің ықпалында болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан суретшісі (1531–1588)
Spanish painter (1531–1588)
Алонсо Санчес Коэлло (1531 – 8 тамыз 1588) – испан және португал Ренессансының Иберия портретшісі. Ол көбінесе фламанд сурет мектебінің объективтілігімен венециялық сурет өнерінің сезімталдығын үйлестіретін стильде салған портреттерімен белгілі. Ол II Филипптің сарай суретшісі болған.
Alonso Sánchez Coello ( 1531 – 8 August 1588) was an Iberian portrait painter of the Spanish and Portuguese Renaissance. He is mainly known for his portrait paintings executed in a style which combines the objectivity of the Flemish tradition with the sensuality of Venetian painting. He was court painter to Philip II.
Өмір
Алонсо Санчес Коэлло Испанияның Валенсия қаласына жақын орналасқан Бенифайро де лес Валлс қаласында дүниеге келді. Ол он жасқа толғанша әкесі қайтыс болғанға дейін балалық шағын сонда өткізді. Шамамен 1541 немесе 1542 жылы Португалияға, сол кезде португал монархтарының қызметінде болған және португалдық дворяндыққа көтерілген әкесімен бірге тұру үшін кетті. Коэллоның Португалиядағы жылдары және португалдық тегі болған фамилиясы оның португалдық екеніне ұзақ уақыт бойы сенуге негіз болды. Әкесінің қамқоршысы, Португалия королі Жоау III шамамен 1550 жылы жас суретшіні Фландрияда Антонис Мормен (сондай-ақ Антонио Моро деп белгілі) оқуға жіберді. Ол Мордың меценаты болған Аррас епископы Антуан де Гранвильдің қорғауына ілесіп, оның қолдауына бөенді. Филипп II оны жоғары бағалап, екі қызының шағатыр болды. Суретші өмірінің қалған бөлігін сарайда өткізіп, корольдің ең жақын адамына айналды және құрмет пен байлыққа ие болды. Оның шәкірттері Хуан Пантоха де ла Круз және Фелипе де Льяньо болды. Лопе де Вега Коэллоны "Лорел Аполлоға" атты шығармасында мақтады. Алонсо Санчес Коэлло 1588 жылғы 8 тамызда Мадридте қайтыс болды.
Alonso Sánchez Coello was born in Benifairó de les Valls, near Valencia in Spain. He spent his childhood there until the death of his father when he was around ten years old. He left for Portugal c. 1541 or 1542 to live with his grandfather, who was then in the service of the Portuguese monarchs and had been raised to the Portuguese nobility. Coello's years in Portugal and his family name of Portuguese origin led to a long standing belief that he was in fact Portuguese. His grandfather's master King John III of Portugal sent the young painter to study with Anthonis Mor (also known as Antonio Moro) in Flanders around 1550. He came under the protection of Antoine de Granville, bishop of Arras, who was also a patron of Mor. Philip II held him in high esteem and was godfather to two of his daughters. The painter spent the remainder of his life at the court, becoming a personal favourite of the king and acquiring honours and wealth. Among his disciples were Juan Pantoja de la Cruz and Felipe de Liaño. Lope de Vega praised Coello in his work Laurel to Apolo. Alonso Sánchez Coello died in Madrid on 8 August 1588.
Шығармалары
Коэлло портреттер мен діни суреттер салғанмен, оны көбінесе портреттері арқасында еске алады. Оларды оңай суреттеу және орындау, бейнелеудің қадір-қасиеті мен бірбеткейлігі, түстердің жылуы ерекшелендіреді. Бұл суреттер Мор және Тицианның суреттерінен әсерленгенімен, олар өзгеше талантты көрсетеді және испан сарайының қарапайымдылығы мен ресмилігін көркем бейнелейді. Мадридтегі Прадо мұражайында сақталатын Филипп II (шамамен 1580 жыл) және Инфанта Изабелла Клара Евгенияның (1571 жыл) портреттері – оның ең тамаша туындыларының қатарында. Санчес Коэлло Филипп II-нің балаларының әсерлі суреттерін де жасады. Балалардың портреттері сарайдағы қатаң әдеп және сән-салтанатты жұмсартады. Инфанта Изабелла Клара Евгения мен Каталина Микаэланың (1568–1569; Мадрид, Лас-Дескальзас-Реалес монастырі) бірлескен портреті осыған дәлел. Морға деген қарызы айқын болғанымен, Коэлло сарай портретіне ерекше ерекшеліктер әкелді, атап айтқанда, түстердің айқын сезімі, орындаудың нақтылығы және жоғары реализм. Коэллоның портретші ретіндегі беделі оның атын теріс жариялаған көптеген көшірмелер мен еліктеулердің салдарынан төмендеді. Коэллоның өмірбаяны зерттелмегендіктен, оның көптеген туындылары сол дәуірде патшалық портреттер салған Софонисба Ангиссола және Коэллоның шәкірті Хуан Пантоха де ла Круздың туындыларымен шатастырылып келеді. Көптеген діни туындылары Эль-Эскориал үшін жасалған, олар консервативті стильдің жақсы, бірақ ерекшеленбеген үлгілері болып саналады. Оның діни суреттерінің арасында Мадридтегі Сан-Херонимо шіркеуіндегі әулие Себастьян бар. Сонымен қатар, суретшіге Севилья портының көрінісі (Америка мұражайы, Мадрид) жатқызылады.
While Coello produced both portraits and religious paintings, it is for his portraits that he is chiefly remembered. They are marked by an ease of pose and execution, a dignity and sobriety of representation, and warmth of colouring. Although influenced by the paintings of both Mor and Titian, these portraits display an original talent and reflect admirably the modesty and formality of the Spanish court. Paintings of Philip II (c. 1580) and Infanta Isabel Clara Eugenia (1571), both in the Prado, Madrid, are two of his finest works. Sánchez Coello also produced a touching series of paintings of the children of Philip II. The extreme delicacy of the children's portrait softens the rigid etiquette and fashion of the court. The double portrait of the Infantas Isabella Clara Eugenia and Catalina Micaela (1568–9; Madrid, Convent of Las Descalzas Reales) is an example. While his debt to Mor is evident, Coello brought distinctive qualities to the court portrait, notably a sharp sense of colour, a crispness of execution and a heightened realism. Coello's reputation as a portraitist has been diluted by the innumerable copies and imitations that wrongly bear his name. In the absence of a biographical study of Coello, many of his works are still confused with those of Sofonisba Anguissola, who painted royal portraits in the same period, and Juan Pantoja de la Cruz, Coello's pupil. The religious works, many of which were created for El Escorial, are considered good but undistinguished examples of the more conventional austere style. Among his religious paintings is the St. Sebastian in the church of San Geronimo, also in Madrid. Also attributed to the artist is a topographical view of the busy port of Sevilla (Museum of the Americas, Madrid).