Аргентинаның Біріккен Радикалды Азаматтық Одағының тарихы
Intransigent Radical Civic Union
Аргентинаның UCRI партиясы: тарихы, негізі, сайлаудағы жеңісі, Фрондизи президенттігі, және Перронизммен байланысы. Саяси даму мен құлауы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Intransigent Radical Civic Union (ағылш. UCRI) - Аргентинаның саяси партиясы. UCRI 1956 жылы партияның Тукумандағы съезінде болған бөліністен кейін центристтік Радикалды Азаматтық Одақтан туындады. 1958 жылғы ақпан айындағы жалпы сайлауға төрт күн қалғанда, елден қуылған популисттік көшбасшы Хуан Перонның қолдауына ие болған UCRI президенттік үміткері Артуро Фрондизи консервативті Халықтық UCR партиясын 17%-ға жеңіп, партия Конгресте шағын көпшілікке ие болды. Президент Фрондизидің Перонизмге жасаған саяси ұступтарына және Кубаменғы тығыз қарым-қатынастарына қарсылық білдірген әскерилердің қысымымен отставкаға кеткеннен кейін, Сенат төрағасы Хосе Мария Гидо Аргентина президенті болып тағайындалды. Тыйым салынған перонистерді, UCRI және басқаларын біріктіруді көздеген Халықтық фронт, 1963 жылғы шілдедегі жалпы сайлау алдында Буэнос-Айрес провинциясының губернаторы Оскар Аленденің консерваторларды одаққа қосуға қарсылық білдіруі салдарынан таратылды. Фрондизи, UCRI-дегі басқалар мен Перон өз жақтастарына бос бюллетеньдер тастауды ұсынды, бұл Аргентинаның ұлттық сайлау тарихындағы ең жоғары көрсеткішті құрады. Губернатор Альенде "Intransigent" партиясынан сайлауға түсті, бірақ бойкотты жеңе алмады, нәтижесінде центрист UCR үміткері Артуро Ильяға аз айырмамен жеңіліп қалды. Фрондизи және оның бас экономисі Рохелио Хулио Фриджерио тамыз айында UCRI-ден шығып, экономикалық өсуге бағытталған платформасы бар "Интеграция және даму қозғалысын" (MID) құрды. UCRI-дің соңғы мүшелері 1972 жылы MID-ке қосылды.
The Intransigent Radical Civic Union (lang es, UCRI) was a political party of Argentina. The UCRI developed from the centrist Radical Civic Union in 1956, following a split at the party's convention in Tucumán. Receiving the endorsement of the exiled populist leader, Juan Perón four days before the February 1958 general elections, UCRI presidential candidate Arturo Frondizi defeated the more conservative People's UCR by 17% and the party enjoyed a narrow majority in Congress. Following President Frondizi's forced resignation at the hands of the military, who objected to his political concessions towards Peronism and his close relations with Cuba, the UCRI President of the Senate, José María Guido, was appointed President of Argentina. A proposed Popular Front uniting banned Peronists, the UCRI and others dissolved ahead of the July 1963 general elections, when Buenos Aires Province Governor Oscar Alende developed objections to the inclusion of conservatives in the alliance. Frondizi, others in the UCRI and Perón instructed their supporters to cast blank ballots, leading to their highest incidence in the history of Argentine national elections. Governor Alende ran on the Intransigent Party, but was unable to overcome the boycott, leading him to narrowly lose to People's UCR candidate Arturo Illia, a centrist. Frondizi and his chief economist while in office, Rogelio Julio Frigerio, left the UCRI in August to establish the Integration and Development Movement (MID), whose platform centered on economic growth. The last affiliates of the UCRI joined the MID in 1972.