Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық судья, сондай есімділер
Харольд Арнольдус Стивенс (19 қазан 1907 – 9 қараша 1990) – американдық заңгер және судья, Нью-Йорк жалпы сот отырысы мен Нью-Йорк апелляциялық сотында қызмет еткен.
American judge
those of a similar name
Harold Arnoldus Stevens (October 19, 1907 – November 9, 1990) was an American lawyer and judge who served on the New York Court of General Sessions and New York Court of Appeals.
Ерте өмір және білім
Ол 1907 жылғы 19 қазанда Оңтүстік Каролина штатының Джонс аралында Уильям Ф. Стивенс пен Лилла Л. (Джонсон) Стивенс отбасында дүниеге келді. Оның әкесі үш жасында қайтыс болды, ал Харольд Джонс аралын тастап, анасы және анасының ата-анасымен бірге Колумбияға, Оңтүстік Каролинаға көшіп барды. Олардың ішінде пастор және оның әйелі, Ч.Х. Джонсон да болды. Кейіннен анасы қайтадан тұрмысқа шықты. Харольд Claflin колледжінің орта мектебінде оқыды және 1930 жылы Бенедикт колледжінде бакалавр дәрежесін алды. Сол кездегі сегрегациялық саясатқа байланысты Оңтүстік Каролина заң мектебіне қабылданбағаннан кейін Бостонға бағыт алды. 1936 жылы ол Бостон колледжінде еңбек құқығы саласында LL.B. дәрежесін алған алғашқы афроамерикалық болды. 1940 жылдары ол Ұйыққан вагондардың қызметкерлер одағының және Түсті локомотивтердегі отты өшірушілерді ұйымдастыру жөніндегі уақытша комитеттің кеңесшісі болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы болды. 1947 жылдан 1950 жылға дейін Нью-Йорк штатының Ассамблеясының мүшесі (Нью-Йорк округі, 13-ші сайлау округі) болып, 166-шы және 167-ші Нью-Йорк штатының заң шығарушы жиналысында жұмыс істеді.
He was born on October 19, 1907, in Johns Island, South Carolina, the William F. Stevens and Lilla L. (Johnson) Stevens. His father died when he was three years old and Harold left Johns Island, and moved to Columbia, South Carolina with his mother and maternal grandparents, the Reverend and Mrs. C. H. Johnson. Later his mother remarried. Harold attended Claflin College High School and earned a Bachelor's Degree from Benedict College in 1930. He headed to Boston, after he was rejected from the then segregated University of South Carolina Law School. In 1936 he was the first black American to get an LL. B. degree in labor law from Boston College. In the 1940s he was a counsel to the Brotherhood of Sleeping Car Porters and the Provisional Committee to Organize Colored Locomotive Firemen. He was a veteran of World War II. He was a member of the New York State Assembly (New York Co., 13th D.) from 1947 to 1950, sitting in the 166th and 167th New York State Legislatures.
Судьялық қызмет
1950 жылы Нью-Йорк сотының жалпы отырысына сайланды. 1955 жылы губернатор В. Аверелл Харриман оны Нью-Йорк Жоғарғы сотына бос орынға тағайындады. 1955 жылы қарашада ол он төрт жылдық мерзімге сайланды. 1958 жылдан бастап Апелляциялық бөлімде (1-ші бөлім) қызмет етті, ал 1969 жылдан бастап – төраға болды. 1974 жылдың қаңтарында губернатор Малкольм Уилсон оны Чарльз Д. Брайтельді бас судьялыққа сайлағаннан босаған Нью-Йорк апелляциялық сотына тағайындады. Бұл оған штаттағы сот жүйесіндегі афроамерикалықтардың ең жоғары дәрежесін берді; ол Апелляциялық сотқа отырған алғашқы африкалық америкалық болды. 1974 жылы ол толық мерзімге республикалық, консервативтік және либералдық партиялар тізімі бойынша сайлауға түсті, бірақ демократ Джейкоб Д. Фуксбергтен жеңілді. 1975 жылы Апелляциялық бөлімнің төрағасы қызметін қайтадан бастады және 1977 жылы қызметтен зейнетке шықты. 1990 жылдың 9 қарашасында Нью-Йорк қаласындағы Харлемдегі үйінде қайтыс болды.
In 1950, he was elected to the New York Court of General Sessions. In 1955, he was appointed by Governor W. Averell Harriman to the New York Supreme Court to fill a vacancy. In November 1955, he was elected to a fourteen year term. He sat on the Appellate Division (1st Dept.) from 1958 on, and was Presiding Justice from 1969 on. In January 1974, Governor Malcolm Wilson appointed him to the New York Court of Appeals to fill the vacancy caused by the election of Charles D. Breitel as Chief Judge. This gave him the highest rank of any black American in a state judicial system; he was the first African American to hold a seat on the Court of Appeals. In 1974, he ran on the Republican, Conservative and Liberal tickets for a full term, but was defeated by Democrat Jacob D. Fuchsberg. In 1975, he resumed his post as Presiding Justice of the Appellate Division (1st Dept. ), and retired from the bench in 1977. He died on November 9, 1990, at his home in Harlem, New York City.
Басқа қызметтер
Судья Стивенс көптеген ұйымдардың қамқоршысы немесе кеңес мүшесі болып қызмет етті, оның ішінде Сент-Патрик соборы, Нью-Йорк медицина колледжі, Нью-Йорк университетінің құқық орталығы қоры, Діни және халықаралық істер жөніндегі кеңес және Мемлекеттік соттар жөніндегі ұлттық орталық кірді. Ол Діни және халықаралық істер жөніндегі арнайы кеңесші және Мемлекеттік соттар жөніндегі ұлттық орталықта қызмет етті. Ол президент Рузвельттің әділ еңбек тәжірибесі жөніндегі комиссиясының арнайы өкілі болды. Гарольд Стивенс ұлттық және халықаралық деңгейде көптеген марапаттар мен құрметті атақтар алды, соның ішінде Папа Пий XII-ден ерекше католик қызметі үшін берілген Pro Ecclesia et Pontifice орденін алды.
Judge Stevens served as a trustee or board member for many organizations, including St. Patrick's Cathedral, New York Medical College, New York University Law Center Foundation, the Council for Religious and International Affairs, and the National Center for State Courts. He served as a Special Council of Religious and International Affairs, and the National Center for State Courts. He served as a Special Counsel to President Roosevelt's Commission on Fair Employment Practices. Harold Stevens received numerous awards and honorary degrees of national and international dimension, including the Pro Ecclesia et Pontifice award from Pope Pius XII, in recognition of outstanding Catholic service.