Әдебиет қоғамы – ортақ қызығушылығы бар адамдар тобы. Зерттеулер жүргізеді, жаңалықтар жариялайды, кездесулер ұйымдастырады. Әдебиетті дамытуға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Әдебиетке ортақ қызығушылық танытқан адамдар тобы.
Group of people with a shared interest in literature
Әдеби қоғам – әдебиетке қызығушылық танытқан адамдар тобы. Қазіргі заманда бұл бір жазу жанрын немесе нақты авторды насихаттауды мақсат тұтқан қоғамды білдіреді. Қазіргі әдеби қоғамдар көбінесе зерттеулерді қолдайды, хабарламалар жариялайды және зерттеу нәтижелерін ұсынып, талқылайтын жиналыстар өткізеді. Бірқатары академиялық және ғылыми сипатқа ие, ал енді бірі – өздерінің сүйікті жазушылары туралы басқа хоббишілермен әңгімелесуге мүмкіндік алатын әуесқойлар тобы. Тарихи тұрғыдан алғанда, "әдеби қоғам" термині мадам де Сталь, мадам Джефрин және мадам де Тенсин сияқты салонды білдірген, алайда оларды әдеби айналымдар немесе котериялар деп санау дұрыс. Тағы бір мағынасы – АҚШ-қа тән колледж әдеби қоғамдары, студенттік топтар. Поэзияны жазу және насихаттау үшін құрылған ең көне ресми ұйымдар – Орта ғасырларға дейін тамыр тартқан Төменгі елдердегі риторикалық палаталар.
A literary society is a group of people interested in literature. In the modern sense, this refers to a society that wants to promote one genre of writing or a specific author. Modern literary societies typically promote research, publish newsletters, and hold meetings where findings can be presented and discussed. Some are more academic and scholarly, while others are more social groups of amateurs who appreciate a chance to discuss their favourite writer with other hobbyists. Historically, "literary society" has also referred to salons such as those of Madame de Stael, Madame Geoffrin and Madame de Tencin in Ancien Regime France, though these could more accurately be considered literary circles or coteries. Another meaning was of college literary societies, student groups specific to the United States. The oldest formal societies for writing and promoting poetry are the chambers of rhetoric in the Low Countries, which date back to the Middle Ages.
Американың әдеби университеттері
XIX ғасырда американдық колледждер мен университеттерде әдеби қоғамның ерекше түрі болды. Колледждердегі әдеби бірлестіктер дерлік барлық академиялық мекеменің құрамына кіретін. Әдетте, олар белгілі бір кампуста жұптап құрылып, мүшелер мен бедел үшін бәсекелесіп, оқу бағдарламасының классикалық білімін заманауи әдебиет пен ағымдағы оқиғалармен толықтыратын. Көптеген қоғамдар маңызды кітапханаларды ұстады, олар көбінесе колледж кітапханасымен теңесіп немесе одан асып түсетін. Қоғамдар таратылған кезде кітапханалар әдетте колледжге тапсырылды. Күні бүгінге дейін американдық колледждердегі ең көне кітаптардың көпшілігі әдеби қоғамның кітап таңбасын (bookplate) сақтайды. Бұл латын тілінде аталып, сол тілдегі тақырыптармен байланысты ұйымдар, олардың мақсаттары қоғамнан қоғамға өзгеше. Іс-шараларға мыналар кіреді, бірақ олармен шектелмейді: қоғам мүшелері жазған баяндамалардың апталық таныстырылымы және олардың артықшылықтары туралы пікірталас; мүшелердің және басқалардың еңбектерін оқу, одан кейін талқылау; әдеби қойылымдар, бұл сөз өнері шеберлігін дамытуға арналған жаттығулар; кампус ішіндегі спорт командалары; қоғамдық қызметтер; және әлеуметтік жиындар. Кездесулер көбінесе жержаңғақ немесе сардина сияқты шағын дәмдіктермен аяқталар еді. Ән салу мен музыка да қоғам өмірінде маңызды рөл атқарды, өйткені музыкалық аспаптар қолжетімді бола бастады. Иллинойс колледжінде жеті белсенді әдеби қоғам бар. Грек ұйымдарының алғашқылары осы латын тіліндегі әдеби қоғамдардан пайда болды. Мысалы, Beta Theta Pi студенттік бауырластығы 1839 жылы Майами университетінің 8 студенті Union Literary Society әдеби қоғамынан бастау алды. Көптеген алғашқы грек бөлімшелері латын қоғамдарындағы бөліністердің нәтижесінде құрылды. Грек бөлімшелері кішірек болды, әдетте 8-ден 15 студентке дейін топтасты. Бұл қоғамдармен салыстырғанда жақынырақ, ықпалдас топтар еді. Сенімдер бөлісе алатын, белгілі бір деңгейде құпиялылықты қамтамасыз ететін, грек бөлімшелерінің ерте белгісі болды. Грек ұйымдары өскен сайын әдеби қоғамдардың ықпалы төмендеді. Кейбір іздері сақталған, бірақ көбінесе қоғамдық өмір XX ғасырдың басында аяқталды.
There was a specialized form of the literary society which existed at American colleges and universities in the 19th century. The college literary societies were a part of virtually all academic institutions. Usually they existed in pairs at a particular campus, and would compete for members and prestige, and supplemented the classical studies of the curriculum with modern literature and current events. Many also maintained significant libraries, which often rivaled or surpassed the college library. When they disbanded, the libraries were typically given to the college. Even today, the oldest books in the early American colleges often bear the bookplate of a literary society. These are Latin named and themed organizations whose purposes vary from society to society. Activities include but are not limited to: The weekly presentation of papers written by society members, and a debate on its merits; Readings of members work and others', followed by discussion; literary Productions, which are practices in oratory skill; intramural sports teams; service events; and social gatherings. Meetings were often ended with snacks, such as peanuts or sardines. Singing and music also played a role in society life as musical instruments became more available. There are seven active literary societies at Illinois College. It is from the collegiate literary societies with Latin names that the earliest Greek organizations sprung. As an example, Beta Theta Pi fraternity was started by 8 students of the Union Literary Society at Miami University in 1839. Many early Greek chapters were started as a result of schism in the Latin societies. The Greek chapters were smaller, numbering from 8 to 15 at any given time. These were more intimate groups as compared to the societies. Confidences could be shared, promoting a certain amount of secrecy, which became an early hallmark of a Greek chapter. And as the Greek organizations grew, the literary societies declined. Some vestiges remain, but for the most part society life ended in the early twentieth century.