Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Мэн штатындағы қала.
Town in the state of Maine, United States
Тарих
Қазіргі Монвилл қаласының аумағында бастапқыда Вавенок тайпасының индейлері тұрған. 1629 және 1631 жылдар аралығында Жаңа Англия Кеңесі Мэн аймағын үш негізгі бөлікке бөлді, ал Монвилл қаласы орналасқан аймақты бригадир-генерал Сэмюэл Уолдо сатып алды. Қазіргі Уолдо округі оның құрметіне аталған. Монвиллде еуропалықтардың қызметінің алғашқы белгілері шамамен 1720 жылға дейін соқты, сол кезде аймақта ағаштар кесілді. Кесілген ағаштардың арасында британдық Корольдік теңіз флотының кемелері үшін мачта ретінде пайдаланылған ақ қарағайлар да болды. Монвиллде еуропалықтардың тұрақты қонысы 1780 жылы Джеймс Дэвис Массачусетстен осы аймаққа көшіп келген кезде құрылды. Ол құрған елді мекен Джеймс Дэвистің құрметіне Дэвистаун плантациясы деп аталды және қазіргі Монвилл мен Либертидің барлық аумағын қамтыды. 1790 жылы Дэвистаунда алты отбасы тұрды, ал 1800 жылға қарай бұл көрсеткіш 50 отбасыға жетті. Дэвистаун 1807 жылдың 18 ақпанында Монвилл деп аталып, француз тілінде "таулы қала" деген мағынаны білдіретін атаумен ресми түрде құрылды. Жиырма жылдан кейін Монвиллдің оңтүстік бөлігі бөлініп, Либерти қаласы болып құрылды. Алғашында Сэмюэл Уолдо патентке талап еткен жер, кейіннен Джордж Вашингтонның соғыс хатшысы Генри Ноксқа тиесілі болды. 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында аймақтың тұрғындары мен Нокс арасында жерге иелік ету құқығы үшін даулар болды. Бұл Мэннің орталық жағалауындағы кедей шаруалар мен жерді иеленгендер арасындағы үлкен қақтығыстың бір бөлігі болды. Шаруалар жерге иелік ету құқығын ағаштарды кесіп, егін егу немесе қоршаулар салу арқылы жерді "жақсартумен" байланыстырды деп сенді. Керісінше, жер иеленушілер жерге иелік ету құқығын үкіметтен алынған құжаттармен шешілетініне сенді. Жер иеленушілер өздерінің жерлерін шаруаларға салық салу үшін учаскелерге бөлуге тырысты, бірақ шаруалар бұған қарсылық көрсетіп, өздерінің елді мекендерінде жер телімдерін тоқтату үшін бірікті. Олар өздерін "Еркіндік адамы" деп атады (вероятно, осыдан қала Либерти атауын алған), және жерді өлшеушілерді қорқытып, өздерінің иелігіне кіргендерін тоқтату үшін негізінен қорқыту тактикасын қолданды. 1815 жылдың 5 қыркүйегінде бір топ еркіндік адамы Монтвилльдегі Маршалл Спрингс қонақ үйіне шабуыл жасап, жиырма серіктестің өкілі Джозеф Х. Пирске қарсы рейд ұйымдастырды. Жиырма серіктес – Генри Нокс 1806 жылы қайтыс болғаннан кейін оның жер талаптарын алған топ. 19 ғасырдың алғашқы төрт онжылдығында Монвиллдің халқы тез өсті. Жердің көп бөлігінен орман кесілді және аймақта көптеген шаруашылықтар құрылды. Монвилл мен Либертидегі арақаштар ағаш өңдеумен айналысты, содан кейін оны кеме жасау үшін жағалауға тасымалдады. Монвилл мен Либерти де шелек жасау орталығы болды (барель жасау), онда шығарылған көптеген барельдер балықшылар тарапынан аулауларын сақтау үшін немесе Портленд (Мэн) және Бостон (Массачусетс) сияқты оңтүстік қалаларындағы кірпіш қалаушылар тарапынан әк құймалары ретінде пайдаланылды. Монвилл халқы 1840 жылы ең көп болды, сол кезде аймақта 2153 адам тұрды. Осыдан кейін Монвилл халқы келесі 120 жыл бойы тұрақты түрде азайды, 1960 жылы 366 адамға дейін төмендеді. Оның халқы кейіннен біршама қалпына келді және 2020 жылғы халық санауы бойынша 1020 адамды құрады. Халық санының күрт азаюы бұрынғы егістік жерлердің қайтадан жабайыға айналуына әкелді, және бүгінде Монвиллдің басым бөлігі орманмен жабылған.
The area that is now the town of Montville was originally inhabited by the Wawenoec Indians. Between 1629 and 1631 The Council of New England divided Maine into three major regions, and the region that now contains Montville was purchased by the brigadier general Samuel Waldo, for whom Waldo County in now named. The first evidence of European activity in Montville itself comes from about 1720, when timber was harvested in the area. Among the trees cut were white pines, which were used as ship masts by the British Royal Navy. The first permanent settlement by Europeans in Montville occurred in 1780, when James Davis moved to the area from Massachusetts. The settlement he founded was named the Davistown Plantation, after James Davis, and grew to encompass all of modern day Montville & Liberty. By 1790 there were six families living on the Davistown Plantation, by 1800 that number had grown to 50 families. Davistown was incorporated on February 18, 1807, under the name Montville, the French word for "mountain town". Twenty years later the southern part of Montville split off, and was incorporated as the town of Liberty. The patent originally claimed by Samuel Waldo later came under the ownership of Henry Knox, George Washington's secretary of war. In the late 18th and early 19th century, there was an ongoing dispute between the settlers of the region and Knox over who held rightful ownership of the land. This was part of a larger conflict between the poor settlers of Mid Coast Maine and the proprietors who owned the land. The settlers believed that ownership of land meant that you had "improved" it by clearing it of trees, planting crops or building fences. Conversely, the proprietors believed that ownership of land was decided by government granted deeds. The proprietors attempted to divide the land they claimed into lots so that they could tax the settlers there, but the settlers resisted this and banded together to stop surveying in their settlements. The homesteaders called themselves Liberty Men (likely where the town Liberty's name comes from), and used mainly intimidation tactics to scare off surveyors who entered into their dominion. On September 5, 1815, a group of Liberty men attacked the Marshall Springs hotel in Montville, in a raid against Joseph H. Pierce Jr, an agent for the twenty associates. The twenty associates were the group that took over Henry Knox's land claims after he died in 1806. Through the first four decades of the 19th century, Montville's population rapidly increased. The land was largely deforested, and many farms were started in the area. Saw mills in Montville and Liberty processed wood, which was then transported to the coast to be used in shipbuilding. Montville and Liberty also became a center of coopering, (barrel making) with many of the barrels produced there either being used by fishermen to store their catch, or as lime casts by brick masons in cites to the south, such as Portland Maine or Boston Massachusetts. Montville reached its peak population in 1840, at which time there were 2,153 people living in the area. After this Montville's population went into a steady decline for the next 120 years, reaching its low in 1960 with just 366 people. Its population has since rebounded somewhat, and as of the 2020 census sits at 1,020 people. The drastic decrease in population meant that former farmland was allowed to re wild, and today the vast majority of Montville's land is forested.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 43,14 шаршы миль (112 км²), оның ішінде 42,66 шаршы миль (110 км²) құрлық, ал 0,48 шаршы миль (1 км²) су. Судың негізгі көлемі – Трюес тоғаны (173 акр), Корольдік батпағы (90 акр), Ледж тоғаны (24 акр) және Лай тоғаны (15 акр). Қала арқылы SR 220 және SR 3 мемлекеттік тас жолдары өтеді. Солтүстік-шығысында Нокс, шығысында Моррилл, оңтүстік-шығысында Сирсмонт, оңтүстік-батысында Либерти, батысында Палермо және солтүстік-батысында Фридом қалаларымен шектеседі. Қалалық әкімшілік 414 Орталық жолда орналасқан. Монвилл Фрай тауының жануарлар дүниесін басқару аймағының бір бөлігіне үйіршіктейді. Сондай-ақ, бұл жерде Джеймс Дорсоның (Руфингхэм шалғыны) WMA бөлігі де орналасқан.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 43.14 square miles (112 km2), of which 42.66 square miles (110 km2) is land and 0.48 square miles (1 km2) is water. Principle bodies of water are Trues Pond (173 acres), Kingdom Bog (90 acres), Ledge Pond (24 acres) and Mud Pond (15 acres). The town is crossed by state routes SR 220 and SR 3. It borders the towns of Knox to the northeast, Morrill to the east, Searsmont to the southeast, Liberty to the southwest, Palermo to the west and Freedom to the northwest. The Town Office is located on 414 Center Road. Montville is home to part of Frye Mountain Wildlife Management Area. It is also home to part of James Dorso (Ruffingham Meadow) WMA.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 1032 адам, 433 үй шаруашылығы және 294 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 553 тұрғын үй бірлігінің орташа тығыздығы көрсетілмеген. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,1% ақ нәсілді, 0,4% афроамерикалық, 0,1% американдық үнді, 0,4% азиялық, 0,7% басқа нәсілді және 2,3% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 2,2% құрады. 433 үй шаруашылығының 32,1% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 55,0% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 6,9% күйеуі жоқ әйелдер, 6,0% күйеуі жоқ ерлер және 32,1% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 25,6% жеке адамдардан тұрды, ал 8,3% 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,38 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,83 адамды құрады. Қала тұрғындарының орташа жасы 43,6 жас. Тұрғындардың 22,4% 18 жасқа дейін, 4,9% 18 мен 24 жас аралығында, 25,1% 25 пен 44 жас аралығында, 32,8% 45 пен 64 жас аралығында және 14,8% 65 жасқа толған немесе одан асқандарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 49,7% ерлер және 50,3% әйелдер.
As of the census of 2010, there were 1,032 people, 433 households, and 294 families living in the town. The population density was There were 553 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 96.1% White, 0.4% African American, 0.1% Native American, 0.4% Asian, 0.7% from other races, and 2.3% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.2% of the population. There were 433 households, of which 32.1% had children under the age of 18 living with them, 55.0% were married couples living together, 6.9% had a female householder with no husband present, 6.0% had a male householder with no wife present, and 32.1% were non families. 25.6% of all households were made up of individuals, and 8.3% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.38 and the average family size was 2.83. The median age in the town was 43.6 years. 22.4% of residents were under the age of 18; 4.9% were between the ages of 18 and 24; 25.1% were from 25 to 44; 32.8% were from 45 to 64; and 14.8% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 49.7% male and 50.3% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 1002 адам, 391 үй шаруашылығы және 279 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. Қаланың нәсілдік құрамы: 98,00% ақ нәсілді, 0,10% афроамерикалық, 0,10% американдық үнді, 0,10% азиялық, 0,90% басқа нәсілді және 0,80% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 1,00% -ы испан немесе латын американдықтарды құрады. 391 үй шаруашылығының 35,8% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 59,1% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 5,9% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 28,4% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 21,0% -ы жеке адамдардан тұрды, ал 6,9% -ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,56 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,00 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер 26,4% -ды, 18-24 жас аралығындағылар 6,7% -ды, 25-44 жас аралығындағылар 29,7% -ды, 45-64 жас аралығындағылар 27,3% -ды және 65 жасқа толған немесе одан асқандар 9,8% -ды құрады. Орташа жас 37 жасқа тең. Әр 100 әйелге 102,4 еркек келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 100,3 еркек келеді. Үй шаруашылығының орташа табысы 32 434 доллар, ал отбасының орташа табысы 37 917 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 25 391 доллар, ал әйелдердің 23 583 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 14 112 долларды құрады. Отбасылардың 9,9% және халықтың 14,5% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 18,0% және 65 жастан асқандардың 12,2% кедейлікте өмір сүрді.
As of the census of 2000, there were 1,002 people, 391 households, and 279 families living in the town. The population density was There were 483 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 98.00% White, 0.10% African American, 0.10% Native American, 0.10% Asian, 0.90% from other races, and 0.80% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.00% of the population. There were 391 households, out of which 35.8% had children under the age of 18 living with them, 59.1% were married couples living together, 5.9% had a female householder with no husband present, and 28.4% were non families. 21.0% of all households were made up of individuals, and 6.9% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.56 and the average family size was 3.00. In the town, the population was spread out, with 26.4% under the age of 18, 6.7% from 18 to 24, 29.7% from 25 to 44, 27.3% from 45 to 64, and 9.8% who were 65 years of age or older. The median age was 37 years. For every 100 females, there were 102.4 males. For every 100 females age 18 and over, there were 100.3 males. The median income for a household in the town was $32,434, and the median income for a family was $37,917. Males had a median income of $25,391 versus $23,583 for females. The per capita income for the town was $14,112. About 9.9% of families and 14.5% of the population were below the poverty line, including 18.0% of those under age 18 and 12.2% of those age 65 or over.