Кіріспе
Британдық саясаткер және теңеуші Фрэнсис Инграм Сеймур Конвей, 2-ші Гертфорд маркизі, КГ, ПК, ПК (Ирландия) (1743 жылы 12 ақпан - 1822 жылы 17 маусым), 1750 жылға дейін Құрметті Фрэнсис Сеймур Конвей, 1750 және 1793 жылдар аралығында Виконт Бошамп және 1793 және 1794 жылдар аралығында Ярмут графы, британдық теңеуші және саясаткер. Ол 1761 жылдан 1776 жылға дейін Ирландияның және 1766 жылдан 1794 жылға дейін Ұлыбританияның Төменгі палатасында орын алды. Ол әкесі кезінде Ирландияның бас хатшысы болып қызмет етті. Кейіннен ол Король үйінде лауазымдарды атқарды, соның ішінде 1812-1822 жылдар аралығында Лорд-камерлер қызметін атқарды.
Francis Ingram Seymour Conway, 2nd Marquess of Hertford, KG, PC, PC (Ire) (12 February 1743 – 17 June 1822), styled The Honourable Francis Seymour Conway until 1750, Viscount Beauchamp between 1750 and 1793, and Earl of Yarmouth between 1793 and 1794, was a British peer and politician. He held seats in the Irish House of Commons from 1761 to 1776 and in the British House of Commons from 1766 to 1794. He served as Chief Secretary for Ireland under his father. He subsequently held positions in the Royal Household, including serving as Lord Chamberlain between 1812 and 1822.
Өмірбаян және білім
Герцог Сомерсет басқарған Сеймур отбасының мүшесі, Гертфорд, Гертфордтың 1-ші маркизі Фрэнсис Сеймур Конвейдің және Графтонның 2-ші герцогы Чарльз Фицройдың қызы Леди Изабелла Фицройдың үлкен ұлы, 1743 жылы 12 қаңтарда Лондонда дүниеге келді. Ол Лорд Роберт Сеймур мен Лорд Хью Сеймурдың ағасы болды. Ол Оксфордтың Итон және Крайст-Черч университеттерінде білім алған.
Саяси мансап
1761 жылы Гертфорд Ирландияның Лисберн палатасына кірді, кейін 1768 және 1776 жылдар аралығында Антрим графтығын білдірді. 1783 жылы Гертфордты Лисберндегі жалға алушылары қарсы алды. Олар ирландтық еріктілер қозғалысының капитаны Тодд Джонсты Ирландия парламентіне реформа мен тәуелсіздікті талап ететін платформа бойынша сайлады. 1790 жылы Джонс реформа католиктік эмансипатонысыз мүмкін емес деп айтқан кезде, Гертфордтың кандидаттары округтің парламенттік бақылауын қайта алды. Гертфорд өзі католиктік "рельеф" ісіне жанашырлық танытты (мамыр 1778 жылы ол рим католиктеріне қатысты қылмыстық актілерді жоюға қатты қолдау білдірді) және 1782 жылы Дублинде жарияланған "Белфаст еріктілерінің бірінші компаниясына хат" атты ісінде Ирландияның заңнамалық тәуелсіздігі туралы істі қолдады. Алайда ол парламенттік реформаны (меншікті округтерді жою және кеңірек сайлау құқығы) қабылдамады және Ирландияның тәуелсіздігін одан әрі нығайтудан бас тартты. Гертфорд Лорд Нортпен 1774 жылдан бастап, алдымен қазынашылық лорды, содан кейін 1780 жылдан бастап үй шаруашылығының кофферері болып қызмет етті, ол 1782 жылы жоюға дейін осы лауазымға ие болды. 1780 жылы ол Британдық құпия кеңесінің мүшесі болып ант берді. Ол 1804 жылға дейін қызметте болған жоқ, сосын оны Уильям Питт Кенже ат шебері етіп тағайындады. Ол бұл лауазымда 1806 жылы Питт қайтыс болғанға дейін қызмет етті, кейіннен Спенсер Персевал мен Лорд Ливерпульдің қол астында 1812 және 1821 жылдар аралығында Үй шаруашылығының Лорд-камерлері болып қызмет етті. Саяси мансабынан басқа, Гертфорд 1816-1822 жылдар аралығында Уорвикширдің лорд-лейтенанты және Антрим графлығының губернаторы болды. Өлер алдында Лорд Ливерпуль оны герцогтықтан бас тартқан болатын.
Отбасы
Лорд Хертфорд, бірінші кезекте, құрметті Элис Элизабет Виндзор, Герберт Виндзордың қызы, Виндзордың 2-ші виконты, 4 ақпан 1768 жылы. 1772 жылы ол қайтыс болғаннан кейін екінші рет үйленді. Изабелла Энн Инграм, Чарльз Инграмның қызы, Ирвиннің 9-шы виконты және Фрэнсис Шепард, 20 мамыр 1776 жылы. Ол Георг IV-тің сүйіктісі болған. 1807 жылы қайын анасы қайтыс болғаннан кейін, ол әйелімен бірге өздеріне Инграм фамилиясын қосты, өйткені олар одан мұрагерлік алған. Лорд Хертфорд 1822 жылы маусымда 79 жасында Лондонда қайтыс болды. Оның орнына екінші некеден туған ұлы Фрэнсис келді. Гертфорд маркизасы 1834 жылы сәуірде қайтыс болды.