Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Барри Фостер (21 тамыз 1927 – 11 ақпан 2002) – ағылшын актері, ол дерлік 50 жыл бойы кино, радио, сахна және теледидар саласында кең ауқымды мансапқа ие болды. Ол британдық «Van der Valk» (1972–1992) криминалды сериясындағы атау ролін және Альфред Хичкоктың «Frenzy» (1972) фильміндегі Боб Раск рөлін сомдауымен ең жақсы танылды.
English actor (1927–2002)
John Barry Foster (21 August 1927 – 11 February 2002) was an English actor who had an extensive career in film, radio, stage and television over almost 50 years. He was best known for portraying the title character in the British crime series Van der Valk (1972–1992) and Bob Rusk in Alfred Hitchcock's Frenzy (1972).
Ерте өмір
Фостер 1927 жылғы 21 тамызда Нотингемширдегі Бистон қаласында құралдаушының ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы ол бірнеше айлық болғанда Хейс қаласына, Миддлсекстің аймағына көшіп келді. Ол Саутхолл округі мектебінде білім алды. Мектепті бітірген соң Фостер жергілікті EMI Орталық ғылыми-зерттеу зертханаларында пластиктердің органикалық химиясы бойынша оқыды, сонымен қатар жарнама агенттіктеріне идеяларын ұсынып бақты. Кейіннен ол актерлік шеберлікке оқыды, Лондонның Орталық сөйлеу және драма мектебінде оқуға стипендия жеңіп алды. Фостер 1987 жылы Пинтердің үш пьесасында сахнада ойнады: "Қабат", "Шай кеші" және "Кішкене мазасыздық".
Foster was born on 21 August 1927 in Beeston, Nottinghamshire, the son of a toolsetter. His family moved to Hayes, Middlesex when he was a few months old. He received his formal education at Southall County School. After leaving school, Foster trained as a plastics organic chemist at the local EMI Central Research Laboratories, while unsuccessfully submitting ideas to advertising agencies. He subsequently trained as an actor, having won a scholarship to train at the Central School of Speech and Drama in London. Foster appeared on stage in three of Pinter's plays: The Basement, The Tea Party and A Slight Ache, in 1987.
Мансап
Фостердің кәсіби сахналық дебюті 1952 жылы Корк округінде «Венеция саудагері» пьесасында Лоренцо рөлімен болды. 1955 жылы ол Лондон сахнасында «Балдың түні» спектаклінде Электрик рөлінде дебют жасады. Оның алғашқы кино рөлі 1956 жылғы «Рио-де-ла-Плата шайқасы» фильмінде HMS Exeter кемесінің экипажының құрамындағы Able Seaman Roper болды. Келесі он жарым жылда ол Джозеф Лозидің «Король және ел» (1964), «Отбасы жолы» (1966), «Жақындық» (1967), «Инспектор Клузо» (1968) және «Британия шайқасы» (1969) фильмдерінде ойнады. Ол 1965 жылы «Троублешутерлер» телесериалында тұрақты рөлде болды. 1970 жылы Дэвид Линнің «Райанның қызы» эпикалық фильмінде фениандық жартылай әскери жетекші рөлін ойнады. 1972 жылы Фостер заңның екі жағында екі рөлді сомдады. Біріншісі – циник голланд детективі Ван дер Валк, ол 1992 жылға дейін үзіліспен ойнады. Екіншісі – Альфред Хичкоктың «Жындылық» фильміндегі сериалдық кісі өлтіруші. «Жындылық» Хичкоктің соңғы фильмдерінің бірі болды, ол өте табысты және танымал мансабының соңында түсірілді, және Фостердің зорлау мен кісі өлтіруді имитациялауы керек болған көрініс дау тудырды, бұл Хичкоктің режиссер ретінде өзінің маңыздылығын дәлелдеуге тырысқандығынан туындады. Майкл Кейн бұрын рөлден бас тартып, фильмнің мазмұнын сынаған болатын. Ван дер Валк телесериалының үшінші маусымынан кейін көп ұзамай, Фостер 1978 жылы радиоспектакльдер сериясында Шерлок Холмс рөлін ойнады. Ол Дэвид Бакпен доктор Ватсон рөлінде Холмс канонының 13 эпизодын жазды. Фостер 1974 жылы BBC телеарнасында «Бүркіттердің құлауы» (Кайзер Вильгельм II рөлінде) және Джон ле Карре романының «Смайлидің халқы» (1982) адаптациясында Британдық барлау қызметінің бас басшысы ретінде көрінді. Осы кезеңде Фостер «Свини!» (1977, телесериалдан туындаған), «Жабайы қаздар» (1978), «Жылу мен шаң» (1983, Merchant Ivory), «Шығушы» (1986) және «Морис» (1987) фильмдерінде ойнады. 1990 жылдардан бастап Фостер негізінен сахнада өнер көрсетті. Ол Стивен Далдридің қойылымындағы Дж. Б. Пристлидің «Инспектор келді» пьесасында Инспектор Гул рөлін ойнады. 2000 жылы ол Джулия Стаффорд Норткоуттың режиссерлігімен Стаффорд қамалында «Дауыл» спектаклінде Просперо рөлінде ойнады. 2001 жылдан 2002 жылға дейін ол Лондонның Вест-Эндесінде Ясмина Резаның «Өнер» атты сахналық пьесасында ойнады. Фостер талантты әуесқой пианист, джаз музыкасын ұнататын.
Foster's professional stage debut came in 1952 as Lorenzo in The Merchant of Venice in County Cork. In 1955, he made his London stage debut as the Electrician in The Night of the Ball at the New Theatre (now the Noël Coward Theatre). His first film role was in The Battle of the River Plate (1956), as part of the crew of HMS Exeter, in which he played Able Seaman Roper. Over the next decade and a half, he performed in Joseph Losey's King and Country (1964), The Family Way (1966), Robbery (1967), Inspector Clouseau (1968) and Battle of Britain (1969). He had a regular role on the TV series The Troubleshooters (1965). In 1970, he played a Fenian paramilitary leader in David Lean's epic film Ryan's Daughter. In 1972 Foster played two roles, on opposite sides of the law. The first was the cynical Dutch detective Van der Valk, a role he played, on and off, until 1992. The second was a serial murderer in Alfred Hitchcock's film Frenzy. Frenzy was Hitchcock's next to last film, made towards the end of an acclaimed and commercially highly successful career, and caused controversy for the scene in which Foster was required to simulate a rape and a murder, reportedly driven by Hitchcock's desire to prove that he was still relevant as a director in a more permissive age. Michael Caine had previously rejected the role and criticised the nature of the film. Shortly after the third series of Van der Valk, Foster took on the role of Sherlock Holmes in a series of radio plays in 1978. He recorded 13 episodes of the Holmes canon, with David Buck as Dr Watson. Foster was seen on BBC television in Fall of Eagles (1974, in the role of Kaiser Wilhelm II) and as the condescending chief of British Intelligence in the adaptation of the John le Carré novel Smiley's People (1982). During this time, Foster appeared in the films Sweeney! (1977), spun off from the TV series; The Wild Geese (1978); Merchant Ivory's Heat and Dust (1983); The Whistle Blower (1986); and Maurice (1987). From the 1990s, Foster mainly performed on stage. He took on the role of Inspector Goole in J. B. Priestley's An Inspector Calls in a production directed by Stephen Daldry. In 2000, he starred as Prospero in The Tempest, directed by Julia Stafford Northcote at Stafford Castle. From 2001 to 2002, he performed in a run of Yasmina Reza's stage play 'Art' in the West End of London. Foster was a talented amateur pianist, with a penchant for jazz music.
Өлім
Фостер 2002 жылғы 8 ақпанда Вест-Эндте спектакльде ойнап тұрғанда ауырып, ауруханаға жатты. Ол 2002 жылғы 11 ақпанда 74 жасында, Гилдфордтағы Royal Surrey County Hospital ауруханасында жүрек талмасынан қайтыс болды, ол тұрған жерінен көп алшақ емес еді. Оның қоштасу рәсімі 2002 жылғы 21 ақпанда Хаслемерге жақын Шоттермилл ауылындағы Сент-Стефан шіркеуінде өтті. Оның денесі Гилфорд крематорийінде өртеліп, күлі екіге бөлінді, бір бөлігі Сент-Стефанға, ал қалғаны Францияда жерленді.
Foster became ill while appearing in a play in the West End on 8 February 2002 and was taken to hospital. He died of a heart attack aged 74 on 11 February 2002 at the Royal Surrey County Hospital in Guildford, Surrey, not far from where he lived. A funeral service was held for him on 21 February 2002 at St Stephen's Church at the village of Shottermill, near Haslemere. His body was cremated at Guildford Crematorium, and his ashes divided, part being interred at St Stephen's and the remainder being interred in France.